1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Wstęp

Zmartwychwstanie w odniesieniu do zbawienia oznacza powrót do życia i odwrócenie się na zawsze od śmierci, której bezpośrednią przyczyną był grzech. Zmartwychwstanie jest kulminacją wszystkich działań Boga skierowanych ku człowiekowi, ponieważ człowiek cielesny skazany jest na śmierć z uwagi na swoje grzechy. Czytamy w Piśmie:

Efezj. 2:1 I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach
.
Efezj. 2:4-6 Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował; I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni; I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie 

Z punktu widzenia Boga, już zmartwychwstaliśmy i jesteśmy w miejscach niebiańskich wraz z Jego Synem. Dla nas jest to kwestia wiary.


Przed założeniem świata

Zmartwychwstanie umarłych było przewidziane przez Boga zanim dokonał On dzieła stworzenia wszystkiego. Chrystus, jako Baranek Boży, przeznaczony był na ofiarę jeszcze przed założeniem świata:

1 Piotra 1:19-20 Lecz drogą krwią Chrystusa jako baranka niewinnego i nieskalanego; Przeznaczonego do tego przed założeniem świata, a objawionego w czasach ostatecznych że względu na was 

Bóg, dla którego nie istnieje ani przeszłość, ani przyszłość (czas jest bowiem dziełem Boga), wiedział, że pierwszy człowiek (Adam) zgrzeszy i cała ludzkość pójdzie w jego ślady. Jednak już wcześniej przygotował rozwiązanie dla tych, którzy mieli być zbawieni; dla tych którzy mieli Go pokochać i odziedziczyć przygotowane dla nich Królestwo:

Mat. 25:34 Wtedy król powie do tych, którzy będą po jego prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata 

.


Przed Starym Przymierzem

Plan zbawienia, wraz ze zmartwychwstaniem jako ostatecznym celem całkowitego odnowienia, rozpoczął się od momentu upadku człowieka, gdy Bóg powiedział do szatana:

1 Mojż. 3:15 I wprowadzę nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem. Ono zrani ci głowę a ty zranisz mu piętę 

Potomstwem kobiety (Ewy, matki wszystkich żyjących), jest Chrystus człowiek, który śmiertelnie zranił głowę szatana oddając swoje życie na Krzyżu. Śmierć Chrystusa oznacza ranę na pięcie. Było to jedyne rozwiązanie prowadzące do tego, aby mogło się dokonać w przyszłości zmartwychwstanie tych, którzy umarli w Chrystusie. Zapowiadana przez Boga droga odnowienia człowieka miała tam swój początek. Końcowym etapem tej drogi będzie zmartwychwstanie w chwale wszystkich wierzących.

Adam i Ewa, stworzeni aby nigdy nie zaznać śmierci, z powodu swego grzechu i upadku powrócili „do prochu„. W konsekwencji grzechu pierworodnego cała ludzkość stopniowo zaczęła się coraz bardziej wypaczać. Zło stało się wspólnym mianownikiem ludzi żyjących w epoce przed potopem. Dlatego Bóg zdecydował wymierzyć karę ludziom kompletnie zdegenerowanym:

1 Mojż.  6:5-7 A gdy Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i wszystkie zamysły i myśli ich serca były tylko złe po wszystkie dni; Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi, i ubolewał nad tym całym sercem. I Pan powiedział: Zgładzę z powierzchni ziemi człowieka, którego stworzyłem, zarówno człowieka, jak i bydło, zwierzęta pełzające i ptactwo niebieskie, bo żałuję, że ich uczyniłem 

Bóg zsyłając potop na całą ziemię unicestwił cywilizację, która zmierzała drogą Kaina i posiadała jego charakter.

Set i czasy przed potopem

Bóg obdarzył Adama i Ewę trzecim synem, w ten sposób ludzkość otrzymała jeszcze jedną szansę:

1 Mojż.  4:25-26 I Adam znów obcował ze swoją żoną, a ona urodziła syna i nadała mu imię Set, mówiąc: Dał mi Bóg inne potomstwo za Abla, którego zabił Kain. Setowi też urodził się syn i nadał mu imię Enosz. Wtedy zaczęto wzywać imienia Pana 

Przed potopem, przez pewien okres, część spośród żyjących wtedy ludzi wzywała imienia Boga. Nadszedł jednak czas, gdy pomimo rozdzielenia między pobożnym potomstwem Seta i bezbożną linią Kaina, doszło do niepowodzenia i upadku tych pierwszych. Potomkowie Seta zawiedli jeśli chodzi o Boże świadectwo, które zostało im powierzone. Główną tego przyczyną było praktykowanie przez nich grzechu cudzołóstwa i jemu podobnych:

