Mat. 25:1-13 1 Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. 2 Pięć z nich było mądrych, a pięć głupich. 3 Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy. 4 Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach. 5 A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły. 6 O północy zaś rozległ się krzyk: Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie! 7 Wtedy wstały wszystkie te dziewice i przygotowały swoje lampy. 8 A głupie powiedziały do mądrych: Dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną. 9 I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie. 10 A gdy odeszły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi. 11 Potem przyszły też pozostałe dziewice i powiedziały: Panie, Panie, otwórz nam! 12 Lecz on odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was. 13 Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.

Wprowadzenie

Dokonamy szczegółowej analizy tej przypowieści, ponieważ arminianizm stara się ją wykorzystywać jako argument, aby nauczać, że zbawienie to kwestia obejmująca uczynki. W ten sposób zaprzeczają Słowu Bożemu, które mówi wyraźnie, że zbawienie jest osiągalne tylko i wyłącznie przez łaskę, bez udziału uczynków.

Efez. 2:8-9 8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. 9 Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.

Arminianizm to doktryna, która pojawiła się z wielką siłą około 250 lat temu, promowana przez jezuitów w celu zwalczania protestantyzmu. Wśród wielu fałszywych koncepcji zawartych w arminianizmie znajduje się również ta, odnosząca się do przypowieści o dziesięsiu pannach i twierdząca, że osoba wierząca i w związku z tym usynowiona przez Boga poprzez adopcję, może być w momencie przyjścia Pana niewystarczająco ożywiona

Jan 1:12 Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię

I z tego powodu nie tylko nie zostanie pochwycona ale usłyszy od Pana: „Nie znam cię”. A to by oznaczało, że ktoś mógłby przestać być dzieckiem Bożym (co jest nonsensem, ponieważ jak można przestać być czyimś dzieckiem?). Taki sposób rozumienia nauki Chrystusa sprowadza nas do heretyckiej doktryny, że zbawienie zależy od ludzkiego wysiłku.
.


Zastanówmy się

Mat. 7:23 A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość

Czy Chrystus powiedziałby prawdziwemu synowi Bożemu: „Nie znam cię”? Jest rzeczą oczywistą, że w żadnym wypadku. (Mowa raczej o osobach, których Chrystus nigdy nie znał)

Oto kolejne pytanie, które musimy zadać, mając na uwadze, że historia o dziesięciu pannach to jest przypowieść, czyli sposób jakiego używał Jezus do nauczania prawd duchowych. Czy wszystkie panny o których mowa w przypowieści są prawdziwie wierzącymi? Ponieważ Pan nigdy nie powiedziałby prawdziwemu wierzącemu „nie znam cię”, staje się dla nas oczywiste, że pięć panien które nazywane są głupimi nie reprezentują prawdziwych wierzących, a jedynie nominalnych.
.


Przyjrzyjmy się od początku krok za krokiem

O kim mowa?

Wers 1 Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca (νυμφίου numphiou).

Jezus, zwracając się w Kazaniu na Górze Oliwnej do swoich uczniów, którzy wszyscy byli Żydami, (ponieważ Chrystus przyszedł odszukać w pierwszej kolejności zaginione owce z Izraela), mówi: „Królestwo niebieskie będzie podobne do…” Nie ma tutaj mowy o czasach współczesnych Jezusowi, ani o epoce Kościoła. Chodzi tu o czas końca Wielkiego Ucisku, gdy Kościół Boży będzie już zabrany z tego świata i wszystko gotowe do zapoczątkowania Królestwa Bożego widzialnego na Ziemi, wszystko to oczywiście w kontekście Jego chwalebnego powtórnego przyjścia.

Nie zapominajmy o tym, że nauki i służba Chrystusa skierowane były do Izraela, ponieważ Kościół jeszcze nie istniał. W Ewangelii Mateusza rozdział 24 i 25 Jezus zwraca się do wierzących spośród Żydów, żyjących w czasach Jemu współczesnych i tych, którzy będą żyli w czasie siedemdziesiątego tygodnia z Daniela 9:27 (ostatnia shavua – siedem lat), która przypada na okres Wielkiego Ucisku.

