Rys historyczny

Reformacja przywróciła światu Ewangelię zbawienia z łaski przez wiarę (Rzym. 11:6; 3:20; 28; Gal. 2:16; 21; Efez. 1:7; 2:8-9; 2 Tym. 1:9; Tyt. 3:5), gdzie dobre uczynki są owocem nawrócenia lecz nie jego przyczyną (Efez. 2:10; Tyt. 2:7; 14; Hebr. 10:24; Jakuba 2:26). Misterny plan szatana zwodzenia wszystkich ludzi fałszywą nadzieją został zagrożony a siędzący na swoim watykańskim tronie diabeł zawrzał gniewem i zawył w nienawiści do prawdy Słowa Bożego.

W celu przywrócenia starego porządku zatracenia również zwołany został Sobór Trydencki (1545–1563) który odrzucił chrześcijańską Ewangelię a Protestantów  przeklął na wieki setką anatem (więcej tutaj). Chrześcijan należało zgładzić z powierzchni ziemi, podjudzeni przez papieża władcy uzmający przywódctwo bożka z Watykanu rozpoczęli okres krwawych katolicko-protestanckich wojen religijnych, z których największą i najbardziej brutalną była niesławna Wojna Trzydziestoletnia (1618-1648).

Jednakże wojna teologiczna rozpoczęła się o wiele wcześniej. W 1540 roku we wrześniu czyli 23 lata po przybiciu 90 tez Marcina Lutra i narodzinach Reformacji powstaje Zakon Jezuitów – rzymskokatolicka organizacja misyjna – założony przez hiszpańskiego księdza Ignatiusa Loyolę i ukształtowany przez Papieża Pawła III. Jezuici to zaprzysiężeni wrogowie Chrześcijaństwa, działający na polu politycznym, militarnym i teologicznym, którzy infiltrowali środowiska protestanckie w celu jego zniszczenia. Największym bohaterem jezuickiej agendy stał się Jakub Arminiusz, człowiek, jak się po czasie okazało, dzięki któremu w ciągu 400 lat protestantyzm upadł.

Dziś dzięki teologicznej spuściznie Arminiusza tzw. „protestanci” (a tak naprawdę remonstranci) całym sercem odrzucają doktryny łaski (Totalna deprawacja; Usilna i bezwarunkowa elekcja; Limitowane odkupienie; I nieodparta łaska; Przetrwanie świętych), gdzie Bóg od początku do końca jest suwerenem zbawienia, wybiera do niego konkretne osoby wedle własnego uznania doprowadzając do chwały wszystkich tych, za których Chrystus umarł nie gubiąc po drodze nikogo. Wierzy się raczej w suwerenną wolę wolnego człowieka, który może zechcieć przyjąć łaskę lub ją odrzucić kiedykolwiek tylko uzna to za stosowne, w możliwość utraty zbawienia, w Mesjasza – zbawiciela wszytkich ludzi mimo wszystko wysyłającego wielu z nich na zatracenie (to jest właśnie przeklęty jezuicki kryptomolinizm czyli Arminianizm).

Cel papistów był od początku jasno określony: ponowna jedność całego kościoła (jedność w eklektycznej herezji, która prawdy Ewangelii nie może tolerować). Aby go osiągnąć Watykan musiał uporać się z ważnym problemem psychologicznym. Otóż, całkiem słusznie, Reformacja, zatem i poszczególni członkowie kościołów, uznawali papiestwo – czyli każdego papieża – za biblijnego Antychrysta. Katolicy znaleźli w tej doktrynie słaby punkt i skutecznie go wykorzystali.
.


Dwie interpretacje tekstu Daniela 9

Wers 24

24. Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem na zakończenie przestępstwa, na zgładzenie grzechów i na przebłaganie za nieprawość, na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości, na wstrzymanie (וְלַחְתֹּם֙ welahtom) widzenia i proroctwa oraz na namaszczenie Najświętszego (וְלִמְשֹׁ֖חַ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִֽׁים welimszoah kodesz kadaszim)

Millenializm Amillenializm
Święte miasto dosłownie reprezentuje fizyczną Jerozolimę, lud zaś naród Izraela

Tygodnie oznaczają dni liczone w latach. Jeden tydzien to 7 lat.

