Determinizm

W biblijnym determinizmie obserwujemy, iż Bóg ustanowił każde jedno wydarzenie w wiecznej przeszłości. W każdym momencie jest tylko jedna możliwa przyszłość – ta którą Bóg z góry zaplanował. Jeden z moich ulubionych Biblijnych przykładów determinizmu znajdziemy w 2 księdze Królewskiej rozdział 20.

Król Ezechiasz śmiertelnie zachorował, ale pokutował i Bóg dał mu jeszcze 15 lat życia. Po śmierci Ezechiasza, Manasses przejął królestwo w wieku 12 lat

2 Król. 20:21 I Ezechiasz zasnął ze swoimi ojcami, a jego syn Manasses królował w jego miejsce.
.
2 Król. 21:1 Manasses miał dwanaście lat, kiedy zaczął królować, i królował pięćdziesiąt pięć lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Chefsiba.

To znaczy, że Manasses urodził się w tych 15 latach które Bóg dał Ezechiaszowi. “Co z tego?” – możemy zapytać, Biblia jednak nie bez powodu podaje takie przykłady.

W Ewangelii Mateusza czytamy część rodowodu Jezusa:

Mat. 1:9-10 9. A Ozjasz spłodził Joatama, a Joatam spłodził Achaza, a Achaz spłodził Ezechiasza.10. A Ezechiasz spłodził Manassesa, a Manasses spłodził Amona, a Amon spłodził Jozjasza.

Czy widzicie tutaj piękny łańcuch przyczyn wtórnych? Gdyby Ezechiasz się nie modlił i nie pokutował, nie żyłby dalszych 15 lat i Manasses by się nigdy nie narodził. To znaczy, że Jezus nie mógłby i by się nie narodził. Jezus jednak miał się narodzić, ponieważ był predestynowany by umrzeć na krzyżu za swój lud

Dzieje 2:23 Wydanego zgodnie z powziętym postanowieniem Boga oraz tym, co przedtem wiedział, wzięliście i rękami bezbożników ukrzyżowaliście i zabiliście.
.
Dzieje 3:18 Lecz Bóg w ten sposób wypełnił to, co przepowiedział przez usta wszystkich swoich proroków, że jego Chrystus będzie cierpiał.
.
Dzieje 4:28 Aby uczynić to, co twoja ręka i twój wyrok przedtem postanowiły, że ma się stać.

Bóg używa przyczyn wtórnych by czynić swoje główne dzieło: On działał w życiu Ezechiasza tak by ten pokutował. Pokuta, ostatecznie jest Bożym darem.

Dzieje 5:31 Tego Bóg wywyższył swoją prawicą, aby był władcą i zbawicielem, aby ludowi Izraela dać pokutę i przebaczenie grzechów.
.
Dzieje 11:18 A usłyszawszy to, uspokoili się i chwalili Boga, mówiąc: A więc i poganom dał Bóg pokutę ku życiu.
.
2 Tym. 2:25 Łagodnie nauczający tych, którzy się sprzeciwiają; może kiedyś Bóg da im pokutę, aby uznali prawdę;

I chociaż zarządzone przez Boga, decycje Ezechiasza faktycznie miały znaczenie.
.


Fatalizm

Determinizm nie powinien być mylony z fatalizmem. Fatalizm jest fałszywym filozoficznym poglądam, stwierdzającym, iż nasze wybory nie wpływają na przyszłość. Widzimy, że nie jest to biblijne już na powyższym przykładzie.

Modlitwa i pokuta Ezechiasza z całą pewnością wpłynęła na przyszłość. Z powodu pokuty Ezechiasza i miejsca w rodowodzie Jezusa, nasz zbawiciel się narodził, umarł i zmartwychwstał!

