Chciałbym was poprosić o otworzenie Słowa Bożego na 3 rozdziale ewangelii Jana. Będziemy kontynuować przyglądanie się tej bardzo ważnej części Pisma Świętego o nowych narodzinach. Naszym nauczycielem jest nikt inny jak sam Pan Jezus Chrystus, Syn Boga. To oczywiście jest dla większości z nas bardzo znana część Pisma Świętego.

Terminologia „narodził się na nowo” jest częścią ewangelickiego lingwistyka od bardzo bardzo dawna. Ale pomimo faktu, że jest to znajoma terminologia, dla większości chrześcijan jest to niezrozumiałe, co znaczy „nowe narodzenie”. To nie jest niejasne ani trudne do zrozumienia, wszystko to wiąże się z analogią bycia narodzonym lub narodzenia.

Tekst źródłowy

Pozwólcie, że przeczytam dla was fragment, wiersze od 1 do 10, a później spojrzymy na to inaczej. Ostatnim razem powiedziałem wam, i powiem wam jeszcze raz, musimy przejść przez to powoli, ponieważ jest to bardzo ważne. Więc nie skończymy tych 10 wersetów dzisiaj ale będziemy się zastanawiać nad tym głęboko, tak że będziecie znacznie wzbogaceni i zachęceni tym czego się uczycie.

Jan 3:1-10

1 A był pewien człowiek z faryzeuszy, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski.
.
2 Przyszedł on do Jezusa w nocy i powiedział: Mistrzu, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić tych cudów, które ty czynisz, gdyby Bóg z nim nie był.
.
3 Odpowiedział mu Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego.
.
4 Nikodem zapytał go: Jakże może się człowiek narodzić, będąc stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się?
.
5 Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.
.
6 Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem.
.
7 Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.
.
8 Wiatr wieje, gdzie chce, i słyszysz jego głos, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.
.
9 Nikodem go zapytał: Jakże się to może stać?
.
10 Odpowiedział mu Jezus: Ty jesteś nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz?

 

Sedno przesłania

Przesłanie naszego Pana jest bardzo proste. Do Królestwa Bożego można wejść tylko przez ponowne narodziny. Królestwo Boże jest sferą zbawienia, ludzie którzy byli powołani przez Boga otrzymali życie wieczne i są na drodze do nieba.
.

Nie masz z tym nic wspólnego

Jak już mówiłem jest to prosta koncepcja. Pomyślmy o nowo-narodzonych chrześcijanach. Ale nie możemy uchwycić istoty tej analogii. Punkt analogii naszego Pana jest prosty:

  • Bycie narodzonym nie jest czymś z czym masz coś wspólnego.
  • Nie masz nic wspólnego ze swoim fizycznym narodzeniem, ani z twoim duchowym narodzeniem.
  • Bycie narodzonym fizycznie jest czymś co przydarzyło się tobie kompletnie poza twoją kontrolą, jak również narodzenie duchowe też jest poza twoją kontrolą.
  • W obu przypadkach, Bóg stworzył ciebie za pomocą twoich rodziców, ale mimo tego to Bóg cie stworzył.
  • Rodzice dali ci fizyczność ale tylko Bóg mógł stworzyć twojego ducha.

Duchowy sens bycia narodzonym na nowo jest aktem Boga, w którym On cie odtworzył. To jest nowe narodzenie. Jest to punktem prostej analogii. Nazwaliśmy to doktryna odrodzenia. Co to znaczy? Jest to prosty termin, który opisuje konieczność otrzymania nowego narodzenia, nowego życia, nowej natury, nowego usposobienia, nowego charakteru, nowego umysłu od Boga i taka osoba nie przyczynia się do tego.
.

To dzieło Boże

Powiedziałem wam ostatnio, że duchowe narodzenie jest drugą pracą Boga w zbawianiu, jeśli chcesz je rozdzielić.

  • Pierwszą pracą Boga był wybór, kiedy pisał On nasze imiona w Księdze Żywota, wybrał nas zanim założył świat i przeznaczył nas do bycia Jego dziećmi. To był pierwszy akt Boga.
  • Drugim jest nas odróżnić. Praca nad wyborem nas miała miejsce w przeszłości, natomiast praca nad odrodzeniem ma miejsce w czasie obecnym.
    .
Ludzkie wysiłki bezwartościowe

Żeby zrozumieć doktrynę odrodzenia jest zrozumienie sensu zbawienia jako pracy Boga. I to jest ten punkt. Analogia jest bardzo pouczająca, bardzo prosta, podstawowa i zasadniczo nie powinno być to źle zrozumiane. Żeby wejść do Królestwa Bożego, niezależnie od tego co można osiągnąć moralnie, religijnie, rytualnie, ceremonialnie, w odniesieniu do ludzkiej dobroci, jest niematerialne. Ponieważ nie możesz wnieść niczego do twojego duchowego narodzenia, ani więcej niż przyczyniłeś się do twojego urodzenia fizycznego.
.

Spotkanie z Nikodemem

Wszystko to wydarzyło się podczas dyskusji między Jezusem a Nikodemem. Chciałbym wam przypomnieć, że to jest tajemnicza relacja, jest to raczej streszczenie tego spotkania. Nikodem przyszedł do Jezusa „w nocy”, mówi nam o tym wers 2, i nie ma wątpliwości, że rozmowa trwała kilka godzin, jeśli nie całą noc. A to co my mamy jest sumą dialogu, który wtedy miał miejsce, ale tam musiało być znacznie więcej powiedziane.
.

Tota Scriptura

Zamierzam swobodnie mówić o tym co będzie tematem naszej dyskusji. Jak mogę to zrobić jeśli mnie tam nie było? Zapożyczę wszystko z pozostałych stronic Nowego Testamentu, gdzie Duch Święty przypomina o wspaniałej pracy objawienia i natchnienia, prawdą którą oni musieli poznać. To co Jezus powiedział wprowadza tutaj tylko temat bycia narodzonym na nowo i odnowy, a reszta Nowego Testamentu wzbogaca i wyjaśnia ten temat.
.

