Notka redakcyjna: artykuł ten redakcja Reformowanych dedykuje przerażonym przywódcom KChB, którzy zastraszeni przez środowiska LGBT podkulili ogon w sprawie wydania książki pt. „Pasterz Serca” Tedda Trippa.

W okowach humanizmu

Temat klapsów jest dla wielu rodziców kłopotliwy. Częścią problemu jest zamieszanie w czasach, w których żyjemy. Od ponad pół wieku popularne jest potępianie kary cielesnej jako z natury niewłaściwej, przynoszącej skutki odwrotne do zamierzonego i szkodliwej dla dziecka. Psycholog, matka i znana działaczka przeciw klapsom Penelope Leach przedstawia typową humanistyczną perspektywę kar cielesnych:

„Wierzę, że klapsy – stukanie, policzkowanie, szturchanie, potrząsanie, bicie lub bicie pasem dzieci jest tak napwede złe. Wierzę również … że będąc daleko od produkowania lepiej zdyscyplinowanych ludzi klapsy znacznie utrudniają uczenie dzieci, jak się zachować” źródło online

Zwróćmy uwagę, jak autorka wypowiedzi utożsamia klapsy z policzkowaniem, szturchaniem, potrząsaniem, biciem i biciem pasem.  Ale to nie to samo. i nie należy tych rzeczy porównywać do rózgi dyscypliny stosowanej w miłości.

Przeciwnicy kary cielesnej często powołują się na ankiety i statystyki, które wydają się potwierdzać ich ustalenia, ale właśnie ponieważ zaczynają od zrównania brutalnych aktów przemocy wobec dzieci z właściwie zarządzaną dyscypliną cielesną, ich wyniki są wypaczone. Oczywiście okrutne kary i brutalna przemoc wobec dzieci są złe, nieproduktywne i niebiblijne.


Kontra Pisma Świętego

Jednakże Pismo Święte zaleca dyscyplinę jako niezbędny aspekt wychowania. W rzeczywistości Pismo zdecydowanie zaprzecza współczesnym przeciwnikom kary cielesnej

Przysłów 13:24 Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.

Przysłów 22:15 Głupota jest przywiązana do serca dziecka, ale rózga karności wypędzi ją z niego

Przysłów 23:14 Będziesz je bił rózgą, a jego duszę ocalisz od piekła.

Przysłów 10:13 Na wargach rozumnego znajduje się mądrość, a kij na grzbiecie nierozumnego.

Przysłów 19:18 Karz swego syna, dopóki jest nadzieja, i niech twoja dusza mu nie pobłaża z powodu jego płaczu.


Kwestia ekspertów

Co więcej, zgodnie z artykułem z 1998 r. w US News and World Report, „eksperci wychowania” oparli wszystkie swoje ustalenia przeciwko karom cielesnym

„na badaniach, które w najlepszym razie są niejednoznaczne, a w najgorszym wypadku źle” ( źródło online )

Zgodnie z tym artykułem, niektóre najnowsze badania wskazują, że klapsy, gdy są właściwie stosowane, faktycznie sprawiają, że dzieci

„rzadziej walczą z innymi, a bardziej są posłuszne rodzicom”.

W rzeczywistości w jednym bardzo dokładnym badaniu, psycholog Robert E. Larzelere, dyrektor badań mieszkaniowych w Boys Town w Nebrasce, stwierdził, że żadna inna technika dyscypliny, w tym przekroczenie limitu czasu i cofnięcie przywilejów, nie przyniosła bardziej korzystnych wyników dla dzieci poniżej trzynastego roku życia niż nieprzesadzony klaps, jeśli chodzi o zaakceptowanie przez dzieci wymagań życzeń rodziców.

Wielu ze sprzeciwiających się karom cielesnym, po prostu nie chce racjonalnie patrzeć na fakty i statystyki. Jeden z krytyków klapsów bez ogródek stwierdza, że ​​jego zdaniem

„Bicie dzieci nie jest przedmiotem racjonalnej debaty. Jest to kolejny przejaw wyjątkowego wykorzystywania dzieci przez Amerykanów jako wzorców absolutystycznych standardów zachowania i surowych kar, jakie dorośli nie narzuciliby sobie ” – Mike A. Males, The Scapegoat Generation , 116


Dylemat chrześcijanina

Chrześcijańscy rodzice nie powinni dać się zwieść takim „ekspertom”. Samo Pismo zaleca cielesną dyscyplinę i ostrzega rodziców, aby nie porzucali używania rózgi. Na koniec okaże się, że fakty zgadzają się ze Słowem Bożym. I w tym duchu artykuł z USA News zawiera kilka ciekawych rad:

