Wstęp

Mat. 13:10-11 10. Wtedy uczniowie podeszli i zapytali go: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach? 11. A on odpowiedział im: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, ale im nie jest dane.

W 13 rozdziale Ewangelii Mateusza Pan Jezus jest bardzo zainteresowany tym, aby jego umiłowani uczniowie – a wraz z nimi my wszyscy, czyli Jego uczniowie w obecnych czasach – poznali detale, sekrety i cechy charakterystyczne Królestwa Bożego. W tym celu użył On siedmiu różnych przypowieści:

  1. O Siewcy
  2. O pszenicy i kąkolu
  3. O ziarnie gorczycy
  4. O zakwasie
  5. O ukrytym skarbie
  6. O perle wielkiej wartości
  7. O sieci


Czwarta tajemnica. Zakwas w trzech miarach mąki

Mat.13:33 Opowiedział im jeszcze inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do zakwasu, który kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło.

Ponownie Pan Jezus porównuje Królestwo Niebieskie do rzeczywistości życia codziennego. Możemy zauważyć tutaj cztery elementy składające się na całość przypowieści:

  • Zakwas
  • Kobieta która go włożyła
  • Trzy miary mąki
  • Końcowe kompletne zakwaszenie

Królestwo niebieskie porównywane jest tutaj nie do samego zakwasu, tylko do całej opowiedzianej historii.

Po pierwsze, musimy zrozumieć, że trzy miary mąki symbolizują czystość Królestwa, ponieważ inaczej z nim być nie może. Ponadto, użycie w przypowieści trzech miar mąki przynosi nam na myśl historię opisaną w Księdze Rodzaju 18, gdy Pan ukazał się Abrahamowi, a on polecił swojej żonie, Sarze, aby z trzech miar najlepszej mąki sporządziła podpłomyki dla przybyłych gości

Rodzaju 18:6 Abraham pospieszył do namiotu, do Sary, i powiedział: Przygotuj szybko trzy miarki najlepszej mąki i zrób podpłomyki

Z całą pewnością te trzy miary mąki, z których zostały przygotowane podpłomyki, pozbawione były jakiegokolwiek zakwasu. Czy Pan Jezus opowiadając swoją przypowieść miał na myśli tamte trzy miary mąki? Najprawdopodobniej, tak. Ponadto, czytamy w Słowie Bożym:

Gal. 5:9 Trochę zakwasu całe ciasto zakwasza.

Zostało to powiedziane w następującym kontekście: Galacjanie biegli bardzo dobrze ku swojemu zbawieniu, byli bowiem dobrym ciastem do momentu, gdy judaizujący fałszywi nauczyciele zaczęli odwodzić ich od posłuszeństwa prawdzie, głosząc usprawiedliwienie przez Prawo (Galacjan 5:4,7). Apostoł Paweł ostrzega wierzących z Galacji, że  …to nie pochodzi od tego który was powołuje (Gal. 5:8) A zatem nauka judaizujących nauczycieli, na podobieństwo zakwasu, nie pochodziła od Boga, tylko od szatana. Było to niezwykle mocne skażenie duchowe, starające się zakwasić całe ciasto. Zasada jest taka, że ilość dobrego ciasta nie ma tutaj większego znaczenia, ponieważ nawet niewiele zakwasu wpływa na całe ciasto i powoduje jego całkowite zanieczyszczenie i w konsekwencji zakwaszenie.
.


