Czym jest regeneracja?

παλινγενεσίᾳ paliggenesia – stan lub akt ponownych narodzin / duchowa odnowa, regeneracja. 

Ponieważ życie chrześcijanina w wierze zaczyna się od momentu nowego narodzenia, regeneracja jest jedną z fundamentalnych doktryn dotyczących zbawienia. Dokładna definicja tego dzieła Ducha Świętego i jego zrozumienie odnośnie całego życia chrześcijanina jest ważnym czynnikiem umożliwiającym efektywną ewangelizację a następnie osiągnięcie dojrzałości duchowej.

Definicja regeneracji

Słowo regeneracja występuje w Biblii tylko dwa razy. W Ewangelii Mateusza użyte jest w odniesieniu do renowacji wszystkiego na ziemi w czasie Królestwa Milenijnego i nie ma to nic wspólnego z kwestią zbawienia chrześcijanina.

Mat. 19:28 A Jezus im powiedział: Zaprawdę powiadam wam, że przy odrodzeniu παλινγενεσίᾳ paliggenesia, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na tronie swojej chwały, i wy, którzy poszliście za mną, zasiądziecie na dwunastu tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela

Natomiast w Liście do Tytusa czytamy następującą deklarację: 

Tyt. 3:5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia (παλινγενεσίας palingenesias) i odnowienie Ducha Świętego

Na bazie tego tekstu słowo regeneracja zostało wybrane przez teologów dla wyrażenia pojęcia nowego życia, nowego narodzenia, duchowego zmartwychwstania, nowego stworzenia i ogólnie rzecz biorąc w odniesieniu do nowego, nadprzyrodzonego życia które otrzymują wierzący jako Boże dzieci. Prawidłowo rozumiejąc, oznacza źródło życia wiecznego, które zostaje udzielone wierzącemu w Chrystusa w momencie gdy w Niego uwierzy. Jest to natychmiastowe przejścieze stanu duchowej śmierci do stanu duchowego życia..


Regeneracja przez Ducha Świętego

Ze względu na swoją naturę i charakter regeneracja jest dziełem Boga, a aspekty jej realności i prawdziwości znajdujemy w wielu miejscach w Piśmie Świętym.

Jan 1:13 Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga
.
Jan 3:3-7 Odpowiedział mu Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego. Nikodem zapytał go: Jakże może się człowiek narodzić, będąc stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się? Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić
.
Jan 5:21 Jak bowiem Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce
.
Rzym. 6:13  I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu
.
2 Kor. 5:17 Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe
.
Efez. 2:5 I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni
.
Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali
.
Efez. 4:24 I przyoblec się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i w prawdziwej świętości
.
Tyt. 3:5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego
.
Jakuba 1:18 Ze swojej woli zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń
.
1 Piotra 2:9 Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości

Zgodnie z Ewangelią Jana chrześcijanie

Jan 1:13…są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.

W wielu miejscach porównywana jest do duchowego zmartwychwstania

Jan 5:21 Jak bowiem Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce
.
Rzym. 6:13 I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu
.
Efez. 2:5  I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni

A także do stworzenia, ponieważ jest aktem twórczym Boga

Kor. 5:17 Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe
.
Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali
.
Efez. 4:24 I przyoblec się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i w prawdziwej świętości

Wszystkie osoby Świętej Trójcy uczestniczą w regeneracji wierzącego. Bóg Ojciec powiązany jest z regeneracją w

Jakuba 1:17-18 Wszelki dar dobry i wszelki dar doskonały pochodzi z góry i zstępuje od Ojca światłości, u którego nie ma zmiany ani cienia zmienności. 18 Ze swojej woli zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń

Pan Jezus często objawia się jako uczestniczący w regeneracji

Jan 5:21 Jak bowiem Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce
.
2 Kor. 5:18 A wszystko to jest z Boga, który nas pojednał z sobą przez Jezusa Chrystusa i dał nam służbę pojednania
.
1 Jana 5:12 Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia

Wydaje się jednak, że tak jak w innych dziełach Bożych, w których biorą udział wszystkie Osoby Najświętszej Trójcy, Duch Święty jest konkretnie tym, który dokonuje regeneracji, jak to jest wskazane w Ewangelii Jana I Liście do Tytusa

Jan 3:3-7 Odpowiedział mu Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego. Nikodem zapytał go: Jakże może się człowiek narodzić, będąc stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się? Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić
.
Tyt. 3:5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego

Możemy tutaj zauważyć podobieństwo z narodzeniem Chrystusa, przy którym Bóg był jego Ojcem, życie Syna było w Chrystusie, a pomimo tego został poczęty z Ducha Świętego.
.


Życie wieczne udzielone przez regenerację

Centralną koncepcją regeneracji jest to, że wierzący, który początkowo był martwym duchowo, otrzymał teraz życie wieczne. Aby to przedstawić obrazowo używa się trzech porównań. Pierwsze z nich to idea nowego narodzenia lub odrodzenia. Rozmawiając z Nikodemem Chrystus powiedział: „Musicie się na nowo narodzić”. Pojawia się kontrast z ludzkim narodzeniem w

Jana 1:13 Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga

W innym porównaniu, gdzie jest mowa o zmartwychwstaniu duchowym wierzącego nazywa się „ożywionym z martwych

Rzym. 6:13 I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu

W Liście do Efezjan mówi się, że Bóg

Efez. 2:5 ...gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem

trzecim porównaniu regenerację określa się mianem nowego stworzenia, a wierzący wzywany jest do tego, aby

Efez. 4:24 przyoblec się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i w prawdziwej świętości

Myśl zawarta w 2 Liście do Korytnian nie pozostawia cienia wątpliwości:

2 Kor. 5:17 Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

Wszystkie trzy porównania mówią o nowym życiu, które jest nam dane przez wiarę w Chrystusa. Biorąc pod uwagę charakter aktu nowego narodzenia, duchowego zmartwychwstania i nowego stworzenia jest rzeczą oczywistą, że regeneracja nie jest następstwem żadnych dobrych uczynków człowieka. Sama w sobie regeneracja nie jest aktem ludzkiej woli, ani rezultatem zalecenia zboru, tak jak to jest w przypadku chrztu w wodzie. W swej istocie jest bowiem aktem nadprzyrodzonym dokonywanym w całości przez Boga. 

