Dan. 9:24-27

24 Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem na zakończenie przestępstwa, na zgładzenie grzechów i na przebłaganie za nieprawość, na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości, na opieczętowanie widzenia i proroctwa oraz na namaszczenie Najświętszego.
.
25 Dlatego wiedz i zrozum, że od wyjścia nakazu o przywróceniu i odbudowaniu Jerozolimy aż do Księcia Mesjasza będzie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie. Zostaną odbudowane ulica i mur, ale w czasach trudnych.
.
26 A po tych sześćdziesięciu dwóch tygodniach zostanie zabity Mesjasz, lecz nie za siebie. A lud księcia, który przyjdzie, zniszczy miasto i świątynię i jego koniec nastąpi wśród powodzi; i do końca wojny są postanowione spustoszenia.
.
27 Utrwali przymierze z wieloma przez jeden tydzień. A w połowie tego tygodnia sprawi, że ustanie ofiara spalana i ofiara z pokarmów, a przez mnóstwo obrzydliwości uczyni spustoszenie aż do końca, i wyleje się to, co postanowione, na tego, który ma być spustoszony.

To proroctwo jest często albo pomijane, albo powstają wokół niego wielkie spory, jednak warto chociaż na podstawowym poziomie zrozumieć, o czym jest w nim mowa. Jest to proroctwo ukazujące w panoramie plan Boży dla Izraela i daje mocny argument za pochwyceniem Kościoła przed uciskiem.

Terminologia

Co oznacza termin „Tygodnie”? To hebrajskie słowo  שָׁבֻעִ֨ים szabuim mogące oznaczać dni lub lata. Z opisu tego okresu jasno wynika, że nie może chodzić o dosłowne dni, te wydarzenia nie mogłyby dokonać się jedynie w przeciągu 70 dosłownych tygodni. Więc widzimy, że musi chodzić o lata, każdy dzień „tygodnia” interpretując jako rok. Moglibyśmy określić ten okres jako prorockie „tygodnie-lata”.
.


O czym więc Pan Bóg mówił do Daniela?

Werset 24

Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono twojemu ludowi i twojemu miastu świętemu, aż dopełni się zbrodnia, przypieczętowany będzie grzech i zmazana wina, i przywrócona będzie wieczna sprawiedliwość, i potwierdzi się, widzenie i prorok i Najświętsze będzie namaszczone.”

Powiedzieliśmy już, że termin „tygodnie” oznacza „tygodnie-lata”, licząc dzień jako rok. 70 tygodni = 490 lat (7 dni/lat x 70 = 490) – ten okres jest przez Boga wyznaczony, aby On wykonał Swój plan specyficznie w stosunku do Izraela i Jerozolimy – „wyznaczono twojemu ludowi i twojemu miastu świętemu”

Co ma się stać w ciągu tych lat?

  • aż dopełni się zbrodnia,
  • przypieczętowany będzie grzech
  • i zmazana wina,
  • i przywrócona będzie wieczna sprawiedliwość,
  • i potwierdzi się, widzenie i prorok
  • i Najświętsze będzie namaszczone.
    .
„aż dopełni się zbrodnia”

– opinie co do znaczenia tego zwrotu są podzielone, część komentatorów uważa, że „zbrodnia” to śmierć Pana Jezusa, inni, że chodzi o zakończenie apostazji Żydów. Osobiście myślę, że jest tu mowa o jednym i drugim, powrót Izraela do Boga z apostazji, w której się znajdują, co będzie miało miejsce w 1000-letnim Królestwie. Dlatego, że to, co jest powiedziane wskazuje, że Bożym celem w tych 490 latach będą właśnie te wydarzenia. Z drugiej strony można spojrzeć na to w taki sposób, że odrzucenie Mesjasza było dopełnieniem się zbrodni, w sensie Boża cierpliwość się wyczerpała, widać to w zniszczeniu Jerozolimy w 70 r. n.e. i rozproszeniu Żydów, również skupienie działania Bożego zmienia się na pogan,

Rzym. 11:25-32 25 Nie chcę bowiem, bracia, abyście nie znali tej tajemnicy – żebyście sami siebie nie uważali za mądrych – że zatwardziałość po części przyszła na Izrael, dopóki nie wejdzie pełnia pogan. 26 I tak cały Izrael będzie zbawiony, jak jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożność od Jakuba. 27 A to będzie moje przymierze z nimi, gdy zgładzę ich grzechy. 28 Tak więc co do ewangelii są nieprzyjaciółmi ze względu na was, lecz co do wybrania są umiłowani ze względu na ojców. 29 Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże. 30 Jak bowiem wy kiedyś nie wierzyliście Bogu, ale teraz dostąpiliście miłosierdzia z powodu ich niewiary; 31 Tak i oni teraz stali się nieposłuszni, aby z powodu miłosierdzia wam okazanego i oni miłosierdzia dostąpili. 32 Bóg bowiem zamknął ich wszystkich w niewierze, aby się nad wszystkimi zmiłować.
.

