Wstęp

Mat. 13:10-11 10. Wtedy uczniowie podeszli i zapytali go: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach? 11. A on odpowiedział im: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, ale im nie jest dane.

W 13 rozdziale Ewangelii Mateusza Pan Jezus jest bardzo zainteresowany tym, aby jego umiłowani uczniowie – a wraz z nimi my wszyscy, czyli Jego uczniowie w obecnych czasach – poznali detale, sekrety i cechy charakterystyczne Królestwa Bożego. W tym celu użył On siedmiu różnych przypowieści:

  1. O Siewcy
  2. O pszenicy i kąkolu
  3. O ziarnie gorczycy
  4. O zakwasie
  5. O ukrytym skarbie
  6. O perle wielkiej wartości
  7. O sieci


Trzecia tajemnica. Ziarno gorczycy

Mat. 13:32-32
.
31. Podał im też inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do ziarna gorczycy, które człowiek, wziąwszy, zasiał na swoim polu.

32. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, ale kiedy wyrośnie, jest największe ze wszystkich jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki niebieskie przylatują i gnieżdżą się w jego gałęziach.

Jest to kolejna tajemnica przedstawiona w formie przypowieści, ale dzięki innym, podobnym opisom tajemnica ta została dostatecznie wyjaśniona. Ponownie Pan Jezus porównuje Królestwo Niebieskie do siewu, mówiąc o ziarnie gorczycy i o tym, co później z nim się dzieje. Ziarno to jest najmniejszym ze wszystkich ale gdy wyrośnie staje się największym z warzyw, przypominającym drzewo. Gorczyca rosnąca w Izraelu osiąga często wysokość czterech a nawet pięciu metrów. Bardzo małe ziarno staje się wyjątkowo dużym krzewem. Od początkowo najmniejszego ziarna do relatywnie największej rośliny.
.


Co to oznacza?

Najwyraźniej małe ziarenko gorczycy reprezentuje tutaj doskonałą jakość Królestwa zawartą w niewielkiej ilości dostępnych środków, którymi ono w tej chwili dysponuje, ponieważ są one niedoskonałe, pochodzą bowiem od nas samych, od ludzi wierzących, ale podatnych na wszelkiego rodzaju ludzkie ograniczenia:

2 Kor. 4:7 Mamy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby wspaniałość tej mocy była z Boga, a nie z nas.
.
1 Kor. 1:27-29 27. Ale Bóg wybrał to, co głupie u świata, aby zawstydzić mądrych, wybrał to, co słabe u świata, aby zawstydzić mocnych. 28. I to, co nieszlachetne u świata i wzgardzone, wybrał Bóg, a nawet to, co nie jest, aby to, co jest, obrócić wniwecz; 29. Aby nie chlubiło się przed nim żadne ciało.

Ludzie niewierzący oraz zajmujący się próżną religijnością zawsze będą gardzić Królestwem, ponieważ w chwili obecnej, na tym świecie, wydaje się ono być czymś bardzo niewielkim, niepozornym i bez znaczenia, tak jak to jest z ziarnem gorczycy.

Pomimo swej bardzo małej wielkości, ziarno gorczycy kiełkuje i wzrasta. Również Ewangelia, na wzór ziarna gorczycy, początkowo w oczach ludzkich wydaje się być czymś nieistotnym, z uwagi na prostotę przesłania, które ze sobą niesie. Jej głoszenie nie wymaga wielkich zdolności oratorskich ani usilnego przekonywania, perswazji i nakłaniania słuchaczy aby uwierzyli, ponieważ każdy, kto jest w tym celu powołany przez Boga, może zrozumieć Ewangelię i w nią uwierzyć.

W oczach świata Ewangelia wydaje się być czymś bez znaczenia, zasługującym na pogardę (1 Kor. 1:18-31), ale jest ona mocą Boga ku zbawieniu każdego, kto wierzy.
.


Wers 31

… które człowiek, wziąwszy, zasiał na swoim polu.

