Wstęp

Mat. 13:10-11 10. Wtedy uczniowie podeszli i zapytali go: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach? 11. A on odpowiedział im: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, ale im nie jest dane.

W 13 rozdziale Ewangelii Mateusza Pan Jezus jest bardzo zainteresowany tym, aby jego umiłowani uczniowie – a wraz z nimi my wszyscy, czyli Jego uczniowie w obecnych czasach – poznali detale, sekrety i cechy charakterystyczne Królestwa Bożego. W tym celu użył On siedmiu różnych przypowieści:

  1. O Siewcy
  2. O pszenicy i kąkolu
  3. O ziarnie gorczycy
  4. O zakwasie
  5. O ukrytym skarbie
  6. O perle wielkiej wartości
  7. O sieci


Ewangelia w centrum przypowieści

Owych siedem przypowieści z 13 rozdziału Ewangelii Mateusza, nazwanych przez Pana „tajemnicami Królestwa Niebieskiego”, biorąc je pod uwagę jako całość, opisują rezultat głoszenia Ewangelii w obecnej epoce, to znaczy od siewu, który rozpoczął się od osobistej obecności i służby Chrystusa na ziemi aż do „żniwa” wspomnianego w wersetach 40-43.

Mat. 13:40-43 40. Jak więc zbiera się kąkol i spala w ogniu, tak będzie przy końcu tego świata. 41. Syn Człowieczy pośle swoich aniołów, a oni zbiorą z jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy popełniają nieprawość; 42. I wrzucą ich do pieca ognistego. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 43. Wtedy sprawiedliwi będą jaśnieć jak słońce w królestwie swego Ojca. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

Pismo Święte nazywa tajemnicą prawdę, która będąc wcześniej ukrytą, zostaje teraz objawiona przez Boga. W prawdzie tej, pomimo jej ujawniania, istnieją jednak elementy o charakterze nadprzyrodzonym, ponadnaturalnym.

Pan Jezus zwracał się w przypowieściach do swoich słuchaczy, będących Żydami, w kontekście Starego Testamentu. Pojęcie „Kościoła” nie było jeszcze wówczas znane. Używał więc zwrotów i terminów w rodzaju „Królestwo Niebieskie”. Za każdym razem, gdy Pan używał słów: „Królestwo Niebieskie podobne jest do…”, rozpoczynając każdą przypowieść, robił to w najlepszej intencji, aby ułatwić ludziom ślepym duchowo zrozumienie tego wszystkiego, co w rzeczywistości duchowej działo się od momentu głoszenia przez Jana Chrzciciela pokuty i przyjścia Mesjasza, następnie poprzez nauczanie Pana Jezusa, dochodząc do punktu kulminacyjnego w chwili odrzucenia Królestwa Mesjańskiego przez Żydów. Kolejnym wydarzeniem było pojawienie się Kościoła Bożego, opisane w Księdze Dziejów Apostolskich.
/


Dzieło Ducha Świętego w zrozumieniu

Odsłonięcie „tajemnic Królestwa Niebieskiego” polega na wyjaśnieniu na różne sposoby (otwarcie lub w przypowieściach), realiów związanych z głoszeniem Ewangelii. Mówimy tutaj o efektach, o reakcji zagubionego i potępionego z powodu swoich grzechów świata, poczynając od Izraela. Dowiadujemy się również o reakcji i dziełach świata ciemności w związku z Ewangelią. Zrozumienie tego, czym jest Królestwo Niebieskie, to przywilej uczniów Chrystusa; to im udzielane jest objawienie. Bezbożny świat pozostaje nieświadomy spraw Królestwa.

Tym niemniej Pan w swoim miłosierdziu nie wykluczał nikogo z otaczających go ludzi, dlatego zwrócił się do tłumów z łodzi (zob. Mat. 13:1-2).  Wers 3 „I mówił do nich wiele w przypowieściach…”. Nie było im dane zrozumieć Jego słów, nie mogli otrzymać objawienia z powodu swej niewiary. Dlatego uczniowie, będąc zaskoczeni, zapytali Go w pewnym momencie, dlaczego mówił w przypowieściach, to znaczy, dlaczego nie wyrażał się konkretnie, a tylko poprzez ilustracje z życia codziennego.Tym razem odpowiedź Nauczyciela była jasna:

Mat. 13:11-12 11. A on odpowiedział im: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, ale im nie jest dane. 12. Kto bowiem ma, temu będzie dodane i będzie miał w obfitości, ale kto nie ma, zostanie mu zabrane nawet to, co ma.