„przypieczętowany będzie grzech”

– można przetłumaczyć to jako „rozprawienie się z grzechem” słowo „przypieczętowany” oznacza z hebrajskiego: doprowadzić do końca, zatrzymać, zamknąć jak w więzieniu. Chodzi tu o zastępczą i przebłagalną ofiarę, jaką Chrystus złożył na Krzyżu, która rozprawiła się z grzechem i zagwarantowała przebaczenie dla każdego wierzącego.
.

„zmazana wina”

– jest to bezpośrednio powiązane z poprzednim stwierdzeniem, Chrystus nie tylko złożył ofiarę przebłagalną, ale Jego krew również zmazuje winy wierzących Żydów i pogan. Słowo „zmazana” z hbr. kaphar – oznacza – dokonać pojednania, ekspiacji (wymazania), anulować, pokryć, wybaczyć, zmazać, przebłagać gniew. Tego właśnie dokonał Chrystus na Krzyżu dla wierzących i dla całego świata w sensie zapewnienia doskonałego przebłagania, które jest skuteczne dla jednostki przez wiarę.

1 Jana 2:2 I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata.

Rzym. 3:25 Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem przez wiarę w jego krew, aby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów
.

„przywrócona wieczna sprawiedliwość”

mowa o nastaniu Millenium (1000-letniego Królestwa)

Jer. 23:5-6 5 Oto nadchodzą dni, mówi PAN, w których wzbudzę Dawidowi sprawiedliwą Latorośl i będzie panować Król, i będzie mu się szczęściło; będzie wykonywał sąd i sprawiedliwość na ziemi. 6 Za jego dni Juda będzie zbawiona, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. A to jest jego imię, którym będą go nazywać: PAN NASZĄ SPRAWIEDLIWOŚCIĄ

Jer. 33:15-16 15 W tych dniach i w tym czasie sprawię, że wyrośnie Dawidowi Latorośl sprawiedliwa. Będzie on sprawował sąd i wymierzał sprawiedliwość na ziemi. 16 W tych dniach Juda będzie zbawiona, a Jerozolima będzie mieszkać bezpiecznie. A takie jest imię, którym będą ją nazywać: PAN naszą sprawiedliwością.
.

„zapieczętowana wizja i proroctwo”

chodzi o wypełnienie wszystkich proroctw dotyczących Izraela i spełnienie Starotestamentowych obietnic, jakie Bóg im złożył. Słowo „zapieczętowana” oznacza to samo, co w „przypieczętowany będzie grzech”
.

„Najświętsze będzie namaszczone

– chodzi o namaszczenie miejsca przenajświętszego w Świątyni Millenialnej.

  • 7 tygodni = 49 lat
  • 62 tygodnie = 434 lata
  • 1 tydzień = 7 lat
  • Zatem 70 tygodni = 490 lat

Werset 25

„Odkąd objawiło się słowo o ponownej odbudowie Jeruzalemu aż do Pomazańca-Księcia jest siedem tygodni, w ciągu sześćdziesięciu dwu tygodni znowu będzie odbudowane z rynkiem I rowami miejskimi: a będą to cięzkie czasy”.

.

„Odkąd objawiło się słowo o ponownej odbudowie Jeruzalemu”

takich dekretów było kilka:

  • Dekret Cyrusa Wielkiego (536 r. p.n.e), w którym nakazuje odbudować Świątynię
    .

Ezdr. 1:1-4 1 W pierwszym roku Cyrusa, króla Persji – aby wypełniło się słowo PANA z ust Jeremiaszab – PAN wzbudził ducha Cyrusac, króla Persji, tak że ogłosił ustnie po całym swoim królestwie, a także na piśmie, co następuje: 2 Tak mówi Cyrus, król Persji: PAN, Bóg niebios, dał mi wszystkie królestwa ziemid. On też rozkazał mi, abym zbudował dla niego dom w Jerozolimie, która jest w Judzie. 3 Kto więc spośród was należy do jego ludu, niech będzie z nim jego Bóg; ten niech uda się do Jerozolimy w Judzie i niech buduje dom PANA, Boga Izraela – on jest Bogiemh – który jest w Jerozolimie. 4 A każdego, kto został w jakimkolwiek miejscu, gdzie teraz przebywa, niech ludzie tego miejsca wspomagają go srebrem, złotem, dobytkiem i bydłem, a także dobrowolnymi ofiarami dla domu Bożego, który jest w Jerozolimie.

