Wskrzeszenie przez relikwię?

2 Król. 13:20-21 .

20. Potem Elizeusz umarł i pogrzebali go. A z nastaniem roku moabskie zgraje napadły na ziemię. 

21. I zdarzyło się, że gdy grzebano pewnego człowieka, zobaczyli taką zgraję. Wrzucili więc tego człowieka do grobu Elizeusza. A gdy ten człowiek został tam wrzucony, dotknął kości Elizeusza, ożył i wstał na nogi. 

Jeśli Bóg zabrania nam posiadania relikwii lub oddawania czci zmarłym, dlaczego żołnierz został wskrzeszony po dotknięciu kości Elizeusza?

Relikwie to rzeczy, nawet części ciała, takie jak kawałki kości lub zębów, które są związane z Jezusem i Jego życiem lub członkami rodziny Jezusa, Apostołami, męczennikami lub innymi osobami uznanymi za świętych przez

  • katolicyzm,
  • prawosławie,
  • buddyzm,
  • islam
  • i inne religie.

Zakłada się, że mają jakąś duchową wartość, cudowną lub inną, i z tego powodu często są czczone. W katolicyzmie cześć jest podobno pomniejszą formą kultu ofiarowaną tym relikwiom, których są tysiące.


Duchowa wartość relikwii

Takie rzeczy nie mają żadnej duchowej wartości. Widzimy to na przykładzie Ezechiasza, który miedzianego węża, którego uczynił Mojżesz, ponieważ Izraelici palili mu kadzidło, i nazwali go Nehustan,  tj. kawałek miedzi.

2 Król. 18:4  Zniósł wyżyny, rozbił posągi, powycinał gaje i potłukł węża miedzianego, którego uczynił Mojżesz, bo aż do tego czasu synowie Izraela palili mu kadzidło, i nazwał go Nehustan. 

Można zrozumieć, dlaczego Żydzi wysoko cenili miedzianego węża, ponieważ był on przedmiotem z ich wędrówek po pustyni za czasów Mojżesza, wielkiego prawodawcy. Niemniej jednak Ezechiasz miał rację, nazywając go kawałkiem miedzi i niszcząc go, aby nie mogli oddawać mu czci.

Kawałek miedzi lub kość to nic więcej niż miedź i kość, bez względu na to, do kogo należały. Pasmo włosów lub kawałek drewna, nawet jeśli pochodzi z „prawdziwego krzyża”, jest włosem lub drewnem i nie ma wartości duchowej. Paweł w negatywny sposób odnosi się do mięsa ofiarowanego bożkom, bez względu na to, gdzie zostało kupione lub czy było tuszą zwierzęcia ofiarowanego jakiemuś pogańskiemu bogu, było to tylko mięso.

1 Kor. 10:20 Raczej chcę powiedzieć, że to, co poganie ofiarują, demonom ofiarują, a nie Bogu. A nie chciałbym, żebyście mieli społeczność z demonami.
.
1 Kor. 10:28 Lecz jeśli ktoś wam powie: To jest ofiarowane bożkom, nie jedzcie ze względu na tego, który to powiedział, i ze względu na sumienie. Pańska bowiem jest ziemia i wszystko, co ją napełnia.

Paweł mówi, że duchowe niebezpieczeństwo tkwi

1) W sumieniu tego, kto nie może go jeść, nie myśląc o swoim dawnym bałwochwalstwie

2) W postępowaniu osoby, która nie stara się nie urazić słabszego brata. Mięso jest tylko mięsem, które nie ma mocy, by zbawić lub zniszczyć duchowo.
.


Boży zakaz kultu relikwii

Bóg zabrania posiadania relikwii w celu oddawania im kultowej czci, jak uczy nas pierwsze i drugie przykazanie.

2 Mojż. 20:3-5 3. Nie będziesz miał innych bogów przede mną 4. Nie będziesz czynił sobie żadnego rzeźbionego posągu ani żadnej podobizny czegokolwiek, co jest w górze na niebie, co jest nisko na ziemi ani co jest w wodach pod ziemią.  5. Nie będziesz oddawał im pokłonu ani nie będziesz im służył, bo ja jestem PAN, twój Bóg, Bóg zazdrosny, nawiedzający nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą; 

Tylko Bóg musi być czczony, a On

„ani nie może, ani nie ma być reprezentowany w żaden sposób. Co się zaś tyczy stworzeń, chociaż mogą być przedstawiane, to jednak Bóg zabrania czynić lub mieć jakiekolwiek ich podobieństwo, czy to w celu oddawania im czci, czy też służenia Bogu przez nie” (Katechizm z Heidelberski Odp. 97).

