Lekcja 4 – Przymiotniki drugiej deklinacji , Pozycje atrybucyjne i orzecznicze , Przymiotniki jako rzeczowniki, Zasada Granvile Sharpa

Przymiotniki

Przymiotnik

  • może być męski, żeński lub nijaki
  • zgadza się z rzeczownikiem, który modyfikują pod względem liczby, przypadku i rodzaju
  • są odmieniane w podobny sposób jak rzeczowniki

Konwencja o zapisywaniu przymiotników w leksykonie

Podobnie jak w przypadku rzeczowników, po każdym przymiotniku występuje kilka liter.Ale znaczenie tych liter jest inne w przypadku przymiotników.Pierwszy przymiotnik na liście słów wygląda następująco:

ἀγαθός, -όν

Słowo to ἀγαθός . Jest rodzaju męskiego, w mianowniku, liczbie pojedynczej. Jednak przy modyfikowaniu rzeczownika rodzaju nijakiego miałby on końcówkę rodzjau nijakiego  ἀγαθόν . Wskazuje na to końcówka -όν.

Podczas modyfikowania rzeczownika rodzaju żeńskiego liczby pojedynczej w mianowniku użylibyśmy słowa ἀγαθ. Ale ponieważ jeszcze nie nauczyłeś się żeńskich zakończeń, twoja książka daje tylko męskie i nijakie końcówki.W dalszej części podręcznika zostaną pokazane  przymiotniki z nijakimi i żeńskimi zakończeniami, tak jak w leksykonie.

ἀγαθός jest deklinowany w następujący sposób:

rodzaj męski  rodzaj nijaki 
l. poj.. l. mnoga l. poj. l. mnoga
Nom. / Mian.  ἀγαθός ἀγαθοί ἀγαθόν ἀγαθά
Gen. / Dop.  ἀγαθοῦ ἀγαθῶν ἀγαθοῦ ἀγαθῶν
Dat. / Cel.  ἀγαθῷ ἀγαθοῖς ἀγαθῷ ἀγαθοῖς
Acc. / Biern.  ἀγαθόν ἀγαθούς ἀγαθόν ἀγαθά
Voc. /  Woł. ἀγαθέ ἀγαθοί ἀγαθόν ἀγαθά

Pamiętaj, że przedimek określony traci końcówkę ν w rodzaju nijakim mianownika l. poj. i bierniku. l. poj.  Przymiotnik ἄλλος („inny„, „jeszcze jeden”) deklinujemy podobnie:

rodzaj męski  rodzaj nijaki 
l. poj.. l. mnoga l. poj. l. mnoga
Nom. / Mian.  ἄλλος ἄλλοι ἄλλο ἄλλα
Gen. / Dop.  ἄλλου ἄλλων ἄλλου ἄλλων
Dat. / Cel.  ἄλλῳ ἄλλοις ἄλλῳ ἄλλοις
Acc. / Biern.  ἄλλον ἄλλους ἄλλο ἄλλα

.


Pozycje Atrybucyjne i Orzecznikowe

Pozycja atrybucyjna

Podobnie jak w angielskim, grecki często będzie wstawiał przymiotnik opisujący pewną cechę rzeczownika między rzeczownikiem a jego przedimkiem określonym:

(to) dobre słowo (mianownik – kto?, co?)

ὁ ἀγαθὸς λόγος

(to) dobre słowo (biernik – kogo?, co?)

τὸν ἀγαθὸν λόγον

Przymiotnik ἀγαθός znajduje się w pozycji atrybucyjnej w obu powyższych zdaniach . W pierwszym przykładzie przypadek jest mianownikiem. W drugim przykładzie to biernik. Ale w obu przykładach jest kolejność słów jest następująca:

Przedimek określony | Przymiotnik | Rzeczownik

W języku greckim istnieje jeszcze jeden porządek słowny, który ma to samo znaczenie.

(to) słowo (to)  dobre (mianownik – kto?, co?)

ὁ λόγος ὁ ἀγαθός

(to) słowo (to)  dobre (biernik – kogo?, co?)

τὸν λόγον τὸν ἀγαθόν

Ponownie przymiotnik ἀγαθὸς znajduje się w pozycji atrybucyjnej w obu zwrotach.Ponownie, pierwszy przykład jest mianownikiem, a drugi jest biernikiem.W tych dwóch zwrotach widzimy następujący porządek słowny

Przedimek określony | Rzeczownik | Przedimek określony | Przymiotnik

Moglibyśmy przetłumaczyć te zdania jako „(to) słowo, (to) dobre”. Ale mniej kłopotliwe jest po prostu przetłumaczenie „(to) dobre słowo”, tak jak poprzednio.