Ezdr. 6:1-5 1 Wtedy król Dariusz rozkazał,aby szukano w archiwum, gdzie przechowywano skarby w Babilonie. 2 I znaleziono w Achmecie, w pałacu w prowincji Medii, pewien zwój, w którym tak było napisane: 3 W pierwszym roku króla Cyrusa, król Cyrus wydał dekret w sprawie domu Bożego w Jerozolimie: Dom ten ma być odbudowany, to miejsce, gdzie składano ofiary. Fundamenty mają być położone. Jego wysokość – sześćdziesiąt łokci i jego szerokość – sześćdziesiąt łokci. 4 Trzy rzędy z kamienia wielkiegof i jeden rząd z nowego drewna. Koszty ma pokryć dom królewski. 5 Ponadto złote i srebrne naczynia z domu Bożego, które zabrał Nabuchodonozor ze świątyni w Jerozolimie i przeniósł do Babilonu, mają być zwrócone i przeniesione do świątyni w Jerozolimie na swoje miejsce, i złożone w domu Bożym.
.

  • Dekret Dariusza I (519 r. p.n.e), potwierdzenie ważności dekretu, który wydał Cyrus
    .

Ezdr. 6:6-12 6 Teraz więc ty, Tattenaju, namiestniku zarzeczai, Szetarboznaju, i wy, Afarsachajczycy, ich towarzysze, którzy jesteście za rzeką, trzymajcie się z dala od tego miejsca. 7 Zostawcie w spokoju prace nad tym domem Bożym. Niech namiestnik Żydów i starsi żydowscy odbudują ten dom Boży na swoim miejscu. 8 Wydaję też dekret o tym, co macie uczynić dla starszych spośród Żydów na budowę tego domu Bożego, mianowicie: koszty mają być bezzwłocznie wypłacone tym ludziom z dochodów króla, z danin pobieranych za rzeką, aby nie przestawali budować. 9 Także i to, co będzie potrzebne do całopaleń dla Boga niebios: cielce, barany i jagnięta oraz pszenica, sól, wino i oliwa, według rozkazu kapłanów w Jerozolimie, niech im będzie dawane każdego dnia bez zaniedbania; 10 Aby mogli składać wonne ofiary Bogu niebiosd i aby modlili się za życie królae i jego synów. 11 Ponadto wydaję taki dekret: Ktokolwiek zmieni ten rozkaz, to belka z jego domu ma być wyrwana i podniesiona, a on będzie na niej powieszony; jego dom zaś zostanie zamieniony w gnojowisko. 12 A Bóg, który uczynił tam mieszkanie dla swojego imienia, niech zniszczy każdego króla i każdy naród, który by się odważył zmienić ten rozkaz i zniszczyć ten dom Boży w Jerozolimie. Ja, Dariusz, wydałem ten dekret; niech będzie wykonany bezzwłocznie
.