Namaszczenie Najświętszego odnosi się do miejsca w fizycznej Świątyni, co potwierdza użycie wyrażenia welimszoah kodesz kadaszim w Starym Testamencie:

Częściowe wypełnienie proroctwa nastąpiło w 69 tygodniu:

  • grzechy zostały zgładzone
  • dzięki ofierze przebłagalnej Mesjasza
  • wypełnienie się proroctw i czasowe wstrzymanie widzeń

Całkowite wypełnenie proroctwa nastąpi po 70 tygodniu gdy nastanie Królestwo Milenijne, gdzie będzie miało miejsce:
.

  • zakończenie przestępstwa (nie widzimy aby przestępstwa skończyły się w 7 lat po śmierci Mesjasza nastąpi to dopiero w Królestwie Millenijnym)
  • namaszczenie Miejsca Najświętszego w nowej Świątyni
  • sprawiedliwość dla Izraela czyli ludu Daniela
  • całkowite wstrzymanie widzeń (przywróconych w czasie Wielkiego Ucisku)

Święte miasto alegorycznie reprezentuje Kościół, lud zaś chrześcijan

Tygodnie oznaczają dni liczone w latach. Jeden tydzien to 7 lat.

Namaszczenie Najświętszego odnosi się do Osoby Mesjasza, co potwierdza najbliższy kontekst czyli wers 26:

  • potwierdzone przez tłumaczenie Syryjskie (Mesjasz, Najświętszy)
  • Septuaginta: εὐϕρᾶναι ἃγιον ἁγίων efranai hagion hagion gdzie odniesienie do sanktuarium zawsze tłumaczone jest jako τὸ ἃγιον τῶν ἁγίων to hagion ton hagion

Zgodnie z dalszym kontekstem w 69 tygodniu nastąpi:
.

  • zakończenie przestępstwa
  • poprzez zgładzenie grzechów
  • dzięki ofierze przebłagalnej Mesjasza
  • wieczna sprawiedliwość dla niewidzialnego Kościoła, który zastąpił Izrael czyli lud Daniela
  • wypełnienie się proroctw i wstrzymanie widzeń

Już na pierwszy rzut oka widzimy, że interpretacja wyrażenia namaszczenie Najświętszego jest kluczowa w rozumieniu powyższego fragmentu co równocześnie wpływa bezpośrednio na dalszą analizę. Jeśli przyjąć, że chodzi tutaj o miejsce w Świątyni niemożliwym jest odniesienie tekstu Daniela do czasów Mesjasza, ponieważ w tamtym okresie Świątynia stała na swoim miejscu, w niej zaś znajdowało się wszelkie żydowskie religijne sacrum czyl ołtarz, tabarbakulum, przyrządy itd.

Łatwiejszym sposobem tłumaczenia zdaje się być amilenializm, jednakże pojawia się tutaj problem natury hamartiologicznej – przestępstwo nie zostało zakończone, sprawiedliwość nie ogarnęła całego świata, co jest konkretnie przewidziane przez proroctwa eschatologiczne (por. Izaj. 11:4; Mal. 4:6; Obj. 2:27; 12:5; 19:15)  W związku z tym amillenialiści zmuszeni zostali przyjąć węższą zakresowo interpretację i odnieść zniesienie przestępstwa do Kościoła, (por. Psalm 32:2; Rzym. 4:8; 5:15-18)
.


Wers 25

25. Dlatego wiedz i zrozum, że od wyjścia nakazu o przywróceniu i odbudowaniu Jerozolimy aż do Księcia Mesjasza będzie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie. Zostaną odbudowane ulica i mur, ale w czasach trudnych.

Millenializm Amillenializm

Obie interpretacje są zgodne ze sobą. Przedział czasowy zaczyna się od dekretu perskiego władcy Astarksesa dotyczącego odbudowy Jerozolimy, ok 445 B.C (Neh. 2:1-8) do czasów Królestwa Mesjasza
.

