Pierwsi premilenialiści

Premilenializm jest tak wyraźnie nauczany w Objawieniu 19 i 20, że trudno jest zrozumieć, jak ktokolwiek może myśleć inaczej, nie uświadamiając sobie uczciwie, że sprzeciwia się tekstowi biblijnemu. Panowanie Królestwa Mesjasza było tak samo jasno nauczane w Starym Testamencie. Jezus i jego uczniowie jako autorzy ksiąg Pisma Świętego również popierają pojęcie Ziemskiego Królestwa pod przywództwem przez Mesjasza.

Taka klarowność w Biblii dostarcza prawdopodobnego powodu, dla którego Ojcowie wczesnego kościoła, którzy mówili w tej sprawie, byli wszyscy premilenialistami. Pierwszymi premilenialistami byli ci, którzy otrzymali Boże objawienie i zapisali je w Biblii.


Papiasz (60-130 A.D.)

Euzebiusz (zm. ok. 379 A.D.) Mówi nam, że jednym z najwcześniejszych ojców kościoła, który słyszał apostoła Jana i innych, którzy znali Pana i Jego Apostołów, był Papiasz (A.D. 60-130), biskup Hierapolis we Frygii, Azja Mniejsza. Papiasz nauczał,

„że Tysiącletnie Królestwo będzie po zmartwychwstaniu, kiedy królestwo Chrystusowe osiądzie w materialnej formie na tej ziemi.” – Papiasz as quoted in Eusebius Ecclesiastical History, II vols, (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1926), Vol. I, p. 297.

Iereneusz mówi nam, że Papiasz w 4 księdze  pism Papiasza, które już nie istnieją, z wyjątkiem kilku fragmentów

„podawał, że oni słyszeli od niego o tym, jak to Pan nauczał w odniesieniu do tych czasów” (nt. „Tysiąclecia”)

Następujące powiedzenie Papiasza zostało zapisane:

Tysiąclecie Królestwo będzie po zmartwychwstaniu, gdy na Ziemi zostanie ustanowione osobiste panowanie Chrystusa.” – Papiasz, Fragmenty rozdz. 6.

.


Ireneusz (130-202 A.D.)

Potwierdza premilenializm tymi słowy

3. Błogosławieństwo Izaaka, któremu pobłogosławił swego młodszego syna Jakuba, ma to samo znaczenie, kiedy mówi:
..
1 Mojż. 27:27 Oto zapach mego syna jak zapach pola, które PAN błogosławił
..
Ale” polem jest świat „.
..
Mat. 13:38 Polem jest świat, dobrym ziarnem są synowie królestwa, kąkolem zaś są synowie złego.
.
I w związku z tym dodał:
.
1 Mojż. 27:28-29 28 Niech Bóg da ci z rosy nieba i żyzność ziemi oraz obfitość zboża i wina. 29 Niech ludzie ci służą i niech ci się kłaniają narody. Bądź panem twoich braci i niech ci się kłaniają synowie twojej matki. Niech będzie przeklęty, kto cię przeklina, a niech będzie błogosławiony, kto cię błogosławi.
..
Jeśli ktokolwiek nie przyjmuje tych rzeczy jako odnoszących się do wyznaczonego królestwa, musi popaść w wiele sprzeczności i przeciwieństwa, jak to ma miejsce w przypadku Żydów, którzy są w absolutnym zakłopotaniu. Albowiem nie tylko narody w tym życiu nie służyły temu Jakubowi; ale nawet po tym jak otrzymał błogosławieństwo, sam wyszedł [z domu], służył swojemu wujowi Labanowi Syryjczykowi przez dwadzieścia lat,
.
1 Mojż. 31:41 Dwadzieścia lat ci służyłem w twoim domu: czternaście lat za twoje dwie córki, a sześć lat za twoje bydło. A po dziesięć razy zmieniałeś moją zapłatę.
..
I nie tylko nie został panem swego brata, ale sam oddałpokłon mu przed bratem Ezawem, po powrocie z Mezopotamii do swego ojca i ofiarował mu wiele prezentów.
.
1 Mojż. 33:3 Sam zaś wyszedł przed nich i pokłonił się siedem razye aż do ziemi, zanim doszedł do swego brata.
.
Co więcej, w jaki sposób odziedziczył tu dużo zboża i wina? Przecież wyemigrował do Egiptu z powodu głodu, który posiadł ziemię, w której mieszkał, i stał się poddanym faraona, który wówczas rządził Egiptem!
Przewidziane błogosławieństwo zatem należy bezsprzecznie do czasów Królestwa, kiedy sprawiedliwi będą rządzić na ich ziemiach powstanie z martwych, kiedy to stworzenie, po odnowieniu i uwolnieniu, będzie owocować z obfitością wszelkiej żywności, z rosy niebieskiej iz płodności ziemi: tak jak starsi, którzy widzieli Jana, ucznia Pańskiego, mówili, że słyszeli od niego,
.
Irenaeus, Adversus Haereses, book 5, chapter 33, par. 3