Tło spotkania

Teraz przejdziemy do tej szczególnej części Pisma, pozwólcie mi zrobić mały wstęp. Zawsze tak robię. Wróćmy więc do rozdziału 2 wers 23.

Jan 2:23 A gdy był w Jerozolimie podczas Paschy w święto, wielu uwierzyło w jego imię, widząc cuda, które czynił

Jezus w Jerozolimie, wy wiecie po co On się tam udał. Zaatakował w świątyni wszystkich i wyrzucił ich stamtąd, ponieważ została ona obrócona w miejsce handlu i zepsuło to i zhańbiło Boga.

Jan 2:14-15 14 I zastał w świątyni sprzedających woły, owce i gołębie oraz tych, którzy siedzieli i wymieniali pieniądze. 15 A zrobiwszy bicz z powrozków, wypędził wszystkich ze świątyni, także owce i woły, rozsypał pieniądze wymieniających i poprzewracał stoły.

Jezus został w Jerozolimie na Paschę, w wersie 23. Po zakończeniu Paschy było Święto Przaśników, które trwało następny tydzień. W końcu Jezus przebywa tam kilka tygodni. I zgodnie z wersem 23 czynił tam cuda, a ludzie którzy to widzieli uwierzyli w Jego imię.
.

Wielkie cuda

Pierwszą rzeczą jaką musicie zapamiętać jest to, że Jezus w Jerozolimie czynił cuda, widzialne cuda, dla tego ogromnego tłumu, który się zbierał tam, było to bardzo ważne doroczne święto dla Żydów. I te potężne cuda, chcielibyśmy wiedzieć jak potężne, cuda uzdrawiania, cuda wypędzania demonów, rzeczy takie jak te oznaczały jego trzyletnią służbę. I oni uwierzyli w Jego imię, ludzie uwierzyli w Jego imię.
.

Wiara w cuda nie zbawia

Jakkolwiek ta wiara nie była zbawcza wiarą, to się talu jasne w następnych dwóch wersetach, ponieważ Jezus nie ufał im. A czasownik jest taki sam. Mówi w wersie

Jan 2:23 „wielu uwierzyło (ἐπίστευσαν episteusanw Jego imię”.

Taki sam czasownik jest użyty w wersie

Jan 2:24  „Jezus jednak im nie wierzył (ἐπίστευεν episteuen) dlatego, że znał wszystkich”.

Nie wierzył w ich wiarę. Innymi słowy, On wiedział, że to nie była zbawienna wiara, to nie była pełna wiara, nie miała pełnej treści. Skąd On o tym wiedział? Ponieważ znał wszystkich i nie potrzebował świadectwa o człowieku. Sam bowiem rozpoznawał co się w każdym kryje.

Więc macie tu dwie działające rzeczy. Macie powierzchowną wiarę w pracy, lub początek wiary. Następnie mamy wszechwiedzę Chrystusa. Więc macie opis ludzi, którzy maja taki rodzaj początku podstawowej, nie-zbawczej wiary. Potem mamy Pana Jezusa, który jest oczywiście Bogiem, ponieważ tylko Bóg zna ludzi i wie jakie są ich myśli. Więc wszechwiedza Chrystusa demonstruje Jego Bóstwo i kondycje ludzkiej duszy w powierzchownej wierze. Te dwie rzeczy są wskazane w wersach od 23 do 25.
.

Wszechwiedza Jezusa a niewiara Nikodema

Teraz przejdźmy do rozdziału 3, gdzie te dwie rzeczy spotykają się. Tutaj, w tej ilustracji, mamy jednego z wielu, którzy uwierzyli. Nadmieniono o nich w wersie 23, on jest jednym z nich. I nie mówi on tylko za siebie, ale za całą resztę która uwierzyła, o tym że oni wiedza mówi wers 2;

„ Mistrzu! Wiemy.”

A więc skoro nie mówi on tylko za siebie, ale też za pozostałych, którzy uwierzyli, musicie wiedzieć że znali się nawzajem i uznali ze miała to być wspólna odpowiedź.

„Wiemy że przychodzisz od Boga, jako nauczyciel, nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków jak Ty, gdyby nie było z nim Boga”.

To mówi nam w co oni wierzą. Co zrobił, że oni uwierzyli. To, że był On nauczycielem, to że pochodzi On od Boga, w końcu to, że był on prorokiem. Wiedzieli oni o tym, ponieważ nie było tam proroka przez 100 lat i nie było tam cudów od długiego czasu. Musicie wrócić do Starego Testamentu, żeby znaleźć zdarzające się cuda. Więc nie byli oni przyzwyczajeni do cudów, ale znali oni historie Starego Testamentu, że Bóg wyznaczył swoich proroków jak Mojżesz i Eliasz by działali przez cuda. Więc oni wiedzieli przynajmniej o tym, że prorok jest nauczycielem od Boga, o którym jest krótko powiedziane – jest On Synem Boga, Mesjaszem, Zbawicielem, Panem i tak dalej. Dlatego to nie jest zbawcza wiara. Więc daje nam to, w co oni wierzyli, że to jest nauczyciel od Boga i wiedzą to ponieważ nikt nie może robić cudów, które On robi. Są to wyraźne cuda przeznaczone do tego by zademonstrować Jego Bóstwo i moc Boga. Więc umieją oni to rozpoznać.
.

Ukryte pytanie

Kiedy przejdziemy do 3 wersu, gdzie Jezus zignorował co Nikodem powiedział, przeczytał jego myśli i powiedział:

„Zaprawdę , zaprawdę powiadam ci: jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego”.

To co było w ustach Nikodema było potwierdzeniem tego, co jest zapisane w wersie 2 –

„Wiemy, że przychodzisz od Boga jako nauczyciel, nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków jak Ty”.

Co miał na myśli? – „Nie wiem jak wejść do Królestwa Bożego”. I tak Jezus poznał jego początek, zgadł, że jego uprzejmy wstęp „nauczycielu” i wyznanie tego w co wierzył – idzie w tej kwestii prosto z jego serca. Więc macie tutaj ilustrację nadprzyrodzonej wszechwiedzy Syna Bożego, który dokładnie czyta ludzkie myśli, oraz ilustrację powierzchownej wiary, właśnie tak, jak wskazano na końcu rozdziału 2.
.

