1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Wstęp

Jak to już zaznaczyliśmy poprzednio, zmartwychwstanie jest kluczową kwestią naszej wiary. Jest rzeczą niemożliwą prawdziwie wierzyć w Chrystusa i jednocześnie zaprzeczać zmartwychwstaniu. W czasach Jezusa istniała wśród Żydów sekta saduceuszy, którzy w przeciwieństwie do faryzeuszy nie wierzyli w zmartwychwstanie. Pewnego dnia, ufając w swój spryt i inteligencję starali się zaskoczyć Nauczyciela w kwestii zmartwychwstania:

Mat. 22:23-33  23 Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go: 24 Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu. 25 Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu. 26 Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego. 27 A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta. 28 Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę. 29 A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga. 30 Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie. 31 A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: 32 Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. 33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką

Jest rzeczą niemożliwą abyśmy mogli pojąć sprawy Boże naszym ograniczonym umysłem. Z powodu swojej niewiary saduceusze negowali wszystko to, co ma związek z duchowością, kierując się jedynie ograniczoną zdolnością ludzkiego myślenia. Niestety, również w dzisiejszych czasach, wielu ludzi podąża ich śladem. Obyśmy nie byli podobni do tych niewierzących Żydów, ani do epikurejskich i stoickich pogan zamieszkujących Ateny w czasach apostoła Pawła. (Zob. Dzieje 17:16-33). Tylko ci, którzy narodzili się na nowo są w stanie szczerze i prawdziwie uwierzyć w Boże dzieła.


Zmartwychwstanie w Nowym Testamencie

.

 Jezus i kwestia zmartwychwstania

Jezus jest synonimem Zmartwychwstania, ponieważ to On jest Zmartwychwstaniem. Powiedział to wyraźnie, gdy umarły Łazarz od czterech dni spoczywał w grobie:

Jana 11:21-27  21 I powiedziała Marta do Jezusa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. 22 Ale i teraz wiem, że Bóg da tobie, o cokolwiek go poprosisz. 23 Jezus jej odpowiedział: Twój brat zmartwychwstanie. 24 Marta mu powiedziała: Wiem, że zmartwychwstanie przy zmartwychwstaniu w dniu ostatecznym. 25 I powiedział do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, będzie żył. 26 A każdy, kto żyje i wierzy we mnie, nigdy nie umrze. Czy wierzysz w to? 27 Odpowiedziała mu: Tak, Panie. Ja uwierzyłam, że ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym, który miał przyjść na świat

Nieco wcześniej Jezus z Nazaretu głosił:

Jana 5:24 Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słucha mego słowa i wierzy temu, który mnie posłał, ma życie wieczne i nie będzie potępiony, ale przeszedł ze śmierci do życia

Powiedział również:

Jana 5:21 Jak bowiem Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce

I dalej mówił:

Jana 5:25;28-29 Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nadchodzi godzina, i teraz jest, gdy umarli usłyszą głos Syna Bożego, a ci, którzy usłyszą, będą żyć. 28 Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą jego głos; 29 I ci, którzy dobrze czynili, wyjdą na zmartwychwstanie do życia, ale ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie na potępienie

Słowa te są zgodne z tym, co powiedział prorok Daniel:

Daniela 12:2 A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzi się, jedni do życia wiecznego, a drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie

  • Zwiastun

Wydarzenia, które nastąpiły bezpośrednio po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, były zapowiedzią naszego zmartwychwstania:

Mat. 27:50-53  50 Jezus zaś zawołał ponownie donośnym głosem i oddał ducha. 51 A oto zasłona świątyni rozerwała się na pół, od góry aż do dołu, ziemia się zatrzęsła i skały popękały. 52 Grobowce się otworzyły, a wiele ciał świętych, którzy zasnęli, powstało. 53 I wyszli z grobów po jego zmartwychwstaniu, weszli do miasta świętego i ukazali się wielu

Zauważmy, że wspomniani tutaj zmartwychwstali święci, opuścili swoje groby po zmartwychwstaniu Chrystusa. Nie mówi się nic więcej o tych ludziach, którzy prawdopodobnie nie pozostali długo na ziemi. Wprawdzie Pismo Święte milczy na ten temat, ale zakładamy, że otrzymali oni gloryfikowane ciała i ukazali się wielu osobom (w. 53), jako świadectwo cudu, który się dokonał i jako przedsmak pierwszego zmartwychwstania, zwanego zmartwychwstaniem sprawiedliwych. Przypomina nam to o przemienieniu Pana na górze (zob. Mat. 17:1-2), które było zapowiedzią Królestwa Tysiącletniego. Możemy również przypuszczać, że ci zmartwychwstali święci zostali uniesieni do nieba, stając się niejako zwiastunem wydarzeń, które mają nastąpić i o których jest mowa w (1 Tes. 4:13-17).