1 Mojż. 6:1-2,4 Gdy ludzie zaczęli się mnożyć na ziemi i zaczęły im się rodzić córki; Synowie Boży, widząc, że córki ludzkie były piękne, brali sobie za żony wszystkie, które sobie upodobali… W tych dniach byli na ziemi olbrzymi; nawet i potem, gdy synowie Boży zbliżali się do córek ludzkich, a one rodziły im synów. To są mocarze, którzy od dawna byli sławnymi mężczyznami 

W czasach, gdy żył Jared (1 Mojż. 5:18), również potomstwo Kaina rozmnażało się na ziemi, rodziło się dużo kobiet o niezwykłej urodzie. „Synowie Boży„, czyli mężczyźni z potomstwa Seta, bardzo często ulegali pokusie i popełniali z tymi kobietami akty niemoralności seksualnej i w żaden sposób nie potrafili powstrzymać się od popełniania grzechu. (Musimy w tym momencie nadmienić, że niektórzy teolodzy twierdzą, iż wspomniani tutaj „synowie Boży” to anioły, które się zmaterializowały w formie ludzkiego ciała i miały stosunki seksualne z kobietami).

Apostazja i nieposłuszeństwo zawsze prowadzą do sądu Bożego:

Izaj. 1:2-7 2 Słuchajcie, niebiosa, a ty, ziemio, nakłoń ucha. PAN bowiem przemówił: Wychowałem i wywyższyłem synów, ale oni zbuntowali się przeciw mnie. 3 Wół zna swojego gospodarza i osioł żłób swego pana, lecz Izrael mnie nie zna, mój lud się nie zastanawia. 4 Biada narodowi grzesznemu, ludowi obciążonemu nieprawością, potomstwu złoczyńców, synom powodującym zepsucie! Opuścili PANA, pobudzili do gniewu Świętego Izraela, odwrócili się od niego. 5 Po co was jeszcze bić, skoro mnożycie przestępstwa? Cała głowa chora, całe serce omdlałe. 6 Od stopy aż do głowy nie ma w nim nic zdrowego; same rany i sińce, i gnijące rany; nieopatrzone ani nieprzewiązane, ani niezmiękczone olejkiem. 7 Wasza ziemia jest spustoszona, wasze miasta – spalone ogniem. Waszą ziemię pożerają na waszych oczach cudzoziemcy i pustoszą, jak to zwykli czynić obcy
.
Hebr. 6:4-6 4 Niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego; 5 Zakosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku; 6 A odpadli – ponownie odnowić ku pokucie, gdyż sami sobie znowu krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na hańbę

Noe z rodu Seta

1 Mojż. 6:8 Ale Noe znalazł łaskę w oczach Pana 

Wśród wszystkich żyjących wtedy ludzi znalazł się tylko jeden człowiek, który podobał się Bogu.

1 Mojż.  6:9 …Noe był człowiekiem sprawiedliwym i doskonałym w swoich czasach…

Poprzez Seta Noe był w linii prostej potomkiem Adama i Ewy i jest przodkiem nas wszystkich. W ten sposób cała ludzkość żyjąca po potopie pochodzi od Seta a nie od Kaina.

Przymierze Noego

Gdy arka Noego po wędrówce przez wody osiadła na powierzchni ziemi a ci, którzy przeżyli znaleźli się na suchym lądzie, Bóg zawarł przymierze z Noem i jego potomkami (czyli również z nami):

1 Mojż.  9:1-7 I Bóg błogosławił Noego i jego synów, i powiedział im: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię. 2 A strach i lęk przed wami będzie nad wszelkim zwierzęciem ziemi, nad wszelkim ptactwem nieba, nad wszystkim, co się porusza na ziemi, i nad wszelkimi rybami morza; oddane są w wasze ręce. 3 Wszystko, co się porusza i żyje, będzie dla was pokarmem, podobnie jak rośliny zielone, daję wam to wszystko. 4 Lecz nie będziecie jeść mięsa z jego życiem, to jest z jego krwią. 5 A ja będę żądał waszej krwi, to jest waszego życia; od każdego zwierzęcia będę jej żądał, jak i od ręki człowieka; od ręki każdego brata jego będę żądał życia człowieka. 6 Kto przeleje krew człowieka, przez człowieka będzie przelana jego krew, bo na obraz Boga człowiek został stworzony. 7 Wy zaś bądźcie płodni i rozmnażajcie się; rozradzajcie się na ziemi i rozmnażajcie się na niej

Wprawdzie Bóg odtworzył wszystkie rzeczy po potopie, to jednak jest duża różnica między epokami przed potopem i po nim.

