Obj. 3:10 Ponieważ zachowałeś słowo mojej cierpliwości, ja też zachowam cię od (τηρήσω ἐκ) godziny próby, która przyjdzie na cały świat (οἰκουμένης oikoumenes) , aby doświadczyć mieszkańców ziemi.

Godzina próby dla całego świata

τηρήσω ἐκuratować przed
οἰκουμένη oikoumene – zamieszkany świat, ludzie żyjący na całym zamieszkanym globie

Godzina wielkiej próby, jaka  przyjdzie na cały świat odnosi się do Wielkiego Ucisku, siedmioletniego okresu przed ustanowieniem ziemskiego królestwa Chrystusa. Czas ten będzie się charakteryzował wylaniem Bożego gniewu w sądach wyrażonych poprzez pieczęcie, trąby i czasze. Druga połowa tego okresu nazywana jest „Wielkim Uciskiem”.  Będzie to wydarzenie na skale globalną, dotknie każdego człowieka, który zamieszkuje na planecie Ziemia z wyłączeniem zachowanych, którzy w tym czasie nie będą mieszkańcami ziemi.


Jezuici i Darby

W całym Internecie jest wiele artykułów i filmów, które twierdzą, że doktryna „porwania Kościoła” została „wymyślona” w 1830 roku przez człowieka o imieniu John Darby. Poniżej znajduje się fragment podsumowujący tę teorię:

„Prawda jest taka, że ​​pierwsze historyczne odniesienie do doktryny Pochwycenia pochodzi od Braci Plymuckich Którym przewodził John Nelson Darby. Nie tylko pochwycenie nie znajduje się w nauczaniu Kościoła, ale nawet największi heretycy jak Montaniści, przez stulecia nigdy nie marzyli o zaproponowaniu tak nowatorskiej idei. Pismo Święte, Ojcowie Kościoła jak i wczesne sobory nigdy nie wspominali o porwaniu Kościoła.”

Inną obiegową opinią jest przypisanie Jezuitom wprowadzenia nauki o pochwyceniu do społeczności ewangelikalnych. Szczególnie ważną rolę miał tutaj rzekomo Alberto Rivera, były Jezuita, którego zadaniem było zinfiltrować kościoły chrześcijańskie i wprowadzenie do nich trucizny nauki o pochwyceniu kościoła. Alberto Rivera ponoć skupił się na Braciach Plymuckich. Innymi aktywnymi w zwodzeniu Jezuitami mieli być odpowiednio

  • Francisco Ribera
  • Manuel De Lacunza

Za chwilę udamy się do nauczania Ojców Kościoła w celu obalenia teorii, jakoby porwanie nie było głoszone we wczesnym Kościele.
.


Ireneusz z Lyonu ok. 130 – 202 A.D.

Biskup Kościoła w Lyonie we Francji. Był naocznym świadkiem Apostoła Jana (który napisał Księgę Objawienia) oraz uczniem Polikarpa, pierwszego ucznia Apostoła Jana. Ireneusz jest najbardziej znany ze swojego pięciotomowego traktatu ” Przeciw herezjom„, w którym obnażał fałszywe religie i kulty swoich czasów wraz z radą, jak dzielić się Ewangelią z tymi, którzy byli ich częścią.

W swoich pismach o proroctwach biblijnych uznał wyrażenie „czas, czasy i dzielenie czasów” w Daniela 7, aby oznaczać 3 ½ roku panowania Antychrysta jako władcy świata przed Drugim Przyjściem Chrystusa. Wierzył również w dosłowne Tysiącletnie panowanie Chrystusa na ziemi po Powtórnym Przyjściu i zmartwychwstaniu sprawiedliwych.

Na temat Prowania, w Przeciw Herezjom 5.29 napisał:

„Jednak te narody, które same nie podniosły oczu ku niebu, ani nie oddały podziękowań swemu Stwórcy, ani nie chciały ujrzeć światła prawdy, ale które były jak ślepe myszy ukryte w głębi ignorancji, słowo słusznie opisuje ich „Jako wod odpadowa ze zlewu, a jako pyłek na wadze – właściwie jako nic” (Izaj. 40:15) tak przydatna i użyteczna dla sprawiedliwych, jak ściernisko sprzyja wzrostowi pszenicy i jej słomy , za pomocą spalania, służy do obróbki złota. I dlatego, gdy ostatecznie Kościół zostanie nagle złapany z tego , mówi się: „Będzie ucisk, jakiego nie było od początku, ani nie będzie.” (Mat. 24:21) Bo to jest ostatni pojedynek sprawiedliwych, w którym, gdy przezwyciężą, uwieńczeni są nieskazitelnością „.

