Wstęp

Mat. 13:10-11 10. Wtedy uczniowie podeszli i zapytali go: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach? 11. A on odpowiedział im: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, ale im nie jest dane.

W 13 rozdziale Ewangelii Mateusza Pan Jezus jest bardzo zainteresowany tym, aby jego umiłowani uczniowie – a wraz z nimi my wszyscy, czyli Jego uczniowie w obecnych czasach – poznali detale, sekrety i cechy charakterystyczne Królestwa Bożego. W tym celu użył On siedmiu różnych przypowieści:

  1. O Siewcy
  2. O pszenicy i kąkolu
  3. O ziarnie gorczycy
  4. O zakwasie
  5. O ukrytym skarbie
  6. O perle wielkiej wartości
  7. O sieci


Szósta tajemnica. Perła o wielkiej wartości.

Mat. 13:45-46
.
45. Królestwo niebieskie podobne jest też do kupca, który szukał pięknych pereł.

46. A znalazłszy jedną bardzo cenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją.

Po raz kolejny Pan mówi nam, że Królestwo Niebieskie „podobne jest do…” gr. ὅμοιος homoios – co znaczy „podobne z wyglądu lub charakteru”. Tym razem podobieństwo dotyczy kupca, który decyduje się sprzedać wszystko co posiada, aby nabyć wyjątkową perłę, o wielkiej wartości. Styl i sens tej przypowieści, identyczny do poprzedniej mówiącej o ukrytym skarbie, wskazuje na to, że kupcem tym nie może być nikt inny niż Pan Jezus.

Przypowieść ta skierowana jest do Kościoła, który w owym czasie jeszcze nie istniał ale jego powstanie było zapowiedziane w formie proroctwa.

„… który szukał pięknych pereł…”:

Boski Kupiec, na wzór kupca z przypowieści, również poszukuje pięknych pereł. Najcenniejszą spośród nich jest Kościół Boży.

„…a znalazłszy jedną bardzo cenną perłę…”:

Kiedy znajdzie drogocenną perłę, znajduje Kościół, z którym będzie miał komunię. Cena zapłacona za perłę o wielkiej wartości była tak wielka, że oddał On swoje życie, aby nabyć tą bezcenną perłę. Podobnie jak człowiek z przypowieści oukrytym skarbie (w. 44), który sprzedał wszystko co miał, aby zdobyć pole, na którym ten skarb się znajduje, również ten kupiec sprzedaje wszystko co posiada aby nabyć perłę o wielkiej wartości (w. 46). Przypowieść o ukrytym skarbie w większym stopniu odnosi się do Izraela, który w czasach ostatecznych zostanie zbawiony

Rzym. 11:25-27 25. Nie chcę bowiem, bracia, abyście nie znali tej tajemnicy – żebyście sami siebie nie uważali za mądrych – że zatwardziałość po części przyszła na Izrael, dopóki nie wejdzie pełnia pogan. 26. I tak cały Izrael będzie zbawiony, jak jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożność od Jakuba. 27. A to będzie moje przymierze z nimi, gdy zgładzę ich grzechy.

Natomiast przypowieść o bezcennej perle wskazuje bardziej na Kościół Boży.
.


Ostrygi i perły

Aby lepiej zrozumieć tę przypowieść należy przyjrzeć się bliżej cechom charakteryzującym perly i ostrygi, które je wytwarzają.

Perły powstają w wyniku przedostatnia się obcego ciała do wnętrza mięczaków a zwłaszcza małży. Gdy obce ciało, na przykład ziarenko piasku znajdzie się w ciele mięczaka, zaczyna on reagować, pokrywając powoli obcą cząstkę mieszaniną kryształów węglanu wapnia (CaCO3) i białka zwanego konchioliną, tworząc substancję znaną jako masa perłowa, która wyściela wnętrze małża. Po dosyć zróżnicowanym okresie czasu cząstka, która dostała się do wnętrza małża zostaje pokryta jedną lub kilkoma warstwami masy perłowej, tworząc w ten sposób perłę. Najcenniejsze perły produkowane są przez ostrygi należące do rodziny Pteridae.

Używając nieco wyobraźni moglibyśmy porównać ostrygę produkującą perłę do świata, a obce ciało dające początek perle do Chrystusa, który przyszedł na świat. Jego przyjście spowodowało reakcję świata. Dla świata Chrystus pozostał obcym:

Jana 1:11 Do swej własności przyszedł, ale swoi go nie przyjęli.

Tak samo cząsteczka we wnętrzu ostrygi uważana jest za ciało obce, a rezultat  jest równie nieoczekiwany. Tak jak ciało obce jest niezbędne do uformowania perły, również Chrystus jest niezastąpiony w procesie formowania Kościoła.

Na koniec, gdy perła jest już ukończona, w dalszym ciągu stanowi ona ciało obce we wnętrzu ostrygi. Ale to sama ostryga wpłynęła na uformowanie się perły. Podobnie, świat pośrednio pomaga w formowaniu prawdziwego Kościoła. W jaki sposób?

Wszystkim jest wiadomo, że wszelkiego rodzaju próby, niesprzyjające okoliczności, różnego typu cierpienia generowane przez ten świat, pomagają ukształtować charakter chrześcijanina, jego wiarę, zaangażowanie w dzieło Boże, miłość i oddanie Panu, którego się chwyta i przylega do niego z całych sił na wzór masy perłowej otaczającej obce ciało we wnętrzu ostrygi, nieświadomej tego co się dzieje.

