Boża podwójna predestynacja

Przysłów 16:4 PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.

Niektórzy zastanawiają się, czy Biblia naucza absolutnej predestynacji: Elekcji, czyli bezwarunkowego wyboru Boga niektórych grzeszników do wiecznego zbawienia w Jezusie Chrystusie i Reprobacji, czyli bezwarunkowego potępienia innych grzeszników do wiecznego zatracenia na skutek ich grzechów.

Czego by trzeba było, żeby to udowodnić?


Biblijny argument

Co gdyby Bóg w swoim Słowie opowiedział nam o dwóch bliźniakach w łonie matki i powiedział, że jeszcze przed ich narodzeniem – a więc zanim mogliby wierzyć lub nie wierzyć, czynić dobre czy złe uczynki – jeden był przedmiotem miłości i wyboru Boga, podczas gdy drugi był znienawidzony?

Co gdyby Apostoł, przewidując sprzeciwy wobec tego, stanowczo zaprzeczył, że Bóg jest niesprawiedliwy w tych działaniach i przywołał Pismo Starego Testamentu, aby udowodnić absolutną suwerenność miłosierdzia i litości Boga oraz twierdził, że zbawienie nie zależy od wolnej woli człowieka ani od jego wysiłków, lecz wyłącznie od Bożego miłosierdzia?

Co gdyby Duch Święty, doskonale zdając sobie sprawę z zarzutów upadłego człowieka wobec tej nauki, przedstawił dobrze znaną historię z Księgi Starego Testamentu o człowieku, którego Bóg zatwardził i zniszczył, aby pokazać moc swojego chwalebnego imienia? Co gdyby potwierdził absolutną suwerenność Bożego zatwardzenia i, karząc tych, którzy kwestionują drogi Boże, nauczał, że Bóg jest wielkim garncarzem, który może robić to, co zechce z naczyniami, które tworzy, niszcząc jedne i prowadząc inne do chwały?

Dokładnie to mamy w Rzymian 9:10-24. Jeśli ktoś chce dowiedzieć się, czy Biblia naucza bezwarunkowego wyboru i bezwarunkowego potępienia, powinien przeczytać ten fragment.

Rzymian 9:10-24
.

10. A nie tylko to, ale i Rebeka, gdy poczęła z jednego mężczyzny, naszego ojca Izaaka;

11. Gdy dzieci jeszcze się nie urodziły i nie zrobiły nic dobrego ani złego, aby zgodnie z wybraniem trwało postanowienie Boga, nie z uczynków, ale z tego, który powołuje;

12. Powiedziano jej, że starszy będzie służył młodszemu;

13. Jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, ale Ezawa znienawidziłem.

14. Cóż więc powiemy? Czy Bóg jest niesprawiedliwy? Nie daj Boże!

15. Mówi bowiem do Mojżesza: Zmiłuję się, nad kim się zmiłuję, a zlituję się, nad kim się zlituję.

16. A więc nie zależy to od tego, który chce, ani od tego, który zabiega, ale od Boga, który okazuje miłosierdzie.

17. Pismo bowiem mówi do faraona: Po to właśnie cię wzbudziłem, aby okazać na tobie swoją moc i żeby moje imię było głoszone po całej ziemi.

18. A zatem komu chce, okazuje miłosierdzie, a kogo chce, czyni zatwardziałym.

19. Ale mi powiesz: Dlaczego więc jeszcze oskarża? Któż bowiem sprzeciwił się jego woli?

20. Człowieku! Kimże ty jesteś, że prowadzisz spór z Bogiem? Czy naczynie gliniane może powiedzieć do tego, kto je ulepił: Dlaczego mnie takim uczyniłeś?

21. Czy garncarz nie ma władzy nad gliną, żeby z tej samej bryły zrobić jedno naczynie do użytku zaszczytnego, a drugie do niezaszczytnego?

22. A cóż, jeśli Bóg, chcąc okazać gniew i dać poznać swoją moc, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu przygotowane na zniszczenie;

23. I żeby dać poznać bogactwo swojej chwały na naczyniach miłosierdzia, które wcześniej przygotował ku chwale;

24. To znaczy nas, których powołał, nie tylko z Żydów, ale i z pogan?


Znaczenie teologiczne

Pismo Święte naucza podwójnej Predestynacji. Kiedy zatem mówimy o kategoriach doktryn Elekcji, Reprobacji i Predestynacji mamy na myśli nadrzędność zakresową słowa predestynacja względem słów Elekcja i Reprobacja.

Predestynacja jest przedwiecznym i niezmiennym suwerennym dekretem Boga (Dan. 4:35; Izaj. 14:27; 43:13; Hiob 9:10-12; Izaj. 46:10; 48:3; Kazn. 3:14; Psalm 33:11; Dzieje 15:18) który posiada dwa składowe elementy:
.


Elekcja

Czyli przeznaczenie niektórych ludzi do zbawienia od ich grzechów. W tym dekrecie Bóg aktywnie postanowił zbawić niektórych grzeszników. Bóg odbiera sobie chwałę przez okazanie niezasłużonego przez grzesznika (a zasłużonego przez Chrystusa) miłosierdzia i odbiera za to chwałę.