Izrael w Egipcie

Zakwas w Biblii niezmiennie jest synonimem grzechu. Gdy Bóg ustanowił Paschę nakazał Izraelitom, będącym jeszcze w Egipcie, aby pozbyli się wszelkiego zakwasu w czasie obchodów święta Paschy oraz święta Przaśników:

2 Mojż. 12:19 Przez siedem dni nie znajdzie się żaden zakwas w waszych domach. Ktokolwiek bowiem będzie jadł coś kwaszonego, ta dusza zostanie wykluczona że zgromadzenia Izraela, zarówno przybysz, jak i urodzony w tej ziemi.
.
2 Mojż. 12:14-15, 20 14. Ten dzień będzie dla was pamiątką i będziecie go obchodzić jako święto dla Pana po wszystkie pokolenia. Będziecie go obchodzić jako ustawę wieczną. 15. Przez siedem dni będziecie jeść przaśny chleb. Już w pierwszym dniu usuniecie zakwas z waszych domów, bo ktokolwiek będzie jadł coś kwaszonego, od pierwszego dnia aż do siódmego, ta dusza zostanie wykluczona z Izraela… 20. Nie będziecie jeść nic kwaszonego; we wszystkich waszych domach będziecie jeść przaśne chleby.

W określonym czasie Izrael nie mógł spożywać chleba na zakwasie. Symbolizował on bowiem zanieczyszczenie pokarmu duchowego. W dzisiejszych czasach lud Boży powinien zdawać sobie sprawę z tego, jak wielkie zanieczyszczenia istnieją i często są rozpowszechniane z kazalnic. Musimy trzymać się z daleka od duchowego skażenia.
.


Przaśny chleb synonimem świętości

Należy zrozumieć, że chleb jest w tym przypadku synonimem ciała Chrystusa, które powinno się spożywać bez żadnego zakwasu, symbolizującego grzech. Oznacza to, że nasza relacja i koinonia z Bogiem musi być pozbawiona zanieczyszczeń i skażenia grzechem. Jezus powiedział (Jana 6:35): „…ja jestem chlebem życia. Kto przychodzi do mnie nie będzie głodny…” To jest chleb święty i czysty, bez żadnego zakwasu, który oznaczałby zanieczyszczenie.

Biblia mówiąc nam o początkowym stanie w jakim znajdowało się ciasto wskazuje na jego czystość, a co za tym idzie także jego świętość.

2 Mojż. 12:34,39 34. Wziął więc lud swoje ciasto, zanim się zakwasiło, i dzieże owinięte w swoje szaty i kładli je na swoje ramiona 39.  I popiekli przaśne placki z ciasta, które wynieśli z Egiptu, bo nie było zakwaszone. Ponieważ zostali wygnani z Egiptu, nie mogli zwlekać i nie przygotowali sobie też żadnej żywności

W sensie duchowym i w odniesieniu do Izraela, który pewnego dnia dostąpi zbawienia, czytamy:

Rzym. 11:16 Ponieważ jeśli zaczyn jest święty, to i ciasto, a jeśli korzeń jest święty, to i gałęzie.

Izrael od zarania był święty, czyli oddzielony dla Boga. Mamy tutaj na myśli Abrahama, Izaaka i Jakuba, którzy byli wybranymi i oddzielonymi dla Boga i od których Izrael wziął swój początek. Apostoł Paweł użył właśnie przykładu ciasta dla zilustrowania tego faktu.
,


Słowa skierowane do Koryntian

Apostoł Paweł udzielił napomnienia wierzącym w Koryncie, aby oczyścili się z wszystkich grzesznych nawyków w których żyli zanim poznali Pana:

1 Kor. 5:7 Usuńcie więc stary zakwas, abyście byli nowym ciastem, jako że jesteście przaśni. Chrystus bowiem, nasza Pascha, został ofiarowany za nas.

W związku z pychą i brakiem pokory u Koryntian mówi:

1 Kor. 5:6 Wasze chlubienie się nie jest dobre. Czyż nie wiecie, że trochę zakwasu całe ciasto zakwasza?

.


O zakwasie

Na temat zakwasu i jego znaczenia w Biblii C.I. Scofield pisze:

Zakwas w Starym Testamencie jako substancja symboliczna wspominany jest zawsze w znaczeniu negatywnym. Użycie tego słowa w Nowym Testamencie wyjaśnia jego symboliczne znaczenie: jest to „złośliwość i niegodziwość”; w przeciwieństwie do „szczerości i prawdy”.

