1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Dwunastu Apostołów było naocznymi świadkami zmartwychwstania Pana Jezusa. Dlatego, będąc napełnionymi Duchem Świętym wypełniali swoją posługę świadczenia o Chrystusie. Paweł z Tarsu nie pozostawał w tyle jeśli chodzi o odważne świadczenie o tym, czego wprawdzie nie widział, ale w co głęboko wierzył, dając tym samym dobry przykład nam wszystkim.


Odważne świadectwa Apostoła Pawła o zmartwychwstaniu Chrystusa

  • Przed Sanhedrynem i przed namiestnikiem Feliksem

W rozdziałach 21 do 23 Księgi Dziejów Apostolskich mówi się o perypetiach Pawła w związku z jego podróżą i pobytem w Jerozolimie. Paweł przybywa do świętego miasta, gdzie zostaje aresztowany przez Rzymian, którzy w ten sposób ratują Aostoła od samosądu z ręki jego własnych rodaków. Został postawiony w stan oskarżenia przed Sanhedrynem, a swoją obronę oparł na zmartwychwstaniu. (Zob. Dzieje 22 i 23)

Będąc uwięzionym przez Rzymian i jednocześnie starającym się uniknąć śmierci z rąk swoich rodaków, musi dodatkowo odpierać ciężkie oskarżenia ze strony najwyższego kapłana Ananiasza. W swojej obronie Paweł mówi między innymi:

Dzieje 24:15 Mając nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych 

Nieco dalej Paweł kontynuuje:

Dzieje 24:21Sądzicie mnie dziś z powodu zmartwychwstania umarłych 

Będąc oskarżonym, w niebezpieczeństwie śmierci, stojąc przed sędzią narodu żydowskiego i najwyższym w tym czasie autorytetem w Judei, pierwszą rzeczą o której mówi Paweł w swej obronie, jest ZMARTWYCHWSTANIE UMARŁYCH!

Po dwuletnim pobycie Apostoła Pawła w więzieniu Porcjusz Festus zastąpił Feliksa jako namiestnik Judei:

Dzieje 24:27 A po dwóch latach następcą Feliksa został Porcjusz Festus. Feliks, chcąc sobie zjednać życzliwość Żydów, zostawił Pawła w więzieniu 

  • Przed Porcjuszem Festusem

Kiedy nowy namiestnik Porcjusz Festus zamieszkał w Cezarei, wkrótce udał się do Jerozolimy, a Żydzi, a wśród nich czołowi kapłani oraz wpływowi obywatele, pojawili się przed nim, aby po raz kolejny wysunąć oskarżenia przeciwko Pawłowi i prosząc jednocześnie aby został on przewieziony do Jerozolimy, aby tutaj został osądzony. Planowali bowiem zabić Pawła w drodze do Jerozolimy. (Dzieje 25:1-3). Festus odrzucił ich prośbę i namówił, aby przybyli do Cezarei. Żydzi po przybyciu do Cezarei nie potrafili udowodnić żadnego z zarzutów wysuwanych przeciwko Pawłowi, w związku z czym Paweł zaapelował do Cezara, aby się wypełniło to, o czym czytamy w (Dzieje 23:11)

  • Przed królem Herodem Agryppą II

Bóg dał Pawłowi okazję i możliwość głoszenia Ewangelii najwyższym autorytetom i dostojnikom tamtej epoki. Król Herod Agryppa II w czasie wizyty w Cezarei wyraził chęć wysłuchania Apostoła. Paweł w swej obronie wskazał na obietnice dane przodkom przez Boga (Dzieje 26:6-7) i kończy całą sprawę tymi słowami:

Dzieje 26:8 Dlaczego uważacie za rzecz nie do wiary, że Bóg wskrzesza umarłych?