Analiza tekstu

Teraz zagłębimy się w tym rozdziale, chciałbym go podzielić na 3 proste części.

  1. Najpierw zmartwienia grzesznika, patrząc na niepokój w sercu Nikodema, zgłębiliśmy to w zeszłym tygodniu.
  2. Następnie słowo Zbawiciela do Nikodema, przynosi odpowiedź na to zmartwienie.
  3. Finalnie praca Ducha, co będzie szczególnie widoczne w wersie 8. Ale znowu wróćmy do analogii nowego narodzenia.
    .

Gwoli przypomnienia

Zbawienie nie jest zdobyte przez tych, którzy starają się mocno. Zbawiennie nie jest zdobyte przez tych, którzy żyją lepiej. Zbawienie nie jest zdobyte przez tych, którzy starają się być bardziej moralni, bardziej religijni, sprowadzając religię do najwyższego poziomu, porzucili pewne wady. Nie! Królestwo Boże nie jest zdobyte przez cokolwiek, co by zrobił człowiek, bo termin „anothen” pochodzący z greki znaczy „z góry”. Ty otrzymałeś życie z góry i nie jest to coś, co możesz zrobić duchowo, ani nic więcej co możesz zrobić fizycznie.  Królestwo Zbawienia , powiedzieliśmy ostatnim razem, otworzy swoje drzwi tylko tym, którzy porzucą cały ludzki wysiłek, jako środek zbawienia, którzy zaprzestali próbować aby zdobyć w ten sposób drogę, i dosłownie narodzili się z góry mocą i wolą Boga.
.

Zmartwienie grzeszników

Teraz wróćmy do tekstu z tego rodzaju myślą. Spójrzmy ponownie na zmartwienie grzeszników. Nikodem w wierszu 1 jest przedstawiony jako faryzeusz. Faryzeusz był dosłownie modelem hipokryty. Były to modele hipokryzji. W rzeczywistości są oni potępiani najbardziej na stronach Nowego Testamentu, w ewangelii Mateusza 23, gdzie On nazywa ich synami piekielnymi, którzy produkują więcej synów piekielnych, gdzie wielokrotnie nazywa ich hipokrytami wypowiada potępienia i przekleństwa na nich po kolei.
.

Hipokryzja

Oni mówią ludziom, że mają robić rzeczy, których sami nie robią. Oni włożyli na ludzi ciężary prawa, nie pomagając im ich nieść. Głównie są oni kłamcami. Są oni oszustami opisywanymi jako wybielone na zewnątrz grobowce w środku pełne ludzkich kości. Nikodem był jednym z nich. Był człowiekiem, który jak Apostoł Paweł – gorliwy wobec prawa, tradycjonalista, koszerny, nienaganny wobec prawa, z zewnątrz ostrożny pod względem przestrzegania każdego prawa, każdego rytuału, każdemu rodzajowi tradycji, która  rozwinęła się w jego życiu jako hipokryty. Hipokryci wiedzą, że istnieje różnica między zewnętrznością a wewnętrznością przez ducha ludzkiego.  List do Koryntian 2 rozdział mówi co jest w sercu człowieka. On wie ci się dzieje. On jest hipokrytą.

1 Kor. 2:11 Bo kto z ludzi wie, co jest w człowieku oprócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo i tego, co jest w Bogu, nikt nie zna, oprócz Ducha Bożego.

.

Ludzka sprawiedliwość bez wartości

Teraz hipokryta waha się, hipokratyczny czubek samej góry, ponieważ jest on prawodawcą Żydów, członek Sanhedrynu, organu rządzącego i będąc w tej grupie był jednym z najbardziej elitarnych hipokrytów. Był też rozpoznany w wersie 10 jako najwyższy nauczyciel Izraela, co znaczyło, że wspiął się na stosy nauk ścisłych i wiedzy biblijnej, i został uznany jako najwyższy nauczyciel. Więc jest to człowiek ekstremalnie religijny, ekstremalnie wybredny. On jest na szczycie tego co nazwano faryzejską arystokracją judaistyczną. On jest elitą jeśli chodzi o to, oddany moralnie, śledząc każdy szczegół prawa i w środku on wie, że ie wejdzie do Królestwa Bożego. Nie ma pewności, że jego wieczna dusza należy do Boga. Nie ma pewności na przebaczenie jego wielu grzechów, tego ostatniego, który jest z pewnością najczęstszym grzechem, to jest hipokryzji. Największy z nich, odrzuca drogę zbawienia, co zawsze było przez wiarę, łaskę i pokutę. On jest hipokrytą. Nie ma on relacji z Bogiem, nie ma miejsca w Królestwie, nie ma pewności przebaczenia, nie ma nadziei na Niebo, i zna to wszystko, ponieważ duch człowieczy zna wszystko co jest w człowieku.
.

Moralne bankructwo

Przychodzi on do Jezusa i co robi? Przychodzi nocą, potrzebuje pomocy. Pomocą, której oczekuje jest to jak dostać się do Królestwa Niebieskiego. Wy wiecie jakie będzie jego podejście. Jego podejście będzie takie: ja nie jestem, nie należę do Królestwa, ja to wiem. Co muszę zrobić? Zrobiłem wszystko co wiedziałem, że muszę zrobić. Przestrzegałem każdego biblijnego prawa, przestrzegałem każdej rabbinistycznej tradycji, stawiałem kropkę nad każdym i, całe moje życie, to dlatego udało mi się osiągnąć religijność. W pewnym sensie można powiedzieć, że może on być papieżem Jerozolimy. Mam na myśli to, że jest on na samym szczycie.

  • Co robię?
  • Gdzie pójdę?
  • Co jeszcze muszę zrobić?
  • Jakie inne rzeczy?
  • A może co powinienem usunąć z mojego życia?
  • Co takiego robię, co powinienem przestać robić?
  • A może czegoś nie robię, a powinienem zrobić?
    .
Odpowiedź Jezusa

„Jeśli chcesz wejść do Królestwa Niebieskiego, musisz narodzić się na nowo”.