.


Polikarp (70-155 A.D.)

Polikarp (A.D. 70-155), biskup Smyrny, był premilenialistą. Znajdziemy to w dziele Ireneusza

4. I o tych rzeczach świadczy na piśmie Papiasz, słuchacz Jana i towarzysz Polikarpa w czwartej książce; ponieważ zebrało się pięć książek (συντεταγμενα syntetagmena) przez niego. A on mówi dodatkowo: „Teraz te rzeczy są wiarygodne dla wierzących”. I mówi to: „kiedy Zdrajca Judasz nie przypisał im zasługi i postawił pytanie: „Jak więc może się wydarzyć tak obficie przez Pana?” Pan oświadczył: „Ci, którzy przyjdą do tych [Czasy] zobaczą. „” Zatem, kiedy prorokuje o tych czasach, Izajasz mówi:
.
Izaj. 11:6-9 6 I wilk będzie przebywał z barankiem, a lampart będzie leżał przy koźlęciu; także cielę i młody lew,i tuczne bydło będą razem; a małe dziecko będzie je prowadziło. 7 Krowa i niedźwiedzica razem będą się pasły, ich młode będą leżały razem, a lew, jak wół, będzie jeść słomę. 8 Niemowlę będzie się bawić nad jamą żmii; a dziecko włoży swą rękę do nory jadowitego węża. 9 Nie będą wyrządzać krzywdy ani zabijać na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie napełniona poznaniem PANA, tak jak wody okrywają morze.
.
Jestem w pełni świadomy, że niektóre osoby starają się odnieść słowa na temat dzikich ludzi, zarówno do różnych narodów, jak i różnych nawyków ludzi, którzy uwierzyli, a gdy uwierzą, postępują w harmonii ze sprawiedliwymi. Ale chociaż teraz jest to [prawdziwe] w odniesieniu do niektórych mężczyzn pochodzących z różnych narodów do harmonii wiary, niemniej jednak w zmartwychwstaniu sprawiedliwych [słowa mają również zastosowanie] do wspomnianych zwierząt. Albowiem Bóg jest bogaty we wszystkim. I dobrze, że kiedy stworzenie zostanie przywrócone, wszystkie zwierzęta powinny być posłuszne i być w podporządkowaniu się człowiekowi i powracają do żywności pierwotnie podanej przez Boga (ponieważ były pierwotnie poddane w posłuszeństwie Adamowi), to znaczy, produktom ziemi. Ale to jest inna okazja, a nie czas teraźniejszy, jest [do szukania] za wykazanie, że lew [potem] będzie żywił się słomą. I to wskazuje na duże rozmiary i bogatą jakość owoców. Bo jeśli to zwierzę, lew, żeruje na słomie [w tym okresie] o tym, jakie cechy musi mieć sama pszenica, której słoma służy jako odpowiedni pokarm dla lwów?
.
Irenaeus, Adversus Haereses, book 5, chapter 33, par. 4

.