Za każdym razem, gdy Apostoł Paweł głosił Ewangelię, również wtedy, gdy bronił się przed oskarżeniami że strony Żydów, nie przestawał on mówić o zmartwychwstaniu umarłych, powołując się zarówno na swoje świadectwo, jak i na proroctwa Starego Testamentu:

Dzieje 26:22-23  22 Ale dzięki pomocy Boga żyję do dzisiaj, dając świadectwo małym i wielkim, nic nie mówiąc oprócz tego, co powiedzieli prorocy i Mojżesz, że nastąpi; 23 Że Chrystus ma cierpieć, jako pierwszy zmartwychwstać i zwiastować światłość temu ludowi i poganom

W związku z tym ostatnim czytamy u Izajasza:

Izaj. 42:6-7  6 Ja, PAN, wezwałem cię w sprawiedliwości i ująłem cię za rękę, będę cię strzegł i dam cię jako przymierze dla ludu, jako światłość dla narodów; 7 Abyś otwierał oczy ślepym, wyprowadził więźniów z ciemnicy i z więzienia tych, co siedzą w ciemności

oraz:

Izaj. 49:5-6 5 A teraz mówi PAN, który stworzył mnie na swego sługę już od łona, abym przyprowadził do niego Jakuba, a choćby Izrael nie był zebrany, będę jednak wysławiony w oczach PANA, a mój Bóg będzie moją siłą. 6 I powiedział: To za mało, że jesteś moim sługą, aby podźwignąć pokolenia Jakuba i przywrócić ocalonych z Izraela. Dlatego ustanowię cię światłością dla pogan, abyś był moim zbawieniem aż do krańców ziemi

Paweł nauczał, że Chrystus jest tym, który zmartwychwstając jako pierwszy,, miał zapowiedzieć zbawienie Izraelowi oraz innym narodom na ziemi, tak jak to było w swoim czasie prorokowane i co czytaliśmy u Izajasza.

Prawda ta została odrzucona przez Porcjusza Festusa, gdy wykrzyknął:

Dzieje 26:24 … Jesteś szalony, Pawle! Wielka uczoność doprowadza cię do szaleństwa 

Tylko ci, którzy są przeznaczeni do życia wiecznego mogą uwierzyć, ponieważ jedynie Bóg zna serca wszystkich ludzi. Wprawdzie była głoszona Ewangelia śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, ale brakowało tam serc gotowych, aby ją przyjąć i w nią uwierzyć, ponieważ inni bogowie wypełniali ich serca i czuli się oni z nimi bardzo wygodnie.
.


Więcej o apostolskiej doktrynie zmartwychwstania

Około roku 55 n.e. na długo przed tym, jak został aresztowany i zaprowadzony przed oblicze Cezara, Apostoł Paweł pisze z Koryntu list skierowany do chrześcijan mieszkających w Rzymie, rozpoczynając go tymi słowami:

Rzym. 1:1-5 Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany apostoł, odłączony do głoszenia Ewangelii Boga; (Którą przedtem obiecał poprzez swoich proroków w Pismach świętych); O jego Synu, Jezusie Chrystusie, naszym Panu, który według ciała pochodził z potomstwa Dawida; A pokazał z mocą, że jest Synem Bożym, według Ducha Świętego przez zmartwychwstanie; Przez którego otrzymaliśmy łaskę i apostolstwo, by przywieść do posłuszeństwa wierze wszystkie narody dla jego imienia 

Paweł mówi nam tutaj, że zmartwychwstanie Chrystusa świadczy o nim jako o Synu Bożym, (czyli o samym Bogu). Przez Jego zmartwychwstanie nie tylko wierzymy, ale również widzimy, że Jezus jest oczekiwanym Mesjaszem, Synem Boga, upragnionym przez narody.

  • Tymoteusz

Życie Pawła Apostoła było całkowicie podporządkowane Ewangelii śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. W swoim Drugim Liście do Tymoteusza wzywa:

2 Tym. 2:8-9 Pamiętaj, że Jezus Chrystus, potomek Dawida, powstał z martwych według mojej ewangelii; Dla której znoszę cierpienia jak złoczyńca, aż do więzów, ale Słowo Boże nie jest związane 

Powinniśmy wziąć sobie do serca to wezwanie i głosić zmartwychwstanie naszego Pana jako jedyną nadzieję naszego prawdziwego życia obecnie i w przyszłości.

