Mat. 16:1-3 Podeszli faryzeusze i saduceusze i wystawiając go na próbę, prosili, aby pokazał im znak z nieba. A on im odpowiedział: Gdy nastaje wieczór, mówicie: Będzie pogoda, bo niebo się czerwieni. Rano zaś: Dziś będzie niepogoda, bo niebo się czerwieni i jest zachmurzone. Obłudnicy, wygląd nieba umiecie rozpoznać, a znaków tych czasów nie możecie?

Znak z nieba a Boskość Chrystusa

Tak, jak sama natura daje nam znaki tego, co wydarzy się w naszym naturalnym środowisku, również Bóg w całej historii ludzkości zawsze oznajmiał to, czego oczekuje od wszystkich ludzi, a w szczególności od swojego ludu wybranego.

Pan Jezus mógł oczekiwać od przywódców religijnych zrozumienia tego, że On, Mesjasz Izraela znajdował się właśnie pośród nich. Tymczasem faryzeusze i saduceusze byli dalecy od rozpoznania Chrystusa i w swej rażącej ignorancji prosili o znaki z nieba, aby tym sposobem kusić Pana

Mat. 4:7 Jezus mu odpowiedział: Jest też napisane: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, swego Boga.
.
Mat. 22:18 Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy?
.
1 Kor. 10:9 I nie wystawiajmy na próbę Chrystusa, jak niektórzy z nich wystawiali i poginęli od wężów;
.
Hebr. 3:9 Gdzie mnie wystawiali na próbę wasi ojcowie i doświadczali, i oglądali moje dzieła przez czterdzieści lat.

Żydzi potrafili rozróżniać znaki natury, ale w kwestiach duchowych nie byli w stanie zauważyć pojawienia się samego Mesjasza, wcielonego Boga, pomimo tego, że uważali się za mężów Bożych i nauczycieli w Izraelu.


Świadomość Boga w różnych czasach

Dlatego Bóg chce, abyśmy byli świadomi Jego postanowień i  działania wokół nas, w różnych epokach, w różnych Przymierzach, w różnych dyspensacjach. A wszystko to znajduje się w Biblii. W Słowie Bożym możemy znaleźć zarówno różne Przymierza pomiędzy Bogiem i ludźmi, jak i różne dyspensacje. Cyrus I. Scofield zdefiniował „dyspensację” w następujący sposób:

„Dyspensacja to okres czasu, w którym człowiek poddany jest konkretniej próbie, w zależności od szczególnie określonego objawienia woli Bożej.”

Słownik Biblijny określa dyspensacje jako

„Uporządkowane traktowanie ludzi przez Boga przy pomocy zróżnicowanego zarządzania i administracji, w zależności od danego okresu czasu.”

W Piśmie Świętym możemy zauważyć siedem różniących się od siebie dyspensacji:

1. Niewinność
2. Świadomość
3. Rządy ludzkie
4. Obietnica
5. Prawo
6. Łaska
7. Królestwo.

W tym artykule zajmiemy się po kolei wszystkimi wyżej wymienionymi dyspensacjach.
.


Pierwsza dyspensacja: Niewinność

Niewinność (1 Mojż. 1:26-3:24). Zaczęła się od stworzenia człowieka i zakończyła w momencie osądzenia i wygnania Adama i Ewy z ogrodu w Edenie, z powodu popełnionego grzechu i w jego konsekwencji utraty niewinności.

1 Mojż. 3:24 Tak wygnał człowieka i postawił na wschód od ogrodu Eden cherubinów i płomienisty miecz obracający się we wszystkie strony, aby strzegły drogi do drzewa życia.

Człowiek

– mężczyzna i kobieta – został stworzony w stanie niewinności, to znaczy bez grzechu, bez upadłej natury, w czystości przed Bogiem, jego Stwórcą. Następnie został umieszczony w miejscu idealnym, w ogrodzie Eden, gdzie był poddany prostej próbie, łatwej do pokonania. Człowiek został też ostrzeżony o skutkach nieposłuszeństwa:

1 Mojż. 2:17 Ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo tego dnia, kiedy zjesz z niego, na pewno umrzesz
.
1 Mojż. 3:6 A gdy kobieta spostrzegła, że owoc drzewa był dobry do jedzenia i miły dla oka, a drzewo godne pożądania dla zdobycia wiedzy, wzięła z niego owoc i zjadła; dała też swojemu mężowi, który był z nią; i on zjadł

Kobieta została zwiedziona

– w rzeczywistości zgodziła się na to – i zgrzeszyła okazując nieposłuszeństwo bezpośredniemu zakazowi Boga, jedząc z tego owocu, którego jeść miała zabronione. Sama obdarzyła się autorytetem w miejsce Adama jako głowy, Adam podporządkował się kobiecie zamiast Bogu i w ten sposób miał swój udział w popełnieniu grzechu.