Rzeczą, która łączy te dwa porządki słów, jest pozycja przymiotnika w stosunku do przedimka określonego. W obu porządkach słownych przymiotnik występuje natychmiast po przedimku określonym.. To jest klucz do rozpoznania pozycji atrybucyjnej.

Pozycja orzeczenia

Jeśli podzielimy zdanie na dwie części, jedną zawierającą podmiot i drugą zawierającą koncepcję werbalną, to ta druga nazywana jest orzeczeniem.

Gdy czasownik jest czasownikiem akcji, orzeczenie może zawierać bezpośrednie obiekty i obiekty pośrednie.Jak wspomniano w lekcji 3, Grecy użyliby odpowiednio biernika i przypadku celownika.

Ale gdy czasownik jest czasownikiem łącznikowym, w języku greckim, jak i angielskim rzeczowniki w orzeczniku, które są powiązane z podmiotem za pomocą czasownika łącznikowego, są mianownikami.

W języku greckim, podobnie jak w angielskim, czasownik łącznikowy przyjmuje orzeczenie  mianownika lub orzeczenienie przymiotnika.

„On (to) jest szef Rzeczownik „boss” jest orzeczeniem mianownikowym
„Ona jest oszczędna Przymiotnik „oszczędny” jest orzeczeniem przymiotnikowym

Kiedy zaimek 1 lub 3 osoby użyty jest jako orzeczenie mianownikowe, forma będzie wskazywać, że jest on w mianowniku:

„Chłopiec na zdjęciu to ja „. Ja ” jest poprawne, a nie ” mnie „, ponieważ jest orzeczenie mianownikowe .
„Dobrzy studenci to ci, którzy się uczą.” ci ” są poprawne, a nie ” ich „, ponieważ jest to orzeczenie przymiontnikowe

Także w języku greckim „Słowo jest dobre” można by napisać za pomocą łączącego czasownika i przymiotnika orzeczenia mianownikowego:

ὁ λόγος ἐστὶν ἀγαθός

(to) słowo jest dobry

ἀγαθός jest orzeczeniem przymiotnikowym
i dlatego jest w mianowniku,
tak jak podmiot

ale nie
ὁ λόγος ἐστὶν ἀγαθόν Biernik ἀγαθόν jest niepoprawny.

Jednakże, jeśli przymiotnik w mianowniku znajduje się w pozycji predykatu, czasownik może być i często jest pomijany bez zmiany znaczenia zdania.

Słowo jest dobre.

ὁ λόγος ἀγαθός

Przedimek określony | Rzeczownik | Przymiotnik

Alternatywnie możemy napisać,

ἀγαθὸς ὁ λόγος

Przymiotnik | Przedimek określony | Rzeczownik

W dowolnym porządku słów przymiotnik znajduje się w pozycji orzeczenia . Zauważ, że to, co jest charakterystyczne dla orzeczenia, poza przypadkiem mianownika, to brak przedimka bezpośrednio poprzedzającego przymiotnik.

Podsumowanie,

ὁ ἀγαθὸς λόγος

ὁ λόγος ὁ ἀγαθός

dobre słowo pozycja atrybucyjna
ὁ λόγος ἀγαθός

ἀγαθὸς ὁ λόγος

słowo jest dobre pozycja orzeczenia

Dwuznaczność pojawia się, gdy nie ma w ogóle przedimka określonego, ani przed rzeczownikiem, ani przed przymiotnikiem.W takich przypadkach przymiotnik może być atrybutem lub może być częścią orzeczenia.Będziesz zależny od większego kontekstu, aby ustalić, czy w twoim tłumaczeniu powinien być użyta kopula.

ἀγαθὸς λόγος – atrybut lub orzeczenie
λόγος ἀγαθός – atrybut lub orzeczenie

Rozróżnianie podmiotu od mianownika wstępnego

Biorąc pod uwagę, że przypadek, a nie porządek słowny, określa składnię, jeśli istnieją dwa mianowniki, z których jeden można uznać za mianownik orzeczenia. Skąd wiemy, który z nich jest podmiotem i który jest orzeczeniem, i czy ma to znaczenie?

Zauważ, że w powyższych przykładowych konstrukcjach orzecznikowych, orzeczenie jest anarthrous (bez przedimka) . Nawet w niejednoznacznej sytuacji jest brak przedimka określonego Zauważ, że w każdym przypadku, w którym musimy interpretować jeden mianownik jako mianownik orzeczenia, mianownik orzeczniwkoy jest pozbawiony przedimka określonego. Będzie to również prawdą, gdy kopula jest wyraźna. W związku z tym, jeśli jeden mianownik posiada przedimek (artykułowy), a drugi nie posiada, to mianownik bez przedimka jest orzeczeniem, a mianownik z przedimkiem jest podmiotem. Zaimki na podstawie ich odniesienia do poprzedzającego ich słowa są konkretne nawet bez przedimka określonego.Stąd możemy też powiedzieć, że jeśli jeden mianownik jest zaimkiem, a drugi jest pozbawiony przedimka, to mianownik bez przedimka znajduje się w orzeczniku, a zaimek jest podmiotem.