Zatem perła jest doskonałym symbolem prawdziwego Kościoła rozumiejąc, że jest on uformowany z prawdziwych chrześcijan na wzór masy perłowej tworzącej perłę o wielkiej wartości.
.


Perła a jedność Kościoła

Perła sama w sobie jest jednolita, dlatego też symbolizuje jedność Kościoła. O tej jedności czytamy w różnych fragmentach Słowa Bożego:

1 Kor. 10:17 My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba.
.
1 Kor. 12:12-13 12. Jak bowiem ciało jest jedno, a członków ma wiele i wszystkie członki jednego ciała, choć jest ich wiele, są jednym ciałem, tak i Chrystus. 13. Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha.
.
Efez. 4:3-4 3. Starając się zachować jedność Ducha w więzi pokoju. 4. Jedno jest ciało i jeden Duch, jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania.

Tak jak perła w ciele ostrygi jest dla niej ciałem obcym, tak samo Kościół dla świata jest obcym: nie należy do świata i świat nie należy do Kościoła. Na dodatek perła posiada wielką wartość również z perspektywy duchowej:

Mat. 7:6 Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swoich pereł przed świnie, by ich nie podeptały swymi nogami i odwróciwszy się, nie rozszarpały was.

Kościół, jako perła wielkiej wartości, swoim sercem odsuwa się od rzeczy i spraw tego świata:

1 Jana 2:15-17 15. Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. 16. Wszystko bowiem, co jest na świecie – pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia – nie pochodzi od Ojca, ale od świata. 17. A świat przemija wraz ze swoją pożądliwością, ale kto wypełnia wolę Boga, trwa na wieki.

Dlatego właśnie ci, którzy nie są częścią perły o wielkiej wartości, czyli Kościoła, nawet jeśli starają się być jego częścią, lub udają, że są, w głębi serca kochają ten świat i jego pożądliwości, chociaż nie mówią tego otwarcie. Tylko ten, kto naprawdę należy do Chrystusa, ignoruje grzeszne oferty tego świata, nie mając z nimi zupełnie nic wspólnego. Perła w ciele ostrygi nie jest jej częścią, ma związek jedynie z obcym ciałem, które ją zapoczątkowało. Również Kościół nie jest związany ze światem, pozostając w komunii jedynie z Panem Jezusem i wewnętrznie między swoimi członkami.
.


Rozwój perły we wnętrzu ostrygi i rozwój Kościoła na świecie

Zauważyliśmy, że rozwój perły w ostrydze następuje w wyniku stopniowego wzrostu, w pewnym sensie będąc dziełem przypadku, ponieważ nie jest ona częścią naturalnego procesu życiowego małży. Jest czymś dodatkowym, co, jak zauważyliśmy, stanowi podobieństwo do procesu wzrostu Kościoła który, znajdując się na świecie jest mu całkowicie obcy.

W podobny sposób Chrystus przyszedł na świat i kontynuuje swoje dzieło, dodając do siebie tych wszystkich, którzy będąc na tym świecie, sukcesywnie dołączają do Niego tworząc Kościół Boży. Jest on oddzielony od świata i obcy mu, tak jak perła, która jest ciałem obcym we wnętrzu ostrygi:

Dzieje 2:46-47 46. Każdego dnia trwali zgodnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca. 47. Chwaląc Boga i ciesząc się przychylnością wszystkich ludzi. A Pan dodawał kościołowi każdego dnia tych, którzy mieli być zbawieni.

Perła wielkiej wartości kształtuje się we wnętrzu ostrygi. W podobny sposób na przestrzeni wieków Chrystus formuje na tym świecie swój Kościół  aby był on chwalebny  i bez skazy, ponieważ oddał za niego swe życie.

Efez. 5:25-27 25. Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie; 26. Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo; 27. By stawić przed sobą kościół chwalebny, niemający skazy ani zmarszczki, ani czegoś podobnego, lecz żeby był święty i nienaganny.

Perła tworzy się w ostrydze przy udziale różnych związków chemicznych, białek i protein, które w uporządkowany sposób działają dla osiągnięcia wyznaczonego celu. Podobnie działa Duch Święty, dając Kościołowi wzrost liczebny i jakościowy.

C.I. Scofield pisze na ten temat:

„Wprawdzie Królestwo i Kościół to nie to samo, ale w czasie, gdy wypełniają się wszystkie tajemnice i misteria związane z Królestwem, prawdziwi jego synowie zostają ochrzczeni w jedno ciało przez tego samego Ducha (1 Koryntian 12:12-13). W ten sposób stanowią oni prawdziwy Kościół, czyli perłę o wielkiej wartości.”

W czasie, gdy Jezus wypowiedział słowa zawarte w Ewangelii Mateusza 13, Kościół jeszcze nie istniał. Słowa te miały charakter proroctwa, ukazując Kościół Boży jako bezcenną perłę. Jeśli chodzi jednak o poszukiwanie i wypełnianie woli Bożej, w chwili obecnej Królestwo znajduje się ukryte w Kościele, w perle o wielkiej wartości.

SOLI DEO GLORIA


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email