Nie możemy też czcić ludzi ani aniołów, nawet ich kości czy piór (w hiszpańskim pałacu El Escorial twierdzą, że mają w nim pióro archanioła Gabriela, część jego kolekcji liczącej ponad 7000 relikwii). Janowi zabroniono oddawania czci aniołowi, który z nim rozmawiał:

Obj. 22:8-9 8. A ja, Jan, widziałem to wszystko i słyszałem. A gdy usłyszałem i zobaczyłem, upadłem do nóg anioła, który mi to pokazywał, aby oddać mu pokłon. 9. Lecz powiedział do mnie: Nie rób tego, bo jestem sługą z tobą i twoimi braćmi prorokami, i z tymi, którzy zachowują słowa tej księgi. Bogu oddaj pokłon.

Godne uwagi w tym fragmencie jest słowo προσκυνέω proskuneo użyte na określenie „oddawania pokłonu”, słowo bardzo podobne do słowa „otoczyć czcią czy czcić”. Tylko Bóg może być czczony czy otaczany czcią.
,


Neo-relikwie neo-ewangelikalizmu

Nawiasem mówiąc, jestem zbulwersowany, kiedy w lokalnych księgarniach chrześcijańskich widzę rzeczy, które nie różnią się zbytnio same w sobie ani w swoim zastosowaniu od reliktów odstępczego chrześcijaństwa czy pogaństwa. Widzę

  • bransoletki WWJD
  • żetony kieszonkowe
  • różnego rodzaju biżuterię religijną, która ma mieć jakieś duchowe znaczenie lub duchową pomoc
  • butelkowaną wodę z rzeki Jordan
  • olejek do namaszczania
  • wyobrażenia będące pogwałceniem drugiego przykazania
  • elementy garderoby z religijnym przesłaniem itp.

Nie wszystko to samo w sobie jest złe, ale tam, gdzie staje się „pomocą” dla czyjejś duchowości, przedmiotem zaufania lub substytutem prawdziwej duchowości, niewiele różni się od kultu relikwii.
.


Znaczenie tekstu

W 2 Księdze Królewskiej czytamy, że członkowie pogrzebu byli bardziej wstrząśnięci zmartwychwstaniem tego człowieka niż grasującymi Moabitami!

2 Król. 13:20-21 20. Potem Elizeusz umarł i pogrzebali go. A z nastaniem roku moabskie zgraje napadły na ziemię.  21. I zdarzyło się, że gdy grzebano pewnego człowieka, zobaczyli taką zgraję. Wrzucili więc tego człowieka do grobu Elizeusza. A gdy ten człowiek został tam wrzucony, dotknął kości Elizeusza, ożył i wstał na nogi. 

Groby w Izraelu były jaskiniami, naturalnymi lub stworzonymi przez człowieka, zwykle zapieczętowanymi kamieniem, podobnie jak grób Jezusa. 2 Księga Królewska nie podaje nam wielu szczegółów,

  • ale grupa pogrzebowa albo otworzyła jaskiniowy grobowiec Elizeusza w pośpiechu, by pozbyć się niesionego ciała,
    .
  • albo z jakiegoś powodu jego grób był otwarty, tak że ciało zmarłego, zamiast być złożone we własnym grobie, zostało wrzucone do grobu Elizeusza i został wskrzeszony dzięki kościom Elizeusza.

To, że cud nie jest zachętą do przesądów, jest jasne na kilka sposobów.

1) Nie ma dowodów na to, że kości Elizeusza, przed lub po tym wydarzeniu, były przedmiotem kultu, służyły Bogu lub były wykorzystywane do innych cudów.

2) Nie ma też dowodów na to, że były przechowywane jako relikwie. Kości Elizeusza pozostały w jego grobowcu, gdzie ich miejsce.