Fatalizm utrzymuje iż Bóg ustala niektóre ale nie wszystkie przyszłe wydarzenia. Innymi słowy są rzeczy których Bóg nie wie, które są pozostawione przypadkowi. R.C Sproul tak powiedział o przypadku:

Samo istnienie przypadku jest wystarczające by pozbawić Boga jego tronu. Przypadek nie potrzebuje panować; nie potrzebuje być suwerenny. Jeśli istnieje jako zwykły, bezsilny pokorny sługa, sprawia, że Bóg jest nie tylko przedawniony, ale bez pracy. Jeśli przypadek istnieje w najmniejszej możliwej formie, Bóg jest skończony. — “Not a Chance: The Myth of Chance in Modern Science and Cosmology” (Grand Rapids, MI: Baker Books, 1994).


Determinizm w Piśmie

Każdy krok człowieka jest zarządzaony przez Boga.

Biblia uczy nas, iż Bóg nie tylko planuje nasze miejsce docelowe, ale także i podróż.

Psalm 37:23 Jahwe kieruje krokami dobregoczłowieka i jego droga mu się podoba.
.
Przysłów 16:9 Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale Jahwe kieruje jego krokami.
.
Przysł. 20:24 Od Jahwe pochodzą drogi człowieka jakże może człowiek zrozumieć własną drogę?
.
Jer. 10:23 Wiem, Panie, że droga człowieka nie od niego zależy i że nikt, gdy idzie sam, nie kieruje swoim krokiem.

Zapowiedź narodzin Mesjasza

W Izajasza Bóg w mówi: Zapowiadam od początku rzeczy ostatnie i od dawna to, czego jeszcze nie było. Mówię: Mój zamiar się spełni i wykonam całą swoją wolę. (Izaj. 46:10 por. Izaj. 25:1; 40:8; 48:3; 55:11; Psalm 14:24; 33:11)

  1. Od Księgi Rodzaju 3:15 w przód obserwujemy, iż Bóg zarządził narodziny swojego Syna (Gal. 5:4-5). Jak czytamy w Mat. 1:22 A to wszystko się stało, aby się wypełniło, co powiedział Pan przez proroka
    .
  2. Mateusz odnosi się do 700 letniego proroctwa Izaj. 7:14 Oto dziewica pocznie i urodzi syna, i nazwie go Emmanuel.” (co się tłumaczy: Bóg z nami.)” (Mat. 1:23).
    .
  3. I tak jak przepowiedziane, dziewica [Maria] poczęła Syna który został nazwany Immanuel (Mat. 1:21)
    .
  4. Kiedy Magowie byli pytani przez Heroda (Mat. 2:1-4), odpowiedzieli używając starotestamentowego proroctwa mówiąc, iż Jezus miał narodzić się w Betlejem (Mich. 5:2; Mat. 2:5-6).
    .
  5. Później Herod odpowiada zabijając małych chłopców w Betlejem (Jer. 31:15; Mat. 2:18).
    .
  6. Wtedy Józef zabrał Marię i Jezusa do Egiptu (Oz. 11:1; Mat. 2:15).

Wszystko było przepowiedziane i się wydarzyło; absolutnie nic nie zostało pozostawione przypadkowi. [1]
,