  • W Antiochii Pizydyjskiej

Podczas swojej pierwszej podróży misyjnej, w Antiochii Pizydyjskiej w regionie Azji Mniejszej, Paweł i Barnaba mieli możliwość przemawiania w synagodze. Pamiętając o całym procesie, jakiemu w dawnych czasach Bóg poddał swój lud (Dzieje 13:13-22), zaczęli głosić Jezusa Chrystusa jako potomka Dawida (w. 23), oraz Jego śmierć i zmartwychwstanie (w. 26-30) kończąc swoje wystąpienie tymi słowami:

Dzieje 13:31 A on przez wiele dni był widziany przez tych, którzy razem z nim przyszli z Galilei do Jerozolimy, a teraz są jego świadkami przed ludem 

Mowa jest tutaj o uczniach Jezusa, którzy byli naocznymi świadkami Jego życia, śmierci i zmartwychwstania.

„Ja ciebie dziś zrodziłem.”

Paweł kontynuuje:

Dzieje 13:32-33  32 I my głosimy wam dobrą nowinę o obietnicy złożonej ojcom; 33 Że Bóg wypełnił ją wobec nas, ich dzieci, wskrzeszając Jezusa, jak też jest napisane w psalmie drugim: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem

Paweł wspomina tutaj Psalm 2, w którym czytamy:

Psalmy 2:7 Ogłoszę dekret: Pan powiedział do mnie: Ty jesteś moim Synem, ją ciebie dziś zrodziłem 

Zrodzenie„, o którym jest tutaj mowa to właśnie jest Zmartwychwstanie Syna. Gdy Ojciec mówi o zrodzeniu Syna „dziś„, oznacza to, że istnieje moment (w czasie i w przestrzeni), w którym Bóg Ojciec wzbudza z martwych swojego Syna. A było to prorokowane około 1000 lat przed samym wydarzeniem.

W Liście do Hebrajczyków, autor opierając się na tym samym fragmencie Psalmu 2 dowodzi boskości Syna:

Hebr. 1:5  Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem? I znowu: Ja będę mu Ojcem, a on będzie mi Synem?

Dowodząc z kolei, że to Bóg Ojciec wzbudził z martwych Syna, autor Listu do Hebrajczyków pisze:

Hebr. 5:5 Podobnie i Chrystus nie sam siebie okrył chwałą, aby stać się najwyższym kapłanem, ale ten, który powiedział do niego: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem

Dawid a zmartwychwstanie Chrystusa

Paweł kontynuował nauczanie w Antiochii Pizydyjskiej:

Dzieje 13:34-37  34 A to, że go wskrzesił z martwych, aby już nigdy nie uległ zniszczeniu, tak wyraził: Dam wam wierne dobrodziejstwa Dawida. 35 Dlatego w innym miejscu mówi: Nie dasz twemu Świętemu doznać zniszczenia. 36 Dawid bowiem za swego pokolenia służył woli Boga, zasnął i został przyłączony do swoich ojców, i doznał zniszczenia. 37 Lecz ten, którego Bóg wskrzesił, nie doznał zniszczenia

Pewne miłosierdzia Dawida” obiecane ludowi Bożemu (w.34), znajdują się w

Izaj. 55:3 Nakłońcie swego ucha i przyjdźcie do mnie, słuchajcie, a wasza dusza będzie żyć. I zawrę z wami wieczne przymierze, pewne miłosierdzia Dawida

Ta obietnica miłosierdzia znalazła odzwierciedlenie w innej obietnicy, której wspomniał Paweł i która znajduje się w (Psalmy 16:10):