3) Nie jest też prawdopodobne, aby jego kości stały się przedmiotem kultu, ponieważ jakikolwiek kontakt ze zwłokami czynił Izraelitę ceremonialnie nieczystym

4 Mojż. 19:11 Kto dotknie jakiegokolwiek ludzkiego trupa, będzie nieczysty przez siedem dni. 

To, co się stało, niewiele różni się od

  • sytuacji kobiety, która została uzdrowiona przez dotknięcie szaty Jezusa (Mat. 9:20-22)
    .
  • ślepca, którego On uzdrowił błotem i wodą (Jan 9:6-7)
    .
  • lub tych, którzy zostali uzdrowieni chusteczkami przyniesionymi od Apostoła Pawła (Dzieje 19:12).

Niektórzy w naszych czasach sprzedają chusteczki i inne przedmioty, które zostały „pobłogosławione” przez charyzmatyków, obiecując przez nie uzdrowienie. Nie tylko jest to kupczenie ewangelią, lecz jest to kompletny nonsens. W tych rzeczach nie ma żadnej mocy.

Moc uzdrowienia kobiety z krwotokiem nie znajdowała się w szacie Jezusa, ale w Nim, jak powiedział: „Poczułem, że moc wyszła ze mnie” (Łuk. 8:46), a ponadto nikt inny nie został uzdrowiony przez dotknięcie Jego szaty w tłumie.

Łuk. 8:46 Jezus jednak powiedział: Ktoś mnie dotknął, bo poczułem, że moc wyszła ze mnie. 

Dzieje Apostolskie mówią nam, że te cuda były niezwykłe ale nie przypisują żadnej mocy „chustkom lub przepaskom” (werset 12): „Bóg dokonywał niezwykłych cudów przez ręce Pawła (werset 11).

Dzieje 19:11-12 11. A Bóg dokonywał niezwykłych cudów przez ręce Pawła;  12. Tak że nawet chustki albo przepaski z jego ciała kładziono na chorych, a choroby ich opuszczały i wychodziły z nich złe duchy. 

Podobnie moc krzyża nie leży w kawałku drewna, ale w Tym, który umarł na krzyżu.

Kol. 1:20 I żeby przez niego pojednał wszystko ze sobą, czyniąc pokój przez krew jego krzyża; przez niego, mówię, to, co jest na ziemi, jak i to, co jest w niebie.


Fundamentalny błąd

Ci, którzy pokładają ufność w relikwiach, podobnie jak ci, którzy szukają Arki Przymierza lub Arki Noego, popełniają fundamentalny błąd. Nawet gdyby udało się znaleźć Arkę Przymierza lub Arkę Noego, nie zmieniłoby to ani jednego niewierzącego serca, ani nie wzmocniłoby wiary dziecka Bożego nawet o jotę. Wiara jest darem Boga

1 Kor. 2:2 Dlatego oznajmiam wam, że nikt, kto mówi przez Ducha Bożego, nie powie, że Jezus jest przeklęty. Nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, jak tylko przez Ducha Świętego.
.
1 Kor. 2:12-14 12. My zaś nie przyjęliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, żebyśmy wiedzieli, które rzeczy są nam od Boga darowane. 13. A o tym też mówimy nie słowami, których naucza ludzka mądrość, lecz których naucza Duch Święty, stosując do duchowych spraw to, co duchowe. 14. Lecz cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.
.
1 Jana 5:1 Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, narodził się z Boga,
.
Efez. 1:1-3 1. I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach; 2. W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach wolicjonalnej niewiary. 3. Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach naszego ciała, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni.
.
2 Kor. 3:15-16 15. I aż po dzień dzisiejszy, gdy Mojżesz jest czytany, zasłona leży na ich sercu. 16. Gdy jednak nawrócą się do Pana, zasłona zostanie zdjęta.
.
2 Kor. 4:13 Mając zaś tego samego ducha wiary, jak jest napisane: Uwierzyłem i dlatego przemówiłem; my również wierzymy i dlatego mówimy;
.
1 Tym. 1:13  Mnie, który przedtem byłem bluźniercą, prześladowcą i gnębicielem, ale dostąpiłem miłosierdzia, bo czyniłem to nieświadomie, w niewierze.

Wiara i opiera się na Jezusie Chrystusie poprzez Słowo Boże.

Dzieje 4:12 I nie ma w nikim innym zbawienia. Nie ma bowiem pod niebem żadnego innego imienia danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.
.
Rzymian 3:25 Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem przez wiarę w jego krew, aby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów;
.
2 Kor. 5:21 On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.
.
1 Piotra 3:18 Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga; uśmiercony w ciele, lecz ożywiony Duchem;

Na podstawie źródło
Tłumaczył Robert Jarosz


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email