Posługa Jezusa też została zarządzona
  1. Posłaniec miał przygotować jego drogę (Izaj. 40:3-5; Łuk. 3:3-6),
    .
  2. lecz syn Boży miał być odrzucony przez swój lud (Psalm 69:8; Izaj. 53:3; Jan 1:11; 7:5).
    .
  3. Jego przyjście miał poprzedzić Eliasz (Mal. 4:5-6; Mat. 11:13-14),
    .
  4. Miał być prorokiem (5 Mojż. 18:5; Dzieje 3:20-22),
    .
  5. I ogłoszony Synem Bożym (Psalm 2:7; Mat. 3:16-17).
    .
  6. Miał być nazwany Nazarejczykiem (Izaj. 11:1; Mat. 2:23),
    .
  7. Przynieść światłość Galilei (Izaj. 9:1-2; Mat. 4:13-16),
    .
  8. i mówić w przypowieściach (Psalm 78:2-4; Izaj. 6:9-10; Mat. 13:10-15, 34-35).
    .
  9. Miał przyjść, by uzdrawiać skruszonych w sercu (Izaj. 61:1-2; Łuk. 4:18-19)
    .
  10. i być chwalonym przez małe dzieci (Psalm. 8:2; Mat. 21:16).
    .
  11. Chrystus miał być kapłanem według porządku Melchizedeka (Psalm 110:4; Hebr. 5:5-6)
    .
  12. i być nazwanym królem (Psalm. 2:6; Zach. 9:9; Mat. 27:37; Marka 11:7-11).
    .
  13. Jezus miał być zdradzony (Psalm. 41:9; Zach. 11:12-13; Mat. 26:14-16; Łuk. 22:47-48)
    .
  14. a zapłata za niego miała zostać użyta do kupienia pola garncarza (Zach. 11:12-13; Mat. 27:9-10).
    .
  15. Miał być fałszywie oskarżany (Psalm. 35:11;Marka 14:57-58)
    .
  16. a mimo wszystko nie otworzyć swoich ust przed swoimi oskarżycielami (Izaj. 53:7; Marka 15:4-5).
    .
  17. Jezus miał być opluwany i bity (Izaj. 50:6; Mat. 26:67),
    .
  18. być znienawidzonym bez powodu (Psalm. 35:19; 69:4; Jan 15:24-25),
    .
  19. i ukrzyżowany z bandytami (Izaj. 53:12; Mat. 27:38; Marka 15:27-28).
    .
  20. Miał dostać ocet do picia (Psalm. 69:21; Mat. 27:34; Jan 19:28-30),
    .
  21. Jego dłonie i stopy miały zostać przebite (Psalm. 22:16; Zach. 12:10; Jan 20:25-27),
    .
  22. miał być wyśmiewany (Psalm. 22:7-8; Łuk. 23:35).
    .
  23. Żołnierze mieli rzucać losy o jego szaty (Psalm 22:18; Łuk. 23:34),
    .
  24. ale żadna z jego kości nie miała zostać złamana (2 Mojż. 12:46; Psalm. 34:20; Jan 19:36).
    .
  25. Miał zostać opuszczony przez Boga (Psalm. 22:1; Mat. 27:46)
    .
  26. a mimo wszystko modlić się za swoich wrogów (Psalm. 109:4; Łuk. 23:34).
    .
  27. Żołnierze mieli przebić Mesjasza bok (Zach. 12:10; Jan 19:34),
    .
  28. jednak miał zostać pochowany z bogatymi (Izaj. 53:9; Mat. 27:57-60).
    .
  29. Jezus miał powstać z martwych (Psalm 16:10; 49:15; Mat. 28:5-7; Dzieje 2:22-32),
    .
  30. miał wstąpić do nieba (Psalm 24:7-10; Marka 16:19; Łuk. 24:51),
    .
  31. i zasiąść po prawicy Boga (Psalm 110:1; Mat. 22:44; Marka 16:19).
    .
  32. I Jezus miał być ofiarą za grzechy swojego ludu (Izaj. 53:5-12; Rzym. 5:6-8).

Czy widzicie ten piękny łańcuch Bożej opatrzności? Czy widzicie jak jego determinizm dochodzi do skutku? Jest jeden kreator i jeden plan w “Jego” świecie. Skoro jest jeden Bóg, jeden suweren i jeden plan, absolutnie wszystko jest w nim połączone. Każde wydarzenie jest połączone z innym wydarzeniem.