  • Nagrody dla tych, którzy oczekują zmartwychwstania

Bóg chce, abyśmy zrozumieli znaczenie zmartwychwstania i aby było ono naszą wielką nadzieją podczas ziemskiego życia. Będzie to zmartwychwstanie umarłych i transformacja żyjących, gdzie nie tylko otrzymamy pełnię zbawienia ale i nagrody, które będą nam przyznane po tym, jak zostaniemy osądzeni przez Trybunał Chrystusa, w zależności od tego, jak żyliśmy na ziemi.

Jezus nauczał o tym, mówiąc:

Łuk. 14:12-14  12 Powiedział też do tego, który go zaprosił: Gdy wydajesz obiad albo kolację, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani bogatych sąsiadów, żeby cię czasem i oni w zamian nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. 13 Lecz gdy wydajesz ucztę, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i ślepych. 14 A będziesz błogosławiony, bo nie mają ci czym odpłacić, ale otrzymasz odpłatę przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych

Widzimy więc, że nasza nagroda nie pochodzi od ludzi, tylko pod Boga, a będzie ona przyznana w momencie zmartwychwstania.

  • Nawet grzesznicy wierzyli w zmartwychwstanie

Mat. 14:1-2   W tym czasie tetrarcha Herod usłyszał wieść o Jezusie. I powiedział swoim sługom: To jest Jan Chrzciciel. On zmartwychwstał i dlatego cuda dokonują się przez niego

Herod jakiś czas temu ściął Jana Chrzciciela i pomimo tego, że był pogrążony w grzechach i w pogaństwie, wierzył, że Jan zmartwychwstał jako Jezus.

Marka 6:14-16  I usłyszał o nim król Herod (bo jego imię się rozsławiło), i powiedział: Jan Chrzciciel zmartwychwstał, dlatego cuda dokonują się przez niego. 15 A inni mówili: To Eliasz; jeszcze inni mówili: To prorok albo ktoś jak jeden z proroków. 16 Gdy Herod o tym usłyszał, powiedział: To Jan, którego ściąłem. On zmartwychwstał

Jak możemy zauważyć, nawet ludzie idący na zatracenie, jak Herod, wierzyli w zmartwychwstanie umarłych.

Paradoksalnie, istnieją chrześcijanie, którzy mają trudność z uwierzeniem w zmartwychwstanie. W kontekście zmartwychwstania Pana Jezusa i jego pojawienie się pośród uczniów czytamy:

Marka 16:14 Na koniec ukazał się jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im ich niewiarę i zatwardziałość serca, że nie wierzyli tym, którzy go widzieli wskrzeszonego

  • Jezus przed śmiercią zapowiada swoje zmartwychwstanie

Jezus wiedział o tym, że nie tylko umrze, ale że zostanie także wskrzeszony:

Mat. 26:30-32  30 A gdy zaśpiewali hymn, wyszli ku Górze Oliwnej. 31 Wtedy Jezus powiedział do nich: Wy wszyscy zgorszycie się z mojego powodu tej nocy. Jest bowiem napisane: Uderzę pasterza i rozproszą się owce stada. 32 Lecz gdy zmartwychwstanę, udam się do Galilei przed wami

Trzeciego dnia od Jego śmierci anioł, który ukazał się Marii Magdalenie i drugiej Marii potwierdził słowa Jezusa:

Mat. 28:6-7  Nie ma go tu. Powstał bowiem, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał Pan. Idźcie szybko i powiedzcie jego uczniom, że zmartwychwstał i oto udaje się do Galilei przed wami. Tam go ujrzycie. Oto wam powiedziałem

Również związku z tym, co wydarzyło się na Górze Przemienienia, Jezus zapowiedział swoje zmartwychwstanie:

Marka 9:2-9  A po sześciu dniach Jezus wziął ze sobą Piotra, Jakuba i Jana i wprowadził ich samych na wysoką górę, żeby byli na osobności. I przemienił się przed nimi. A jego szaty stały się lśniące i bardzo białe, jak śnieg, jak żaden folusznik na ziemi nie potrafi wybielić. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr powiedział do Jezusa: Mistrzu, dobrze nam tu być. Postawmy więc trzy namioty: jeden dla ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Nie wiedział bowiem, co ma powiedzieć, gdyż byli przestraszeni. I pojawił się obłok, który ich zacienił, a z obłoku rozległ się głos: To jest mój umiłowany Syn, jego słuchajcie. A nagle, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli obok siebie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie mówili o tym, co widzieli, aż Syn Człowieczy powstanie z martwych

Należy zwrócić uwagę na to, że Jezus mówi o swojej śmierci i zmartwychwstaniu bezpośrednio po tym jak uczniowie ujrzeli Jego chwałę w momencie Przemienienia. Nawet w najpiękniejszych, najwspanialszych chwilach naszego życia możemy otrzymać smutne, a czasem tragiczne wiadomości. Nie powinniśmy pozwolić na to, aby życiowe okoliczności przyćmiły naszą radość zbawienia i prawdziwy pokój którym obdarza nas Jezus Chrystus.