Co można powiedzieć. Nic co kiedykolwiek zrobiłeś nie ma znaczenia. Wszystko czego potrzebujesz to bycie martwym. Wszystko co masz osiągnąć to umrzeć – to martwe – martwe dzieła, jak czytamy w Liście do Hebrajczyków 9. Ponieważ Królestwo Boga, sfera zbawienia jest tylko dla tych, którzy narodzą się na nowo, albowiem inaczej tego nie zobaczą, co znaczy, że nie będą mogli uczestniczyć w zbawieniu, nie będą częścią tego zarówno w życiu tutaj jak i w chwale w Niebie. Jezus zignorował powitanie, nie odpowiedział na nie, w końcu Jan nie napisał tego co On zrobił. Jezus czytał myśli Nikodema, idzie prosto do nich, ponieważ On zna myśli wszystkich. On wie co każdy myśli, przecież On jest Bogiem. Wszystkie prace religijne, wszystkie moralne prace są bezużyteczne niezdolne do dostarczenia czegokolwiek, przez co człowiek mógłby wejść do Królestwa Niebieskiego. To jest prawda o odrodzeniu. Opierając się na tym fakcie jest to najlepsze co człowiek może zrobić, być nieszczęśliwym przez wszystkie nasze moralne prace i wszystkie nasze religie są niepotrzebne dla zadowolenia Boga.

List do Efezjan mówi:

Efez. 2:1  Byliście umarli w upadkach i w grzechach
.
Efez. 4:18 obcy dla życia Bożego

To jest martwy człowiek, ślepy, ignorant, beznadziejny, I na dodatek hipokryta. Stamtąd nie dostaniesz się do Bożego Królestwa. Nie możesz. Chyba że narodzisz się z góry, na nowo. Potrzebujesz tego by zostać stworzony przez Boga na nowo w znaczeniu duchowym. Wprowadza nas to do prawdy o regeneracji.
.

Praca Ducha

Teraz chciałbym wam dać trochę teologii.
.

Doktryna regeneracji
  • Można powiedzieć, że jestem narodzony na nowo, mając na myśli przez to pełną sferę zbawienia.
    .
  • Możecie powiedzieć jestem odnowiony i znaczy to pełnię rzeczywistości zbawienia.
    .
  • Jeśli powiecie zostałem narodzony może to znaczyć zupełnie to samo  jeśli powiecie zostałem wykupiony, może to oznaczać, że mówię o ogólnych warunkach mojego zbawienia.
    .
  • Możecie również powiedzieć, zostałem usprawiedliwiony, uświęcony a wszystko to będzie ogólnymi warunkami opisującymi twoje zbawienie.

W tym samym czasie wszystkie mogą zostać rozbite jako indywidualne składniki, które tworzą zbawienie.

  • Odrodzenie jest inne niż usprawiedliwienie.
    ..
  • Usprawiedliwienie jest inne niż uświęcenie.
    .
  • Uświęcenie jest inne niż narodzenie.
    .
  • Narodzenie jest inne niż wiara.
    .
  • A wiara jest inna niż skrucha.

To wszystko jest sposobem na opisanie całości, ale mogą być one rozbite jako części całości. Pomówmy więc o odrodzeniu nie w jego generalnym znaczeniu, kiedy powiem: jestem narodzony na nowo. Pomówmy o tym w specyficznym sensie i zobaczmy co jest w biblijnym terminie, jaka jest definicja.
.

Nieodparta łaska

Pozwólcie, że wam w tym pomogę. Niektórzy z was studiują teologię. Kiedy spotkasz się z terminem odrodzenie, kiedy zajdziesz do tej deklaracji, do tej wielkiej doktryny odrodzenia, dotykasz prawdy o nieodpartej łasce. Pamiętasz tę frazę, jeśli znasz kalwinizm, Totalna deprawacja, Usilna i bezwarunkowa elekcja, Limitowane odkupienie, I nieodparta łaska oraz Przetrwanie świętych czyli tzw. TULIP.

Więc, nieodparta łaska jest wtedy, kiedy przychodzisz do doktryny odrodzenia. Tak. Niektórzy nazywają to nadprzyrodzone wezwanie. Inni nazywają to nieugiętym wezwaniem. Ale to jest wtedy, gdy Bóg przyciąga cie do siebie z twojej śmierci. To jest z tego miejsca, z którego wyciąga cię Bóg –  z grobu. To jest odrodzenie. To pozwala „umarłemu” grzesznikowi uwierzyć, nawrócić się, wołać do Chrystusa. To pozwala nam przychodzić do Chrystusa z wiarą.

Teraz Nowy Testament jest jasny.

2 Kor. 5:17 „Tak więc kto jest w Chrystusie, jest…” czym? …nowym stworzeniem”

Tak! Jeśli każdy człowiek jest w Chrystusie jest nowym stworzeniem. Jesteś narodzony na nowo: to jest nowe stworzenie. Pamiętacie co Jezus powiedział do Nikodema?

„Musisz narodzić się na nowo”

Wszystko co zrobiłeś w przeszłości jest bezużyteczne. Jest to martwa praca. Nie znaczy to nic. Nie miało by to znaczenia. Czy byłaś prostytutką, czy też byłeś najwyższym nauczycielem w Izraelu, jesteś w tym samym stanie. Nie ma to żadnego znaczenia. Musisz narodzić się na nowo. Narodzić się z góry. Jest to potężna prawda. Wrócimy do tego w późniejszym czasie,

1 Piotra 1:3 „Błogosławiony niech będzie Bóg, Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa. On odrodził nas do żywej nadziei”.

Błogosławiony Bóg oddajemy Mu całą chwałę. On nas narodził. Nowy Testament mówi o tym wielokrotnie. Najpiękniejszy komentarz jest w 6 rozdziale Listu do Rzymian, gdzie Pawła mówi

Rzym. 6:13 „Oddawajcie siebie raczej Bogu, jako ożywieni z martwych”.
.
Efez. 2:4 „ Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swej wielkiej miłości, którą nas umiłował. I to wtedy gdy byliśmy umarli w swoich grzechach, ożywił nas”.