Zło się rozprzestrzenia

Pomimo Bożej kary wymierzonej przez zesłanie potopu, zło nie zniknęło, a szatan, zwany księciem tego świata wiedział w jaki sposób manipulować ludźmi. Tym razem wykorzystał ludzką pychę i fałszywą religijność. Wyrazem tego jest budowa wieży Babel, która zakończyła się fiaskiem. Jednakże szatanowi jeszcze raz udało się odwieść ludzi od prawdziwej wiary i posłuszeństwa Bogu. Tym niemniej Bóg kontynuował swój plan zbawienia.

Abraham i Boża obietnica

Na scenie dziejów ludzkości pojawia się Abraham. (1 Mojż. 12). Początkowo miał on na imię Abram, co oznacza „ojciec wywyższony„, pomimo tego, iż nie miał dzieci. Bóg złożył obietnicę jemu i jego potomstwu:

1 Mojż. 12:2-3 A uczynię z ciebie wielki naród, będę cię błogosławił i rozsławię twoje imię, i będziesz błogosławieństwem. I będę błogosławił tym, którzy tobie będą błogosławić; a tych, którzy przeklinają ciebie, będę przeklinać. W tobie będą błogosławione wszystkie narody ziemi 

W Abrahamie Bóg pobłogosławił wszystkich tych ludzi na ziemi, którzy mieli zostać zbawieni. Abraham, ojciec narodu żydowskiego i nas wszystkich, którzy jesteśmy wyznawcami wiary, stał się częścią Bożego planu zbawienia ludzi. Ostatecznym celem naszej zbawczej wiary jest zmartwychwstanie, które nastąpi w wyznaczonym przez Boga momencie.
.


Stare Przymierze

Bóg jeszcze raz zawarł Przymierze, tym razem z Mojżeszem, synem jednego z potomków Lewiego, syna Jakuba, syna Izaaka, syna Abrahama. Izrael, naród wywodzący się od Jakuba, został zniewolony w Egipcie, a po ponad 400 latach niewoli Bóg polecił Mojżeszowi wyprowadzenie swojego ludu z niewoli. Przed wyjściem z Egiptu (który jest symbolem świata), Bóg nakazuje Izraelitom obchodzenie Paschy (zob. 2 Mojż. 12), święta paschalnego baranka, którego krew jest symbolem odkupienia ludzi wierzących. Jest to zapowiedź przyjścia prawdziwego Baranka Bożego, którym jest Jezus Chrystus.

Przez Mojżesza Bóg dał swojemu ludowi Prawo, przygotowując ich tym samym do zorganizowanego życia zarówno w sferze praktycznej jak i duchowej. Wszystko to było jednakże tylko zapowiedzią tego, który miał nadejść: Jezusa Chrystusa.

Poprzez Prawo Mojżeszowe Bóg ukazał człowiekowi jego prawdziwą sytuację, jego tragiczną rzeczywistość:

a) Człowiek jest istotą upadłą
b) Wymagania Bożej świętości są bardzo wysokie
c) Człowiek nie jest w stanie o własnych siłach wypełnić wszystkich Bożych przykazań

Frustracja związana z tymi trzema prawdami trwała i pogłębiała się na przestrzeni wieków aż do momentu, gdy sam Bóg dał nam wyjście z tego problemu, stając się człowiekiem w Jezusie Chrystusie.

Apostoł Paweł mówi o Prawie Mojżeszowym:

Gal. 3:19 Po co więc prawo? Zostało dodane z powodu przestępstw, aż do przyjścia potomka któremu złożono obietnicę…

Potomkiem tym jest Jezus Chrystus, który ranił śmiertelnie węża, co zostało zapowiedziane przez Boga w Księdze Rodzaju.

Gal. 3:13 Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie 

W Chrystusie zostało wypełnione całe Prawo, a rezultatem tego będzie zmartwychwstanie wierzących. Gdy Chrystus pochwyci swój Kościół nastąpi zmartwychwstanie wszystkich wierzących. Gdy Chrystus powróci na ziemię wraz z Kościołem, będzie to początek Królestwa Tysiącletniego.

Zapowiedzi od Boga

Poprzez swoich proroków Bóg dał nam już w Starym Testamencie zapowiedź Jego planów całkowitej regeneracji ludzi zbawionych, czyli zmartwychwstania. Bowiem już od czasów Starego Testamentu Słowo Boże mówiło o zmartwychwstaniu. Czytamy u Izajasza (ok. 700 p.n.e.):

Izaj. 26:19 Twoi umarli ożyją, wraz z moim trupem powstaną. Ocućcie się i śpiewajcie, wy, którzy spoczywacie w prochu! Twoja rosa będzie bowiem jak rosa na ziołach, a ziemia wyda umarłych 

Tysiąc lat przed Chrystusem autor Psalmu zapytał:

Psalmy 85:6 Czy nie ożywisz nas na nowo, aby twój lud rozradował się w tobie? 