Kobieta, porzucając przydzieloną jej rolę i będąc „słabszym naczyniem” stała się niepożądaną protagonistką całego wydarzenia o nieobliczalnych skutkach. Nie posiadając niezbędnej ochrony i przyjmując rolę, która do niej nie należała, została zwiedziona i skończyła jako przywódczyni buntu przeciwko Bogu. Wprawdzie nie było to jej intencją ale nie ma to znaczenia, gdyż liczy się posłuszeństwo a nie intencja.

1 Tym. 2:13-14 Bo Adam został stworzony najpierw, potem Ewa. I nie Adam został zwiedziony, lecz kobieta, gdy została zwiedziona popadła w przestępstwo.

O wężu

„A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które Pan Bóg uczynił. Powiedział on do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno wam jeść że wszystkich drzew tego ogrodu?”

Przebiegłość węża jako zwierzęcia z Edenu, przed upadkiem człowieka i jego konsekwencjami należy rozumieć jako ostrożność lub roztropność. Nie jako coś złego lub niemoralnego, ponieważ „Bóg widział wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre…” (1 Mojż. 1:31a)

Cyrus. I. Scofield komentuje:

Nie należy sądzić, że wąż jako stworzenie żyjące w ogrodzie Eden poruszał się pełzając na swoim brzuchu. To był dopiero efekt przekleństwa które  na niego spadło (1 Mojż. 3:14). Stworzenie, które pozwoliło się wykorzystać przez szatana do zwiedzenia kobiety mogło być najpiękniejszym ze wszystkich zwierząt na ziemi w takim samym stopniu, w jakim było najbardziej przebiegłym spośród wszystkiego co zostało stworzone, oczywiście z wyjątkiem człowieka. Pomimo Bożej klątwy wciąż można zauważyć w wężu pozostałości jego dawnego piękna. Porusza się z gracją a wiele gatunków posiada piękną kolorystykę. To właśnie w wężu szatan pojawił się poraz pierwszy jako „anioł światłości”. (2 Kor. 11:14)

Matthew Henry dodaje:

„To był diabeł w postaci węża. Wiele niebezpiecznych pokus zagraża nam w wielokolorowym, barwnym przebraniu, które nie jest grubsze od skóry i wydaje się pochodzić „z góry”, ponieważ szatan może się pojawiać jako anioł światłości.”

.


Druga dyspensacja: Świadomość

Świadomość (1 Mojż. 3:22-7:23). Czas w którym z powodu nieposłuszeństwa Bogu, utraty niewinności i pozbawienia Bożej Łaski, człowiekowi otworzyły się oczy jego świadomości i sumienia. Od tego momentu ludzie posiadali świadomość dobra i zła, co z kolei nałożyło na nich całkowitą odpowiedzialność moralną za popełniane uczynki:

1 Mojż. 3:22a „Wtedy Pan Bóg powiedział: Oto człowiek stał się jak jeden z nas, znający dobro i zło.”

Scofield pisze:

„W wyniku nieposłuszeństwa człowiek posiadł eksperymentalną i osobistą znajomość dobra i zła; dobra jako posłuszeństwa i zła jako nieposłuszeństwa woli Bożej, według stopnia poznania tej woli przez człowieka. To właśnie przez znajomość dobra i zła została rozbudzona świadomość człowieka i jego sumienie.”

Możemy jedynie dodać, że nie stało się to na sposób nakazany przez Boga, ponieważ nastąpiło poprzez straszne nieposłuszeństwo najpierw Ewy i później Adama.

Zakon wpisany w serca…

Wprawdzie do tego momentu Prawo jako takie jeszcze nie zostało dane, to zaczęło funkcjonować prawo naturalne, które działało przez stulecia:

Rzym. 2:14 „Gdy bowiem poganie, którzy nie mają prawa, z natury czynią to, co jest w prawie, oni, nie mając prawa, sami dla siebie są prawem.”

Świadomość ostrzega przed grzechem, czy to przez tak zwane prawo naturalne, czy przez Prawo Boże, nie może nas jednak uwolnić i zbawić od grzechu. Grzech może zostać przebaczony jedynie przez krew Baranka Bożego, nie przez nasze własne zasługi.

Rzym. 6:23 Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym

…i jego słabość

Człowiek w świadomości swojego sumienia miał obowiązek i odpowiedzialność czynienia wszystkiego co było mu znane jako dobro i unikania wszystkiego, co było mu znane jako zło, oraz zbliżania się do Boga za pośrednictwem składanych ofiar. Niestety, nie przyniosło to spodziewanych rezultatów, ponieważ

1 Mojż. 8:21 „… myśl serca człowieka jest zła od jego młodości…”

Czego rezultatem było, że w czasach Noego „

1 Mojż. 6:6-6 „…wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i wszystkie zamysły i myśli ich serca były tylko złe po wszystkie dni.” 

