1 Mojż. 5:21-24 21 Henoch żył sześćdziesiąt pięć lat i spłodził Matuzalema. 22 Po spłodzeniu Matuzalema Henoch chodził z Bogiem trzysta lat i spłodził synów i córki. 23 Wszystkich dni Henocha było trzysta sześćdziesiąt pięć lat. 24 Henoch chodził z Bogiem, a potem już go nie było, bo Bóg go zabrał.

Dlaczego Henoch nie jest w kanonie?

W Księdze Rodzaju powiedziano nam, że Henoch chodził z Bogiem. W swoich badaniach natknąłem się na Księgę Henocha. Dlaczego zatem dzieło o nazwie Księga Henocha nie zostało umieszczone w kanonie Pisma Świętego?


Pseudoepigraf

Księga Henocha jest jedną z ksiąg Pseudepigrafów (pismo z fałszywym tytułem) i została najwyraźniej napisana w II lub I wieku przed Jezusem Chrystusem. Sam Henoch urodził się ok. 717 lat po Adamie a zmarł ok. 1082 roku 69 lat przed narodzinami Noego czyli na długo przed potopem, zatem nie jest możliwe aby był autorem dzieła. Należy zauważyć, że ta książka jest zwykle uważana za etiopską apokalipsę Henocha.

Istnieje również słowiańska apokalipsa, zwana II księgą Henocha, napisana pod koniec I wieku naszej ery. Istnieje trzecia księga lub hebrajska apokalipsa Henocha, która prawdopodobnie została napisana w V lub VI wieku naszej ery. Jednak z nich, która jest określana jako Księga Henocha, jest pierwszą księgą, która zawiera sto osiem rozdziałów, składające się z pięciu części, często nazywane także księgami.
.


Zawartość I księgi Enocha – II / I wiek B.C

Pierwsza księga Enocha ma pięć sekcji. James H. Charlesworth dzieli tę książkę w następujący sposób: [4]

1. Księga Obserwatorów (1-36)
2. Księga podobieństw (37-71)
3. Księga pism astronomicznych (72-82)
4. Księga wizji (83-90)
5. Księga listu Henocha (91-107)

Księga 1: rozdziały 1-5 zawierają krótkie wprowadzenie Henocha i przemawiają o głównych tematach nagród, kar, końca świata i ostatecznego osądu; rozdziały 6-36 i dotyczą przede wszystkim aniołów, Drzewa Życia, Jerozolimy i wszechświata.

Księga 2: rozdziały 37-71 i dotyczą Jedynego, Syna Bożego lub Mesjasza, zmartwychwstania, potopu, Noego, przyszłego sądu i raju.

Księga 3: rozdziały 72-82 dotyczą gwiazd, księżyca, astronomii, wszechświata i misji Henocha.

Księga IV: rozdziały 83-90 dotyczą przewidywań dotyczących powodzi, rys historyczny, przyszłość Izraela i królestwa mesjańskiego.

Księga V: rozdziały 91-105 dotyczą różnych wyzwań dla złych i sprawiedliwych; w końcowych rozdziałach 106-108 omówiono grzech po potopie aż do przyjścia Mesjasza.
.


Porównanie Listu Judy i Księgi Henocha

Chociaż Księga Henocha książka jest fascynująca w czytaniu, ważne jest, aby pamiętać, że nie jest ona nathcnionym Pismem. Oznacza to, że nie jest inspirowana przez Boga.

Książka została zacytowana w Apokryficznej księdze Barucha, a także w kilku rękopisach wczesnego kościoła:

  • Barnaba 16:5,
  • Bałwochwalstwo 15:6 (Tertulian)
  • Eccl. Proph 3 (Klemens Aleksandryjski).

Niektórzy spekulują, że Judy 1:14-15 jest cytatem z księgi Henocha i stąd wniosek, że Juda uważał Księgę Henocha za natchnione Pismo. Poniżej porównanie fragmentów

Judy 1:14-15 Oto idzie Pan z tysiącami swoich świętych aby dokonać sądu nad wszystkimi i ukarać wszystkich bezbożników spośród nich za wszystkie ich bezbożne czyny, których się bezbożnie dopuścili, i za wszystkie ostre słowa, które wypowiadali przeciwko niemu bezbożni grzesznicy.
.
Henoch 1:9 Oto On przybędzie z dziesięcioma milionami swoich świętych aby dokonać sądu nad wszystkimi. On zniszczy niegodziwców i potępi wszelkie ciało ze względu na wszystko, co zrobili, co grzesznicy i niegodziwcy popełnili przeciwko niemu.