„Jedna lekcja kontrowersji związanej z klapsami polega na tym, że to, czy rodzice dają klaposa czy nie ma mniejsze znaczenie niż to, jak dają klapsy… Jedno słowo dezaprobaty może przyprowadzić wrażliwe dziecko do łez, podczas gdy bardziej hardy młodzieniec może potrzebować silniejszych środków. Wreszcie klapsy powinny być wykonywane prywatnie, aby oszczędzić dzieciom upokorzenia i bez gniewu ”– ( źródło online )

Warto przypomnieć, że dyscyplina rodzicielska nigdy nie powinna uszkodzić dziecka. Nie można siniaczyć dzieci dając im klapsy na tyle mocno, aby pokazać swoją rację. Klapsy należy zawsze podawać z miłością i nigdy, gdy rodzic jest w gniewie. Ten rodzaj dyscypliny jest w rzeczywistości obelżywy, niewłaściwy i szkodliwy dla dziecka, ponieważ niszczy środowisko miłości i opieki i pouczeń, które opisuje

Efez. 6:4 A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je w karności i w napominaniu Pana.

Co więcej, klapsy nie są w żadnym wypadku jedyną formą kary, jaką rodzice powinni stosować. Istnieje wiele innych realnych form karania dzieci, które czasami mogą być stosowane oprócz rózgi. Jeśli w danej sytuacji dziecko natychmiast zareaguje na słowne upomnienie, klapsy prawdopodobnie nie są konieczne. Inne kary, takie jak cofanie przywilejów, mogą być również wykorzystywane jako okazjonalne alternatywy dla klapsów, jeśli sytuacja jest uzasadniona.

Znaczna część rodzicielskiej dyscypliny powinna być całkowicie pozytywna. Rodzice mogą i powinni udzielać wskazówek swoim dzieciom, nagradzając je za pozytywne zachowanie, a także karając je za niewłaściwe zachowanie. Ważne są obie strony równania. Pozytywna motywacja jest całkowicie uzasadniona i często może być skutecznym sposobem nakłonienia dzieci do posłuszeństwa. Zauważmy, że obietnica, którą sam Bóg przywiązuje do piątego przykazania, jest pozytywną motywacją. Przykazanie zostało wzmocnione obietnicą, a nie groźbą.

2 Mojż. 20:12 Czcij swego ojca i swoją matkę, aby twoje dni były długie na ziemi, którą PAN, twój Bóg, da tobie

Często właściwe jest powiedzenie dziecku: „Jeśli to zrobisz, wynagrodzę cię w ten sposób”.
.


Podsumowanie

Zrównoważona dyscyplina obejmuje zarówno negatywne, jak i pozytywne wzmocnienia. W rzeczywistości możemy podsumować wszelką dyscyplinę, mówiąc, że oznacza to odpowiednią nagrodę za konkretne zachowanie. Gdy postępowanie (w tym postawy i działania) jest dobre, należy dać nagrodę. Gdy zachowanie jest złe, należy zastosować karę. To naprawdę takie proste.

Jednak rodzice wydają się nieuleczalnie zdezorientowani w tych kwestiach. Nawet wielu chrześcijańskich rodziców, których znam, jest praktycznie sparaliżowanych strachem przed tym, czy, kiedy, jak i ile karać swoje dzieci. Ale to, co mówi Pismo, jest proste: masz zdeprawowane i głupie dziecko, a jeśli chcesz, aby nie był tak głupi, klapsy (Przysłów 22:15). Masz przed Bogiem poważną odpowiedzialność za zapewnienie środowiska pielęgnowania i pouczania, w którym twoje dziecko będzie stale wystawione na Bożą prawdę

5 Mojż. 6: 6-7 6. A te słowa, które ja dziś nakazuję tobie, będą w twoim sercu; 7. I będziesz je często przypominał swoim synom i rozmawiał o nich, przebywając w swoim domu, idąc drogą, kładąc się i wstając.

Krótko mówiąc, musicie uważać, aby nie sprowokować swoich dzieci do gniewu, ale wychowywać je w szkoleniu i napomnieniu Pana

Efez. 6:4  A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je w karności i w napominaniu Pana

Dzisiejszy artykuł został zaadaptowany z książki Johna, Successful Christian Parenting , (Thomas Nelson, 1998).

John MacArthur , źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email