Rzym. 5:1-11 1 Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;  2 Dzięki któremu też otrzymaliśmy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Boga. 3 A nie tylko to, ale chlubimy się też uciskami, wiedząc, że ucisk wyrabia cierpliwość; 4 A cierpliwość – doświadczenie, doświadczenie zaś – nadzieję; 5 A nadzieja nie przynosi wstydu, ponieważ miłość Boga jest rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany. 6

Pozytywne wyznanie

W poprzedniej części mówiłem o tym, dlaczego Paweł w ogóle pisze w ten sposób: “chlubimy się z ucisków”, podczas gdy wielu kaznodziejów ewangelii zdrowia, bogactwa i sukcesu, powiedziałoby:

W imieniu Jezusa sprzeciwiam się problemom, chorobom i ubóstwu i ogłaszam zwycięstwo nad tymi rzeczami w imieniu Jezusa!!!

Uważając przy tym, że są to rzeczy pochodzenia typowo demonicznego i Pan Bóg absolutnie nie chce, aby Jego dzieci miały z tym coś wspólnego, chyba że chce je ukarać albo mają za mało wiary, żeby kreować swoją rzeczywistość “pozytywnym wyznaniem.”


Chlubimy się też z ucisków

Tym razem zobaczymy, co wypracowuje w nas dzięki łasce Bożej i działaniu Ducha Świętego przechodzenie przez uciski. Myślę, że to pokazuje wyraźnie, że cierpienie i problemy, jakie Bóg suwerennie dopuszcza, aby miały miejsce w naszym życiu, nie są przekleństwem, ale narzędziem do kształtowania nas na obraz Chrystusa i pomagają nam w zbliżaniu się do Niego.

Rzym. 5:3 A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość

wiedząc εδότες  eidoteswiemy, rozumiemy, jesteśmy przekonani; Perfect Active Participle (Czas teraźniejszy wynikający z czasu przeszłego, strona czynna).

Apostoł mówi, że on już się przekonał o tym, przeszedł przez wile ucisków i problemów i nauczył się, jak patrzeć na to z Bożej perspektywy. I teraz obojętnie co się dzieje, on coś WIE i dlatego chlubi się z tego, co go spotyka. A co on wie, tu mamy trzy rzeczy:

  1. Ucisk wywołuje cierpliwość
  2. Cierpliwość wywołuje doświadczenie
  3. Doświadczenie wywołuje nadzieję
    .

Ucisk wywołuje cierpliwość

Ucisk θλῖψις thlipsis – ucisk, prześladowanie, cierpienie, nieszczęście

Słowo używane na określanie bardzo ciasnego miejsca, w którym, jeśli człowiek się dostanie, nie ma możliwości ruchu; jeśli jest ścigany i zostanie otoczony w takim miejscu, nie ma możliwości ucieczki w żadną stronę. Jest to przede wszystkim określenie na stan psychiczny człowieka, który znajduje się pod wielką presją i nie widzi wyjścia z sytuacji. Widzimy np. w 2 Koryntian 1 rozdziale, że Paweł był w takiej sytuacji i to niejeden raz i to do tego stopnia, że „zwątpił o życiu” i myślał, że „śmierć jego jest postanowiona”.

W 2 Koryntian 12 znalazł się w takiej sytuacji co do swojego zdrowia fizycznego, kiedy prosi Pana o usunięcie „ciernia z jego ciała”,

2 Kor. 12:7-8 A żebym zbytnio nie wynosił się ogromem objawień, dany mi został cierń dla ciała, wysłannik szatana, aby mnie policzkował, żebym się ponad miarę nie wynosił 8 Dlatego trzy razy prosiłem Pana, aby on odstąpił ode mnie

z Listu do Galacjan można wnioskować, że najprawdopodobniej chodziło o jakąś chorobę oczu, być może jaskra czy zaćma albo coś innego, w każdym razie stopniowo tracił wzrok, co bardzo go ograniczało.