Porównanie
Tekst Listu Judy Tekst księgi Enocha
Oto idzie Pan  Oto On przybędzie
z tysiącami swoich świętych  z dziesięcioma milionami swoich świętych
aby dokonać sądu nad wszystkimi aby dokonać sądu nad wszystkimi.
i ukarać wszystkich bezbożników spośród nich  On zniszczy niegodziwców i potępi wszelkie ciało 
za wszystkie ich bezbożne czyny, których się bezbożnie dopuścili, ze względu na wszystko, co zrobili, co grzesznicy i niegodziwcy popełnili przeciwko niemu. 
i za wszystkie ostre słowa, które wypowiadali przeciwko niemu bezbożni grzesznicy.

 

Tysiące a dziesięć milionów

Po zbadaniu tych dwóch tekstów, czytelnik zauważy, że Juda odnosi się do „tysięcy” aniołów, ale Henoch odnosi się do „milionów”. To może wydawać się znaczące, ale greckie słowo w Judy, które jest tłumaczone jako „tysiące” to μυριάς myrias . Dosłownie oznacza „dziesięć tysięcy„, gdy jest używane w liczbie pojedynczej. Gdy to greckie słowo jest liczbą mnogą, oznacza ono „niezliczoną ilość”.

μυριάς myrias pojawia się 9 razy w Nowym Testamencie i tylko raz w w sensie dosłownym w Dzieje 9:19. W pozostałych przypadkach (Łuk. 12:1; Dzieje 21:20; Hebr. 12:22; Judy 1:14; Obj. 5:11; 9:16) w sensie miriadów / tysięcy / dziesiątek lub tysięcy (bez podania dokładnej liczby).

Zauważmy, że greckie słowo, myrias, w liczbie mnogiej występuje w Liście Judy. W greckim tekście 1 Księgi Henocha również pojawia się słowo myrias w liczbie mnogiej Należy zauważyć, że RH Charles napisał wiele książek o Księdze Henocha. To on właśnie dostarczył grecki tekst Henocha. Oznacza to, że greckie teksty Judy 14-15 i Enocha 1:9 zawierają lustrzane odbicia a widoczna różnica „tysięcy” i „dziesięciu milionów” wynika z różnic w tłumaczeniu tego samego słowa. Różnica nie jest prawdziwa, ponieważ greckie słowo jest identyczne.

Różnice

Jednakże uważne zbadanie dwóch fragmentów ujawnia pewne istotne różnice.

Po pierwsze, Juda mówi, że Bóg „ukarze” wszystkich bezbożnych, ale Henoch mówi, że zostaną „zniszczeni”. W języku greckim słowa ukarać (ἐλέγχω elegcho) i zniszczyć (καταργέω katergeo) są różne. Dlatego jest to znacząca różnica.

Po drugie Juda mówi o potępieniu bezbożników spośród ludzi podczas gdy Księga Henocha o zniszczeniu wszelkiego ciała.

Po trzecie Juda stwierdza o karze za czyny i słowa, podczas gdy Księga Henocha o karze za czyny

Po czwarte porównanie dwóch fragmentów ujawnia, że ​​grecki tekst Judy ma 29 słów, ale tekst dostarczony przez RH Charles’a ma 36 słów.

Dlatego stwierdzenie, że Juda właśnie skopiował z Księgi Hnocha jest niezasadne.

Bezpośredni cytat

Istotnym tutaj jest, że Juda nie cytuje pierwszej księgi Henocha, ale po prostu donosi, że Henoch „prorokował, mówiąc:” To znaczy, że Juda nie cytuje księgi Henocha, lecz samego proroka Henocha.

Judy 1:14 O nich też prorokował Henoch, siódmy po Adamie, mówiąc:


List Judy jest natchnionym Pismem

Ponieważ List Judy został napisan przez Judę pod wpływem Boga Ducha Świętego (2 Piotra 1:21 Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego), konkludujemy, że zawiera ona prawdę.