Dlaczego to ma znaczenie? Rozważ następujące

ὁ θεὸς φῶς ἐστιν (1 Jana 1: 5)

Oba mianowniki poprzedzają czasownik. Jeśli „światło” jest podmiotem, zdanie mówi, że cokolwiek można powiedzieć o świetle, jest Bogiem, a to nie jest prawdą. Ale fakt, że „światło” jest pozbawione przedimka określonego podczas gdy „Bóg” posiada przedimek określony, potwierdza to ​​znaczenie, że  jest „Bóg jest światłem”.

(ten)bóg (2 dekl. mian..) – światło (3 dekl.l. mian.) – jest
θεὸς ἦν ὁ λόγος (Jan 1:1)

Fakt, że „słowo” ma przedimek określony, podczas gdy „Bóg” jest pozbawiony przedimka, jasno pokazuje, że Jan mówi nam coś o tym słowie, a mianowicie, że słowo było Bogiem (a nie że Bóg był słowem)

bóg  (2 dekl.. mian..) – był – (to)  słowo (2 dekl. mian.)  
ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί (Hebr 1:10)

„dzieła” i „niebo” są mianownikami. Jeśli „dzieła” byłyby podmiotem, to wszystko, co jest zawarte w wyrażeniu „dzieła twoich rąk” byłoby „niebiosami”. Ale ponieważ „niebiosa” mają przedimek określony, podczas gdy „dzieła” nie mają przedimka, wiemy, że podmiot to „niebiosa„, a znaczenie jest niebiosa są dziełami rąk Boga.

dzieła – zrąk – twych  – niebiosa

Jeśli oba mianowniki mają przedimki określone, lub jeśli jest z nich posiada przedimek a drugi jest nazwą własną lub zaimkiem, to oba są określone i są wymienne. Rozważ: Mat. 16:16: σὺ εἶ ὁ χριστός (ty jesteś Chrystusem). Nie ma znaczenia, czy σὺ (ty), czy ὁ χριστός (Chrystus) jest traktowany jako podmiot. Zdanie jest równie prawdziwe w obu przypadkach.

.


Zasada Granvile Sharpa

Kiedy spójnik kai łączy dwa rzeczowniki w tym samym przypadku, [viz. rzeczowniki (materialne lub przymiotnikowe lub imiesłowy) opisu osobistego, dotyczące urzędu, godności, powinowactwa lub związku, a także atrybuty, właściwości lub cechy, dobre lub złe], jeśli przedimek określony ὁ ho lub którykolwiek z jego przypadków poprzedza pierwszy ze wspomnianych rzeczowników lub imiesłów, a nie jest powtórzony przed drugim rzeczownikiem lub imiesłowem, to ten drugi rzeczownik lub imiesłów odnosi się zawsze do tej samej osoby, która jest wyrażana lub opisywana przez pierwszy rzeczownik lub imiesłów

Przykład:

Tyt. 2:13 Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;

 του   μεγαλου   θεου   και   σωτηρος 
 tou  megalou  theou  kai  sōtēros
 wielkiego   Boga   i   Zbawiciela 
t_ Gen Sg m a_ Gen Sg m n_ Gen Sg m n_ Gen Sg m
przedimek określony przymiotnik rzeczownik poprzedzany przez του spójnik rzeczownik nie poprzedzany przez του
  • Oba rzeczowniki są w tym samym przypadku (dopełniacz)
  • Przedimek określony poprzedza pierwszy rzeczownik
  • Drugi rzeczownik nie jest poprzedzany przez przedimek określony
  • Drugi rzeczownik odnosi się do tej samej osoby, która jest opisywana przez pierwszy (Wielki Bóg to Zbwiciel Jezus Chrystus)
    .

Rzeczowniki

Zamawiając napój, możemy powiedzieć: „Chciałbym duży”. Duży co? Duży jest przymiotnikiem, a przymiotniki modyfikują rzeczowniki, ale nie ma jednoznacznego rzeczownika, który zostałby zmodyfikowany przez duży w tym przykładzie. Przymiotnik duży działa jako rzeczownik.

Na przykład Mat. 6:13 ma ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ , „ale wybaw nas od tego() złego. Najlepiej jest zrozumieć τοῦ πονηροῦ (tego złego) jako odniesienie  się do diabła.


Ściągnij lekcję

Print Friendly, PDF & Email