  • Świadectwo proroka Jonasza

Wiemy, że prorok Jonasz przebywał we wnętrzu wielkiej ryby przez trzy dni i trzy noce. Był to nieomylny znak tego, co miało spotkać Mesjasza kilka wieków później. Jezus przebywał ten sam okres czasu we wnętrzu ziemi:

Mat. 12:38-40  38 Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie i z faryzeuszy odpowiedzieli: Nauczycielu, chcemy widzieć znak od ciebie. 39 A on odpowiedział im: Pokolenie złe i cudzołożne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, oprócz znaku proroka Jonasza. 40 Jak bowiem Jonasz był w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi trzy dni i trzy noce

Jezus zapowiedział tutaj w sposób symboliczny, niebezpośredni, swoje zmartwychwstanie. Jonasz po trzech dniach we wnętrzu wielkiej ryby wyszedł na zewnątrz i żył dalej. Tak samo Chrystus pozostawał fizycznie martwym przez taki sam okres czasu i powrócił do życia. Faryzeusze i uczeni w Piśmie nie mogli tego zrozumieć, gdyż zamiast myśleć o odpowiedzialności moralnej przed Bogiem, starali się znaleźć poklask i uznanie wśród otaczających ich ludzi.


Apostołowie i kwestia zmartwychwstania

Apostołowie nauczali o zmartwychwstaniu Chrystusa oraz o zmartwychwstaniu wszystkich zmarłych na podstawie Pisma Świętego oraz własnego, bezpośredniego świadectwa zmartwychwstania Pana. Był to fundament ich nauczania i głoszenia wszystkim ludziom, zarówno Żydom, jak i ludziom z narodów.

  • Naoczni świadkowie

Piotr apostoł po tym, jak został napełniony mocą Ducha Świętego wraz z innymi stu dwudziestoma uczniami którzy wraz z nim znajdowali się w pokoju na górze (Dzieje 2:1-4), złożył przed tysiącami Żydów znajdujących się wtedy w Jerozolimie następującą deklarację:

Dzieje 2:29-32  29 Mężowie bracia, mogę swobodnie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. 30 Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg zaręczył mu przysięgą, iż z owocu jego bioder, według ciała, wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie; 31 Przepowiadał to, i mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że jego dusza nie pozostanie w piekle, a jego ciało nie dozna zniszczenia. 32 Tego to Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami

  • Dwunasty Apostoł

Nieco wcześniej Apostołowie rozważali dołączenie do nich jednego z braci w celu skompletowania liczby dwunastu Apostołów po tym, jak poszedł na zatracenie Judasz Iszkariota, który zdradził Jezusa. W wyborze nowego apostoła niezwykle ważną rolę odgrywała kwestia aby kandydat był świadkiem zmartwychwstania Chrystusa. Czytamy w Dziejach Apostolskich:

Dzieje 1:21-26  21 Trzeba więc, aby jeden z tych mężczyzn, którzy z nami byli przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał wśród nas; 22 Począwszy od chrztu Jana aż do dnia, w którym został wzięty od nas w górę, stał się wraz z nami świadkiem jego zmartwychwstania. 23 I wybrali dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja. 24 I tak się modlili: Ty, Panie, który znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś; 25 Aby zajął miejsce w tym posługiwaniu i apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby odejść na swoje miejsce. 26 I dali im losy, a los padł na Macieja. I został przyłączony do jedenastu apostołów

Warto tutaj podkreślić kilka rzeczy:

1. Istniała potrzeba uzupełnienia liczby apostołów do dwunastu. Po upadku Judasza Iszkarioty zostało ich bowiem jedenastu

2. Nie każdy mógł zostać apostołem. Musiał to być uczeń Chrystusa od Jego chrztu dokonanego przez Jana, czyli od momentu, gdy Jezus rozpoczął swoją posługę, aż do Wniebowstąpienia

3. Musiał być naocznym świadkiem zmartwychwstania Chrystusa. Musiał widzieć na własne oczy zmartwychwstałego Pana Jezusa. Podkreśla to znaczenie zmartwychwstania

4. Było dwóch kandydatów, ale tylko jeden mógł zostać wybrany. Rzucili losy i w ten sposób Bóg wybrał lepszego kandydata. Czytamy w (Przysłów 16:33): „Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od Pana.” Czytamy również: „Los kładzie kres sporom i rozstrzyga między możnymi.” (Przysłów 18:18) Powierzanie Bogu rozstrzygnięcia w danej sprawie poprzez rzucenie losów było zwyczajem zaczerpniętym że Starego Testamentu.