Nie ma znaczenia, czy Juda wiedział o niekanonicznym (niebiblijnym) źródle. Ważne jest to, że Bóg Duch Święty prowadził Judę, aby napisał prawdę, ponieważ Bóg jest prawdomówny

Psalm 119:160 Podstawą twego słowa jest prawda, a wszelki wyrok twojej sprawiedliwości trwa na wieki.
.
2 Piotra 1:20-21 20 To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi. 21 Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego.
.
2 Tym. 3:16-17 16 Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; 17 Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.
.
Hebr. 6:18 Abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, mieli silną pociechę, my, którzy uciekliśmy, by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei

To właśnie dlatego 1 Księga Henocha zawiera błędy w odniesieniu do niektórych faktów, podczas gdy Listowi Judy można zaufać. Ponieważ Juda zacytował proroka Henocha, możemy mieć pewność, że słowa te zostały rzeczywiście przez proroka wypowiedziane.
.


Księga Henocha nie jest natchnionym Pismem

Ani Jezus ani żaden z autorów Nowego Testamentu nigdy nie odnosił się do Księgi Henocha jako do natchnionego Pisma. Księga ta nie została zawarta w Nowym Testamencie przez Apostołów. Powszechnie nie rozumie się, że treść Biblii ewoluowała z czasem. Ale Nowy Testament wyraźnie mówi nam, że Apostołowie identyfikowali Pismo, tak jak było pisane

Apostoł Piotr potwierdza, że Listy Pawła należą do Pisma

2 Piotra 3:16 Jak też (Paweł) mówi o tym we wszystkich listach. Są w nich pewne rzeczy trudne do zrozumienia, które, podobnie jak inne Pisma, ludzie niedouczeni i nieutwierdzeni przekręcają ku swemu własnemu zatraceniu.

Apostoł Paweł potwierdza, że Ewangelia Łukasza należy do Pisma

1 Tym. 5:18 Mówi bowiem Pismo: Młócącemu wołowi nie zawiążesz pyska, oraz: Godny jest robotnik swojej zapłaty.
.
Łuk 10:7 W tym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają. Godny jest bowiem robotnik swojej zapłaty. Nie przenoście się z domu do domu.

The New Testament books were being distributed by the apostles to the various churches to be read (Galatians 6:11; Colossians 4:16; 1 Thessalonians 5:27; 2 Thessalonians 2:2; 3:14).

Książki Nowego Testamentu były rozprowadzane przez Apostołów do różnych Kościołów, aby były tam czytane

Gal. 6:11 Widzicie, jaki długi list napisałem do was własnoręcznie
.
Kol. 4:16 A gdy ten list zostanie u was przeczytany, dopilnujcie, aby przeczytano go także w kościele w Laodycei, a wy abyście przeczytali ten z Laodycei.
.
1 Tes. 5:27 Zaklinam was na Pana, aby ten list został przeczytany wszystkim świętym braciom.
.
2 Tes. 2:2 Abyście nie tak łatwo dali się zachwiać w waszym umyśle i zatrwożyć się ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list rzekomo przez nas pisany, jakoby już nadchodził dzień Chrystusa.
.
2 Tes. 3:14 Jeśli ktoś nie posłucha naszych słów zawartych w tym liście, to zwróćcie na niego uwagę i nie przestawajcie z nim, aby się zawstydził

Do czasu śmierci apostołów napisano Nowy Testament i znane były wszystkie jego księgi. Fragment Muratoriego i kilku wczesnych Ojców Kościoła pozostawili nam listę Ksiąg, które zostały zidentyfikowane jako należące do Nowego Testamentu. Księga Henocha nigdy nie została uwzględniona. Niektóre Księgi Kanoniczne zostały zakwestionowane później, ale nigdy z powodzeniem.
.


Wniosek

W odpowiedzi na pytanie: „Dlaczego Księga Henocha nie jest zawarta w Biblii?”  stwierdzamy, że ani Jezus ani Apostołowie nigdy nie nazywali tego Pismem. Ważnym jest, aby zauważyć, że kilku Ojców wczesnego Kościoła wysoko ceniło księgę Henocha, ale nigdy nie odnosili się do niej jako do Pisma Świętego. Dlatego nie możemy uznać jej za autorytatywną, ponieważ nie jest Słowem Bożym.

Na podstawie, źródło


Zobacz w temacie

 

Print Friendly, PDF & Email