To zawsze jest Bóg, który nas ożywia, tworzy i daje nam życie.
.

Analogia Scriptura

Zostawmy teraz Nikodema i Jezusa na chwilę, przejdźmy do Listu Jakuba, 1 rozdział, tutaj możemy uzupełnić niektóre luki, które mogły by być w tej rozmowie. Powiedziałem tak, ponieważ w całym Nowym Testamencie Duch Boży objawiał innym pisarzom.

Tam jest wiele rozmowy o grzechu i pokusie, zaczynając od wersu 13. kuszenie, zło, Bóg nie kusi,

Jak. 1:14-15 „Źródłem pokus człowieka są jego własne żądze…Grzech, gdy to się dokona, rodzi… śmierć.”

Więc tutaj masz upadły stan człowieka, to tylko reprodukcja pokusy – pochodzi od pokusy do pożądania, grzechu, śmierci. W przeciwieństwie do tego, co pochodzi z wersetu 17

Jak. 1:17 „Całe dobro, którym można obdarzyć i wszelki doskonały dar pochodzą z gory (ἄνωθέν anothen), od Ojca Światłości”.

Więc istnieje ogromna różnica między wersetem 16 a 17. każda dobra rzecz, duchowo dobra, jest święta, sprawiedliwa, każdy doskonały dar jest z góry.

Anothen, ten sam termin użyty w Jana 3 jako narodzony na nowo (ἄνωθέν anothen),  i to wszystko zstępuje z góry (ἄνωθέν anothen)od Ojca Światłości i zstępuje na dół od Ojca Światłości. Jest to kompleksowe i zwiera w sobie wszystko.

„Ojciec Światłości” jest starożytnym żydowskim tytułem Boga, ponieważ kiedy Bóg zaczął tworzenie świata powiedział: „Niechaj będzie światło”. Stworzył to światło raz, połączył je z księżycem, słońcem, gwiazdami. Bóg jest Ojcem światła. On jest Stwórcą i to jest bardzo ważny punkt. Każda rzecz duchowa, święta, każda dobra i sprawiedliwa, każdy dar który można uznać za idealny przychodzi z góry. Bóg, który stworzył światło, dał każdemu doskonały prezent, w kategorii świętości dobrego i sprawiedliwego.

Bóg stworzył światło, ale światło tworzy cienie prawda? Tworzy wariacje. Bóg stworzył światło, ale nie mamy doskonałego światła przez cały czas, mamy światło i ciemność. Mamy wszystko od płonącego, oślepiającego słońca w środku dnia, aby rozbić czarne i zatłoczone niebo i ciemność nocy. Są wszystkie odmiany fizycznego światła, które stworzył Bóg, ale nie ma zmiany w darach duchowych, które daje. To jest punkt widzenia Jakuba.

Jest to wspaniały punkt widzenia, ponieważ kończy werset 17 mówiąc:

Jak. 1:17 „u którego nie ma zmiany ani cienia zmienności”.

Dosłownie, „obrotu”. Mamy tu grecki czasownik τροπή tropés. Kiedy mowa o cieniu zmienności mowa o obrocie. Obracająca się ziemia jest tym, co tworzy cienie. Słońce nie idzie gdziekolwiek, ale ziemia obraca się i tworzy cienie. Ale gdy mówi, że nie ma odmienności używa slowa  παραλλαγή parallagé, czasownika, z którego otrzymujemy słowo paralaksa. Paralaksy oznaczają pozorne przemieszczenie, lub wyraźną różnicę w czymś z punktu widzenia perspektywy, w której się znajdujesz. np. gdy patrzysz na coś z pewnego kąta, jak choćby na kolumny w budynku, wtedy mają one pewien wygląd, gdy pójdziesz w inne miejsce i znowu na nie spojrzysz, będą wyglądać inaczej, to paralaksa. Z różnych perspektyw otrzymujemy różne wyglądy.

W świecie, który Bóg stworzył, w świetle, które stworzył, masz wszystkie rodzaje cieni, ponieważ coś się obraca i masz wszystkie rodzaje paralaksy, ponieważ perspektywy zmieniają się przez cały czas. Jeśli jednak chodzi o Boga, w dziedzinie duchowych darów, świętości i sprawiedliwości, nigdy się one nie zmieniają z żadnej perspektywy. Nigdy nie ma cieni i niezależnie od punktu widzenia jaki masz, są zawsze takie same.

A czym jest Jego najlepszy prezent, w co i komu te dary przychodzą? Cóż, przychodzą do Królestwa ci, którzy należą do Niego i to opisuje w wersecie 18.

Jak. 1:18 Ze swojej woli zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń.

Oto Jego najlepszy prezent, a tu jest wejście do wszystkich jego darów, które nigdy się nie zmieniają. „W wykonywaniu Jego woli”.

Chwała tego boskiego daru jest naprawdę oszałamiająca, jest punktem wyjścia dla wszystkich Jego darów, dla każdego dobrego daru, każdego doskonałego prezentu. Dając nam to, List do Rzymian mówi:

Rzym. 8:32  „Jako On nie da nam wszystkiego w Chrystusie?”

Albo Efezjan gdzie zbawił nas, aby nam dać

Efez. 2:7 „bogactwo Jego miłosierdzia na zawsze i na wieki wieków”.

.

Ważne pytania

Więc chciejmy spojrzeć na punkt wyjścia w wierszu 18 i zrozumieć, że jesteśmy narodzeni przez Boga, w Jego rodzinie i w ten sposób w Jego Królestwie. Więc pozwól mi zadać proste pytania,

  • Co to jest odrodzenie?
  • Kto nas odradza?
  • Jak zostajemy odrodzeni?
  • Dlaczego dlaczego zostajemy odrodzeni?
    .
Co to jest odrodzenie?

Cóż wróćmy więc do wersetu 18.

Jak. 1:18 Ze swojej woli zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń.

Bóg nas sprowadził, dał nam narodzenie. On nas narodził. Dał nam życie. On sprawił, że żyjemy, że przywiódł nas ze śmierci. Odrodzenie jest po prostu takie.