List Barnaby (napisany w latach 120-150 A.D.)

Przedstawia powszechne przekonanie, że

„za sześć tysięcy lat wszystko będzie skończone … wtedy On prawdziwie odpocznie dnia siódmego.”List Barnaby rozdz. 15.

Autor mówi o drugim przyjściu Chrystusa z wyraźną sugestią, że On ustanowi Tysiącletnie Królestwo na Ziemi, po czym nastanie dzień ósmy lub stan wieczysty.
.


Justyn Męczennik (100-165 A.D.)

W swoim Dialogu z Tryfonem ok. r. 140 po Chrystusie, Żyd złożył następujące oświadczenie na temat premilenializmu:

„Lecz ja i inni, którzy są chrześcijanami zrównoważonymi (rozsądnymi, prawomyślnymi) co do wszystkich kwestii, jesteśmy pewni, że nastąpi zmartwychwstanie umarłych i Tysiącletnie Królestwo w Jerozolimie, które wtedy zostanie zbudowane, ozdobione i powiększone, jak głoszą prorocy Ezechiel, Izajasz i inni.” – Justyn Męczennik, Dialog z Tryfonem, rozdz. 80

Justyn uważał premilenializm za aspekt ortodoksji w swoim czasie,

„A ponadto, był pewien człowiek z nami, którego imię było Jan, jeden z apostołów Chrystusa, który prorokował, przez objawienie, które zostało mu przekazane, że ci, którzy uwierzyli w naszego Chrystusa zamieszkają tysiąc lat w Jerozolimie, i że później również nastąpi ogólne i, krótko mówiąc, wieczne zmartwychwstanie i sąd wszystkich ludzi.”Justyn Męczennik, Dialog z Tryfonem, rozdz. 81

....


Ireneusz i Tertulian

Dwóch z największych ojców przednicejskjich to Ireneusz i Tertulian (A.D. 160-230).

Ireneusz dorastał w Azji Mniejszej i był uczniem Polikarpa, który znał Apostoła Jana. Ireneusz miał bardzo obszerny pogląd na proroctwo biblijne w ostatnich pięciu rozdziałach swojego dzieła pt. „Adversus Haereses”, które zostały stłumione w średniowieczu przez anty-premilenialistów i na nowo odkryte w 1571 roku. (Wilber B. Wallis, „Reflections on the History of Premillennial Thought,” in R. Laird Harris, Swee-Hwa Quek, & J. Robert Vannoy, editors, Interpretation & History: Essays in honour of Allen A. MacRae (Singapore: Christian Life Publishers, 1986), p. 228.)

Przywrócenie bardziej literalnej interpretacji i lektury pism Ojców wczesnego Kościoła przez wielu post-Reformatorów doprowadziło do odrodzenia się premilenializmu na początku 1600 roku. (Jeffrey K. Jue, Heaven Upon Earth: Joseph Mede (1586-1638) and the Legacy of Millenarianism (Dordrecht, Holland: Springer, 2006), pp. 110-13.)

Pisma Ireneusza odegrały kluczową rolę ze względu na ich wyraźne premillenialne oświadczenia.

„Dlatego Jan wyraźnie przewidział ‘pierwsze zmartwychwstanie sprawiedliwych’ „a dziedzictwo w Królestwie Ziemi – powiada – i to, co prorocy prorokowali w związku z tym, harmonizują [z jego wizją].” – Irenaeus, Adversus Haereses, księga 5, rozdz. 36, par. 3

Ponownie, Ireneusz oświadcza:

„Lecz gdy ten Antychryst wyniszczy wszystko na tym świecie, będzie rządził przez trzy lata i sześć miesięcy i zasiądzie w świątyni w Jerozolimie, a wtedy Pan przyjdzie z nieba na obłokach, w chwale Ojca, posyłając tego człowieka i tych, którzy idą za nim, do jeziora ognistego, ale przynosząc sprawiedliwym czasy Królestwa.” (Irenaeus, Adversus Haereses, księga 5, rozdz. 30, par. 4)