Regenerację należy odróżnić od doświadczeń, które po niej następują. Jest bowiem jednorazowym, chwilowym procesem, związanym nierozerwalnie ze zbawieniem. Osoba prawdziwie zbawiona będzie miała różne doświadczenia duchowe, które są następstwem i dowodem regeneracji, nie są jednak jej istotą. W pewnym sensie można mówić o swoistym doświadczeniu nowego narodzenia, ale to co przeżywamy związane jest już z rezultatami regeneracji.
.


Rezultaty regeneracji

Pod wieloma względami, regeneracja jest fundamentem na którym zbudowane jest nasze całkowite zbawienie. Bez nowego życia w Chrystusie nie ma możliwości otrzymania innych atrybutów zbawienia, takich jak zamieszkanie Ducha w osobie wierzącej, usprawiedliwienie i wszystkie inne będące ich rezultatem. Istnieją jednakże pewne cechy, które uwidaczniają się natychmiast, praktycznie w momencie samego aktu regeneracji. 

Gdy osoba wierząca przyjmuje Chrystusa przez wiarę, rodzi się na nowo i jako rezultat nowych narodzin otrzymuje nową naturę. Biblia określa to mianem  „nowego człowieka”

Efez. 4:24 I przyoblec się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i w prawdziwej świętości

którego powinniśmy się przyoblec w takim sensie, żebyśmy mogli w sposób kompletny wykorzystać jego wpływ na naszą nową osobowość. Często zdarza się, że z powodu swej nowej natury, wierzący w Chrystusa musi przejść drastyczne zmiany w życiu, przede wszystkim jeśli chodzi o swoją postawę wobec Boga i zdolności odniesienia zwycięstwa nad grzechem. Ta nowa natura posiada cechy upodabniające ją do natury samego Boga i jest nieco inna od tej, którą miał Adam przed popełnieniem przez niego grzechu, gdy była ona naturą całkowicie ludzką, chociaż niesplamioną grzechem. Nasza nowa natura posiada cechy, które kierują nas ku pragnieniu tego wszystkiego co pochodzi od Boga i jest z Nim związane. Chociaż sama w sobie, bez interwencji Ducha Świętego nie może spełnić tych pragnień, jednak wskazuje w naszym życiu nowy kierunek, inspirując do starania się o wypełnienie woli Bożej. 

Chociaż regeneracja sama w sobie nie jest doświadczeniem, to jednak nowe życie, które poprzez nią otrzymujemy sprawia, że jesteśmy gotowi do przeżycia różnego rodzaju doświadczeń. Przedtem byłem ślepy, teraz mogę widzieć. Przedtem byłem duchowo martwy, teraz jestem żywy. Przedtem byłem oddalony od Boga, bez żadnej z Nim społeczności, teraz jestem z Bogiem w koinonii (społeczności) i mogę odbierać posługę Ducha Świętego. W miarę jak wierzący oddaje się Bogu, wzrasta Boża opieka, przychodzą cudowne doświadczenia pokazujące czego Bóg może dokonać w życiu człowieka, który jest Mu całkowicie oddany. 

Innym ważnym elementem bycia zbawionym i posiadania życia wiecznego, jest jego pewność. 

Istnieją ludzie, którzy nauczają, że życie wieczne można utracić, jeżeli ktoś, będąc zbawionym, odstąpi od swej wiary; ale sama natura życia wiecznego i nowego narodzenia uniemożliwia zawrócenie z drogi wytyczonej przez Boga. Przede wszystkim, jest to dzieło Boga i w żadnym stopniu nie zależy od człowieka. Wprawdzie potrzebna jest nam wiara, ale nie jest ona uważana za dobry uczynek, który zasługiwałby na zbawienie, raczej otwiera kanał, przez który Bóg działa w życiu człowieka wierzącego. Podobnie jak poród naturalny nie może być odwrócony, tak samo narodzenia z Ducha odwrócić już nie można; raz dokonane zapewnia wierzącemu, że Bóg zawsze będzie jego Ojcem. 

Również zmartwychwstanie nie może być odwołane lub odwrócone, gdyż zostaliśmy za pomocą aktu dokonanego przez Boga podniesieni do nowej kategorii istot żyjących. Nowe narodzenie jako dzieło stworzenia dowodzi, iż będąc raz zrealizowane, trwa wiecznie. Człowiek nie może zmienić, ani anulować tego stanu rzeczy. Doktryna pewności wiecznego zbawienia opiera się na kwestii, czy zbawienie jest dziełem Boga, czy człowieka, czy w całości jest przez łaskę, czy też w jakimś stopniu zależy od ludzkich zasług i dobrych uczynków. Chociaż nowy wierzący może zawieść w niektórych powinnościach jakie dotyczą dziecka Bożego, tak samo, jak ma to miejsce w przypadku ludzkiego pokrewieństwa, nie zmienia to jednak faktu, że otrzymał życie, które jest wieczne. Prawdą jest również, że życie wieczne, które mamy teraz, wyrażone jest tylko częściowo, poprzez duchowe doświadczenia. Będzie mieć swoją ostateczną i w pełni doskonałą formę w obecności Boga, w niebie.

Print Friendly, PDF & Email