  • Dekret Artakserksesa I ( 458 r. p.n.e), o wyposażeniu Świątyni

Ezdr. 7:11-26 11 A oto odpis listu, który król Artakserkses dał Ezdraszowi, kapłanowi i uczonemu, biegłemu w słowach przykazań PANA i w jego ustawach w Izraelu: 12 Artakserkses, król królów, Ezdraszowi, kapłanowi, uczonemu w prawie Boga niebios, mężowi doskonałemu, otóż; 13 Wydaję dekret o tym, że każdy z ludu Izraela, spośród jego kapłanów i Lewitów w moim państwie, kto dobrowolnie pragnie udać się do Jerozolimy, może iść z tobą. 14 Ty bowiem zostałeś wysłany przez króla i jego siedmiu doradcówe, abyś według prawa swego Boga, które masz w swoim ręku, zbadał sprawy w Judei i Jerozolimie; 15 I abyś zaniósł srebro i złoto, które król i jego doradcy dobrowolnie ofiarowali Bogu Izraela, którego przybytek jest w Jerozolimie;
16 Oraz całe srebro i złoto, które otrzymasz w całej prowincji Babilonu wraz z dobrowolnymi darami od ludu i kapłanów, które dobrowolnie ofiarująa na dom swego Boga w Jerozolimie; 17 Abyś za te pieniądze bezzwłocznie kupił cielce, barany, jagnięta wraz z przynależnymi do nich ofiarami z pokarmów i płynów i złożył je na ołtarzu domu waszego Boga w Jerozolimie; 18 Z pozostałym srebrem i złotem uczyńcie zaś to, co ty i twoi bracia uznacie za słuszne, tak czyńcie, według woli waszego Boga. 19 Naczynia też, które zostały ci dane do służby w domu twojego Boga, oddaj przed Bogiem w Jerozolimie; 20 Także i inne potrzeby do domu twojego Boga, za które przyjdzie ci zapłacić, opłać ze skarbca królewskiego. 21 A ja, król Artakserkses, wydaję wszystkim podskarbim zarzecza rozkaz o tym, że wszystko, czegokolwiek zażąda od was kapłan Ezdrasz, uczony w prawie Boga niebios, ma być bezzwłocznie wykonane; 22 Aż do stu talentów srebra, stu kord pszenicy, stu bat wina, stu bat oliwy, a soli bez ograniczenia. 23 Wszystko, co nakazuje Bóg niebios, ma być wykonane starannie dla domu Boga niebios, bo dlaczego ma być wzbudzony jego gniew przeciwko państwu króla i jego synów? 24 Zawiadamiamy was również, że na żadnego z kapłanów, Lewitów, śpiewaków, odźwiernych, Netinitów oraz pozostałych sług tego domu Boga nie wolno nakładać podatku, danin ani cła. 25 A ty, Ezdraszu, według mądrości swego Boga, która jest w tobie, ustanów urzędników i sędziów, którzy będą sądzić cały lud zarzecza, wszystkich, którzy znają prawo twego Boga; a tych, którzy go nie znają, macie uczyć. 26 Na każdego, kto nie wykona prawa twego Boga i prawa króla, niech– albo śmierci, albo wygnania, albo przepadku mienia, albo więzienia

  • Dekret Artakserksesa (445 r. p.n.e), o odbudowaniu Jerozolimy

Neh. 2:1-8 1 I oto zdarzyło się w miesiącu Nisan, w dwudziestym roku króla Artakserksesae, gdy stało przed nim wino, że wziąłem je i podałem królowi, a nigdy przedtem nie byłem taki smutny w jego obecności. 2 Król więc zapytał mnie: Czemu tak smutno wyglądasz, skoro nie jesteś chory? Nic innego to jak smutek serca. I bardzo się przeraziłem. 3 I powiedziałem do króla: Niech król żyje na wieki. Jakże nie mam wyglądać smutno, gdy miasto, dom grobów moich ojców, jest zburzone, a jego bramy pochłonął ogień? 4 Król ponownie zapytał mnie: O co chciałbyś prosić? Modliłem się więc do Boga niebios. 5 Potem powiedziałem do króla: Jeśli król uważa to za dobre i jeśli twój sługa znalazł łaskę w twoichoczach, proszę, abyś mnie posłał do Judy, do miasta grobów moich ojców, abym je odbudował. 6 Król – obok którego siedziała królowa – zapytał mnie: Jak długo potrwa twoja podróż i kiedy powrócisz? Gdy podałem mu termin, spodobało się to królowi i posłał mnie. 7 Potem powiedziałem królowi: Jeśli król uważa to za dobre, niech mi dadzą listy do namiestników zarzecza, aby mnie przeprowadzili, aż przyjdę do Judy; 8 Także list do Asafa, dozorcy lasu królewskiego, aby mi dał drewno na belki do bram pałacu przy domu, na mur miejski i na dom, do którego się wprowadzę. Król więc dał mi listy, gdyż była nade mną łaskawa ręka mego Boga

Widzimy, że czwarty edykt odnosi się do odbudowy Jeruzalem, a pozostałe trzy tylko do Świątyni. Na tej podstawie wnioskujemy, że werset 25 mówi o dekrecie z 445 r. – od tej daty zaczyna się 70 Tygodni.

Dalszą część wersetu 25. zacytuję z innego tłumaczenia, aby łatwiej było zrozumieć o co chodzi:

„Staraj się poznać to i zrozumieć: Od czasu zapowiedzi powrotu i odbudowania Jerozolimy, aż do czasu Księcia Pomazańca upłynie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie.”