Dan. 9:27 Utrwali przymierze z wieloma przez jeden tydzień. A w połowie tego tygodnia sprawi, że ustanie ofiara spalana i ofiara z pokarmów, a przez mnóstwo obrzydliwości uczyni spustoszenie aż do końca, i wyleje się to, co postanowione, na tego, który ma być spustoszony

Łuk. 12:35-37 35 Niech będą przepasane wasze biodra i zapalone lampy. 36 A wy bądźcie podobni do ludzi oczekujących swego pana, aż wróci z wesela, aby gdy przyjdzie i zapuka, zaraz mu otworzyć. 37 Błogosławieni ci słudzy, których pan, gdy przyjdzie, zastanie czuwających. Zaprawdę powiadam wam, że się przepasze i posadzi ich za stołem, a obchodząc, będzie im usługiwał.

Dziesięć dziewic (druhn), a przynajmniej pięć z nich, symbolizują tych, którzy będą żyli w momencie inauguracji Królestwa Milenijnego i wyjdą na powitanie oblubieńca. Słowo, które UBG tłumaczy jako „oblubieniec” to w oryginale greckim „νυμφίος numphios„, posiada trzy znaczenia:

  1. narzeczony
  2. oblubieniec
  3. nowożeniec

Chrystus w tym momencie pojawia się jako nowożeniec. Co ciekawe, w niektórych starych manuskryptach i ich tłumaczeniach, w pierwszym wersie Mateusza 25 czytamy:

„Zatem Królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu dziewic, które wziąwszy swoje lampy wyszły przywitać OBLUBIEŃCA I OBLUBIENICĘ.” (Mat. 25:1 wersja Torres Amat)
.
„Wtedy Królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie OBLUBIEŃCA I OBLUBIENICY.” (Mat. 25:1 wersja Peshitta)

W przekładach tych, i na pewno w niektórych innych również, Słowo Boże wspomina nie tylko Oblubieńca (Chrystusa), ale także Oblubienicę (Kościół Boży) co nadaje temu fragmentowi Pisma sens i znaczenie kompletne. W ten sposób dziesięć dziewic, czy też dziesięć panien-druhn, wychodzą na powitanie Chrystusa i Jego Kościoła, który był zabrany z tego świata siedem lat wcześniej.
.


Symbolika lamp i oliwy

Wers 3 Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy

Lampy, o których mówi Pan były używane w życiu codziennym. Były to naczynia zawierające olej, który się zapalało aby uzyskać światło. Stąd każdy prawdziwy wierzący jest światłem tęgo świata. Każdy z nas jest takim naczyniem. W przypadku prawdziwie wierzącego, jego naczynie, czy lampa będą napełnione olejem, który reprezentuje napełnienie Słowem życia.

Jednak głupie panny nie miały oleju w swoim życiu tylko dlatego, że nie posiadały w sobie błogosławionego Ducha Słowa. Czytamy

Rzym. 8:9 A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy

Słowo Chrystusa praktycznie w nich nie zamieszkiwało.

Ten, kto uważa się za wierzącego ale nie narodził się na nowo, może zrobić publiczne wyznanie wiary.

Jana 3:3 Odpowiedział mu Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego.

Mat. 15:8 Lud ten przybliża się do mnie swymi ustami i czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie

W takim wypadku miałby swoją lampę, sam byłby tą lampą, mógłby nawet swoimi ustami dać świadectwo o dziełach i sprawach Bożych. (fałszywy prorok Baalam też to robił). Miałby nieco oleju w związku z tym, że na świat przyszla Światłość, która oświeca każdego człowieka, mógłby być uczestnikiem Ducha Świętego i zakosztować daru niebieskiego, ale jak mówi również przypowieść o Siewcy, nie miałby korzenia i dlatego uschnąłby.

Jan 1:9 Ten był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.

Jan 3:19 A potępienie polega na tym, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie umiłowali ciemność bardziej niż światłość, bo ich uczynki były złe.

Hebr. 6:4-5 4 Niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego; 5 Zakosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku; 6 A odpadli – ponownie odnowić ku pokucie, gdyż sami sobie znowu krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na hańbę.

Mat. 13:21 Nie ma jednak w sobie korzenia, lecz trwa do czasu. Gdy bowiem przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, zaraz się gorszy

Nie jest prawdziwym wierzącym, ponieważ nie trwa i nie może trwać w Chrystusie. Tylko z nazwy jest wierzacym.

Jan 15:4-5 4 Trwajcie we mnie, a ja w was. Jak latorośl nie może wydawać owocu sama z siebie, jeśli nie będzie trwała w winorośli, tak i wy, jeśli nie będziecie trwać we mnie. 5 Ja jestem winoroślą, a wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić.
.


