Co oznacza termin „wejście pełni pogan”?

Rzym. 11:25 Nie chcę bowiem, bracia, abyście nie znali tej tajemnicy – żebyście sami siebie nie uważali za mądrych – że zatwardziałość po części przyszła na Izrael, dopóki nie wejdzie pełnia pogan.

W tej części omówimy kwestię biblijną, które dla wielu ludzi nie jest wystarczająco jasna i oczywista. Dokonamy tego bardzo uważnie, przede wszystkim aby nie dać się zwieść pewnym fałszywym doktrynom, które zaczęły się pojawiać na przełomie XIX i XX wieku i do dzisiaj są popularyzowane.

Otóż termin „wejście pełni pogan” oznacza czas wyznaczony przez Boga do zbawienia ludzi z narodów

Mat. 12:21 A w jego imieniu narody będą pokładać nadzieję.


Błędna interpretacja

Niedawno ktoś napisał do mnie, odnosząc się do zagadnienia wejścia pełni pogan w następujący sposób. Cytuję:

„Czas pełni pogan nie jest czasem biedy i niedostatku… ale jest to najlepszy czas dla pogan.”

Czy tak jest naprawdę? Czy Apostoł Paweł mówiąc o wejściu pełni pogan, po czym cały Izrael będzie zbawiony, ma na myśli czas obfitości zbawienia lub mówiąc inaczej, „najlepszy czas dla pogan”? Wydaje się, że nie o to tu chodzi. Zobaczmy dlaczego.


Podążając tokiem myślenia Pawła

Najpierw jednak musimy lepiej zrozumieć, co chciał wyrazić Apostoł Paweł wypowiadając te słowa. To czas wyznaczony przez Boga do zbawienia ludzi z narodów. W owym czasie, przed powstaniem Kościoła, jak mówi Apostoł Paweł poganie nie posiadali społeczności z Chrystusem i byli obcy przymierzu z Izraelem, przez to pozbawieni jedynego prawdziwego Boga i jakiejkolwiek nadziei zbawienia

Efez. 2:12 Byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, obcy względem społeczności Izraela i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na świecie

Bóg jednak wyznaczył czas dla ludzi z narodów, abyśmy mogli uwierzyć w Pana Jezusa Chrystusa, tak samo jak Żydzi:

Efez. 2:14 On bowiem jest naszym pokojem, on, który z obydwu uczynił jedno i zburzył stojący pośrodku mur, który był przegrodą

Ponadto:

Efez. 2:18 Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca.

Od czasu głoszenia Ewangelii przez Apostołów, my, którzy niegdyś byliśmy daleko, staliśmy się bliscy przez krew Chrystusa.

Efez. 2:13 Lecz teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa

A zatem Słowo Boże mówi nam o ustalonym w tym względzie czasie i o końcu tego czasu. Dlatego Apostoł Paweł użył sformułowania dopóki nie wejdzie pełnia pogan.”
.


Koniec pogan to czas Żydów

Nadejdzie chwila (osobiście uważam, że już w nieodległym czasie), że wszyscy, którzy mają być zbawieni spośród narodów w obecnej epoce łaski dostąpią zbawienia, co oznaczać będzie zakończenie pobytu Kościoła na ziemi. Nie zapominajmy, że Kościół składa się zarówno z Żydów jak i z ludzi z narodów, gdyż „z obydwu uczynił jedno” (Efezjan 2:14). A zatem wejście pełni pogan oznaczać będzie zakończenie zbawienia dla ludzi z narodów. John MacArthur komentuje:

„Dopóki nie wejdzie pełnia pogan”. „Dopóki” odnosi się do określonego momentu, „pełnia” oznacza kompletne wypełnienie, „wejdzie” to tłumaczenie greckiego czasownika εἰσέλθῃ eiselthe, którego używa się do wyrażenia osiągnięcia czy też dostąpienia zbawienia.”

Rzeczywiście, nadchodzi moment, w którym zbawienie wybranych spośród pogan zostanie całkowicie dokonane i będzie to zbieżne z zakończeniem czasu (dyspensacji) łaski. Dlatego nie ma tutaj mowy o „najlepszym czasie dla pogan”, ale raczej o ostatnim czasie dla zbawienia pogan. Zatem nie możemy powoływać się na slowa Apostoła Pawła jako argumentu co do tzw. „Ożywienia Światowego”, czy też nawrócenia się całej ludzkości. Wręcz przeciwnie:

Obj. 9:20-21 A pozostali ludzie, którzy nie zostali zabici przez te plagi, nie pokutowali od uczynków swoich rąk, tak by nie oddawać pokłonu demonom i bożkom złotym, srebrnym, miedzianym, kamiennym i drewnianym, które nie mogą ani widzieć, ani słyszeć, ani chodzić. I nie pokutowali od swoich morderstw ani od swoich czarów, ani od swego nierządu, ani od swoich kradzieży

Ludzkość czasów Wielkiego Ucisku, z wyjątkiem wielkiego tłumu, z rozdziału 7 Objawienia, nie upamięta się, nie okaże skruchy i w konsekwencji nie będzie zbawiona. Nie na próżno Pan Jezus zapewnił nas, że Jego powrót będzie jak za czasów Noego albo Lota.

