O potrzebie upamiętania

Jest niewiele oszustw, które są bardziej krzywdzące niż te, której dotyczą fałszywej skruchy. Kiedy ktoś udaje wyznawanie i odwrócenie się od grzechu, ale w głębi serca chce jedynie złagodzić złość i uniknąć konsekwencji. To pozostawia szczególnie delikatny rodzaj zamieszania i bólu.

Dlaczego upamiętujemy się? „Moja wina”. Te słowa wydobyły mnie z kłopotów, kiedy byłem młodym mężczyzną wiecej razy niż jakiekolwiek inne słowo. Mężczyzni w szczególności maja skłonność do myślenia, że upamiętanie niemal wyłącznie składa się z przyznania do winy. Kiedy przynam się do winy, nawet jeśli w najwiekszej zwięzłości, założenie jest takie, że wszyscy powinni to przeboleć i pójść dalej. Jednakże, jesli na upamiętanie nie poświęcimy wiele uwagi, ma to wplyw na związek, który ma zostać naprawiony. Nasze upamiętanie jest pierwszym krokiem na drodze odbudowy zaufania z tymi, których nasz grzech dotknął i skrzywdził.

Jeśli jesteśmy rozdrażnieni lub pochopni w naszym upamiętaniu, wtenczas rana którą nasz grzech spowodował może pozostać otwarta i zainfekowana żalem. Co więcej, dlatego nadajemy pierwszeństwo upamiętaniu, bo tak nam powiedział nasz Pan i Zbawca

1 Jana 1:9 Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.

Ewangelia jest w pełnym naświetleniu, kiedy się nawrócimy. Jej światło świeci dla nas, gdy postrzegamy potrzebę łaskawego Zbawiciela i przenikania w bolesną ciemność innych, gdy oświeca drogę do odnowienia, ugruntowaną w dobrej nowinie o świętym Bogu. Jak Tertullian powiedział kiedyś, że nie urodziłem się na nic innego lecz po to, aby żałować.

Składniki upamiętania

Znany Pasor Thomas Watson z XVII wieku napisał traktat o upamiętaniu z sześcioma składnikami, aby pokazać nam, jak wygląda prawdziwa skrucha.
.

Widok grzechu

Poprzez to, Watson ma na myśli, że właściwie postrzegamy siebie jako grzesznicy. Jak często słyszałeś to sformułowanie, „ Nie jestem doskonały, ale…”, co prawie w każdym przypadku znaczy, „Jeśli chodzi o to, to jestem doskonały!Szczere upamiętanie się zaczyna się od zrozumienia, że jesteśmy zdesperowanymi grzesznikami, że grzech dotyka niemal wszystkiego co robimy

Rzym. 3:10 jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, nawet ani jednego”

Oznacza to, że nie powinniśmy być zdziwieni, gdy żal okaże się konieczny, ćwiczenie to nie powinno nas cofnąć.
.


Smutek za grzechy

Ten składnik jest elementem lamentu za nasz grzech, widzimy jego wpływ na nas samych, na innych i na Boga. Jak mówi Dawid

Psalm 51:17 Ofiary dla Boga to duch skruszony; sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, o Boże!

To jest element, który jest najłatwiejszy do zaobserwowania, dlatego najczęściej podrabiany. Jak Watson zauważył

Niektórzy cierpią nie dlatego, że grzech jest grzeszny, ale ponieważ jest bolesny.”

.


Wyznanie grzechów

Jak Watson pisze,

„Smutek jest taką żarliwością, którą musisz wyrzucić. Wydobywa się płaczem i językiem przez spowiedź.”

Spowiedź powinna skupiać się na sobie i własnym grzechu. Nie powinna ona patrzeć na złagodzenie, usprawiedliwienie, zracjonalizowanie lub zrzucanie winy. Prawdziwa skrucha przejmuje własność nad cierpieniem, jaki nasz grzech spowodował zarówno w jego szczegółach, jak i w powszechności. Chociaż spowiedź zawsze powinna byc dobrowolna ze strony penitenta, to często jest to spowiedź płynąca z tego, że Pan łaskawie pozwolił nam złapać się w naszych grzesznych drogach.

Jednakże, jeśli nasze upamiętanie wynika tylko z tego, że zostaliśmy przyłapani w naszym grzesznym postępowaniu, wtenczas to nie jest wcale żadne upamiętanie.