Sen

Wersy 4-5 4 Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach. 5 A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły

Widzimy tutaj innych wierzących, prawdziwie wierzących, reprezentowanych przez pięć mądrych panien. Mają ze sobą olej aby umieścić go w swoich lampach. Są prawdziwą świątynią Ducha Świętego. Mają pełny dostęp do błogosławionego Ducha.

1 Kor. 6:19 Czyż nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, a którego macie od Boga, i nie należycie do samych siebie?

Sen należy do ludzkich zwyczajów i powinności. Możemy to zauważyć w odniesieniu do uczniów Jezusa na górze Przemienienia (Łukasza 9:31-33) lub w czasie, gdy Pan modlił się w Ogrójcu tuż przed aresztowaniem

Mat. 26:44-46  44 I zostawiwszy ich, odszedł znowu i modlił się po raz trzeci tymi samymi słowami. 45 Potem przyszedł do swoich uczniów i powiedział do nich: Śpijcie jeszcze i odpoczywajcie. Oto nadchodzi godzina i Syn Człowieczy będzie wydany w ręce grzeszników. 46 Wstańcie, chodźmy! Oto zbliża się ten, który mnie wyda.

To oznacza, że dzieła Boże nie znajdują się pod naszą kontrolą. Dotyczy to również powtórnego przyjścia Pana Jezusa.
.


 

Wersy 6-10 6 O północy zaś rozległ się krzyk: Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie! 7 Wtedy wstały wszystkie te dziewice i przygotowały swoje lampy. 8 A głupie powiedziały do mądrych: Dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną. 9 I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie. 10 A gdy odeszły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi.

Północ to czas, gdy wszyscy śpią. Chwalebny Pan przyjdzie w najmniej oczekiwanym momencie, ale będzie to z całą pewnością moment najbardziej odpowiedni.

Czy te dziesięć dziewic to jest Kościół Boży? Odpowiedź brzmi: Nie. W żadnym miejscu Kościół naszego Pana Jezusa Chrystusa nie jest identyfikowany z dziesięcioma pannami lub dziewicami. Te dziesięć panien to są druhny, które musiały być obecne na żydowskim weselu za czasów Jezusa. Jego uczniowie dobrze to rozumieli. Panny te nie poślubiają pana młodego, ponieważ byłaby to poligamia, którą Pan Jezus w sposób zdecydowany potępiał w swoim nauczaniu.

Z drugiej strony, nikt kto jest chrześcijaninem tylko z nazwy, nie mógłby zwrócić się do prawdziwego syna Bożego i poprosić o odstąpienie choćby odrobiny sprawiedliwości, którą ten drugi został usprawiedliwiony przez Chrystusa. Ale to właśnie próbują osiągnąć niektórzy fałszywi wierzący, reprezentowani przez pięć panien, które Jezus nazywa głupimi. Nikt nie może zostać zbawiony, jeśli nie jest mu to dane od Boga:

Jan 6:44 Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Mądre panny odpowiedziały pannom głupim: Idźcie, uregulujcie wasze sprawy z Bogiem. Pojednajcie się z Nim. Odpowiedź podobna do tej, którą Piotr dał Szymonowi czarownikowi:

Dzieje 8:22-23 22 …pokutuj z tej twojej nieprawości i proś Boga, a może ci przebaczy zamysł twego serca. 23 Widzę bowiem, że jesteś pogrążony w goryczy żółci i w więzach nieprawości.

Gdy panny głupie udały się w poszukiwaniu tego, czego im brakowało, zrobiło się zbyt późno, ponieważ nadszedł Pan… Gdyby owe panny symbolizowały chrześcijan, choćby w małym stopniu uduchowionych, byłyby uważane za córki Boga, tak jak ten syn marnotrawny, który będąc synem, pomimo tego, że zawiódł swojego ojca, wrócił do domu rodzinnego i został przez ojca przyjęty.

Łuk. 15:17-20 17 Wtedy opamiętał się i powiedział: Iluż to najemników mego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja z głodu ginę. 18 Wstanę więc i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i względem ciebie; 19 I nie jestem już godny nazywać się twoim synem. Zrób ze mnie jednego ze swoich najemników. 20Wtedy wstał i poszedł do swego ojca. A gdy był jeszcze daleko, zobaczył go jego ojciec i użalił się nad nim, a podbiegłszy, rzucił mu się na szyję i ucałował go.