Mat. 24:37-39 37 A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. 38 Jak bowiem za tych dni przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do tego dnia, w którym Noe wszedł do arki; 39 I nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i zabrał wszystkich – tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego. 

Gdy na koniec Wielkiego Ucisku Pan Jezus wróci na ziemię uczyni to aby osądzić wszystkich pozostałych przy życiu ludzi. Wiernych Jemu pozostawi przy życiu, podczas gdy grzesznych buntowników literalnie zabierze z tego świata, uśmierci.

Mat. 24:40-41 40 Wtedy dwóch będzie w polu, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. 41 Dwie będą mleć na żarnach, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona.
.
Łuk. 17:27-29 27 Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki; i nastał potop, i wszystkich wytracił. 28 Podobnie jak działo się za dni Lota: jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali; 29 Lecz tego dnia, gdy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wszystkich wytracił.

W ten sposób do Królestwa Milenijnego wejdą tylko wierzacy z narodów, nie Kościół (ten został wcześniej pochwycony) lecz ci, którzy nawrócili sie dzięki misji 144 tysięcy Żydów odpornych na wszelkie plagi (Obj. 7:2-8), dwóch proroków (Obj. 11:3-6 – prawdopodobnie Mojżesz i Eliasz) oraz anioła, który latał nad ziemią głosząc wieczną ewangelię z nieba (Ojb. 14:6).
.


Tertulian a przywrócenie Żydów

Ten żyjący w latach 160-240 A.D. Ojciec Kościoła z z Afryki Północnej polemizował z heretyckimi interpretacjami przypowieści. Jedną z nich, a konkretnie „o synu marnotrawnym” niektórzy ludzie traktowali jako historię o chrześcijanach i Żydach, przy czym Żydzi tutaj byli według nich reprezentowani przez młodszego syna, który roztrwonił majątek ojca czyli Boże zbawienie.

Tertuliam, część IV
O skromności: O synu marnotrawnym
.
O wiele bardziej trafnie porównywaliby chrześcijan ze starszym, a Żyda z młodszym synem „zgodnie z analogią wiary” gdyby porządek każdego narodu jako nawiązanego z łona Rebeki pozwolił na inwersję: tylko to (w takim przypadku) akapit końcowy sprzeciwiałby się im; ponieważ chrześcijanin będzie się radował, a nie będzie żałował, gdy [Bóg] odnowi Izrael, jeśli to prawda (a jest to prawda), że cała nasza nadzieja jest ściśle zjednoczona z pozostałymi oczekiwaniami Izraela. [Rzym. 11:11-36]

Według Tertuliana chrześcijanie tamtych czasów oczekiwali odnowienia całego Izraela zgodnego z obietnicą zawartą w tekście Rzymian 11. Zauważa on, że o ile w przypowieści starszy syn (rzekomo chrześcijanie) zgorszył się z nawrócenia młodszego (rzekomo Żydzi) to w rzeczywistości Chrześcijanie będą się radować z Pełnego nawrócenia Żydów po wejściu pełni pogan. Najwyraźniej i Tertulian był dyspensacjonalistą…
.


Podsumowanie

Nadejdzie chwila, w której „wejdzie pełnia pogan”, i wrota łaski zostaną zamknięte. Nie wiemy dokładnie, kiedy to nastąpi, ale obserwując, co się dzieje wokół nas zdajemy sobie sprawę, że nastąpi to w stosunkowo nieodległym czasie. Kulminacją tego procesu będzie Pochwycenie Kościoła i rozpoczęcie Wielkiego Ucisku. Jednak mamy całkowitą pewność, że wszyscy wybrani przez Boga do zbawienia poganie to zbawienie osiągną.

Rzym. 8:29-30 Tych bowiem, których on przedtem znał (προέγνω progeno determinująca przedwiedza, zdeterminowana intymna relacja) tych też przeznaczył (προώρισεν proorisen – wyznaczyć cel, zdeterminować), aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił
.
Jan 6:37 Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

SOLI DEO GLORIA


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email