Ireneusz w tym fragmencie opisuje kościół opuszczający grzeszny świat tuż przed bezprecedensowymi katastrofami. Zwrócić należy uwagę na jego użycie terminu „złapany”, który odpowiada terminowi „pochwycenie”, ponieważ jest to znaczenie słowa ἁρπάζω harpazo, terminu „złapany” w Biblii Króla Jakuba opisującego pochwycenie w 1 Liście do Tesaloniczan 4.

1 Tes. 4:17  Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani (ἁρπαγησόμεθα harpagesometha) w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem.

Następnie cytuje Ewangelię Mateusza 24:21 gdzie Pan Jezus Chrystus mówi: „Bo wtedy będzie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż do tego czasu, nie, nigdy nie będzie”. I w tym czasie ci, którzy nawracają się na chrześcijaństwo w czasie ostatnich lata otrzymają nieprzekupną koronę wspomnianą przez Apostoła Pawła w 1 Kor. 9:25 .

W wierze Ireneusza, pochwycenie miało miejsce przed końcowymi czasami Wielkiego Ucisku.
.


Cyprian 200 – 258 A.D.

Biskup kościoła w Kartaginie. Podczas krótkiej kariery przywódcy kościoła prowadził trzodę przez intensywne prześladowania z rąk Imperium Rzymskiego. W 258 r. Po spędzeniu siedmiu miesięcy w domu na rozkaz władz rzymskich został ścięty za wiarę. Kilka jego prac nadal istnieje.

W ” Traktatach Cypriana” tak oto wyrażał się o czasach ostatecznych, o Wielkim Ucisku

„My, którzy widzimy, że straszne rzeczy się zaczęły i wiemy, że jeszcze bardziej straszne rzeczy są nieuniknione, możemy uważać za największą zaletę odejście od nich tak szybko, jak to możliwe. Czy nie składacie Bogu dziękczynienia, czy nie gratulujecie sobie, że przez wczesne odejście jesteście zabrani i wyzwoleni z nadchodzących nieuniknionych zniszczeń i katastrof? Przywitajmy dzień, który wyznacza każdego z nas do własnego domu, który nas stąd porywa i uwalnia od sideł świata i przywraca nas do raju i królestwa „.

Ponownie zauważamy język powszechnie używany w odniesieniu do pochwycenia Kościoła. Cyprian opisuje czasy ostateczne jako „bliskie”. I wierzy w czas pochwycenia, gdy pisał, że chrześcijanie będą mieli „wczesne odejście” i będą „wyzwoleni” od niszczących globalnych sądów, które nadchodzą w Dniu Pana.

Zgodnie z apostołem Pawłem, który napisał: „Bóg nie wyznaczył nas do gniewu, lecz do zbawienia” (1 Tes. 5:9). Cyprian wyraził radość i zachęcał wierzących czytelników do radości, że Kościół zostanie „zabrany” przed katastrofalnym Wielkim Uciskiem. Dodatkowo Cyprian odwołuje się do mieszkań, które Pan Jezus Chrystus obiecał przygotować, powrócić i zabrać do nich swoich wierzących.

Jan 14:1-3 Niech się nie trwoży wasze serce. Wierzycie w Boga, wierzcie i we mnie. W domu mego Ojca jest wiele mieszkań. Gdyby tak nie było, powiedziałbym wam. Idę, aby wam przygotować miejsce. 3 A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, żebyście, gdzie ja jestem, i wy byli.

Cyprian wierzył w pochwycenie Kościoła
.


Wiktoryn z Patawii 230 – 304 A.D.

Biskup Poetovium w Panonii, pierwszy egzegeta łaciński, ojciec Kościoła. Komentują Księgę Apokalipsy pisze, że znak z 15:1 wypełni się kiedy Kościół odejdzie.

Obj. 15:1 Potem zobaczyłem inny znak na niebie, wielki i zadziwiający: siedmiu aniołów, którzy mieli siedem plag ostatecznych, bo przez nie dopełnił się gniew Boga.

Bo gniew Boży zawsze uderza upartych ludzi siedmioma plagami, to jest w sposób doskonały, jak to jest powiedziane w Księdze Kapłańskiej; a te będą w ostatnim czasie, kiedy Kościół odejdzie stąd źródło

Wiktoryn wierzył w pochwycenie Kościoła przed plagami
.


Efrajm Syryjczyk 306 – 373 A.D.