Gal. 4:13-14 Wiecie przecież, że pierwszy raz głosiłem wam ewangelię w słabości ciała. 14 A mojej cielesnej próby nie lekceważyliście sobie ani nie wzgardziliście, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, jak samego Chrystusa Jezusa

W innych Listach widzimy, że Paweł ma kogoś, komu dyktuje listy, bo sam nie jest w stanie pisać, prawdopodobnie właśnie z powodu słabego wzroku. Wiele razy widzimy króla Dawida w takich sytuacjach, czy innych pobożnych ludzi. Ale dlaczego Pan pozwalał, aby to się działo? Z powodu rezultatu przechodzenia przez ucisk.

Wywołuje cierpliwośćὑπομονή hypomeneumiejętność znoszenia presji i trudności, dosłownie stać pod, jak człowiek, który podnosi ciężary.

Wiadomo, nikt nie podnosi od razu 150 czy 200 kg, każdy, aby móc to zrobić wiele lat ćwiczy, zaczynając od minimalnych ciężarów i stopniowo dokładając więcej, po to, aby zwiększyć wytrzymałość swoich mięśni i kości. A to wszystko połączone jest z odpowiednią dietą i tysiącami innych ćwiczeń, rozwijających całe ciało. Dokładnie tak samo jest w naszym rozwoju duchowym. Pan Bóg w całym okresie naszego chodzenia na ziemi dopuszcza problemy w życiu po to, aby nas trenować, żebyśmy byli bardziej wytrwali, mogli unieść coraz więcej i aby nasze świadectwo uwielbiało Go.

1 Piotra 2:12 Prowadźcie wśród pogan życie nienaganne, aby ci, którzy was obmawiają jako złoczyńców, przypatrując się bliżej dobrym uczynkom, wysławiali Boga w dzień nawiedzenia

 

1 Piotra 4:13-14 Ale w tej mierze, jak jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych, radujcie się, abyście i podczas objawienia chwały jego radowali się i weselili. 14 Błogosławieni jesteście, jeśli was znieważają dla imienia Chrystusowego, gdyż Duch chwały, Duch Boży, spoczywa na was

 

2 Kor. 1:9-11 Doprawdy, byliśmy już całkowicie pewni tego, że śmierć nasza jest postanowiona, abyśmy nie na sobie samych polegali, ale na Bogu, który wzbudza umarłych, 10 Który z tak wielkiego niebezpieczeństwa śmierci nas wyrwał i wyrwie; w nim też nadzieję pokładamy, że i nadal wyrywać będzie, 11 Przy waszym także współdziałaniu przez modlitwę za nas, aby za udzielony nam dar łaski składane były z ust wielu dzięki za nas

A czas, kiedy nie musimy „podnosić ciężarów” mamy wykorzystać na „ogólny trening”:

  • czytanie,
  • studiowanie,
  • zapamiętywanie Słowa Bożego i rozmyślanie (medytowanie nad nim),
  • słuchanie kazań, szczególnie ekspozycyjnych,
  • czytanie dobrych teologicznych książek,

Osobiście polecam Purytan i reformowanych autorów:

  • John Owen,
  • Jonathan Edwards,
  • John Bunyan,
  • John Flawel,
  • Wiliam Perkins,
  • John Calvin,
  • Marcin Luter,
  • Arthur W. Pink,
  • R.C Sproul,
  • Kevin De Young,
  • Alistar Begg,
  • John MacArthur,
  • Konrad Mbebwe,
  • Paul Washer,
  • Steven Lawson,
  • John Piper,
  • Justin Peters,
  • C.H. Spurgeon,
  • Martin Lloyd Jones,
  • James Boice,
  • J.I Pacer,

Również kiedy mogę uczę się Słowa od pastorów i nauczycieli, których Bóg po to ustanowił, oraz modlę się.