Rzym. 6:23 Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu

Nowy Testament jest zapełniony objawieniami o Bogu dającym nam życie. To oznacza odrodzenie.

Efez. 2:1 I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach

To jest stan każdego człowieka, potrzebujemy życia, duchowego życia.

Zobaczmy jak Jan zajmuje się tym. Nie możemy radzić sobie ze wszystkim,

1 Jana 1:1-2 1 To, co było od początku, co słyszeliśmy, co widzieliśmy na własne oczy, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, o Słowie życia; 2 (Bo życie zostało objawione, a my je widzieliśmy i świadczymy o nim, i zwiastujemy wam to życie wieczne, które było u Ojca, a nam zostało objawione).

Jan identyfikuje Jezusa jako „Słowo życia” i życie zostało objawione. A potem mówi „Życie wieczne, a to objawiło się nam”. Więc Jan doznawał tego cudownego doświadczenia polegającego na przyjmowaniu życia od Boga przez Chrystusa, który jest tym życiem.

Przejdźmy teraz do rozdziału 2 i spójrzmy na to co Jan ma do powiedzenia. Rozdział 2 wiersz 28, identyfikuje wierzących jako małe dzieci.

1 Jana 2:28 A teraz, dzieci, pozostańcie w nim, abyśmy, gdy się ukaże, mieli ufność i nie zostali zawstydzeni przez niego w czasie jego przyjścia.

Robi to wiele razy tylko przez ten sam rozdział. Zaczyna się w ten sposób w wierszu 1, mówi o tym ponownie w wierszach 12, 13 i 18, że jesteśmy dziećmi, ponieważ rodziliśmy się w rodzinie bożej. A potem mówi w wersecie 29

1 Jana 1:29 Jeżeli więc, wiecie że On jest sprawiedliwy, wiedzcie też, że każdy kto czyni sprawiedliwość z Niego się narodził

Tak on opisuje kim jest wierzący. Co znaczy być wierzącym? To znaczy narodzić się z Boga, być narodzonym z góry, dostać duchowe życie aby zostać przebudzonym z martwych. A przy okazji, kiedy rodzisz się z Boga, to pojawia się to, ponieważ praktykujesz sprawiedliwość.

2 Kor. 5:17 Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

Czemu? Bo jesteś nowym dziełem.

1 Jana 3:9 Każdy, kto się narodził z Boga, nie popełnia grzechu, bo jego nasienie w nim pozostaje i nie może grzeszyć, gdyż narodził się z Boga.

Tak Jan mówi o tym, co znaczy być chrześcijaninem. Nikt, kto narodził się z Boga praktykuje grzech. „On ma nowe ziarno życia trwające w Nim”, nie może grzeszyć, ponieważ narodził się z Boga. Znowu można zrozumieć, że Jan, który napisał relację z Nikodemem, dostał słowo na temat nowych narodzin.

Jeśli przejdziesz do wersetu znajdziesz tu pozorny opis tego, co oznacza zbawienie.

1 Jana 3:14 My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci. Kto nie miłuje brata, pozostaje w śmierci.

Przenosisz się z życia do życia, jesteś nowy, jesteś nowym dziełem. Podążasz za sprawiedliwością. Nie wybiera praktyki grzechu. Kochasz swojego brata. Kto nie kocha swojego brata jest martwy.

1 Jana 4:7 Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, gdyż miłość jest z Boga i każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga.

I znowu ta sama terminologia. On nie mówi usprawiedliwiony, on mówi „urodzony z Boga”. Ponieważ są to cechy, które są nieuniknione w osobie, która została stworzona na nowo.

Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków
.
1 Jana 5:4 Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat.

My pokonamy świat, to znaczy „nie kochaj świata, rzeczy które są na świecie, pożądliwości oczu, dumy” nie kochamy tych rzeczy. Pokonaliśmy świat.

1 Jana 5:11-12 11 A to świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w jego Synu. 12 Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia.

Więc można zobaczyć, patrząc tylko na cudowny mały 1 list Jana, który jak wielu ludzi, uważa że jest podstawą życia chrześcijańskiego. Cóż, jeśli tak zaczynasz o momentu o odrodzeniu i możesz zadeklarować, że jesteś narodzony z Boga, czego dowodem jest fakt, że jesteś zupełnie nowym stworzeniem i rzeczy, które kiedyś były częścią twojego życia nie są już dominującą w nim siłą. Nie jesteś doskonały, ale kierunek twojego życia jest diametralnie zmieniony. Zbliżasz się ku sprawiedliwości, z dala od grzechu. Idziesz jak Chrystus chodził, lub chcesz chodzić jak On. Pójdziesz w tę ścieżkę. Kochasz swoich braci. Nie interesuje cie przemijający świat, ponieważ dostałeś życie.

Piotr mówi w ten sposób:

2 Piotra 1:4 Przez to zostały nam dane bardzo wielkie i cenne obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami Boskiej natury, uniknąwszy zepsucia, które wskutek pożądliwości jest na świecie.

Co za wspaniale oświadczenie. Życie Boga, masz życie, które pochodzi od Boga. Nie jesteś jak reszta ludzkiej rasy. „Wspaniała manifestacja, nie jest jeszcze…, jeszcze się nie pojawiła”. Nie wiedzą kim jesteśmy. Nie wiedzą, że chodząc po tym świecie, chociaż wyglądamy jak wszyscy inni, mamy życie Boga w naszych duszach, boskie życie.

Więc to jest właśnie odrodzenie.
.

Kto nas odradza?

Wróć do Jakuba 1. kto nas odradza? Kto to robi? Czy jest coś, co możemy zrobić aby go wyrwać? Nie!

Jak. 1:18 Ze swojej woli zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń.

Jan Chrzciciel, Jezus, Apostołowie, prorocy, ewangeliści, pisarze Nowego Testamentu nigdy nie mówią nikomu, aby zrobił coś by narodzić się ponownie. Kazali ludziom nawrócić się i uwierzyć. Ale nigdy nie powiedzieli ludziom, aby narodzili się ponownie, ponieważ nie ma kroków aby stworzyć siebie na nowo z własnej woli.