Tutaj Pismo mówi, że od odbudowania Jerozolimy do czasu przyjścia Chrystusa minie 7 + 62 tygodnie = 69 tygodni, czyli 483 lata.
.


Werset 26

a) Kiedy zakończy się okres 62 tygodni, Chrystus zostanie zabity.

Jeśli chodzi o datę śmierci Chrystusa, toczą się spory; bardzo dobre wyjaśnienie tematu daje Henryk Turkanik w książce „Księga Daniela”:

„Pewną trudność w obliczeniu dokładnej daty śmierci Pomazańca powoduje rozbieżność w związku z istnieniem 2 rodzai kalendarzy:

  • Rok astronomiczny (słoneczny) 365 ¼ dni
  • Rok prorocki (księżycowy) 360 dni

Typowym przykładem zastosowania kalendarza prorockiego w przepowiedni Pisma Świętego jest okres połowy Wielkiego Ucisku trwający 42 miesiące (Obj.11:2; 13:5), co wynosi w przeliczeniu 1260 dni (Obj. 12:6; 11:3) czyli 3,5 roku. Skoro zatem 1260 dni wynosi 3,5 roku, to 1 rok prorocki liczy 360 dni. Ponieważ rok prorocki liczy 360 dni, a astronomiczny (kalendarzowy) liczy 365 ¼ dni, zachodzi więc różnica 5 ¼ dnia. Przeliczając następnie 69 tygodni (62+7) upływających od wydania dekretu o odbudowie Jeruzalem aż do śmierci Pomazańca – jako 483 lata, dochodzimy do wniosku, że 483 lata prorockie to 436 lat astronomicznych. Skąd o tym wiemy? Dokonujemy zestawienia:

Różnica w 1 roku wynosi 5 ¼ dnia
R
różnica w 483 latach (483×5 1/4 ) wynosi 2536 dni
2536 dni to 7 lat.

483 lata prorockie – 7 lat różnicy w dwóch kalendarzach = 476 lat astronomicznych

476 lat słonecznych (astronomicznych) – 445 rok wydania edyktu Artakserksesa = 31 rok śmierci Pomazańca 

Jeśli do tego dodamy, że dekret Artakserksesa został wydany w miesiącu Nisan 445 r. (Neh.2:1), przepowiednia zostanie uściślona do jednego lub dwóch tygodni, ponieważ Mesjasz, Pan Jezus Chrystus został zabity 14 Nisana.”[1]
.

b) „lud księcia, który wkroczy, zniszczy miasto i świątynię, potem nadejdzie jego koniec w powodzi i aż do końca będzie wojna i postanowione spustoszenie.”

W tym wersecie jest mowa o zburzeniu Jerozolimy przez Tytusa w 70 r. n.e, o którym mówi Chrystus:

Łuk. 19:41-44 „A gdy się przybliżył, ujrzawszy miasto, zapłakał nad nim, Mówiąc: Gdybyś i ty poznało w tym to dniu, co służy ku pokojowi. Lecz teraz zakryte to jest przed oczyma twymi. Gdyż przyjdą na ciebie dni, że twoi nieprzyjaciele usypią wał wokół ciebie i otoczą, i ścisną cię zewsząd. I zrównają cię z ziemią i dzieci twoje w murach twoich wytępią, i nie pozostawią z ciebie kamienia na kamieniu, dlatego żeś nie poznało czasu nawiedzenia swego.”

Mat. 24:2 „A On, odpowiadając, rzekł do nich: Czy nie widzicie tego wszystkiego? Zaprawdę powiadam wam, nie pozostanie tutaj kamień na kamieniu, który by nie został rozwalony.”
.

„potem nadejdzie jego koniec w powodzi”

chodzi o upadek Imperium Rzymskiego spowodowany między innymi najazdami barbarzyńców, co Pismo określa jako „powódź”. Potem Cesarstwo podzieliło się na Wschodnie i Zachodnie w 364 r. n.e . W 476 r. Zachodnie (Rzymskie), a w roku 1453 Wschodnie (Bizantyjskie).
.

„i aż do końca będzie wojna i postanowione spustoszenie.”

jest to zapowiedź sytuacji, jaka będzie trwała pomiędzy Izraelem i narodami aż do końca, czyli do powtórnego przyjścia Chrystusa, aby ustanowić Królestwo.
.


Werset 27

Utrwali przymierze z wieloma przez jeden tydzień. A w połowie tego tygodnia sprawi, że ustanie ofiara spalana i ofiara z pokarmów, a przez mnóstwo obrzydliwości uczyni spustoszenie aż do końca, i wyleje się to, co postanowione, na tego, który ma być spustoszony.