  • 7 tygodni czyli 49 lat od końca dzieła Nehemiasza do czasu odbudowy Jerozolimy
  • 62 tygodnie czyli dodatkowe 434 lata (w sumie 482 lata) do chwili pierwszego adwentu Mesjasza dnia 10 Nisan roku 30 A.D. który wkroczył do odbudowanej Świątyni w Jerozolimie jednakże okupowanej przez Imperium Rzymskie

Różnica pojawi się w dalszej części tekstu a dotyczyć będzie konkretnie ostatniego tygodnia po śmierci Mesjasza. Millenializm konsekwentnie interpretuje ten okres jako literalne 7 lat odnosząc go do Wielkiego Ucisku jaki nastapi po czasie pogan, amillenializm bez wyraźnego powodu zmienia zasadę interpretacyjną z literalnej na alegoryczną interpretując ostatni tydzień jako bliżej nieokreślony czas Kościoła. Jest to bardzo poważne naruszenie zasad hermeneutyki.
.


Wers 26

26. A po tych sześćdziesięciu dwóch tygodniach zostanie zabity Mesjasz, lecz nie za siebie. A lud księcia, który przyjdzie, zniszczy miasto i świątynię i jego koniec nastąpi wśród powodzi; i do końca wojny są postanowione spustoszenia.

Millenializm Amillenializm

Książe, czyli Mesjasz, zostanie zabity za grzechy ludzi, których zbawi, mowa o zastępczej śmierci Chrystusa

Książe z drugiej części wersu nie jest Księciem Mesjaszem lecz Antychrystem

Lud księcia księcia to nie chrześcijanie lecz rzymscy legioniści. Antychryst będzie pochodził z jednego z krajów znajdującego się obecnie na terytorium dawnego Imperium Rzymskiego. Z dużym prawdopodobieństwem możnaby odnieść się do obecnej Unii Europejskiej. Ponadto Antychryst będzie miał musiał potwierdzić pochodzenie z plemienia Judy i z rodu Dawida. W innym przypadku Żydzi byliby bardzo nieufni w stosunku do niego już od samego początku.

Spustoszenia i powodzi odnoszą się do okresu intensywnych plag, jakie zostaną wylane przez Boga pod koniec Wielkiego Ucisku, (użycie słowa שֶׁטֶף szetef – powódź – odnosi się do wylania Bożego gniewu np. w Dan. 11:22 i Nahuma 1:8)

Książe, czyli Mesjasz, zostanie zabity za grzechy ludzi, których zbawi, mowa o zastępczej śmierci Chrystusa

Książę z drugiej części wersu to Chrystus.

Ponieważ Chrystus panuje nad wszystkimi narodami świata (Psalm 22:28) należy rozumieć, iż zniszczenie Jerozolimy dokonane ręką Rzymian było Bożym sądem. W ten sposób zostały zniesione fizyczne ofiary, zgodnie z Hebr. 8:13

Spustoszenia i powodzi odnoszą się do militarnej agresji Imperium Rzymskiego które pod dowódctwem Flawiusza Wespazjana unicestwiło państwo Izrael

Jest oczywistym, że Rzymianie zniszczyli Świątynię w Jerozolimie co wstrzymało składanie ofiar ze zwierząt. Jednakże z wersu 27 wynika szerg argumentów potwierdzających odniesienie drugiej części tego fragmentu do czasów przyszłych.


Wers 27

27. Utrwali przymierze z wieloma przez jeden tydzień. A w połowie tego tygodnia sprawi, że ustanie ofiara spalana i ofiara z pokarmów, a przez mnóstwo obrzydliwości uczyni spustoszenie aż do końca, i wyleje się to, co postanowione, na tego, który ma być spustoszony.

Millenializm Amillenializm

Ostatni tydzień czyli 7 lat to okres Wielkiego Ucisku w przyszłości.

Jerozolima nie została zniszczona 7 lat po śmierci Mesjasza lecz 37 lat później.

Sprawiedliwość nie pojawiła się na świecie 7 lat po śmierci Mesjasza.