5. „I tak się modlili: Ty, Panie, który znasz serca wszystkich...” (Dzieje 1:24). Jest oczywiste, że kandydat, którego mieli wybrać, powinien mieć serce bardziej zwrócone ku Panu, a Bóg jest jedynym, który naprawdę zna ludzkie serca. Prawdziwy lider chrześcijański musi mieć serce pokorne i wrażliwe na głos Ducha Świętego, być uniżonym i pokornym przed Bogiem.

  • Odważni w świadczeniu o tym, co widzieli na własne oczy

Apostołowie, pełni Ducha Świętego, nie wahali się składać świadectwo o zmartwychwstaniu Chrystusa bez względu na konsekwencje:

Dzieje 4:1-4   A gdy mówili to do ludzi, nadeszli kapłani, dowódca straży świątynnej i saduceusze; Oburzeni, że nauczają ludzi i głoszą w Jezusie powstanie z martwych. Schwytali ich i wtrącili do więzienia aż do następnego dnia, bo był już wieczór. A wielu z tych, którzy słyszeli słowo, uwierzyło. A mężczyzn było w liczbie około pięciu tysięcy

Apostołowie głosili nie tylko zmartwychwstanie Jezusa, ale również zapowiadali zmartwychwstanie wszystkich umarłych w Chrystusie, którzy zostaną wzbudzeni do życia wiecznego.


Nauczanie apostołów na temat zmartwychwstania

Apostołowie nauczali o zmartwychwstaniu zarówno Chrystusa, jak i tych, którzy w niego wierzą. To był podstawowy temat ich nauki, ponieważ na zmartwychwstaniu oparta jest cała nadzieja wiary chrześcijańskiej. Jeśli nie ma zmartwychwstania, to nasza wiara nie ma żadnego sensu.

Obserwujemy zadziwiający kontrast pomiędzy nauką apostołów i nauczaniem aktualnym, w takim sensie, że w obecnych czasach niewiele uwagi poświęca się zmartwychwstaniu umarłych. Dzisiejsi nauczyciele mówią nam, że „pójdziemy do nieba„, ale niewiele wspomina się o tym, w jaki sposób to nastąpi, ani o naszym gloryfikowany ciele, które otrzymamy przy zmartwychwstaniu. Nie będziemy jedynie duchem, pozbawionym ciała na zawsze. Oczekujemy na pochwycenie i zmartwychwstanie wszystkich wierzących oraz otrzymanie nowego, uwielbionego i jednocześnie fizycznego ciała.

W związku z tym, jak ważna jest kwestia zmartwychwstania, apostoł Piotr rozpoczyna swój pierwszy list tymi słowami:

1 Piotra 1:3-5  Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który według swego wielkiego miłosierdzia zrodził nas na nowo do żywej nadziei przez wskrzeszenie Jezusa Chrystusa z martwych; Do dziedzictwa niezniszczalnego i nieskalanego, i niewiędnącego, zachowanego w niebie dla was; Którzy jesteście strzeżeni mocą Boga przez wiarę ku zbawieniu, przygotowanemu do objawienia się w czasie ostatecznym


Kontrast pomiędzy śmiercią i zmartwychwstaniem

Zmartwychwstanie Pana Jezusa jest dla nas tak samo ważne jak Jego śmierć za nasze grzechy:

Rzym. 6:5  Jeśli bowiem zostaliśmy z nim wszczepieni w podobieństwo jego śmierci, to będziemy też z nim wszczepieni w podobieństwo zmartwychwstania

Te słowa Apostoła Pawła należy rozumieć nie jako metaforę, ale w sensie dosłownym, całkowicie realnym. Zmartwychwstaniemy w chwale tak jak Chrystus, jeżeli oczywiście umarliśmy razem z nim. Nie ma bowiem zmartwychwstania jeśli nie nastąpiła śmierć cielesna.


Podsumowanie

Zmartwychwstanie jest kluczową kwestią naszej wiary. Nie ma prawdziwej wiary, bez wiary w zmartwychwstanie

Jezus jest synonimem Zmartwychwstania, ponieważ to On jest Zmartwychwstaniem

Zmartwychwstanie umarłych i transformacja żyjących to moment w którym otrzymamy również nagrody w zależności od tego jak żyliśmy na ziemi

Jezus wiedział, że umrze, ale wiedział również, że zmartwychwstanie

Apostołowie nauczali o doktrynie zmartwychwstania zarówno Chrystusa jak i wszystkich wierzących

Śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa mają równie ważne znaczenie

Z punktu widzenia Boga nasze zmartwychwstanie jest już faktem dokonanym w Wieczności. Dla nas proces ten zakończy się w momencie otrzymania nowego, fizycznego i uwielbionego ciała.

SOLI DEO GLORIA

Print Friendly, PDF & Email