Cieżko zliczyć liczbę romansowiczów, plotkarzy, nałogowców i hazardzistów, których upamiętanie było seryjnym wydarzeniem – zawsze wyznają dokładnie to na czym byli przyłapani i nic więcej. Nasza spowiedź, nie musi iść w dokładne szczegóły, ale nie może zostawić dużej porcji naszego grzechu w ukryciu.
.


Wstyd za grzech

„Rumieniec jest colorem cnoty”,

mówi Watson. Każdy grzech sprawia że jesteśmy winni, i ta wina jest usunięta kosztem krwi Samego Boga, który doborwolnie przyszedł pod postacią ciała i żył doskonałym życiem, nigdy nie ulegając pokusie, pomimo że był kuszony przez samego księcia kłamstw. On dobrowolnie nałożył na siebie grzech i wziął na siebie gniew Boży – piekło samo w sobie! – na Kalwarii. Jeśli to nie sprawi, że wstydzimy się kiedy grzeszymy, to nic tego nie sprawi! Aby w naszych wiernych społeczenstwach było wiecej zawstydzenia i mniej pochwały kiedy grzeszymy

Ezdr. 9:6  i rzekłem: Boże mój! Bardzo się wstydzę, Boże mój, podnieść twarz do Ciebie, albowiem przestępstwa nasze wzrosły powyżej głowy, a wina nasza wzbiła się do nieba
.


Nienawiść grzechu

„Chrystus nie jest kochany dopóki grzech nie jest znienawidzony.”

Prawdziwa skrucha odzwierciedla coś z gniewu Bożego. Gniew Boży płonie z powodu grzechu, a dla tych, którzy nie ufają samemu Chrystusowi jako zbawicielowi, z pierwszej ręki doświadczą zguby śmierci. Nie jest to tylko historyczny gniew, ale wieczny. Kiedy gniewamy się na własny grzech, odzwierciedlamy coś z Bożej świętości i czystości dla otaczajacych nas osób. Ta nienawiść do grzechu sama w sobie, gdy jest prawdziwa, nigdy nie jest zbyt daleko od powierzchni. Zwykle potrzeba trochę pobudzenia, aby wywrzeć znaczące wrażenie. Gdy czyjś gniew koncentruje się przede wszystkim na grzechach innych, a nie na własnych, to zazwyczaj jest oznaką, że pokuta jest tylko marnym przedstawianiem.
.


Odwrócenie się od grzechu

Skrucha oznacza niewiele, jeśli nie prowadzi do reformacji. Składnik upamiętania, trwa najdłużej i może być najbardziej nieznośny dla wszystkich zaangażowanych. Czy w gniewie jeszcze raz podniesiesz głos? Czy będziesz patrzył na coś nieprzyzwoitego, kiedy nikt nie patrzy? Czy jeszcze raz będziesz mówił o czyichś wadach, abyś mógł poczuć się zaakceptowanym?

Pismo mówi nam, że nie tylko z tego musimy się upamiętać, ale że musimy aktywnie odwrócić się od grzechów, które popełniamy

Ezech. 14:6 Dlatego powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Nawróćcie się i odwróćcie od swoich bożków i od wszystkich swoich obrzydliwości się odwróćcie!
.


Podsumowanie

Jeśli nawrócimy się bez szczerego pragnienia, aby nie angażować się w ten sam grzech w przyszłości, to brakuje jednego lub więcej ze składników powyżej. To powiedziawszy, jeśli odwrócimy od grzechu we własnej sile, to z pewnością nam się nie uda. Stracimy zarówno motywację, jak i siłę do walki, jaki wymaga od nas konflikt z grzechem.

Zamiast tego, jeśli odwrócimy się od naszych własnych wysiłków i zwrócimy się do Boga, to poczujemy się odświeżeni dzięki Jego łasce i będziemy mieli katalizator, aby zobaczyć pokonany grzech. Pokuta jest kluczem życia chrześcijańskiego. Nigdy nie przynosi dobrego odczucia – a jeśli tak, to robisz to źle – ale jest ona konieczna. To, przypomina nam potrzebę łaski, pokazując światu nasz wzrost w łaskę.

– Pastor Josh Squires – źródło

Tłumaczyła Marlena Wozowicz


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email