Ponieważ proroctwo Daniela dotyczy narodu Żydowskiego a obecnie mamy czasy pogan, należy rozumieć, iż nastąpił czas przerwy do momentu aż do Królestwa wejdzie pełnai pogan (Rzym. 11:25). Ostatni tydzień rozpocznie się w chwili zbawienia ostatniego poganina.

Antychryst zawrze na 7 lat pakt z Izraelem rozumianym jako państwo,  w połowie tego okresu traktat zostanie zdradziecko unieważniony, Antychryst obróci się przeciw Żydom.

Antychryst zasiądzie w rzeczywistej, odbudowanej Świątyni podając się za Boga (2 Tes. 2:3-4)

Okres 3,5 roku zgadza się z innymi tekstami Pisma odnoszącymi się do czasu Wielkiego Ucisku (por. Dan. 7:25; Obj. 11:2-3; 12:14; 13:5; Mat. 24:21)

 

Ostatni tydzień odnosi się alegorycznie do okresu istnienia Kościoła, który jest Izraelem Bożym

Zniszczenie Jerozolimy w ciagu 7 lat należy rozumieć alegorycznie jako 37 lat.

Kościół nie może być Izraelem Bożym, przeczy temu tekst Galacjan. Wiemy iż tamtejszy Kościół został zaatakowany doktrynalnie przez judaizatorów, którzy nakazywali obrzezanie jako warunek wstępny zbawienia. Twierdzili oni stanowczo, iż aby stać się chrześcijaninem trzeba najpierw zostać włączonym do społeczności żydowskiej, stać się naśladowcą Mojżesza i zachowywać zakon w postaci restrykcji żywieniowych oraz świąt (por. Gal. 2:3-5; 19-21; 3:1-3; 4:9-11; 21; 5:2-4; 12; Dzieje 15:5; 15:24 – List do Galatów został napisany między 49 a 50 A.D. zaraz po Pierwszym Synodzie Jerozolimskim pietnującym judaizatorów).

Gal. 6:14-16  14. Co do mnie, nie daj Boże, abym się miał chlubić z czegoś innego, jak tylko z krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa, przez którego świat jest ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. 15. W Chrystusie Jezusie bowiem ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, ale nowe stworzenie. 16. A na tych wszystkich, którzy będą postępować według tej zasady, niech przyjdzie pokój i miłosierdzie, i na Izraela Bożego.

Wyrażenie Ta zasada odnosi się do chlubienia z krzyża Pana Jezusa. Dalsza część wersu ma charakter soteriologiczny i odnosi się do śmierci dla świata i życia w Chrystusie (ci którzy są żywi w Chrystusie są martwi dla żywiołów świata, por. Kol. 2:20). Ta zasada zatem odnosi się do osób zbawionych. Argumentacja Pawła jest następująca

a) istnieje pewna zasada umożliwiająca identyfikację osób zbawionych
b) jest to śmierć dla świata i życie w Chrystusie, wewnętrzna duchowa przemiana
c) nie jest to obrzezanie czyli zewnętrzny akt religijny
d) przynależność narodowa nie ma wpływu na zbawienie
e) pokój i miłosierdzie (zbawienie) dotyczy tak nawróconych pogan (chlubiących się z krzyża acz nieobrzezanych), jak i nawróconych Żydów (Izrael Boży)

Teologia przymierza rozumie Izrael Boży jako cały kościół (wierzący Żydzi i wierzący poganie). Według słów Apostoła błogosławieństwo spada na dwie grupy logiczne

1. Wszyscy wyznający zasadę wiary (Żydzi i poganie czyli Kościół – Nowy Izrael)
oraz
2.
Izrael Boży.

Przyjęcie takiej interpretacji skutkuje błędem logicznym, z którego wynika istnienie grupy osób będących poza kościołem a jednocześnie zbawionych. Należy zatem odrzucić rozumienie Izraela Bożego jako Kościół. Jest to raczej część Kościoła (druga część to wierzący wywodzący się z pogan).

Wyrażenie Kościół jest nadrzędne zakresowo w stosunku do wyrażenia Izrael Boży, ponieważ cały Izrael Boży to Kościół, lecz nie cały Kościół to Izrael Boży. W związku z tym wszyscy wyznający tę zasadę wiary to Kościół minus Izrael Boży.