Tertulian, który przekazał nam łacińskie słowo „TrinityTrójca”, był także silnym premilenialistą. Ujawnia swoją postawę premilenialisty, gdy mówi następująco:

„Ale wyznajemy, że Królestwo jest nam obiecane na Ziemi, aczkolwiek przed niebem, tylko w innym stanie istnienia; o tyle, o ile ono nastanie po zmartwychwstaniu na tysiąc lat w zbudowanym przez Boga Jeruzalem, ‘spuszczonym z nieba’, które apostoł nazywa również „naszą matką z góry”; a jednocześnie deklarując, że nasze obywatelstwo jest w niebie, przepowiada, że ​​jest to naprawdę miasto w niebie, o czym wiedział zarówno Ezechiel, jak i apostoł Jan.” – Tertullian, Przeciw Marcionowi, księga 3, rozdz. 25)
.


Inni wcześni premilenialiści

Innym wybitnym premilenarystą wczesnego Kościoła był Laktancjusz (250-330 po Chrystusie) z Afryki Północnej. Napisał ważną obronę chrześcijaństwa, która była pierwszą systematyczną ekspresją chrześcijaństwa zwaną Boskimi Instytutami, która zawierała rozdział poświęcony proroctwom. Laktancjusz powiedział:

„Lecz gdy tysiąc lat się dopełni, świat zostanie odnowiony przez Boga, niebiosa zwiną się razem, a Ziemia się odmieni, no i Bóg przemieni ludzi na podobieństwo aniołów, a oni bądą biali jak śnieg; będą zawsze zapracowani (w służbie) przed obliczem Wszechmogącego, i będą składać ofiary swemu Panu i służyć Mu na wieki.” – Laktancjusz, The Divine Institutes, księga 7, rodz. 26.

Praktycznie każdy, kto pisał na ten temat przez pierwsze dwieście, trzysta lat historii Kościoła, był milenialistą. Lista zawierałaby osoby takie jak:

  • Klemens Rzymski, który napisał list do wczesnego Kościoła około A.D. 95; (Jesse Forest Silver, The Lord’s Return (New York: Fleming H. Revell, 1914), s. 58-59.)
    .
  • Ignacy z Antiochii, o którym mówi się, że był uczniem apostołów Jana i Piotra. Tradycja wczesnego kościoła mówi nam, że został rzucony lwom na pożarcie w A.D. 107); (Jesse Forest Silver, The Lord’s Return (New York: Fleming H. Revell, 1914), s. 58-59.)
    .
  • Teofil z Antiochii (A.D. 115-181), który napisał jedną z pierwszych relacji z pierwotnej historii Kościoła; (Silver, The Lord’s Return, s. 62.)
    .
  • Tacjan z Asyrii, który zmarł w A.D. 167; Meliton, biskup z Sardes, który zmarł w A.D. 170;
    .
  • Klemens Aleksandryjski, który był współczesnym Justyna Męczennika; Hipolit, uczeń Ireneusza, zginął śmiercią męczeńską w A.D. 230 za swą wiarę.
    .
  • Wiktoryn, biskup z Petawii, który zmarł w A.D. 303;
    .
  • Metody, Biskup Tyru (Olimpu), zmarł w A.D. 311;
    .
  • Nepos egipski biskup z trzeciego wieku;
    /.
  • Cyprian, biskup Kartaginy zginął śmiercią męczeńską w A.D. 258;
    .
  • Commodianus, chrześcijański historyk, który pisał ok. A.D. 250. (Silver, The Lord’s Return, s. 66-68.)
    .
  • Inni jeszcze mogliby zostać dodani do tej listy.