Zdolność rozumienia prawd duchowych jest darem od Boga. Nikt nie może zrozumieć Bożych spraw, jeśli nie jest to poprzez Ducha Świętego

Jan 14:15-17 15. Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania. 16. A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki; 17. Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.
.
2 Kor. 4:6 Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało w nas poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Niewierzący, spośród których część uważa się za wierzących (tak było również z wieloma Żydami, jacy słuchali przypowieści Jezusa), nie posiadają tego przywileju. To są ci, których Biblia nazywa „mądrymi we własnych oczach”, ponoszący konsekwencje swej niewiary i buntu. Jedną z tych konsekwencji jest duchowa ślepota:

Mat. 13:13 Dlatego mówię do nich w przypowieściach, bo patrzą, a nie widzą, i słuchają, a nie słyszą ani nie rozumieją.

Wszystko to było prorokowane przez Izajasza

Izaj. 6:9-10 9. A on powiedział: Idź i powiedz temu ludowi: Słuchajcie uważnie, ale nie rozumiejcie, patrzcie uważnie, ale nie poznawajcie. 10. Zatwardź serce tego ludu, uczyń jego uszy ciężkimi do słuchania i zaślep jego oczy, aby nie widział swoimi oczami, nie słyszał swoimi uszami i nie zrozumiał swoim sercem, aby nie nawrócił się i nie był uzdrowiony.

Również Apostoł Paweł, mając na myśli niewierzących, napisał:

2 Kor. 4:3-4 3. A jeśli nasza ewangelia jest zakryta, to jest zakryta dla tych, którzy giną; 4. W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.

Ta rzeczywistość została dokładnie opisana w pierwszej części przypowieści o Siewcy i w jej późniejszym wytłumaczeniu. Droga nie jest właściwym miejscem do siania. Ziarno należy siać na polu, gdyż na drodze nie ma ono żadnych szans na kiełkowanie:

Mat. 13:4,19 4. A gdy siał, niektóre ziarna padły przy drodze, przyleciały ptaki i wydziobały je… 19. Gdy ktoś słucha słowa o królestwie, a nie rozumie, przychodzi zło i porywa to, co zostało zasiane w jego sercu. To jest ten posiany przy drodze.

Siedem przypowieści z Mateusza 13, wziętych razem, mówią o rezultatach głoszenia Ewangelii w naszej epoce, począwszy od siewu zapoczątkowanego przez Pana Jezusa swą posługą w Izraelu i skończywszy na żniwie o którym jest mowa w Mat. 13:40-43; 47-50.
.


Ostrzeżenie przed drogą zatracenia

Wśród wyznających chrześcijan znajdziemy mieszankę przypominającą pszenicę i kąkol (wers 24-30) lub zawartość sieci, która zagarnia „…ryby wszelkiego rodzaju” (wers 47).

W roku 2002 pastor Paul David Washer na  konferencji  Youth Evangelism  Conference w mieście Montgomery w stanie Alabama (USA), na którą nigdy więcej nie został zaproszony w związku z radykalnym przesłaniem, które wówczas wygłosił, i które u wielu jego słuchaczy wywołało dyskomfort, w obecności 5 000 młodych ludzi wypowiedział między innymi te słowa:

„Jestem tu dzisiaj wśród was, a moje serce nie martwi się o wasze samopoczucie, nie obchodzi mnie, czy czujesz się dobrze sam ze sobą, czy twoje życie biegnie tak, jak tego byś pragnął. Nie interesuje mnie stan twojego konta bankowego, czy jesteś bogaty, czy nie. Jest tylko jedna rzecz, która mi nie pozwoliła zasnąć poprzedniej nocy, tylko jedna sprawa dręczyła mnie cały dzisiejszy ranek. I oto ona: Za sto lat olbrzymia większość ludzi zgromadzonych dzisiaj w tym budynku znajdzie się w piekle. I wielu spośród tych, którzy nawet wyznają Jezusa Chrystusa jako Pana, będą spędzać wieczność w piekle…”

Wielu ludzi uważa, że ponieważ wierzą w Boga, więc również należą do Boga, są dziećmi Bożymi, tak jak wielu Żydów w czasach Chrystusa, ale rzeczywistość jest zupełnie inna.

Jana 8:41 Wy spełniacie uczynki waszego ojca [diabła, por wers 44]. Wtedy powiedzieli mu: My nie jesteśmy spłodzeni z nierządu. Mamy jednego Ojca – Boga.

Są też tacy, którzy owszem, należą do Boga, ale zaniedbują nakazy Słowa Bożego, mówiące o zachowywaniu ostrożności w kwestii uświęcenia. Czytamy: „…z bojaźnią i drżeniem wykonujcie swoje zbawienie.” (Filip. 2:12)
.


Pierwsza tajemnica: Siewca

Mat. 13:3-9
,
3. I mówił do nich wiele w przypowieściach. I powiedział: Oto siewca wyszedł siać.