Bóg zrodził nas swoja mocą. Monergistycznie nie synergistycznie. Wiesz, że nie jesteś wierzącym, ponieważ wziąłeś wszystko co chciałeś, wszystkie pragnienia jakie miałeś, wszystkie złe uczucia na temat sposobu w jaki żyjesz, i wrzuciłeś je w blender a Bóg dorzucił do tego swoją własną moc i pijesz eliksir zbawienia.

To nie tak to działa.

„Ze swojej woli” wybrał ciebie, uznał, dał ci życie. Jest to jednostronna praca Boga, Boga Stwórcy. Jedynie co mógłby uczynić, jak mówi Jan

Jana 1:12-13 12 Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię; 13 Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.

To nie jest krew, genetyka, to nie przez ciało, nie przez związki seksualne czy coś w tym rodzaju, to nie wola człowieka, nie dlatego, że chcesz, nie dlatego, że tego pragniesz, ale to przez Boga, że się urodziłeś.

Wróć do lekkiej analogii i spójrz na 2 Koryntian 4. jeśli podpisałbym jakąkolwiek książkę lub coś w drodze, możesz zauważyć, że używam tego fragmentu, ponieważ jest tak ważny.

2 Kor. 4:5-6 5 Nie głosimy bowiem samych siebie, lecz Chrystusa Jezusa, że jest Panem, a samych siebie, że jesteśmy waszymi sługami dla Jezusa. 6 Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało w nas poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Słyszeliśmy co Jan miał do powiedzenia, słyszeliśmy co Piotr musiał powiedzieć. Posłuchajmy teraz co Paweł ma do powiedzenia o nowych narodzinach.

2 Kor. 4:6 Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało w nas poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Jest do odniesienie do Księgi Rodzaju 1. Powodem tego, że przyszedłeś do zbawienia, jest to, że Bóg suwerennie obrócił w tobie światło, rozproszył twoją ciemność, dał ci życie za śmierć. Paweł mówi to również w Kolosan

Kol. 1:13 Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna;

To dzieło Boga

Kol. 2:13 I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy

Znowu świadectwo Pisma Świętego jest takie, że jest to dzieło Boże. Odrodzenie jest odtworzeniem, nowym życiem, ponownym narodzeniem. Pochodzi z góry, tylko Bóg może to zrobić. On już zadecydował komu da życie i we własnym tempie daje to życie suwerennie. W rzeczywistości w Jana mówi to:

Jan 6:44 Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec (ἑλκύσῃ helkyse)

Czasownik ἑλκύω hellkuó oznacza „zmusić”. Jest to przymuszająca siła. Siła ta wyciąga człowieka z grobu, wyrywa z ciemności, wyrywa z królestwa szatana. Czasownik hellkuó użyto w Jana 21 do opisania wyciągnięcia sieci. W Jana 18 do opisania wyciagnięcia miecza. W Dziejach 16 i 21 do opisu zaciagnięcia stawiającej opór osoby przed sąd. Hellkuó oznacza zmusic, wymusić, wyciągnąć, zdruzgotać.  To jest łaska mocy i dlatego teolodzy nazywają ją nieodpartą łaską. To jest dzieło łaski nie oparte na zasługach. Jest to łaska i wszechmoc, dzieło boże.

Jeszcze raz, aby usłyszeć od Pawła, Tytusa rozdział 3 i dotykamy tylko niektórych fragmentów z Nowego Testamentu, które odnoszą się do tego. Nie wiem jak mogło by być bardziej jasne niż to,

Tyt. 3:3 Niegdyś bowiem i my byliśmy głupi, oporni, błądzący, służący rozmaitym pożądliwościom i rozkoszom, żyjący w złośliwości i zazdrości, znienawidzeni i nienawidzący jedni drugich”

To my.

Tyt. 3:4-5 4 Lecz gdy się objawiła dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela, względem ludzi; 5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;

Odrodzenie jest narodzinami, które wymazują, które czyszczą wszystkie nasze grzechy i odnawia nas w Duchu Świętym. On nas zbawił.

Wiesz już, że nie przyczyniłeś się do twojego odrodzenia, tak jak Łazarz nie zmartwychwstał sam. Łazarz był martwy kilka dni, a Jezus przyszedł i powiedział; „Łazarzu wstań”. Nie wniósł on nic, ani ja nie wnoszę nic do odrodzenia.

Jezus mówi do Nikodema: Nikodemie twój problem nie polega na tym, że musisz jeszcze coś zrobić. Twój problem jest niczym co kiedykolwiek zrobiłeś, czy też nie zrobiłeś, nie ma żadnego związku z tym. Potrzebujesz wszystkiego by zostać w grobie, aby zostać odtworzonym z nieba.

Więc mówisz: „Cóż, jak ja…, co mam robić? Jak to ma się stać?”.

Cóż, odpowiedzmy na pytania:

Co? Nowe narodziny, nowe życie.

Kto? Bóg w wykonywaniu własnej woli. Wracaj do Jakuba, to nasza baza, postępuj zgodnie z tym: „w wykonywaniu Jego woli”.
.

Jak zostajemy odrodzeni?

Jak. 1:18 Ze swojej woli zrodził nas słowem prawdy,

On nas „narodził”…, oto przychodzi „słowem prawdy”, „przez słowo prawdy”.

Co to jest? Ewangelia! Ewangelia:

Rzym. 10:17 Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.

Pokuta i wiara przychodzą poprzez słuchanie przesłań dotyczących Chrystusa,

Rzym. 10:13-14 13 Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony. 14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei?

Kto wezwie będzie zbawiony. Jak mogą wzywać imienia ego, o którym nie słyszeli? Jak mogą słyszeć bez kaznodziei? Jak mogą mieć kaznodzieję, jeżeli nikt nie został tam wysłany?

Więc idziemy i głosimy, ponieważ odrodzenie odbywa się, za pośrednictwem Słowa Prawdy. To nie zdarza się w próżni.
.

Ordo Salutis

Teologowie przez wieki mówili: „odrodzenie może się zdarzyć wiele dni, miesięcy przed zbawieniem”. Nie sądzę! Czy ktoś może być odrodzony ale nie zbawiony? Nie. Musisz to zrozumieć:

  • Odrodzenie jest elementem zbawienia.
  • Odkupienie jest elementem zbawienia.
  • Uświęcenie jest elementem zbawienia.