C.H Spurgeon powiedział:

Tak jak Apostoł powiedział do Tymoteusza, tak mówi do wszystkich „pilnuj czytania”  musisz czytać, czytaj jak najwięcej jesteś wstanie zdrowych dzieł teologicznych, szczególnie purytańskich autorów. Najlepszy sposób, w jaki możesz wykorzystać swój czas, to czytanie albo modlitwa. Ten, kto nie korzysta z owoców pracy umysłów innych dowodzi, że sam nie ma mózgu” Nikt nie będzie w stanie przechodzić przez prześladowanie i oddać życia dla Chrystusa w jednym momencie życia, kiedy przez 15 czy 20 poprzednich lat nie podnosił mniejszych ciężarów i nie trenował swojego wewnętrznego człowieka, bo ten wewnętrzny człowiek ma nadwagę, ciężko mu oddychać i z ledwością unosi swój własny ciężar.
.


Cierpliwość wywołuje doświadczenie

Doświadczenie δοκιμήν dokimen– wytrwałość, stabilność, cierpliwe oczekiwanie

Pismo bardzo często podkreśla wagę wytrwania do końca, odnosząc się do zbawionych, i przez to zachęca i ostrzega.
.

Zachęta: Wytrwaj, a otrzymasz nagrodę

Obj. 2:10 Nie lękaj się cierpień, które mają przyjść na cię. Oto diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, abyście byli poddani próbie, i będziecie w udręce przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę żywota 

 

Obj. 2:26-27 Zwycięzcy i temu, kto pełni aż do końca uczynki moje, dam władzę nad poganami, 27 I będzie rządził nimi laską żelazną, i będą jak skruszone naczynia gliniane


Obj. 3:10-11
Ponieważ zachowałeś nakaz mój, by przy mnie wytrwać, przeto i Ja zachowam cię w godzinie próby, jaka przyjdzie na cały świat, by doświadczyć mieszkańców ziemi. 11 Przyjdę rychło; trzymaj, co masz, aby nikt nie wziął korony twojej

 

Hebr. 10:35-36 Nie porzucajcie więc ufności waszej, która ma wielką zapłatę. 36 Albowiem wytrwałości wam potrzeba, abyście, gdy wypełnicie wolę Bożą, dostąpili tego, co obiecał

Widać tu, że nikt nie otrzyma nagrody w niebie za coś co jest zrobione do połowy, nagrody będą dawane na podstawie kryterium wierności w samym czynie jak i w motywach tego czynu. Jeśli ktoś robił coś w służbie dlatego, aby zyskać poklask ludzi albo z narzekaniem w sercu, to rzecz, którą robił nie będzie uznane za wierną służbę:

1 Kor. 4:1-2 Tak niechaj każdy myśli o nas jako o sługach Chrystusowych i o szafarzach tajemnic Bożych. 2 A od szafarzy tego się właśnie wymaga, żeby każdy okazał się wierny

 

1 Kor. 4:5 Przeto nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który ujawni to, co ukryte w ciemności, i objawi zamysły (motywy) serc; a wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga

 

1 Tes.2:3-4 Albowiem kazanie nasze nie wywodzi się z błędu ani z nieczystych pobudek i nie kryje w sobie podstępu, 4 Lecz jak zostaliśmy przez Boga uznani za godnych, aby nam została powierzona ewangelia, tak mówimy, nie aby się podobać ludziom, lecz Bogu, który bada nasze serca

.

Ostrzeżenie: Brak wytrwałości może być dowodem braku zbawienia, badaj siebie!

Mat. 24:13 A kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony

 

Łuk. 8:13-15 A tymi na opoce są ci, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, ale korzenia nie mają, do czasu wierzą, a w chwili pokusy odstępują. (niezbawieni) 14 A to, które padło między ciernie, oznacza tych, którzy usłyszeli, ale idąc drogą wśród trosk, bogactw i rozkoszy życia, ulegają przyduszeniu i nie dochodzą do dojrzałości. (niezbawieni) 15 A to, które padło na dobrą ziemię, oznacza tych, którzy szczerym i dobrym sercem usłyszawszy słowo, zachowują je i w wytrwałości wydają owoc (zbawieni)