Dlatego Bóg zdecydował zgładzić z powierzchni ziemi całkowicie wypaczoną ludzkość

1 Mojż. 6:7 I PAN powiedział: Zgładzę z powierzchni ziemi człowieka, którego stworzyłem, zarówno człowieka, jak i bydło, zwierzęta pełzające i ptactwo niebieskie, bo żałuję, że ich uczyniłem

I tylko Noe i jego rodzina mogli się uratować. W ten sposób zakończyła się omawiana przez nas dyspensacja, chociaż od tamtych czasów do dnia dzisiejszego ludzie posiadają świadomość dobra i zła.
.


Trzecia dyspensacja: Rządy ludzkie

Rządy ludzkie (1 Mojż. 8:20-11:9). W czasie trwania dwóch poprzednich dyspensacji: Niewinności i Świadomości, ród ludzki całkowicie zawiódł, a w następstwie ogromu istniejącego na ziemi zła nadszedł sąd Boży w postaci ogólnoświatowego Potopu:

1 Mojż. 6:5 „A gdy Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i wszystkie zamysły i myśli ich serca były tylko złe po wszystkie dni.”

Po zakończeniu Potopu rozpoczęła się trzecia dyspensacja, Rządy ludzkie:

1 Mojż. 9:6 „Kto przeleje krew człowieka, przez człowieka będzie przelana jego krew, bo na obraz Boga człowiek został stworzony.”

Kara śmierci

W poprzednich dyspensacjach człowiek nie miał pozwolenia od Boga na rządzenie samym sobą, to Bóg zarządzał rodem ludzkim. Teraz, od momentu gdy Noe i jego rodzina, w sumie osiem osób, zostało uratowanych od zagłady, wszystko uległo zmianie i rozpoczęła się nowa dyspensacja. Bóg organizuje ludzi w różne  narodowości, plemiona, społeczeństwa itd. Nakazuje również aby ludzie sami sobą zarządzali w sposób autonomiczny. To daje początek rządom cywilnym.

Maksymalnym autorytetem związanym z funkcją cywilnych rządów ludzkich było wymierzanie kary śmierci w uzasadnionych przypadkach, tak jak to jest określone w (1 Mojż. 9:6). Autorytetowi temu podporządkowane były również wszystkie inne akty prawne, mające na celu zarządzanie społeczeństwem.

Rebelia i kara

W tej nowej dyspensacji Bóg uczynił człowieka odpowiedzialnym za zarządzanie światem w Jego imieniu. Jednak i tym razem człowiek zawiódł swojego Stwórcę. Księga Rodzaju 11 opisuje rebelię ludzi przeciwko Bogu. Próba, której poraz kolejny poddana została ludzka rasa zakończyła się tym razem pomieszaniem języków i rozproszeniem buntowników. Czytamy:

1 Mojż. 11:1-9 „Na całej ziemi był tylko jeden język i jedna mowa. A gdy wędrowali od wschodu, znaleźli równinę w ziemi Szinear i tam mieszkali. I mówili jeden do drugiego: Chodźcie, zróbmy cegły i wypalmy je w ogniu; i mieli cegłę zamiast kamienia, a smołę zamiast zaprawy. Potem powiedzieli: Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po powierzchni całej ziemi. A Pan zstąpił, aby zobaczyć miasto i wieżę, które synowie ludzcy budowali. I Pan powiedział: Oto lud jest jeden i wszyscy mają jeden język, a jest to dopiero początek ich dzieła. Teraz nic nie powstrzyma ich od wykonania tego, co zamierzają uczynić? Zstąpmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał języka drugiego. I tak Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi; i przestali budować miasto. Dlatego nazwano je Babel, bo tam Pan pomieszał język całej ziemi. I stamtąd Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.”

Miasto, które zamierzali wybudować było symbolem odcięcia wszelkich więzi i totalnej rebelii człowieka przeciwko Bogu. W obecnych czasach szatan stara się z uporem powrócić do realizacji dawnego pomysłu, zamierzając wprowadzić Nowy Porządek Światowy (NWO), czyli jedno społeczeństwo, jeden język, jedna religia, jeden przywódca i dyktator, tym razem będzie to antychryst. (Zob. Obj. 13)

Po incydencie z wieżą Babel, gdy ludzkość zorganizowała się w narody, społeczeństwa, rasy, plemiona, wspólnoty językowe itd. Bóg w dalszym ciągu powierzał ludziom odpowiedzialność za zarządzanie światem.

