Jan 3:16

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne

Zwracając się teraz do Jana 3:16, powinno być oczywiste z przytoczonych fragmentów, że ten werset nie będzie zawierał konstrukcji, którą zwykle się mu przypisuje. „Bóg tak umiłował świat” – wielu przypuszcza, że ​​oznacza to całą rasę ludzką. Ale „cała ludzkość” obejmuje całą ludzkość od Adama aż do końca historii Ziemi; sięga zarówno do tyłu, jak i do przodu!

Rozważmy zatem historię ludzkości przed narodzeniem Chrystusa. Niezliczone miliony żyły i umarły, zanim Zbawiciel przyszedł na ziemię, żyli tutaj jako „niemający nadziei i bez Boga na świecie” (Efez. 2:12), i dlatego przeszli do wieczności nieszczęścia. Jeśli Bóg ich „kochał”, gdzież jest najmniejszy tego dowód? Pismo oświadcza:

Dzieje 14:16 [Bóg] Za czasów minionych [od wieży Babel aż do Pięćdziesiątnicy] pozwalał on, aby wszystkie narody chodziły własnymi drogami

Pismo Święte oświadcza:

Rzym. 1:28 A skoro im się nie spodobało zachowanie poznania Boga, wydał ich Bóg na pastwę wypaczonego umysłu, aby robili to, co nie wypada;

Do Izraela Bóg powiedział:

Amos 3:2 Tylko was uznałem spośród wszystkich rodów ziemi

Biorąc pod uwagę te proste fragmenty, kto będzie tak głupi, aby upierać się, że Bóg w przeszłości kochał całą ludzkość! To samo dotyczy przyszłości. Przeczytajcie Księgę Objawienia, zwracając szczególną uwagę na rozdziały od 8 do 19, w których opisane są sądy, jakie będą zostaną wylane z Nieba na ziemię. Przeczytajcie o strasznych nieszczęściach, przerażających plagach, czaszach gniewu Bożego, które zostaną opróżnione na niegodziwych. Na koniec przeczytajcie dwudziesty rozdział Objawienia, wyrok Wielkiego Białego Tronu i sprawdź, czy możesz tam odkryć najmniejszy ślad miłości.
.


Świat to świat

Ale przeciwnicy powracają do Jana 3:16 i mówią: „Świat oznacza świat”. To prawda, ale pokazaliśmy, że „świat” nie oznacza całej ludzkiej rodziny. Faktem jest, że „świat” jest używany w sposób ogólny.

  • Kiedy bracia Chrystusa powiedzieli: „Pokaż się światu” (Jan 7:4), czy mieli na myśli: „Pokaż się całej ludzkości”?
    .
  • Kiedy faryzeusze powiedzieli: „Oto świat za nim poszedł” (Jan 12:19), czy mieli na myśli, że cała ludzka rodzina gromadzi się za Nim?
    .
  • Kiedy Apostoł napisał: „O waszej wierze mówi się na całym świecie” (Rzym. 1:8), czy miał na myśli, że wiara świętych w Rzymie była przedmiotem rozmowy każdego mężczyzny, kobiety i dziecka na ziemi?
    .
  • Kiedy Obj. 13:3 informuje nas, że „I cała ziemia zdziwiła się, i poszła za bestią, czy mamy zrozumieć, że nie będzie żadnych wyjątków?

Te i inne fragmenty, które można zacytować, pokazują, że termin „świat” często ma siłę względną, a nie absolutną. Pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę w związku z Jana 3:16, jest to, że nasz Pan rozmawiał z Nikodemem, człowiekiem, który wierzył, że miłosierdzie Boże ogranicza się do jego własnego narodu. Chrystus ogłosił tam, że miłość Boga w dawaniu Swego Syna ma większy cel – że płynie poza granice Palestyny, docierając do „regionów poza”. Innymi słowy, było to zapowiedź Chrystusa, że ​​Bóg ma cel łaski wobec pogan i Żydów. Bóg tak umiłował świat” oznacza zatem, że miłość Boga ma zasięg międzynarodowy. Ale czy to oznacza, że ​​Bóg kocha każdego człowieka wśród pogan?

Niekoniecznie, jak widzieliśmy, termin „świat” jest raczej ogólny niż konkretny, raczej względny niż absolutny. Sam termin „świat” nie jest rozstrzygający. Aby ustalić, kim są przedmioty Bożej miłości, należy zapoznać się z innymi fragmentami, w których wspomniana jest Jego miłość. W 2 Piotra 2:5 czytamy o „świecie bezbożnych”.