Kościół – Izrael Boży = chrześcijanie z pogan
..


Wiara Reformatorów

Jako amillenialiści Reformatorzy opierali swoje przekonanie o swoistą (i niestety, jak wykazano wcześniej błędną) egzegezę tekstu Daniela 9:24-27. Posłuchajmy świadectwa o wierze Reformatorów:

„Na początku lat 1590. Arminiusz stał się znajomym, a niektórzy powiedzieliby, że wielbicielem jezuity, kardynała o nazwisku Robert Bellarmine. Bellarmine był zaangażowany w jeden z innych frontów bitewnych związanych z Reformacją. W tym czasie jedno z największych pól bitewnych dla armii jezuitów znajdowało się w dziedzinie eschatologii.
.
Gdy chrześcijanie na całym świecie zaczęli sami czytać Biblię, dla wielu z nich stało się oczywistym, że Kościół katolicki zajmuje ważne miejsce w proroctwach. Nauka, że ​​„Tajemnica, Babilon Wielki, Matka Nierządnic” z Obj. 17:5 była w rzeczywistości papistycznym Kościołem Rzymu, zyskiwała na popularności.
.
W 1590 r. Jezuita Francisco Ribera zaczął pisać komentarze wyjaśniające Pisma Święte, które wyraźnie nauczały o Kościele katolickim jako elemencie systemu Antychrysta. W szczególności Ribera napisał komentarz w 1590 r., który nadał tekstowi Daniela 9:27 zupełnie nowy charakter. Ribera stał się pierwszym teologiem od ponad 1 500 lat, który nauczał, że „ten” w Daniela 9:27, który potwierdził przymierze i położył kres ofierze, był w rzeczywistości „Antychrystem”, a nie Mesjaszem.
.
Od czasu śmierci Chrystusa było jednolitym nauczaniem Kościoła, że ​​„tym”, który na Krzyżu położył kres wszystkim ofiarom, był Jezus Chrystus. Ale jezuici musieli stworzyć NOWEGO Antychrysta, który nie był tak łatwo utożsamiany z Rzymem. Tworząc koncepcję siedmioletniego ucisku, przeniesionego w przyszłość, Ribera był w stanie odwrócić uwagę od najbardziej rażącego Antychrysta, który miał swoją siedzibę w Rzymie.
.
Pomysły Ribery zostały wzięte i rozwinięte przez kardynała Roberta Bellarmine’a, który rażąco nauczał, że Paweł, Jan i Daniel nic nie prorokowali o Rzymie. Możemy zauważyć, że Bellarmine miał skłonność do słynnego błędu.
.
To kardynał Bellarmine, jako inkwizytor, zagroził Galileuszowi tak przekonująco, że naukowiec cofnął się o swoje odkrycia, że ​​Ziemia faktycznie poruszała się wokół Słońca! Bellarmin został następnie ogłoszony przez Kościół Rzymski „świętym”. „
.
Augustus Toplady, źródło

Mówiąc kolokwialnie za ironię losu należy uznać użycie przez heretyckich papistów biblijnej prawdy w walce z Reformacją. W rzeczywistości odrzucany przez watykańskich agentów millenializm był pierwszą pozycją Kościoła Apostolskiego. Ojcowie premillenialni żyjący wieku przed Nicejskiego obejmowali przywódców kościelnych, którzy byli nauczani bezpośrednio przez Apostołów i tych, którzy z kolei byli ich uczniami.  W tej grupie są:

  • Klemens (ok. 90-100), biskup Rzymu;
  • Papiasz (ok. 60-ok. 130/155), biskup Hierapolis;
  • Polikarp (ok. 70-155 / 160), biskup Smyrny;
  • Ignacy (ok. 98/117), biskup Antiochii.

Premilienializm zakłada,  że Chrystus przyjdzie na ziemię przed nastaniem Królestwa MiIlenijnego. Również koncepcja Wielkiego Ucisku nie jest wymysłem kardynała Bellarmine, czego dowodzi chociażby wyznawana przez Ireneusza z Lyonu (130 – † 202 A.D.) doktryna pochwycenia Kościoła przed ostatecznym wylaniem Bożych plag właśnie w czasie Wielkiego Ucisku.