A wszystko to dzieje się w jednym błyskawicznym cudzie. I są jeszcze dwie inne rzeczy: pokuta i wiara. Dokonujemy ich uporządkowania w celu opisania Ordo Salutis (porządku zbawienia), aby ukazać perspektywę, że jedno prowadzi do drugiego. Nie może być wiary, która obejmuje Chrystusa, dopóki serce nie zostanie odtworzone.

Więc jak długo to trwało wcześniej? Nie wiem. To rodzaj boskiej, niebieskiej milisekundy? Załóżmy to w ten sposób. Nie możesz się odrodzić bez słuchania Słowa Prawdy. Potężna moc Boga pracuje, aby się odrodzić po usłyszeniu Słowa. On daje nam dar pokuty. On daje dar wiary., On usprawiedliwia, odkupuje, uświęca i to jest cud w jednej chwili.

Ale zrozum to, wiara nie powoduje odrodzenia. Pokuta nie powoduje odrodzenia. To odrodzenie jest pierwsze i tylko wtedy, zostajesz ożywiony, możesz się upamietac i uwierzyć. I przychodzi tylko ze Słowem Bożym. Posłuchaj 1 Piotra 1:23: „Urodziłeś się znowu – pisze Piotr” – znowu nie narodziło się nasienie, które się psuje, ale niezniszczalne, więc znowu narodziłeś się w życiu wiecznym, wygrałeś aby nie zginąć przez żywe i trwałe Słowo Boże. Słowo, które was nauczało – mówi Piotr. Odrodzenie to ta potężna praca Boga, dająca życie martwym, ale nie występuje w próżni, nie ma to miejsca w izolacji, zdarza się tylko przez słuchanie Słowa.

Teraz wróć do Jakuba 1.

  • Co to jest odrodzenie? – To nowe życie.
  • Kto odradza? – Bóg, z Jego własnej woli.
  • Jak zostajemy odrodzeni? – Poprzez słuchanie i wierzenie słowu, które jest częścią odradzającej pracy Boga.
    ..
Dlaczego zostajemy odrodzeni?

Jak. 1:18 abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń.

Eis w polączeniu z enai jest klauzulą celową w języku greckim.

„Więc celem jest to, że bylibyśmy rodzajem pierwszych stworzeń wśród Jego istot”.

Pamiętasz w Starym Testamencie Księgę Powtórzonego Prawa, Księgę Kapłańską – czytałeś o pierwszych owocach? Pierwsze owoce, najlepsza uprawa, wierzchołek, który rolnik zebrał u siebie. I właśnie to masz tutaj.  Dlaczego Bóg to zrobił? Odpowiedź brzmi: chciał żniwa ewangelicznego. Pragnął aby cała ludzkość zebrała żniwo ewangeliczne, aby przynieść niebo do własnej radości i chwały. Tak jest w Janie 6 To wszystko co mój Ojciec daje mnie, przychodzi do mnie. Są to dary, odkupieni grzesznicy, których Bóg dał Jego Synowi jako dar miłosny. To jest żniwo ewangeliczne z całej ludzkości. Dlaczego Bóg to robi? Dlaczego On daje życie zmarłym? Aby zebrać żniwo ewangeliczne, aby stać się Jego własnością, kochać Go i uwielbiać Go, służyć Mu i czcić Go wiecznie i wiecznie z Nim w niebie.
.

Podsumowanie

Cóż, to jest doktryna, którą Jezus mówił do Nikodema. Musisz narodzić się ponownie lub nie będziesz w Królestwie.

Jakie było by moje pytanie w tym momencie? Cóż, jak to zrobić? Jak to się stało? Nie możesz tego zrobić. I mówi Nikodem: „Jak człowiek może się narodzić kiedy jest stary?” Dostaje analogię. Jak mogę… jak to się stało?

Pozwól mi powiedzieć co możesz zrobić. Możesz zrobić to co każdy grzesznik może zrobić, możesz zapytać…, zapytać Boga w Jego miłosierdziu i w Jego łasce aby dał ci życie. I tajemnica tajemnic. Jezus powiedział; „ od tego który przychodzi do mnie, nigdy się nie odwrócę”. To jest tajemnica tego wszystkiego.

Jaka była odpowiedź Nikodema? Niesamowita odpowiedź. Bądź tu w przyszłą niedzielę a dowiesz się.

Ojcze dziękuję Ci za tą niesamowitą relację. Dziękuję za tę chwalebną prawdę o odrodzeniu, dar który nam dałeś, abyśmy mogli się nawrócić, wierzyć, podążać za Tobą, manifestować sprawiedliwość, świętość, uciekać od grzechu, kochać siebie nawzajem. A przede wszystkim za miłość i uwielbienie i błogosławieństwo poza zasięgiem zrozumienia. Brak mi słów. Jest to niewypowiedzialny prezent, w którym wszystkie słowa wieczności ułożone w chór z ust naszych, uwielbionych i odkupionych, które nie mogą Cię w pełni pochwalić za taki prezent. Dziękuję za to zbawienie. Modlę się Panie, o tych którzy nie pytali, którzy nie przyszli niczym Nikodem wiedząc że są wyobcowani, odizolowani, rozdzieleni, martwi, niewidomi i nie powiedzieli „Jak mogę się dostać do Królestwa? Powiedz mi”. Krzyknąwszy „Panie bądź miłosierny dla mnie grzesznika i zbaw mnie”. Niech dziś będzie tu coś takiego, w tym miejscu, gdzie przychodzą do Ciebie błagając abyś dał im życie. Niech Duch Święty skieruje ich serca w tę stronę.

Panie, bądź uwielbiony dzisiaj, kiedy świętujemy i czcimy Cię za ten dar życia. Możemy być skłonni i dzielić się z innymi, głosząc Twoją chwałę. Módlmy się w imię Twojego Syna.

John MacArthur

Tumaczyła Anna Kaczmarek

Print Friendly, PDF & Email