Bóg odpowiedział ustami proroka Ozeasza (ok. 800 p.n.e.):

Oz. 6:1-2 Chodźcie i zawróćmy do Pana, bo on nas poszarpał i on nas uzdrowi; uderzył, a opatrzy nasze rany. Ożywi nas po dwóch dniach, a trzeciego dnia wzbudzi nas i będziemy żyć przed jego obliczem 

Ozeasz prorokuje tutaj zarówno zmartwychwstanie Izraela (zob. Rzym. 11:26), jak i zmartwychwstanie Chrystusa. Na długo przed Ozeaszem, Hiob mówił przez Ducha Świętego o zmartwychwstaniu Chrystusa:

Hioba 19:25 Wiem bowiem, że mój Odkupiciel żyje i że w ostateczny dzień stanie na ziemi 

Król Dawid miał pewność swojego zmartwychwstania:

Psalmy 17:15 Ja zaś w sprawiedliwości ujrzę twe oblicze, a gdy się obudzę, nasycę się twoim podobieństwem

Słowa te pozostają w zgodzie z deklaracją Apostoła Jana:

1 Jana 3:2 Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest 

W bardzo jasny sposób prorok Izajasz mówi nam o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, Sługi Bożego:

Izaj. 53:7-12 7 Uciśniony i gnębiony, ale nie otworzył swoich ust. Jak baranek na rzeź prowadzony i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust. 8 Został zabrany z więzienia i z sądu. Kto wypowie jego pokolenie? Został bowiem wyrwany z ziemi żyjących i zraniony za przestępstwo mojego ludu. 9 I wyznaczono mu grób z niegodziwcami, a z bogaczami była jego śmierć, choć nieprawości nie uczynił ani nie znaleziono fałszu w jego ustach. 10 Lecz spodobało się PANU zetrzeć go i zgnębić. A po złożeniu swojej duszy na ofiarę za grzech, ujrzy swoje potomstwo, przedłuży swoje dni i to, co się podoba PANU, przez jego rękę szczęśliwie się spełni. 11 Z udręki swojej duszy ujrzy owoc i nasyci się. Mój sprawiedliwy sługa swoim poznaniem usprawiedliwi wielu, bo sam poniesie ich nieprawości. 12 Dlatego dam mu dział wśród wielkich, aby dzielił się zdobyczami z mocarzami, ponieważ wylał swoją duszę na śmierć. Został zaliczony do przestępców, sam poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami

Równie wyraźnie czytamy u Daniela, gdzie Boży prorok, kilka wieków przed Chrystusem mówi nam w szczegółach o końcu czasów, na krótko przed chwalebnym, powtórnym przyjściem Pana:

Dan. 12:1-2 W tym czasie powstanie Michał, wielki książę, który wstawia się za synami twego ludu. Nastanie czas ucisku, jakiego nie było, odkąd narody zaczęły istnieć aż do tego czasu. W tym czasie twój lud zostanie wybawiony, każdy, kto znajdzie się zapisany w księdze. 2 A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzi się, jedni do życia wiecznego, a drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie

.


Podsumowanie

W kontekście nieuniknionego przyjścia Pana Jezusa po swój lud, możemy stwierdzić, że:

  • Zmartwychwstanie oznacza powrót do życia, odwrócenie się na zawsze od śmierci spowodowanej grzechem
  • Zmartwychwstanie jest fundamentalnym wyrazem Bożej łaski skierowanej ku człowiekowi, który znajduje się w mocy śmierci z powodu swoich grzechów
  • Dla Boga, który jest Wieczny i żyje w wieczności, już zmartwychwstaliśmy i zasiedliśmy w miejscach niebiańskich wraz z Jego Synem. Dla nas jest to wciąż kwestia wiary
  • Zmartwychwstanie zostało przewidziane i ustalone przez Boga jeszcze przed założeniem świata
  • Plan zbawienia i zmartwychwstanie jako ostateczny etap całkowitej regeneracji rozpoczął się w momencie upadku pierwszego człowieka.
  • Bóg objawił nam swój plan zbawienia krok po kroku, na przełomie dziejów ludzkości a punktem kulminacyjnym tego planu jest zmartwychwstanie

SOLI DEO GLORIA

Print Friendly, PDF & Email