W takim wypadku pięć panien głupich nie zostałoby odrzuconych tak jak to przedstawia nasza przypowieść. Zwróćmy uwagę na to co Pan do nich mówi:

Wers 12 Zaprawdę powiadam wam, nie znam was.

Panny przygotowane na przyjście Chrystusa, były przygotowane, ponieważ należały do Niego. Panny nieprzygotowane, nie mogły być w żaden sposób przygotowane, ponieważ nie należały do Pana. Jest rzeczą oczywistą, że nie chodzi tu o Kościół, ponieważ jest on uformowany tylko i wyłącznie ze świętych Bożych.
.


Zrozumienie bardziej szczegółowe

Przypowieść o dziesięciu dziewicach nie odnosi się do Kościoła Bożego, tylko do Izraela pod koniec Wielkiego Ucisku. W Izraelu będą w tym czasie prawdziwie wierzący i również wierzący pozornie, nominalnie. To samo możemy zaobserwować teraz jeśli chodzi o kościół, w którym istnieje taki sam podział. Nie wszyscy, którzy są w zborze należą do Pana Jezusa.

Chrystus jest Oblubieńcem, a Kościół Boży to oblubienica. To wskazuje na chwalebne przyjście Chrystusa wraz ze swoją Ukochaną, Ich wspólne przyjście to oczywista konsekwencja wcześniejszego pochwycenia Kościoła

1 Tes. 4:15-17 15 Bo to wam mówimy przez słowo Pana, że my, którzy pozostaniemy żywi do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. 16 Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. 17 Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem.

Panny, które wchodzą na wesele, należą do zaproszonych ale same nie biorą ślubu, ponieważ nie należą do Kościoła. Asystują w uroczystościach weselnych. W tym właśnie momenciebędzie celebrowana już na ziemi ostatnia część uroczystości zaślubin Baranka z Oblubienicą, czyli z Kościołem.

Mat. 25:10 A gdy odeszły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi.

Komentator Matthew Henry napisał:

„Panny… Chodzi tu o zaproszonych na ucztę weselną Baranka
.
Obj. 19:9 Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę weselną Baranka. I powiedział mi: To są prawdziwe słowa Boga
.
która odbywa się po Wielkimi Ucisku i zapoczątkowuje Tysiąclecie… Panny te, (wszystkie dziesięć), nie są oblubienicą, są damami do towarzystwa, co symbolizuje resztkę Izraela  podczas drugiego przyjścia Chrystusa. Zadaniem ich jest wyjście na spotkanie Oblubieńca… zapalone lampy to warunek godnego przyjęcia nowożeńca gdy on przybywa… olej w lampach symbolizuje Ducha Świętego, który będzie wtedy wylany na dom Dawida i mieszkańców Jerozolimy właśnie po to, aby byli przygotowani na powrót Mesjasza.
.
Zach. 12:10 I wyleję na dom Dawida i na mieszkańców Jerozolimy ducha łaski i modlitwy. Będą patrzyć na mnie, którego przebili, i będą go opłakiwać, jak się opłakuje jedynaka; będą gorzko płakać nad nim, jak się płacze gorzko nad pierworodnym.”

Tak właśnie jest. Pięć panien, które były przygotowane, oznaczają zaproszonych na Wesele:

Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę weselną Baranka…

Zaproszeni na ucztę, czyli goście weselni to są wszyscy zbawieni, którzy nie należą do Kościoła jako takiego. Będą tutaj Żydzi z czasów sprzed Pięćdziesiątnicy (Dzieje 2), oraz z Wielkiego Ucisku. Ci pierwsi są w niebie i będą uczestniczyć w zaślubinach jako zaproszeni goście. Drudzy, a wraz z nimi wielu zbawionych spośród narodów którzy się ostaną z okresu Wielkiego Ucisku, będą zaproszeni na wesele, które odbędzie się na ziemi. Ceremonia odbędzie się w niebie, po czym Oblubieńcy, (Chrystus i Kościół) przybędą na ziemię, aby kontynuować uroczystości. Wszystko to nastąpi na krótko przed sądem nad narodami i inauguracją Królestwa obiecanego Izraelowi tu na ziemi i przez tysiąc lat.