1 Kor. 5:8 Obchodźmy zatem święto nie ze starym zakwasem ani z zakwasem złośliwości i przewrotności, ale w przaśnikach szczerości i prawdy.

C.I. Scofield kontynuuje:

Zakwas to błędna i fałszywa doktryna (Mat.16:12), nauczana i praktykowana przez faryzeuszy, saduceuszy i herodianów (Mat. 16:6; Marek 8:15). Zakwasem faryzeuszy był formalizm religijny (Mat. 23:14,16,23-28). Zakwas saduceuszy to z kolei sceptycyzm wobec Pisma i rzeczy nadprzyrodzonych (Mat. 22:23,29), natomiast u herodianów było to przywiązanie do spraw świata. Oni właśnie utworzyli wśród Żydów stronnictwo popierające Heroda (Mat. 22:16-21; Marek 3:6)

.


Kobieta dodająca zakwasu do mąki

… Królestwo niebieskie podobne jest do zakwasu który kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki…

Zazwyczaj Pan Jezus w swoich przypowieściach używał w roli protagonisty postaci mężczyzny, ale tym razem na scenie pojawiła się kobieta. Ugniatanie chleba nie było czynnością wykonywaną tylko przez kobiety, również mężczyźni tym się zajmowali. Tym razem jednak bohaterką przypowieści jest kobieta. Dlaczego?

Wydaje się oczywiste, że Pan Jezus chciał w ten sposób zapowiedzieć, iż w przyszłości zamierza powołać Swój Kościół, którego wprawdzie bramy piekła nie przemogą (Mat. 16:18), ale Królestwo Boże będzie doznawać gwałtu (Mat. 11:12), co dzieje się aż do dziś.

Mat. 16:18 Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą.
.
Mat. 11:12 A od dni Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i gwałtownicy je zdobywają.

Kościół Boży przedstawiany jest w Biblii jako kobieta, czysta i bez skazy, jak dziewica, Oblubienica Baranka. Ale fałszywy kościół jest również przedstawiany jako kobieta, nierządnica. Widzimy tutaj w formie przypowieści proroczą wizję Wielkiej Nierządnicy, kobiety która umieściła zakwas w mące. W tych trzech miarach mąki, kobieta wydająca się być tą samą, która siedzi na szkarłatnej bestii (Obj. 17:3), ukryła swój zakwas, czyli fałszywą doktrynę, doktrynę demonów:

1 Tym. 4:1 A Duch otwarcie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów.

Wielka Nierządnica akumuluje zakwas zarówno faryzeuszy, jak i saduceuszy i herodianów; wszystko to, co zostało już wcześniej wymienione. Formalizm religijny, sceptycyzm wobec prawdy Słowa Bożego i rzeczy nadprzyrodzonych, przywiązanie do spraw tego świata, ginącego w swoich grzechach, to właśnie jest zakwas włożony w trzy miary mąki. Tak będzie się działo do czasu chwalebnego, powtórnego przyjścia Pana Jezusa.

„… aż wszystko się zakwasiło.”

Tak jak kąkol który, starając się zagłuszyć pszenicę rozniósł się po całym polu, również zakwas stara się zakwasić całe ciasto i nadać mu aspekt formalizmu, sceptycyzmu i przywiązania do świata. Taka jest rzeczywistość i widzimy wyraźnie narastanie tego procesu. To z kolei zapowiada, że przyjście Pana nie jest odległe w czasie. Gdy wszystko zostanie już zakwaszone nadejdzie moment oddzielenia pszenicy od kąkolu oraz zakwasu od ciasta, co oznacza sąd nad światem. Przypowieść o zakwasie jest zbieżną z przypowieściami o pszenicy i kąkolu oraz o ziarnie gorczycy.

Widzimy zatem, że Królestwo Boże przeżywa ciągłe ataki że strony swoich wrogów. Będzie to trwało do czasu, gdy zostanie ono uwolnione przez swojego Króla.

SOLI DEO GLORIA


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email