Psalmy 16:10 Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle ani nie dopuścisz swemu Świętemu doznać zniszczenia 

Oczywiście Dawid nie mówi tutaj o sobie samym, ale proroczo mówił o Chrystusie. Jest to potwierdzone słowami Apostoła Piotra:

Dzieje 2:29-32  29 Mężowie bracia, mogę swobodnie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. 30 Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg zaręczył mu przysięgą, iż z owocu jego bioder, według ciała, wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie; 31 Przepowiadał to, i mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że jego dusza nie pozostanie w piekle, a jego ciało nie dozna zniszczenia. 32 Tego to Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami

  • Związek zmartwychwstania Chrystusa z naszym zmartwychwstaniem

Jeśli chodzi o Abrahama i wszystkich, którzy są wierzącymi Paweł pisze do Rzymian:

Rzym. 4:23-25  23 A nie tylko ze względu na niego samego napisano, że zostało mu to poczytane; 24 Ale i ze względu na nas, którym ma być poczytane, którzy wierzymy w tego, który wskrzesił z martwych Jezusa, naszego Pana; 25 Który został wydany za nasze grzechy i wstał z martwych dla naszego usprawiedliwienia

Nasze usprawiedliwienie przed Bogiem zabezpieczone jest przez zmartwychwstanie naszego Zbawiciela. Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, próżna byłaby nasza wiara:

1 Kor. 15:17 A jeśli Chrystus nie został wskrzeszony, daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach

A jeśli nie uwierzymy w zmartwychwstanie umarłych?

Jeśli nie uwierzymy w zmartwychwstanie umarłych, nasza hipotetyczna wiara w zmartwychwstanie Chrystusa jest bezpłodna. Paweł odnosi się do tego w następujący sposób:

1 Kor. 15:12-13  12 A jeśli się o Chrystusie głosi, że został wskrzeszony z martwych, jak mogą niektórzy pośród was mówić, że nie ma zmartwychwstania? 13 Jeśli bowiem nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie został wskrzeszony

Niektórzy „wierzący” z kościoła w Koryncie twierdzili, że chociaż Chrystus zmartwychwstał, to jednak nie będzie zmartwychwstania innych ludzi. Również w dzisiejszych czasach wielu tak zwanych „wierzących” nie wierzy w zmartwychwstanie (chociaż nie mówią tego otwarcie). Apostoł Paweł stwierdza, że „… jeśli nie ma zmartwychwstania to i Chrystus nie został wskrzeszony.” Innymi słowy ten, kto nie wierzy, że zmarli będą wskrzeszeni, nie może również prawdziwie uwierzyć, że Chrystus zmartwychwstał. To z kolei oznacza, że jeszcze trwa w swoich grzechach, nie będąc narodzonym na nowo. Takie osoby mogą uchodzić za wierzące, ale w rzeczywistości nie są prawdziwymi braćmi i siostrami w Chrystusie.

  • Z tego, co jest zniszczalne powstanie to, co jest niezniszczalne

Samson wymyślił zagadkę, której nikt nie był w stanie rozwiązać. Brzmiała ona następująco:

Sędziów 14:14 …Z pożerającego wyszedł pokarm, a z mocnego wyszła słodycz 

My wiemy już, że chodziło o lwa, którego Samson zabił własnymi rękami, oraz że kilka dni później w martwym ciele zwierzęcia pszczoły zbudowały plaster miodu. Z martwego ciała wyszła słodycz…! Może to być podobieństwem do tego, co stanie się z ciałami umarłych w Chrystusie. Ich ciała odrodzą się do życia w triumfie i egzaltacji. Czytamy w (1 Kor. 15:42-44):

1 Kor. 15:42-44 Tak też jest że zmartwychwstaniem umarłych. Sieje się ciało w zniszczalności, a jest wskrzeszane w niezniszczalności; Sieje się w niesławie, a jest wskrzeszane w chwale, sieje się w słabości, a jest wskrzeszane w mocy; Sieje się ciało cielesne, a jest wskrzeszane ciało duchowe. Jest ciało cielesne, jest też ciało duchowe 

Rozumiemy zatem, że ciało, które posiadamy (cielesne), zostanie przekształcone w ciało duchowe. Nie oznacza to, że nasze nowe ciało będzie mniej realne. Wręcz przeciwnie, będzie bardziej realne, bardziej prawdziwe, pełne mocy i chwały tak jak na to wskazują cytowane wersety.