4. A gdy siał, niektóre ziarna padły przy drodze, przyleciały ptaki i wydziobały je.

5. Inne padły na miejsca skaliste, gdzie nie miały wiele ziemi. Zaraz wzeszły, bo ziemia nie była głęboka.

6. Lecz gdy wzeszło słońce, zostały spalone, a ponieważ nie miały korzenia, uschły.

7. Inne padły między ciernie, a ciernie wyrosły i zagłuszyły je.

8. Inne zaś padły na dobrą ziemię i wydały plon, jedne stokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inne trzydziestokrotny.

9. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

Od momentu, gdy Jan Chrzciciel zaczął pełnym głosem wzywać do pokuty, ponieważ przybliżyło się Królestwo Niebieskie (Mat. 3:2), i następnie sam Pan Jezus głosił to samo przesłanie mówiąc, że wypełnił się czas (Marka 1:14-15), postać Siewcy nabrała realnych kształtów. Jezus Chrystus, będący dla nas przykładem we wszystkim co robił, rozpoczął siew drogocennego ziarna, którym jest Słowo o Królestwie (Mat. 13:19), czyli Słowo Boże (zob. Łuk. 8:11) Słowo o Królestwie mówi o naglącej potrzebie i konieczności okazania posłuszeństwa Bogu, czyniąc to, co jest zgodne z Jego wolą.

Zarówno ziarno zasiane przez Siewcę, Jezusa Chrystusa, jak i to, które zasiali Jego uczniowie i to, które dziś siejemy, przynosi plon lub go nie przynosi, w zależności od tego, gdzie upadło.

Ziarno które upadło przy drodze nie może wykiełkować, ponieważ zostaje zjedzone przez ptaki. Oznacza to, że szatan bezzwłocznie zabiera je z serca, które nie jest od Boga. Na miejscu skalistym ziarno wprawdzie szybko kiełkuje, ale równie szybko usycha, ponieważ nie ma wystarczającej ziemi do wzrostu. Tak jest z tymi, którzy słuchają Ewangelii, okazują chwilową radość, ale później, wraz z nadejściem nieuniknionych problemów i konfliktów charakteryzujących chrześcijańskie życie, potykają się i później zawracają (Mat. 13:21). Tak postępują odstępcy.

To, co upadło pomiędzy ciernie początkowo kiełkuje i wzrasta, ale później siła chwastów osiąga przewagę i zwycięża. Dzieje się tak w przypadku, gdy troski, złudzenia i pogoń za bogactwami tego świata sprawiają, że słuchacz odsuwa się od Słowa Bożego. To też jest odstępstwo, inaczej mówiąc apostazja.

Natomiast ziarno, które upadnie na dobrą ziemię, zawsze przynosi plon, czy to będzie 100, 60 lub 30-krotny. To są ci, którzy słyszą i rozumieją Słowo, by później wypełnić je w praktyce w takiej samej proporcji.

Miejsce, na które upada ziarno, to jest ludzkie serce. Jeśli serce jest dobrym gruntem, wówczas roślina stanie się zdrowa, silna i przyniesie owoc, którym jest życie w Chrystusie. Jeśli serce człowieka nie jest żyznym gruntem, to nawet jeśli Słowo Boże zakiełkuje, wkrótce uschnie i przestanie istnieć. Proces siewu Bożego Słowa, stanowi modus operandi każdego prawdziwego chrześcijanina bez względu na to, czy później zbierzemy plon lub go nie zbierzemy.

Inną sprawą jest fakt, że człowiek nie jest w stanie sam siebie uczynić tym czy innym gruntem, na które pada ziarno. Dzieło to należy do Boga, który od początku do końca jako jedyny jest odpowiedzialny za zbawienie tej czy innej osoby. Jest to monergistyczne i skończone dzieło Boga.

Marek 4:28 Bo ziemia sama z siebie (αὐτομάτη automate – automatycznie, bez pomocy człowieka) wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie.

.


Jan Chrzciciel, prawdziwy rewolucjonista

Mat. 3:1-3
.
1. W tych dniach przyszedł Jan Chrzciciel, głosząc na pustyni judzkiej:

2. Pokutujcie, bo przybliżyło się królestwo niebieskie.

3. To bowiem jest ten, o którym powiedziano przez proroka Izajasza: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Pana, prostujcie jego ścieżki.

Królestwo niebieskie od czasów Jana Chrzciciela zaczęło cierpieć gwałt, ponieważ przybliżyło się do ziemskiego świata. Zbliżyło się do ludzi zgubionych i potępionych, którzy zareagowali na nie w różny sposób. Jedni otwarcie je odrzucili, dopuszczając się niekiedy nawet przemocy wobec tych, którzy je przyjęli, inni zaś, których niestety nie było zbyt wielu, zrozumieli je na tyle, aby naprawdę zechcieć dostać się do niego.