Pomiędzy wersetem 26 i 27 mamy wielka przerwę prorocką, w której mamy Erę Kościoła. Werset 27 odnosi się do przyjścia Antychrysta i jego przymierza zawartego na 3,5 roku z Izraelem i narodami.

Czytamy, że Antychryst zawrze przymierze na 1 tydzień, czyli na 7 lat, a w połowie tygodnia, czyli po 3,5 roku zerwie przymierze. Pismo nie mówi nam dużo o okresie pokoju, natomiast czytamy o przełomie po 3,5 roku:

2 Tes. 1:4 „Przeciwnik, który wynosi się ponad wszystko, co się zwie Bogiem lub jest przedmiotem boskiej czci, a nawet zasiądzie w świątyni Bożej, podając się za Boga.”

Dan. 7:24-25 „A dziesięć rogów znaczy, że z tego królestwa powstanie dziesięciu królów, a po nich powstanie inny; ten będzie inny niż poprzedni i obali trzech królów. I będzie mówił zuchwałe słowa przeciwko Najwyższemu, będzie męczył Świętych Najwyższego, będzie zamyślał odmienić czasy i zakon; i będą wydani w jego moc aż do czasu i dwóch czasów i pół czasu (3,5 roku).”

Obj. 13:5 „I dano mu paszczę mówiącą rzeczy wyniosłe i bluźniercze, dano mu też moc działania przez czterdzieści i dwa miesiące (3,5 roku).”

Widzimy, że w ostatniej połowie uścisku Antychryst obejmie władzę nad światem, zacznie prześladować wierzących, stanie się zuchwały przeciw Bogu i zacznie bluźnić przeciw Niemu.

Obj.13:7 „I dozwolono mu wszcząć walkę ze świętymi i zwyciężać ich; dano mu też władzę nad wszystkimi plemionami i ludami, i językami, i narodami.”

Obj.12:17 „I zawrzał smok gniewem na niewiastę, i odszedł, aby podjąć walkę z resztą jej potomstwa, które strzeże przykazań Bożych i trwa przy świadectwie o Jezusie.”

Czytamy też, że przerwie kult Boga w świątyni: ofiary krwawe i z pokarmów.

Dan. 12:11 „Od czasu zniesienia stałej ofiary codziennej i postawienia obrzydliwości spustoszenia upłynie tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt dni.”

A w świątyni postawi posąg na swoją cześć, Pismo określa to jako „obraz obrzydliwości” lub „ohyda spustoszenia”

Obj. 13:14-15 „I zwodzi mieszkańców ziemi przez cuda, jakie dano mu czynić na oczach zwierzęcia, namawiając mieszkańców ziemi, by postawili posąg zwierzęciu, które ma ranę od miecza, a jednak zostało przy życiu. I dano mu tchnąć ducha w posąg zwierzęcia, aby posąg zwierzęcia przemówił i sprawił, że wszyscy, którzy nie oddali pokłonu posągowi zwierzęcia, zostaną zabici.”

Mat. 24:15-22 15 Gdy więc zobaczycie obrzydliwość spustoszenia, o której mówił prorok Daniel, stojącą w miejscu świętym (kto czyta, niech rozumie); 16 Wtedy ci, którzy będą w Judei, niech uciekają w góry. 17 Kto będzie na dachu, niech nie schodzi, aby coś zabrać ze swego domu. 18 Kto zaś będzie w polu, niech nie wraca, aby wziąć swe szaty. 19 A biada brzemiennym i karmiącym w tych dniach! 20 Módlcie się więc, aby wasza ucieczka nie wypadła w zimie albo w szabat. 21 Wtedy bowiem będzie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd ani nigdy nie będzie. 22 A gdyby te dni nie były skrócone, żadne ciało nie byłoby zbawione. Ale ze względu na wybranych dni te będą skrócone. 

Widzimy więc wyraźnie, że wielki ucisk jest okresem wyznaczonym przez Boga dla Izraela i Jerozolimy, podobnie jak pozostałe 69 tygodni. To bardzo wyraźnie wskazuje na to, że Kościół nie będzie obecny w Wielkim Ucisku, bo Bóg nie zaplanował włączać Kościoła w ten czas.

[1] Henryk Turkanik „Księga Daniela” Jastrzębie Zdrój 1997 Wydano przez: Seminarium Biblijne Kościoła Wolnych Chrześcijan

Marcin Mucha

Print Friendly, PDF & Email