Jan 15:16 Nie wy mnie wybraliście, ale ja was wybrałem i przeznaczyłem, abyście wyszli i wydali owoc, i aby wasz owoc trwał, i aby Ojciec dał wam to, o cokolwiek poprosicie go w moje imię. 
.
Rzym. 8:29-30 29. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.  30. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił.
.
Efez. 1:4-5 4. Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.  5. Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli; 
.
1 Tes. 5:9 Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz abyśmy otrzymali zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa; 
.
Mat. 11:25-26 25. W tym czasie Jezus powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom.  26. Tak, Ojcze, gdyż tak się tobie upodobało. 
.
Psalm 139:16 Twoje oczy widziały niedoskonały płód mego ciała; w twojej księdze są zapisane wszystkie moje członki i dni, w które były kształtowane, gdy jeszcze żadnego z nich nie było. 


Reprobacja

Czyli przeznaczenie ludzi na potępienie z powodu ich grzechów. W tym dekrecie Bóg postanowił poddać grzechom niektórych ludzi aby okazać na nich swój sprawiedliwy sąd. Bóg odbiera sobie chwałę prze ten sąd i okazuje w historii świata swoją sprawiedliwość.

Rzym. 9:21-22 21. Czy garncarz nie ma władzy nad gliną, żeby z tej samej bryły zrobić jedno naczynie do użytku zaszczytnego, a drugie do niezaszczytnego 22. A cóż, jeśli Bóg, chcąc okazać gniew i dać poznać swoją moc, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu przygotowane na zniszczenie; 
.
Przysłów 16:4 PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła. 
.
1 Piotra 2:8 Kamieniem potknięcia i skałą zgorszenia dla tych, którzy nie wierząc, potykają się o słowo, na co też są przeznaczeni. 
.
2 Piotra 2:3 I z chciwości będą wami kupczyć przez zmyślone opowieści. Ich sąd od dawna nie zwleka, a ich zatracenie nie śpi. 
.
Judy 1:4 Wkradli się bowiem pewni ludzie, od dawna przeznaczeni na to potępienie, bezbożni, którzy łaskę naszego Boga zamieniają na rozpustę i wypierają się jedynego Pana Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa. 
.
Mat. 11:25-26 25. W tym czasie Jezus powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom.  26. Tak, Ojcze, gdyż tak się tobie upodobało. 
.
Psalm 92:7 Gdy niegodziwi wyrastają jak ziele i kwitną wszyscy czyniący nieprawość, to tylko po to, aby byli wykorzenieni aż na wieki; 
.
2 Mojż. 9:16 Lecz dlatego cię postawiłem, aby okazać na tobie moją moc i żeby rozgłaszano moje imię na całej ziemi. 
.
Hiob 12:14 Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć. 
.
Izaj. 45:9 Biada temu, który się spiera ze swoim Stwórcą, będąc skorupą jak inne skorupy gliniane. Czy glina powie swemu garncarzowi: Cóż czynisz? A twoje dzieło: On nie ma rąk? 
.
Hab. 1:12 Czy ty nie jesteś od wieków, PANIE, mój Boże, mój Święty? My nie umrzemy. PANIE, postawiłeś ich na sąd. Ty, nasza Skało, przeznaczyłeś ich na karanie. 


Wnioski

Doktryna predestynacji jest udowodniona w praktyce. Po pierwsze przymierze życia, Ewangelia, nie jest głoszona wszystkim jednakowo. Miliony, jeśli nie miliardy, umierały bez poznania krzyża i Chrystusa, idąc bezpowrotnie do piekła.

Jednakże nawet wśród tych, którym Ewangelię głoszono, nie wszyscy ją przyjmują, ponieważ Bogu upodobało się zakryć Ewangelię tym, którzy są przeznaczeni na potępienie. Tych jednak, którym Bóg wyznaczył wieczne życie, serca zostały odrodzone aby “uwierzyli wszyscy, którzy byli przeznaczeni do życia wiecznego” (Dzieje 13:48)

Jak zauważył Jan Kalwin, Bóg objawiony w Słowie Bożym niektórych predestynował ku zbawieniu (Elekcja) a innych Bóg predestynował ku potępieniu (Reprobacja). Jest to podział dychotomiczny (nie ma trzeciej kategorii ludzi). Nikt też nie może zmienić swojego przeznaczenia. Jest to podział nierówny ale sprawiedliwy.

“Przez predestynację rozumiemy wieczne postanowienie Boga, przez które On sam ustalił, co chce, aby się stało z każdym człowiekiem. Nie wszyscy są stworzeni na równych warunkach, ale niektórzy są przeznaczeni do życia wiecznego, inni na wieczne potępienie.
.
I odpowiednio, ponieważ każdy został stworzony do jednego lub drugiego z tych celów, mówimy, że został przeznaczony do życia lub śmierci.
Bóg dał o tym świadectwo nie tylko w przypadku pojedynczych osób; dał także jego wzór całemu potomstwu Abrahama, aby było to jasne
że przyszły los każdego narodu jest całkowicie do jego dyspozycji.” [1¨]

O tym, że nie tylko jednostki podlegają predestynacji ale też całe narody możemy przeczytać w Księdze Powtórzonego Prawa.

5 Mojż. 32:8-9 8. Gdy Najwyższy rozdzielał dziedzictwa narodom, a oddzielał synów Adama, wyznaczył granice narodom według liczby synów Izraela.  9. Działem PANA jest bowiem jego lud, Jakub jest jego wydzielonym dziedzictwem. 

Na podstawie źródło
Tłumaczył Robert Jarosz

Przypisy

[1] Jan Kalwin, Instytuty 5.21.5


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email