Mat. 11:12 A od dni Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i gwałtownicy je zdobywają.

Od momentu, gdy Jan Chrzciciel rozpoczął swą posługę (Mat. 3:1), wywołała ona bardzo silną reakcję negatywną. Szatan użył Heroda do zamordowania Jana Chrzciciela i za wszelką cenę starał się powstrzymać głoszenie nauki o królestwie Bożym. Z tego powodu królestwo doznawało gwałtownych ataków, ale Jezus z Nazaretu kontynuował swoje nauczanie, a po Jego Wniebowstąpieniu  Ewangelia królestwa była nadal głoszona i będzie głoszona bezustannie aż do Dnia Pańskiego.

Mat. 11:12 A od dni Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i gwałtownicy je zdobywają.

Owi gwałtownicy wspomniani przez Nauczyciela, to ci sami, którzy „się do niego gwałtem wdzierają” (Łuk. 16:16). Ma to związek z wchodzeniem przez ciasną bramę, trzymając się wąskiej drogi prowadzącej do życia:

Mat. 7:13-14 13. Wchodźcie przez ciasną bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. 14. Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.

Jedynym sposobem, aby wejść do królestwa Bożego, jest zrobić to poprzez wąskie drzwi, którymi jest nasza wiara w jedynego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, idąc naprzód wąską drogą. Z tego powodu Pan wielokrotnie podkreślał trudności oczekujące na tych, którzy pragną za Nim podążać (zob. Mateusza 10:38; 16:24; Jana 15:18 itd.) Dlatego, wracając do przypowieści o Siewcy, tak wiele jest ziaren, które zakiełkowały, ale na koniec nie przetrwały. To samo dzieje się obecnie na całym świecie. Zaczynają, wysilają się, ale nie mogą przetrwać, ponieważ nie są narodzeni z Boga

Jan 1:12-13 12. Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię; 13. Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.

Ci, którzy narodzili się z Boga, pomimo opozycji, trudności i mnóstwa problemów, wytrwają.
.


Jesteśmy błogosławieni

Mat. 13:16-17 16. Ale błogosławione wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. 17. Bo zaprawdę powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło widzieć to, co wy widzicie, ale nie zobaczyli, i słyszeć to, co wy słyszycie, ale nie usłyszeli.

Znajdujemy tutaj deklarację niezbędną do zrozumienia tego, o czym mówimy. Wielkie tajemnice, ukryte przez wieki, zostały objawione, przedstawione w pełnym świetle. Wcześniej, między innymi, prorok Izajasz mówił o odrzuceniu i ukrzyżowaniu Króla (Izajasza 53). Danielowi objawione było, że Syn Człowieczy otrzyma Królestwo i że wielu będzie zbawionych (Daniela 7; 12:3) Nie mieli jednak oni możliwości zobaczenia, zakosztowania tego,. co zostało im objawione. Natomiast uczniowie Chrystusa oraz my wszyscy, którym przyszło żyć przy końcu czasów (1 Kor. 10:11), otrzymaliśmy przywilej ujrzenia na własne oczy tego, o czym wspominali prorocy Starego Testamentu. Apostoł Piotr wyraził to w sposób następujący:

1 Piotra 1:10-12 10. O to zbawienie wywiadywali się i badali je prorocy, którzy prorokowali o przeznaczonej dla was łasce. 11. Badali oni, na jaką i jakiego rodzaju porę wskazywał Duch Chrystusa, który był w nich, przepowiadając cierpienia, które miały przyjść na Chrystusa i mającą potem nastąpić chwałę. 12. Zostało im objawione, że nie im samym, lecz nam służyły sprawy wam teraz zwiastowane przez tych, którzy wam głosili ewangelię przez Ducha Świętego zesłanego z nieba. W te sprawy pragną wejrzeć aniołowie.

Zbawienie to było jeszcze większym zaskoczeniem, ponieważ dotyczyło nie tylko narodu żydowskiego, ale również ludzi spośród pogan:

Efez. 3:4-6 4. Dlatego czytając to, możecie zrozumieć moje poznanie tajemnicy Chrystusa; 5. Która w innych wiekach nie była znana synom ludzkim, jak teraz została objawiona jego świętym apostołom i prorokom przez Ducha; 6. Mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami tego samego ciała, i współuczestnikami jego obietnicy w Chrystusie przez ewangelię.

Będziemy kontynuować temat przypowieści o tajemnicach Królestwa Niebieskiego w drugiej części artykułu.

SOLI DEO GLORIA


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email