Życiorys

Starszy brat zboru w Hierapolis w Azji Mniejszej, jeden z Ojców Apostolskich, żyjący w latach 70 a.d. – 135 a.d., męczennik. Irenaeus z Lyonu nazywa Papiasa uczniem Apostoła Jana, człowiekiem dawnych czasów i słuchaczem Apostołów, oraz towarzyszem Polikarpa ze Smyrny. Istnieją podstawy do przypuszczeń, iż Papias poniósł męczeńską śmierć wraz ze św. Polikarpem ze Smyrny. Data jego śmierci byłaby wówczas późniejsza tzn. ok. 155 a.d.

  • Znany jest, jako autor zaginionych Kyriakon logion exegesis (Κυριακῶν Λογίων Ἐξηγήσις) – pięciu ksiąg poświęconych interpretacji wypowiedzi Jezusa powstałych około roku 130, a które to księgi przetrwały jedynie we fragmentach, w dziełach Ireneusza z Lyonu oraz Euzebiusza z Cezarei, którzy go cytowali.
    .
  • Papiasz potwierdza, że Marek napisał swoją ewangelię na podstawie nauczania Piotra, a Mateusz spisał ewangelię po hebrajsku (aramejsku).
    .
  • Był ośmieszany przez Euzebiusza (historyka kościelnego z IV wieku) za wiarę w dosłowne królestwo tysiąclecia (milenijne); z tego powodu Euzebiusz nazywał go „człowiekiem o małej zdolności umysłowej”. Euzebiusz sam będąc amilenistą nie miał szacunku dla wcześniejszych Ojców Kościoła, którzy w zdecydowanej większości byli milenistami.
    .

Hierapolis

było znane ze swoich gorących źródeł, które do dziś służą jako atrakcja turystyczna.

.


O jego relacjach z Apostołami:

Nie zawaham się dodać do moich interpretacji, to czego wcześniej nauczyłem się z całą pieczołowitością od Apostołów i starannie zachowałem w pamięci, upewniając się co do prawdy. Gdyż nie miałem przyjemności, jak wielu, w słuchaniu mówiących zbyt wiele, lecz raczej w tych, którzy nauczali prawdy, nie w odnoszących się do obcych nakazów, ale w odnoszących się do nakazów danych przez Pana do wierzenia i które przyszły wprost od samej Prawdy. I także jeśli jakiś naśladowca czy Apostoł miałby przyjść, zapytałbym o powiedzenia Apostołów, co Andrzej powiedział, co Piotr powiedział, co Filip lub co Tomasz czy Jakub czy Jan czy Mateusz czy jakikolwiek inny uczeń Pana, i o rzeczy jakie Aristion i Apostoł Jan, uczniowie Pana mówili. Ponieważ uważam, że nie powinienem mieć zbyt wiele pożytku z zagadnień w księgach  jak z głosu tych, którzy ciągle żyją i pozostają wśród nas. 

.

O spisaniu Ewangelii

Marek, stając się tłumaczem Piotra, spisał dokładnie wszystko co spamietał. Nie było to jednakże w dokładnej kolejności, jego odniesienia do wypowiedzi i dzieła Chrystusa. Gdyż on ani nie słyszał Pana ani Mu nie towarzyszył. Lecz później, jak powiedziałem, towarzyszył Piotrowi, który umieścił swoje polecenia dla potrzeb (słuchaczy), lecz bez intencji oddania zwykłej narracji wypowiedzi Pana. Tamże Marek nie uczynił żadnej pomyłki w ten sposób spisując pewne rzeczy tak jak je zapamiętał. O jedno szczególnie się zatroszczył, aby nie ominąć nic z tego co usłyszał i nie dodać nic zmyślonego do tych stwierdzeń. Mateusz złożył wypowiedzi (Pana) w języku hebrajskim, i każdy interpretował je najlepiej jak potrafił..  

.

O premilenializmie Papiasza (z ust Euzebiusza)

Ta sama osoba (Papiasz), ponadto, porzucił inne rzeczy jako przychodzące do niego z niepisanej tradycji, a między nimi te dziwne parabole i polecenia od Pana, i różne inne rzeczy o bardziej fantastycznej naturze. Między innymi powiada, że będzie tysiąclecie po wskrzeszeniu z martwych, gdzie osobiście królujący Chrystus zostanie ustanowiony na ziemi.  

Aż do połowy III wieku każdy przywódca kościoła był premilenialistą i wierzył w dosłowne królestwo Chrystusa na ziemi. Justyn Męczennik, w swojej własnej eschatologii stwierdza, że nie każdy podziela tej opinii, jednak nie wyjaśnia co przez to rozumie. Zatem niekoniecznie oznacza to, iż odnosił się do amilenialistów. Jest to więc tylko hipotetycznie najwcześniejsze źródło, na jakie czysto teoretycznie amilenialiści mogą się powołać. Pierwsze generacje przywódców kościoła, ludzie najbliżsi Apostołom powszechnie interpretowali eschatologię na sposób milenijny.

Print Friendly, PDF & Email