 

Mat. 7:24-27 Każdy więc, kto słucha tych słów moich i wykonuje je, będzie przyrównany do męża mądrego, który zbudował dom swój na opoce. 25  I spadł deszcz ulewny, i wezbrały rzeki, i powiały wiatry, i uderzyły na ów dom, ale on nie runął, gdyż był zbudowany na opoce. 26 A każdy, kto słucha tych słów moich, lecz nie wykonuje ich, przyrównany będzie do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku. 27 I spadł ulewny deszcz, i wezbrały rzeki, i powiały wiatry, i uderzyły na ów dom, i runął, a upadek jego był wielki

 

1 Kor. 15:1-2 A przypominam wam, bracia, ewangelię, którą wam zwiastowałem, którą też przyjęliście i w której trwacie, 2  I przez którą zbawieni jesteście, jeśli ją tylko zachowujecie tak, jak wam ją zwiastowałem, chyba że nadaremnie uwierzyliście

(parafraza: nadaremnie, bez efektu, tzn. wasza wiara jest martwa, nie zbawiająca a moje założenie „zbawieni jesteście” jest złe, a dlaczego tak twierdzę? bo nie zachowujecie ewangelii, nie trwacie)

Kol. 1:22-23 Teraz pojednał w jego ziemskim ciele przez śmierć, aby was stawić przed obliczem swoim jako świętych i niepokalanych, i nienagannych, 23 Jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie zachwiejecie się w nadziei, opartej na ewangelii, którą usłyszeliście, która jest zwiastowana wszelkiemu stworzeniu pod niebem, a której ja, Paweł, zostałem sługą

Po grecku jest użyte zdanie warunkowe pierwszego rodzaju (w greckim są cztery typy stwierdzeń warunkowych), co oznacza że stwierdzenie, które znajduje się przed „jeśli” jest prawdą wtedy, gdy zdanie występujące po „jeśli” jest prawdziwe. Czyli oni są pojednani i z powodu tego będą stawieni przed Bogiem jako święci i niepokalani jeśli wytrwają. Jeśli nie wytrwają, to znaczy, że nigdy pojednani czy zbawieni nie byli, więc też nie znajdą się w niebie.

On nie mówi, jeśli wytrwacie to zostaniecie pojednani, ale jesteście pojednani, jeśli wytrwacie.

Hebr. 10:39 Lecz my nie jesteśmy z tych, którzy się cofają i giną, lecz z tych, którzy wierzą i zachowują duszę

Innymi słowy ci, którzy się cofają, z założenia giną, bo ich wiara nie była prawdziwa, nie byli zbawieni i dlatego ich dusza nie jest zachowana.
.


Doświadczenie wywołuje nadzieję

Nadzieja ἐλπίς elpis – pewność tego, że to, na co oczekuję stanie się.

Chrześcijanin, kiedy cierpi i przechodzi przez wiele różnych sytuacji na przestrzeni lat i on trwa, trzyma się Słowa i Pana, te sytuacje go nie niszczą ale budują, w ten sposób upewnia się o prawdziwości swojej wiary i o tym, że naprawdę jest zbawiony, buduje na skale. Co widzieliśmy bardzo wyraźnie w poprzednim punkcie.

Widzimy więc, że kiedy Pan Bóg dopuszcza w naszym życiu cierpienie i ucisk, to nie jest Jego złośliwość, nie zawsze to jest kara, a jeszcze rzadziej działanie demoniczne, nie mówiąc już o tym, żeby ktoś „związywał” te demony, czy sprzeciwiał się temu co się dzieje, zamiast zaufać suwerennej opatrzności i woli Bożej.

 Cierpienia i próby pomagają nam i budują, to jest trening po to, abyśmy mogli lepiej biec w naszym wyścigu i otrzymać większą nagrodę.

2 Kor. 4:17 Albowiem nieznaczny chwilowy ucisk przynosi nam przeogromną obfitość wiekuistej chwały

Marcin Mucha


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email