Zgodnie z kontekstem, człowiekiem tym jest Syn Człowieczy (zob. Mat. 13:24,37). Syn Człowieczy sieje dobre ziarno. Tak, jak zasiał swoje dobre ziarno na swoim polu (wers 24), także tym razem sieje je na swoim polu. Prowadzi to nas do wniosku, że polem tym jest świat. Świat, który Bóg umiłował (Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Jana 3:16)
.


Wers 32

Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, ale kiedy wyrośnie, jest największe ze wszystkich jarzyn i staje się drzewem.

Podobnie jak w poprzedniej przypowieści, o pszenicy i kąkolu, ziarno gorczycy symbolizuje tych, którzy narodzili się na nowo i zostają zasiani na polu, którym jest Kościół Boży. Ziarnem takim jest każdy prawdziwy uczeń posiadający życie w Panu Jezusie (Z Chrystusem jestem ukrzyżowany: żyję, ale już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus. A to, że teraz żyję w ciele, żyję w wierze Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał za mnie samego siebie. Galacjan 2:20). To jest właśnie, w sensie duchowym roślina, która staje się olbrzymim warzywem. Po raz kolejny Słowo Boże naucza nas, że wzrost Królestwa następuje w życiu każdego chrześcijanina i w nim się utwierdza.

…staje się drzewem tak, że ptaki niebieskie przylatują i gnieżdżą się w jego gałęziach.

To małe ziarenko, niemalże niedostrzegalne, prawie zupełnie ignorowane, stało się drzewem. I drzewo to osiągnęło taką wielkość, że wytrzymuje nawet duże obciążenie, dlatego może stać się schronieniem dla ptaków i ich gniazd. Dlatego też fakt, że ptaki niebieskie przychodzą i zakładają gniazda w jego gałęziach, ma bardzo istotne znaczenie. Kontekst jest taki sam, jak w przypowieści o Siewcy: ptaki niebieskie symbolizują wroga naszych dusz (zob. w. 4,19), będącego jednocześnie wrogiem Królestwa Bożego.

Co robią ptaki w gałęziach gorczycy? Chronią się wśród gałęzi wykorzystując swoją umiejętność adaptacji, żyją tam i zakładają gniazda. W sposób oczywisty przypomina nam to kąkol zasiany na polu pszenicy i starający się wyciągnąć z niej korzyść. Pamiętajmy o tym, że nasz przeciwnik jest oportunistą i zawsze będzie się starał nas wykorzystać. W miarę jak roślina wzrasta silna i zdrowa, rośnie również siła i wpływ tych, którzy z nią nie mają nic wspólnego, starając się ją wykorzystać, wyciągnąć z niej korzyść, tak jak ptaki z drzewa gorczycy. Czytamy w Ilustrowanym Słowniku Biblijnym (Ilustrated Bible Dictionary):

„Jest tutaj mowa o wzroście, ale w tym samym kontekście jak w innych przypowieściach z Mateusza 13, w otoczeniu narastającego zniszczenia i zepsucia moralnego, z uwagi na destrukcyjne działania nieprzyjaciela.”

Królestwo Boże będące silnie ukształtowane w osobie wierzącej i również w Kościele, musi wytrzymywać narastające ataki, gwałt i przemoc ze strony nieprzyjaciela. Kościół, który został uformowany na bazie nic nie znaczącego ziarenka gorczycy (120 wierzących zgromadzonych w Jerozolimie w górnym pokoju) by zająć wyznaczone mu miejsce (pole) na świecie, nigdy nie był uwolniony od ciągłych i zajadłych ataków szatana i jego wysłanników. I będzie tak aż do czasu, gdy Pan powróci po swoją Oblubienicę.

W wielu przypadkach ten olbrzymi, nadmierny wzrost liczebny oraz powstanie zborów gigantycznej wielkości spowodowało, że w widoczny sposób chrześcijaństwo przekształciło się w „kościół tłumów”, który jest zapełniony fałszywymi wierzącymi.

Historycznie miało to miejsce począwszy od edyktu Konstantyna z roku 313 na mocy którego chrześcijaństwo stało się religią oficjalną całego świata zachodniego, a rezultatem tego było powstanie fałszywego kościoła rzymskiego wraz z jego odstępstwami i herezjami.

(SOLI DEO GLORIA)


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email