„Ale wyznajemy, że królestwo jest nam przyobiecane na ziemi, aczkolwiek przed niebem, jedynie w innym stanie istnienia …” – Tertulian (ok. 155-230)

.


Zakończenie

W świecie akademickim historyków wczesnego Kościoła powszechnie uznaje się, że premilenializm był najszerzej rozpowszechnionym poglądem należącym do najwcześniejszej tradycji Kościoła. Jednym z czołowych ekspertów w zakresie doktryny wczesnego Kościoła jest J.N.D. Kelly, który mówi:

„milenaryzm (chiliazm), czyli teoria, że ​​powracający Chrystus będzie królował na Ziemi przez tysiąc lat, pojawiła się, by znaleźć rosnące poparcie wśród chrześcijańskich nauczycieli … Ta milenijna lub „chiliastyczna” doktryna była ogromnie popularna w tym czasie.” (J. N. D. Kelly, Early Christian Doctrines (San Francisco: Harper & Row, 1978), p. 465.)
.
„Wielcy teologowie, którzy podążali za apologetami, Ireneuszem, Tertulianem i Hipolitem, byli przede wszystkim zainteresowani obroną tradycyjnego schematu eschatologicznego przeciwko gnostycyzmowi” – wyjaśnia Kelly. „Oni wszyscy są propagatorami (krzewicielami) milenaryzmu.” (Kelly, Early Christian Doctrines, pp. 467 & 469.)

Philip Schaff, dziekan amerykańskich historyków Kościoła, a także sam z grona postmilenialistów, dostarczył następujące podsumowanie poglądu wczesnego Kościoła na tysiąclecie:

„Najbardziej uderzającym punktem w eschatologii epoki przed-Nicejskiej jest dobrze znany chiliazm lub millenaryzm, który jest wiarą w widzialne panowanie Chrystusa w chwale na Ziemi wraz ze zmartwychwstałymi świętymi przez okres tysiąca lat, przed ogólnym zmartwychwstaniem i Sądem. Faktycznie nie była to doktryna Kościoła ucieleśniona w jakiejkolwiek wierze czy formie oddania, ale powszechnie przyjęta opinia wybitnych nauczycieli, takich jak Barnaba, Papiasz, Justyn Męczennik, Ireneusz, Tertulian, Metody i Laktancjusz.” (Philip Schaff, History of the Christian Church, VIII vols. (Grand Rapids: Eerdmans Publishing Company, 1973), vol. II, p. 614.)

Europejski naukowiec i historyk kościoła, Adolph Harnack, nawiązuje do Schaffa i mówi nam:

„Najpierw w pewnym czasie nastąpiła wiara w bliskość drugiego przyjścia Chrystusa i ustanowienie Jego królestwa chwały na Ziemi. Rzeczywiście pojawia się (ta wiara) tak wcześnie, że można by zapytać, czy nie należy uważać jej za istotną część religii chrześcijańskiej.” (Adolph Harnack, „Millennium,” The Encyclopaedia Britannica, 9th edition (New York: Charles Scibner’s Sons, 1883), vol. XVI, p. 314 cited in Renald E. Showers, There Really Is A Difference! (Bellmawr, NJ: The Friends of Israel Gospel Ministry, 1990), p. 117.)

Biblia jest jedyną podstawą, z której wierzący w Chrystusa powinien nauczyć się, co jest prawdą. To, w co inni wierzyli poprzez historię Kościoła, tak naprawdę nie stanowi problemu. Jednakże, gdy wierzymy, że Biblia naucza danej doktryny, nie jest zaskakujące, że inni, którzy czytają Biblię, widzą to samo. Właśnie to znajdujemy we wczesnym Kościele, jeśli chodzi o premillennializm, zanim zaczęła dominować alegoryczna interpretacja. Maranatha (Panie, przyjdź).

Dr Thomas Ice, Źródło

Tłumaczył Robert Jarosz


Zobacz w temacie

 

Print Friendly, PDF & Email