Gdy pojawił się naród Izraela, przez pewien czas Izraelici mieli swój własny system rządów i poganie również własne rządy, odrębne od „narodu wybranego”. Pomimo tego podziału, jak wskazuje na to historia, zarówno jedni jak i drudzy nie sprawowali władzy zgodnie z wolą Boga, tylko ze swoją własną wolą. Z powodu swojego powołania Izrael miał tutaj dużo większą odpowiedzialność niż narody pogańskie.

Odnośnie Izraela

Izrael zawiódł jako naród wybrany, przeznaczony do sprawowania rządów nad pozostałymi narodami na ziemi. Z powodu ich niewierności Bogu zostali zesłani na wygnanie do Asyrii i Babilonii. W ten sposób został zainicjowany „czas pogan”, który trwać będzie aż do Armageddonu, kiedy to zostanie skruszony posąg ze snu króla Nabuchodonozora:

Dan. 2:34-35 „Patrzyłeś na to, aż został odcięty kamień bez pomocy rąk, i uderzył posąg w jego stopy z żelaza i gliny, i skruszył je. Wtedy zostały skruszone razem: żelazo, glina, brąz, srebro i złoto i stały się jak plewy na klepisku w lecie; i wiatr niósł je tak, że nie znaleziono ich w żadnym miejscu. Kamień zaś, który uderzył w posąg, stał się wielką górą i napełnił całą ziemię.”

Czas pogan

Z powodu tego, że Izrael zawiódł, Bóg przekazał władzę nad tym światem w ręce pogan., aż do czasu bitwy Armageddonu i chwalebnego przybycia Mesjasza, Jezusa Chrystusa:

Dan. 2:36-45 36 Taki jest sen. Jego znaczenie też wypowiemy przed królem; 37 Ty, królu, jesteś królem królów, bo tobie Bóg nieba dał królestwo, moc, potęgę i sławę. 38 I dał w twoją rękę wszystko to, gdzie mieszkają synowie ludzi, zwierzęta polne i ptactwo niebieskie, i ustanowił cię panem nad tym wszystkim. Ty jesteś tą głową ze złota. 39 Ale po tobie powstanie inne królestwo, mniejsze od twojego, a potem trzecie królestwo z brązu, które będzie panować nad całą ziemią. 40 Czwarte królestwo będzie mocne jak żelazo, bo jak żelazo kruszy i miażdży wszystko, jak żelazo łamie wszystko, tak i ono połamie i pokruszy wszystko. 41 A że widziałeś stopy i palce częściowo z gliny garncarskiej, a częściowo z żelaza – oznacza to, że królestwo będzie podzielone. Będzie w nim nieco siły żelaza, tak jak widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną; 42 A palce stóp częściowo z żelaza a częściowo z gliny znaczą, że królestwo będzie częściowo silne, a częściowo kruche. 43 A że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną, oznacza to, że się zmieszają ze sobą ludzie, ale nie będzie się trzymał jeden drugiego, tak jak żelaza nie można zmieszać z gliną. 44 Ale w dniach tych królów Bóg nieba wzbudzi królestwo, które nigdy nie będzie zniszczone. To królestwo nie przejdzie na inny lud, ale połamie i zniszczy wszystkie te królestwa, samo zaś będzie trwać na wieki. 45 To, że widziałeś, jak kamień został odcięty z góry bez pomocy rąk i skruszył żelazo, brąz, glinę, srebro i złoto, oznacza, że wielki Bóg oznajmił królowi, co nastąpi potem. Sen jest prawdziwy i jego znaczenie pewne.
.
Łuk. 21:24 „I polegną od ostrza miecza, i będą uprowadzeni w niewolę między wszystkie narody. A Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż wypełnią się czasy pogan.”
.
Obj. 16:14-16 „… wychodzą do królów ziemi i na cały świat, aby ich zgromadzić na wojnę w wielki dzień Boga Wszechmogącego… I zgromadził ich na miejsce zwane po hebrajsku Armageddon.”

Władza cywilna i władza państwowa

Rządy pogan nie zmieniły się i będą trwały do czasu gdy powróci Król i ustanowi Królestwo Mesjańskie. Pamiętajmy, czego naucza Biblia:

Rzym. 13:1 Każda dusza niech będzie poddana władzom zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy innej, jak tylko od Boga, a te władze, które są, zostały ustanowione przez Boga.

Jak widzimy, rządy człowieka nad człowiekiem nie ustały, gdy Chrystus przyszedł po raz pierwszy:

Mat. 22:21 „Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.”

Jak już to powiedzieliśmy rządy ludzkie nie ustały, ale dyspensacja jako taka zakończyła się, dając miejsce następnej zwanej dyspensacją Obietnicy.

SOLI DEO GLORIA.


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email