Ireneusz z Lyonu
Przeciw Herezjom 5.29
.
„Jednak te narody, które same nie podniosły oczu ku niebu, ani nie oddały podziękowań swemu Stwórcy, ani nie chciały ujrzeć światła prawdy, ale które były jak ślepe myszy ukryte w głębi ignorancji, słowo słusznie opisuje ich „Jako wod odpadowa ze zlewu, a jako pyłek na wadze – właściwie jako nic” (Izaj. 40:15) tak przydatna i użyteczna dla sprawiedliwych, jak ściernisko sprzyja wzrostowi pszenicy i jej słomy , za pomocą spalania, służy do obróbki złota. I dlatego, gdy ostatecznie Kościół zostanie nagle złapany z tego, mówi się: „Będzie ucisk, jakiego nie było od początku, ani nie będzie.” (Mat. 24:21) Bo to jest ostatni pojedynek sprawiedliwych, w którym, gdy przezwyciężą, uwieńczeni są nieskazitelnością”

Inni Ojcowie Kościoła uznający doktrynę pochwycenia Kościoła, sziłą rzczy także Wielkiego Ucisku to:

Kontrowersja dotyczy zatem wczesnochrześcijańskiej interpretacji kto i kiedy ustali przymierze z Izraelem. Chrystus czy Antychryst? W czasie istnienia Kościoła czy w okresie literalnego Wielkiego Ucisku? Jak wierzył pierwszy Kościół? Odpowiedź możemy znaleźć w jednym z najstarszych dzieł pozakanonicznego piśmiennictwa z przełomu I i II wieku
.


List Barnaby

Jest to wczesnochrześcijańskie dzieło, którego powstanie datowane jest na lata między 70 a 200 A.D. Wprawdzie sam Barnaba był premilenialistą (wierzył w porwanie kościoła przed nastaniem Millenijnego Królestwa), jednak w tym samym czasie był supersesionistą i wierzył, że Kościół zastąpił Izrael i jest Nowym Izraelem. Barnaba udowadnia swoje wierzenia używając alegorycznej hermeneutyki stąd interpretuje on odbudowę Świątyni w sposób duchowy. Według autora listu nową Świątynią jest każdy wierzący, któremu grzechy zostały odpuszczone a Bóg mieszka w nim osobiście.

Rozdział XVI – Fałszywa nadzieja
.
6..Ale zapytajmy, czy świątynia Pana istnieje. Tak! ona istnieje, gdzie On sam. Powiedział, że zrobi i udoskonali ją. Ponieważ jest napisane, „A po ukończeniu tygodnia, świątynia Boga będzie zbudowana w chwale imienia Pana”

7..Odkrywam, zatem, że świątynia istnieje. Dowiedzmy się, w jaki sposób będzie odbudowana w imię Pana. Zanim uwierzyliśmy w Boga zwyczajem naszego serca był upadek i słabość, jak świątynia, rzeczywiście zbudowana rękami, ponieważ była pełna bałwanów, i była domem demonów, przez robienie rzeczy, które były przeciwne Bogu.

8..”Ale to będzie zbudowane w imieniu Pana” Teraz uważajcie, aby świątynia Pana mogła być budowana w chwale. Dowiedzmy się, w jaki sposób. Kiedy otrzymujemy odpuszczenie naszych grzechów, i kładziemy naszą nadzieję w Imieniu, stajemy się nowymi, będąc stworzeni znowu od początku, gdzie Bóg prawdziwie mieszka w nas, w miejscu pobytu którym my jesteśmy.