Mat. 24:37-42 37 A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. 38 Jak bowiem za tych dni przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do tego dnia, w którym Noe wszedł do arki; 39 I nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i zabrał wszystkich – tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego. 40 Wtedy dwóch będzie w polu, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. 41 Dwie będą mleć na żarnach, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona. 42 Czuwajcie więc, ponieważ nie wiecie, o której godzinie wasz Pan przyjdzie.
.
Mat. 25:31-46 31 Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały. 32 I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody, a on odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów. 33 I postawi owce po swojej prawej, a kozły po lewej stronie. 34 Wtedy król powie do tych, którzy będą po jego prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata. 35 Byłem bowiem głodny, a daliście mi jeść, byłem spragniony, a daliście mi pić, byłem obcym, a przyjęliście mnie; 36 Byłem nagi, a ubraliście mnie, byłem chory, a odwiedziliście mnie, byłem w więzieniu, a przyszliście do mnie. 37 Wtedy sprawiedliwi mu odpowiedzą: Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym i nakarmiliśmy cię albo spragnionym i daliśmy ci pić? 38 I kiedy widzieliśmy cię obcym i przyjęliśmy cię albo nagim i ubraliśmy cię? 39 Albo kiedy widzieliśmy cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do ciebie? 40 A król im odpowie: Zaprawdę powiadam wam: To, co uczyniliście jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnie uczyniliście. 41 Potem powie i do tych, którzy będą po lewej stronie: Idźcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany dla diabła i jego aniołów. 42 Byłem bowiem głodny, a nie daliście mi jeść, byłem spragniony, a nie daliście mi pić; 43 Byłem obcym, a nie przyjęliście mnie, byłem nagi, a nie ubraliście mnie, byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście mnie. 44 Wtedy i oni mu odpowiedzą: Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym albo spragnionym, albo obcym, albo nagim, albo chorym, albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy tobie? 45 Wówczas im odpowie: Zaprawdę powiadam wam, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, nie uczyniliście i mnie. 46 I pójdą ci na męki wieczne, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego.
.
Obj. 20:1-15 1 I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. 2 I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. 3 I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas. 4 Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat. 5 A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie. 6 Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat. 7 A gdy się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia. 8 I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba jest jak piasek morski. 9 I wyszli na szerokość ziemi, otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Zstąpił jednak ogień od Boga z nieba i pochłonął ich. 10 A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie jest bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków. 11 I zobaczyłem wielki biały tron i zasiadającego na nim, sprzed którego oblicza uciekła ziemia i niebo, i nie znaleziono dla nich miejsca. 12 I zobaczyłem umarłych, wielkich i małych, stojących przed Bogiem, i otwarto księgi. Otwarto też inną księgę, księgę życia. I osądzeni zostali umarli według tego, co było napisane w księgach, to znaczy według ich uczynków. 13 I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni każdy według swoich uczynków. 14 A śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć. 15 I jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia.

Pisze John McArthur:

„Kościół Boży to Oblubienica która po uroczystościach weselnych w niebie przybywa na ziemię aby celebrować ostatnią wieczerzę lub bankiet (Tysiąclecie). Znaczenie i sens przypowieści skierowane jest w głównej mierze do tych wszystkich, którzy będą przechodzić przez Wielki Ucisk i pozostaną, aby przywitać Chrystusa, Oblubieńca wraz z Małżonką. Dla nas, wierzących w dzisiejszych czasach, którzy jesteśmy Kościołem, przypowieść ta jest zachętą do wzrastania w uświęceniu, ponieważ jest to wolą Bożą w odniesieniu do wszystkich wierzących. „

2 Piotra 1:1-8 1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. 2 Łaska i pokój niech się wam pomnożą przez poznanie Boga i Jezusa, naszego Pana; 3 Jako że jego Boska moc obdarzyła nas wszystkim, co potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał do chwały i cnoty. 4 Przez to zostały nam dane bardzo wielkie i cenne obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami Boskiej natury, uniknąwszy zepsucia, które wskutek pożądliwości jest na świecie. 5 Dlatego też, dokładając wszelkich starań, dodajcie do waszej wiary cnotę, do cnoty poznanie; 6 Do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność; 7 Do pobożności braterską życzliwość, a do życzliwości braterskiej miłość. 8 Gdy bowiem będą one w was, i to w obfitości, to nie uczynią was bezczynnymi ani bezowocnymi w poznawaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Pan przyjdzie wkrótce. Maranatha!

Soli Deo Gloria

Tłumaczył Mirosław Tarczyński, źródło


 

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email