Diakonem w kościele w Syrii od 338 r., następnie biskupem Nisibis. Chociaż został „świętym” w Kościele rzymskokatolickim nie był zaangażowany w katolicyzm i nie żył nawet w Imperium Rzymskim aż do ostatnich swoich lat. Nazywa się go również „pseudo-Efrajm”  z powodu późniejszego sporu o autorstwo jego dzieł. Ale nawet w takim przypadku będzie to dzieło datowane na VI-VII wiek.

Odniesienie do pochwycenia Kościoła w książce p.t. „Pesudo-Efrajm” jest bardzo ważne. W swojej pracy „ W ostatnich czasach” napisał:

„Powinniśmy więc dokładnie zrozumieć, moi bracia, co jest bliskie lub oczekujące na nas. Już był głód i plagi, gwałtowne ruchy narodów i znaki, które zostały przepowiedziane przez Pana, zostały już spełnione (skonsumowane) , i nie ma innych, które pozostają, z wyjątkiem nadejścia niegodziwca, na zakończenie królestwa rzymskiego. Dlaczego więc zajmujemy się światowymi sprawamii dlaczego nasz umysł jest skupiony na pożądliwościach świata lub na obawach epok? Dlaczego więc nie odrzucamy wszelkiej troski światowych spraw i dlaczego nasz umysł jest skupiony na pożądliwościach świata lub na obawach epok? Dlaczego więc nie odrzucamy wszelkiej troski o ziemskie czyny i nie przygotowujemy się na spotkanie Pana Chrystusa, aby mógł nas odciągnąć od zamieszania, które przytłacza cały świat? Wierzcie mi, najdrożsi braci, ponieważ nadchodzi (nadejście) Pana, uwierzcie mi, bo koniec świata jest bliski, wierzcie mi, ponieważ jest to ostatnia godzina.
.
Czy też nie wierzycie dopóki nie zobaczycie na własne oczy? Dopilnujcie, aby nie wypełniły się na was słowa proroka, który oświadcza: „Biada tym, którzy pragną ujrzeć dzień Pański!” (Amos 5:8) Gdy zgromadzą się wszyscy święci i wybrani przez Boga, przed uciskiem, który jest przyjdźcie i zostaną zabrani do Pana, aby nie zobaczyli zamieszania, które przytłoczy świat z powodu naszych grzechów. I tak, bracia najdrożsi mi, to jest godzina jedenasta, a koniec świata przychodzi na żniwo, a aniołowie, uzbrojeni i przygotowani, trzymają sierpy w swoich rękach, czekając na królestwo Pana. I myślimy, że ziemia istnieje ze ślepą niewiernością, wcześnie osiągając jej upadek. Pojawiają się pogłoski, grożą wojny różnych ludów, bitwy i najazdy barbarzyńców, a nasze regiony zostaną spustoszone… (Mat. 24:6-7)

Z poczuciem pilności i silnego ostrzeżenia, Efraim pisze, że czasy ostateczne są na tym świecie i mogą rozpocząć się w każdej chwili. Ten tekst bardzo wyraźnie stwierdza, że ​​święci i wybrani przez Boga, narodzeni ponownie w wierze w Pana Jezusa Chrystusa, zostaną „zabrani do Pana” przed Wielki Uciskiem. Efraim także identyfikuje Starotestamentowy „Dzień Pański” i czasy ostateczne – Wielki Ucisk jako to samo wydarzenie (zgodnie z naukami serii Początek i Koniec Wniebowzięcia).

Efraim wierzył, że Kościół zostanie pochwycony przed Wielkim Uciskiem
.


Podsumowanie

Teza, jakoby Jezuici zaimplementowali w przez Johna Darbiego doktrynę pochwycenia Kościoła w środowiskach ewangelikalnych nie znajduje historycznego potwierdzenia.

  • W wierze Ireneusza, pochwycenie miało miejsce przed końcowymi czasami Wielkiego Ucisku.
  • Cyprian wierzył w pochwycenie Kościoła
  • Wiktoryn wierzył w pochwycenie Kościoła przed plagami
  • Efraim wierzył, że Kościół zostanie pochwycony przed Wielkim Uciskiem

Zatem albo Jezuici i John Darby dysponowali wehikułem czasu, albo też wczesny Kościół wyznawał pochwycenie Kościoła.

My wierzymy, że Pan Jezus zachowa nas od godziny próby, jaka przyjdzie na cały świat, że zabierze nas stąd. My oczekujemy błogosławione nadziei a nie horrou krawwego terroru antychrysta.

Tyt. 2:13 Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email