2 Piotra 2:5 Także dawnego świata nie oszczędził, ale zbawił jako ósmego Noego, kaznodzieję sprawiedliwości, gdy zesłał potop na świat bezbożnych;

Jeśli więc, istnieje świat bezbożnych; musi istnieć świat pobożnych. To te ostatnie są widoczne w fragmentach, które teraz krótko rozważymy.

Jan 6:33 Chlebem Boga bowiem jest ten, który zstępuje z nieba i daje światu życie.

Teraz zaznaczcie to dobrze, Chrystus nie powiedział: „ofiaruje życie światu”, ale „daje”. Jaka jest różnica między tymi dwoma terminami? To:

  • rzecz „oferowana” może zostać odrzucona,
  • ale rzecz „dana” z konieczności implikuje jej akceptację.

Jeśli coś nie zostanie zaakceptowane, nie zostanie „dane”; jest po prostu oferowane. Oto więc Pismo pozytywnie stwierdza, że ​​Chrystus daje życie (duchowe, wieczne) „światu”. Nie daje życia wiecznego „światu bezbożnych”, bo oni go nie będą mieli; nie chcą tego. Dlatego musimy rozumieć odniesienie w Jana 6:33 jako „świat pobożnych”, to znaczy lud Boży.
.


Pojednanie świata z Bogiem

W 2 Liście do Koryntian czytamy:

2 Kor. 5:19 Bóg bowiem był w Chrystusie, jednając świat z samym sobą, nie poczytując ludziom ich grzechów, i nam powierzył to słowo pojednania.

To, co należy rozumieć, to że po słowach jednając świat z samym sobą jest jasno zdefiniowane „nie przypisując im ich przewinień”. Tutaj ponownie „świat” nie może oznaczać „świata bezbożnych”, ponieważ ich „wykroczenia” są im „przypisywane”, jak pokaże jeszcze wyrok Wielkiego Białego Tronu. Ale 2 Kor. 5:19 wyraźnie naucza, że ​​istnieje „świat”, który jest „pojednany”, pojednany z Bogiem, ponieważ ich przewinienia nie są policzone na ich rachunek. lecz poniesione przez ich Zastępcę.

Kim są ci ludzie? Możliwa jest tylko jedna odpowiedź – świat ludu Bożego! Podobnie „świat” w Jana 3:16 musi w ostatecznym rozrachunku odnosić się do świata ludu Bożego. „Musi”, mówimy, ponieważ nie ma innego alternatywnego rozwiązania. Nie może to oznaczać całej rasy ludzkiej, ponieważ połowa rasy była już w piekle, kiedy Chrystus przyszedł na ziemię.

Niesprawiedliwe jest twierdzenie, że oznacza to, że każda żyjąca istota ludzka, dla każdego innego fragmentu Nowego Testamentu, w którym wspomniana jest miłość Boża, ogranicza ją do własnego ludu – szukaj i patrz! Przedmioty miłości Bożej w Jana 3:16 są dokładnie takie same, jak przedmioty miłości Chrystusa w Jana 13:1

Jana 13:1 A przed świętem Paschy Jezus, wiedząc, że nadeszła jego godzina, aby przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, umiłował ich aż do końca.

Możemy przyznać, że nasza interpretacja Jana 3:16 nie jest żadną nowością wymyśloną przez nas, ale prawie jednolitą podaną przez Reformatorów i Purytanów i wielu innych od tego czasu. Dziwne, ale prawdą jest, że wielu, którzy uznają suwerenną władzę Boga nad rzeczami materialnymi, będzie się krzątać i spierać, gdy będziemy nalegać, aby Bóg był również suwerenny w królestwie duchowym. Ale ich spór dotyczy Boga, a nie nas. Daliśmy Pismo Święte na poparcie wszystkiego, co znajduje się na tych stronach, a jeśli to nie usatysfakcjonuje naszych czytelników, nie będziemy w stanie ich przekonać. To, co piszemy teraz, jest przeznaczone dla tych, którzy kłaniają się autorytetowi Pisma Świętego, i dla ich korzyści proponujemy zbadanie kilku innych Pism, które celowo zostały wybrane do tego celu.

Artur W. Pink, Does God Love Everyone, źródło


Zobacz w temacie

 

Print Friendly, PDF & Email