Kontynuując Apostoł Paweł mówi:

1 Kor. 15:45-50  45 Tak też jest napisane: Stał się pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam duchem ożywiającym. 46 Jednak pierwsze nie jest to, co duchowe, ale to, co cielesne, potem duchowe. 47 Pierwszy człowiek z ziemi – ziemski, drugi człowiek – sam Pan z nieba. 48 Jaki jest ten ziemski, tacy i ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy i niebiescy. 49 A jak nosiliśmy obraz ziemskiego, tak będziemy nosili obraz niebieskiego. 50 To zaś mówię, bracia, że ciało i krew nie mogą odziedziczyć królestwa Bożego ani to, co zniszczalne, nie odziedziczy tego, co niezniszczalne

Innymi słowy, chociaż jesteśmy potomkami pierwszego Adama, tego, który posiadał ziemskie, cielesne ciało, jesteśmy powołani by odziedziczyć takie samo ciało, jakie posiada zmartwychwstały Jezus Chrystus:

1 Jana 3:2 Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest

Apostoł Jan potwierdza słowa Apostoła Pawła, który powiedział: „… ciało i krew nie mogą odziedziczyć królestwa Bożego ani to, co zniszczalne, nie odziedziczy tego, co niezniszczalne.” Jest rzeczą niemożliwą pójście do Nieba w naszym obecnym, zniszczalnym ciele.

  • Ile będzie zmartwychwstań?

Biblia uczy nas, że, reasumując, będą dwa rodzaje zmartwychwstań: jedno na wieczną chwałę, a drugie na wieczne potępienie. W dawnych czasach prorocy inspirowani przez Boga mówili o zmartwychwstaniu umarłych, zarówno sprawiedliwych jak i niesprawiedliwych, nie ustalając konkretnego czasu kiedy mają nastąpić. Czytamy na przykład u proroka Daniela:

Dan. 12:2 A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzi się, jedni do życia wiecznego, a drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie 

W podobny sposób, bez określania czasu mówił o zmartwychwstaniu sam Jezus Chrystus:

Jana 5:28-29  28 Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą jego głos; 29 I ci, którzy dobrze czynili, wyjdą na zmartwychwstanie do życia, ale ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie na potępienie

O zmartwychwstaniu sprawiedliwych

Czytamy w liście do Tesaloniczan:

1 Tes. 4:13-17  13 A nie chcę, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili jak inni, którzy nie mają nadziei. 14 Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to też tych, którzy zasnęli w Jezusie, Bóg przyprowadzi wraz z nim. 15 Bo to wam mówimy przez słowo Pana, że my, którzy pozostaniemy żywi do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. 16 Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. 17 Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem

Widzimy więc, że ci, którzy umarli w Chrystusie zmartwychwstaną gdy Pan pojawi się w obłokach aby zabrać swój Kościół do nieba. Przybędą wraz z Panem, w bezcielesnej formie, aby tutaj na ziemi otrzymać ciało. W ten sposób wypełnią się proroctwa z:

Dan. 12:2 A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzi się, jedni do życia wiecznego, a drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie

oraz

Izaj. 26:19  Twoi umarli ożyją, wraz z moim trupem powstaną. Ocućcie się i śpiewajcie, wy, którzy spoczywacie w prochu! Twoja rosa bowiem będzie jak rosa na ziołach, a ziemia wyda umarłych