Skoro Bóg zarządzał najważniejszym wydarzeniem w historii — narodzeniem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa (Dzieje 2:22-24) – wtakim razie musi zarządzać każdym małym wydarzeniem prowadzącym do niego, a także po nim. Pomyślcie o 100 kwadrylionach rzeczy które musiały się wydarzyć zanim Jezus mógł żyć i umrzeć dokładnie tak jak Bóg zarządził. [2]

Każda decyzja każdej osoby musiała być idealnie umieszczona w czasie. Wszystko musiało się stać w pełni Bożego czasu (Gal.. 4:4). Tak więc, nie ważne jak mała, każda decyzja ma znaczenie, a zatem, Fatalizm jest fałszem.
,


Przypisy

[1] Szansa nie istnieje; jest mitem. “Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od Pana” (Przysłów 16:33). Nawet przypadkowość jest zarządzona przez Boga. W 1 Mojż. 30:37-31:16, obserwujemy, iż początkowo Laban myślał, że zrobił całkiem dobry interes. Bardziej niż prawdopodobne jest, iż większość trzody Labana były czysto białe owce i czysto białe lub czarne kozły. Miał bardzo mało prążkowanych, pstrych i nakrapianych zwierząt i kiedy odłączone od jego jednokolorowych zwierząt prawdopodobnie uznał, że jego trzody nadal będą rozmnażały się w swoich kolorach. Jednak Jakub miał przewwagę. Chociaż nie był genetykiem, usłyszał od Boga który kontroluje losowość. Prążkowane i nakrapiane trzody (1 Mojż. 31:10-12). Bóg kontroluje losowość! Bóg, przez Chrystusa, podtrzymuje wszystkie rzeczy. (Kol.1:17; Hebr. 1:13).

J.C. Ryle kiedyś napisał:

„Tak jak teleskop i mikroskop pokazują nam, że jest porządek i projekt we wszystkich dziełach Bożej ręki, od największej planety do najmniejszego insekta, tak Biblia naucza nas, iż jest mądrość, porządek i projekt we wszyskich wydarzeniach w naszym codziennym życiu. Nie ma czegoś takiego jak “szansa”, “szczęście”, czy “wypadek” na Chrześcijańskiej drodze przez ten świat. Wszystko jest zaaranżowane i wyznaczone przez Boga: i wszystko współdziała dla dobra wierzących (Rzym. 8:28). – “Compassion”, (Ross-shire, UK: Christian Focus, 2004).

Westminserskie wyznanie wiary, rozdział 5.2-3, Boża Opatrzność, ładnie to podsumowuje,

Nic nie dzieje się z przypadku lub poza sferą Bożej opatrzności. Ponieważ Bóg jest pierwotną przyczyną wszystkich wydarzeń, dlatego też dzieją się one niezmiennie i nieomylnie według Jego postanowienia i wiedzy o wszystkim, co ma nastąpić. Tymi postanowieniami i wiedzą wszelkie wydarzenia są związane. Jednak przez Swoją opatrzność Bóg tak kieruje nimi, że wtórne przyczyny, wynikające albo z określonych praw, albo niezależnie, albo też w zależności od innych przyczyn, odgrywają swoją rolę w ich realizacji. Bóg w Swojej opatrzności posługuje się różnymi środkami. Może jednak działać bez nich, nie zważając na nie, a także wbrew nim, jeśli tak Sobie upodoba.”

[2] Prawdopodobieństwo, iż jeden człowiek wypełni 8 starotestamentowych proroctw wynosi jeden do 10^17. To jest 10 z 17 zerami! Wyobraźcie sobie stan Texas całkowicie pokryty srebrnymi dolarami, na wysokość pół metra. Tylko jednak jedna moneta jest zaznaczona i schowana gdzieś wśród wszystkich innych. Teraz wyobraźcie sobie, że człowiek z zawiązanymi oczami zostaje wysłany by przeszukać te wszystkie monety aż będzie mu się wydawało, że znalazł tę jedną zaznaczoną monetę. Jakie jest prawdopodobieństwo, iż znajdzie tę jedną? Jego szanse są 1 do 100,000,000,000,000,000 = 10^17. Josh McDowell, Evidence that Demands a Verdict, (Thomas Nelson, 1992).

Tłumaczenie Tomasz Faszcza źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email