Bezpośrednia konkluzja

10. To jest duchowa świątynia budowana dla Pana.

Teologia zastąpnienia Barnaby stanie się kamieniem milowym teologii amillenializmu (żadnego porwrania kościoła, żadnego millenijnego królestwa Chrystusa). Zgodnie z logiką autora וְלִמְשֹׁ֖חַ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִֽׁים welimszoah kodesz kadaszim tłumaczone jako namaszczenie Najświęszego  nie może odnosić się do Miejsca Najświętszego w rzeczywistej i materialnej Świątyni w czasie Wielkiego Ucisku, ponieważ Świątynią są wszyscy wierzący. Rozumiemy zatem, że Barnaba interpretuje ten fragment jako namaszczenie Mesjasza, tak więc  konsekwentnie Książę Mesjasz zawierający przymierze z ludźmi to Jezus, który znosi powtarzalne świątynne ofiary. Jednakże z drugiej strony Barnaba doskonale wiedział, iż Królestwo Millenijne będzie rzeczywiste, co stoi w logicznej sprzecznosci z jego konkluzjami. Skoro bowiem mowa o fizycznej domenie i namacalnym panowaniu Chrystusa, potrzebna jest Świątynia, w której będzie On zasiadał jako Najwyższy Kapłan.

I tak oto błąd Ojca Kościoła w swojej dalekiej konsekwencji dał w ręce papistom narzędzie umożliwiające zadanie skutecznego (choć nie śmiertelnego ciosu) Reformacji. Łatwo wyobrazić sobie w jak przebiegły sposób watykańscy agenci, dowodząc że tekst Daniela 9:27 naucza o przyszłym Antychryście przenosili ciężar dyskusji na soteriologię powołując się na zasadę analogii. Skoro Reformatorzy mylili się w jednym aspekcje teologii i papież nie jest Antychrystem, to mogą mylić się także co do soteriologii i zbawienie rzeczywiście jest tak z łaski jak i z uczynków.

Efektem całego teologicznego zamieszania jest współczesne skundlone pseudochrześcijaństwo, nie protestantyzm lecz remonstrantyzm, zadowalające się byle ochłapem rzuconym przez agentów Watykanu, idące na każdy możliwy kompromis z rzymską nierządnicą. W Polsce także, wystarczy zobaczyć czym zajmuje się łże-kalwinista Jego Ekscelencja Ksiądz Mateusz Wichary i jego świta otwarcie twierdząca (w osobie księdza-pastora Leszka Wakuły), że ewangelia Rzymu oraz ta tzw. protestancka to jedno i to samo (więcej w artykułach Ksiądz Mateusz Wichary, ekumeniczny zdrajca wiary, Poznaj zdrajców wiary oraz Pięćdziesiąt twarzy Baptystów).
.


Potwierdzamy iż papież to antychryst

1 Jana 2:18 Dzieci, to już ostatnia godzina i jak słyszeliście, że antychryst ma przyjść, tak teraz pojawiło się wielu antychrystów. Stąd wiemy, że jest już ostatnia godzina

Choć trudnym byłoby przyjęcie doktryny iż papież to przewidziany przez Pismo Antychryst, z całą stanowczością wyznajemy, iż każdy Vicarius Fili Dei jest jednym z wielu antychrystów jacy przyszli na ten świat. Jako millenialiści i jednocześnie wierni wyznawcy doktryn łaski (przez niektórych nazwanych Kalwinizmem) czyli ortodoksyjnego Chrześcijaństwa uznajemy każdego papieża za dziecko i sługę szatana, zwodziciela głoszącego inną ewangelię, duchowego ojca ekumenicznego, czyli odstępczego kościoła, każdego zaś, kto uprawia z nim spiritystyczny i demoniczny nierząd za podobnego mu syna zatracenia.

Odrzucamy jezuicki kryptomolinizm potocznie znany jako Arminianizm oraz jego bękarta, pentekostalizm czyli zielonoświątkowstwo rozumiejąc iż są to ukute w samym sercu piekła antychrześcijańskie doktryny będące raczej kultem suwerennego człowieka niż Boga. Odrzucamy heretycki koncept wolnej woli w ujęciu soteriologicznym oraz fałszywe cuda i znaki jak mówienie niezrozumiałym bełkotem, łże-proroctwa i pseudouzdrowienia.

Wojna, Bracia i Siostry, wojna po wsze czasy z fałszywą ewangelią.

Sola gratia, sola fide..


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email