Jest tutaj mowa o wszystkich umarłych wierzących ze Starego i Nowego Testamentu, którzy będą w duchu w Niebie, dopóki nie powrócą razem z Chrystusem, aby otrzymać nowe, chwalebne ciało. Ale, co stanie się z tymi, którzy umrą w Chrystusie po tym, jak Kościół zostanie zabrany do Nieba i dokona się zmartwychwstanie oraz transformacja nas wszystkich? Czytamy w Objawieniu 20:

Obj. 20:4-6  Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat. A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie. Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat

Ewidentnie oni również zmartwychwstaną, ich wskrzeszenie nastąpi wprawdzie już po Pochwyceniu Kościoła ale będą należeć do Pierwszego Zmartwychwstania, które jest zmartwychwstaniem sprawiedliwych.

O zmartwychwstaniu niesprawiedliwych

W Księdze Objawienia, ostatniej księdze zamykającej kanon biblijny, temat zmartwychwstania niesprawiedliwych przedstawiony został w sposób jasny i zwięzły:

Obj. 20:5 A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat…

Ci „inni z umarłych” to są wszyscy ludzie na przestrzeni historii ludzkości, którzy umarli bez Chrystusa. Są zgubieni. Zostaną wskrzeszeni pod koniec Królestwa Tysiącletniego, aby pojawić się przed Sądem Wielkiego Białego Tronu, zwanym też Sądem Ostatecznym:

Obj. 20:11-15  11 I zobaczyłem wielki biały tron i zasiadającego na nim, sprzed którego oblicza uciekła ziemia i niebo, i nie znaleziono dla nich miejsca. 12 I zobaczyłem umarłych, wielkich i małych, stojących przed Bogiem, i otwarto księgi. Otwarto też inną księgę, księgę życia. I osądzeni zostali umarli według tego, co było napisane w księgach, to znaczy według ich uczynków. 13 I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni każdy według swoich uczynków. 14 A śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć. 15 I jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia


Podsumowanie

Nie tylko Apostołowie, ale i ci spośród uczniów, którzy nie byli bezpośrednimi świadkami Zmartwychwstania Pańskiego, odważnie dawali świadectwo o tym, czego wprawdzie nie widzieli, ale w co uwierzyli. To dobry przykład dla nas wszystkich.

Apostoł Paweł będąc oskarżanym i stając w obliczu śmierci przed najwyższymi ówczesnymi autorytetami religijnymi i politycznymi, w swej obronie w pierwszym rzędzie głosił doktrynę zmartwychwstania umarłych. Również głosząc Ewangelię zawsze kładł nacisk na kwestię zmartwychwstania.

Psalm 2:7 mówiąc o „zrodzeniu” wskazuje na zmartwychwstanie Syna Bożego, które miało już swoje miejsce w czasie i przestrzeni i nastąpiło 1000 lat po tym, jak król Dawid napisał te słowa. Na podstawie Psalmu 2 autor Listu do Hebrajczyków dowodzi boskości Syna Bożego (Hebr. 1:5), i tego, że to Ojciec wskrzesił Jezusa Chrystusa.

  • Nasze usprawiedliwienie jest zagwarantowane i oparte na zmartwychwstaniu naszego Zbawiciela. Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, nasza wiara byłaby próżna.
    .
  • Ciało, które otrzymamy przy zmartwychwstaniu będzie realne, obdarzone mocą i chwałą.
    .
  • Biblia naucza o dwóch rodzajach zmartwychwstania: na wieczną chwałę i na wieczne potępienie.
    .
  • Umarli w Chrystusie podczas Wielkiego Ucisku zmartwychwstaną wprawdzie już po Pochwyceniu Kościoła ale będą należeć do Pierwszego Zmartwychwstania, zmartwychwstania sprawiedliwych.
    .
  • Wszyscy umarli niewierzący zmartwychwstaną pod koniec Królestwa Tysiącletniego aby pojawić się przed Sądem Ostatecznym.

SOLI DEO GLORIA

Print Friendly, PDF & Email