Kwestia skutecznej modlitwy

Przykład Chrystusa

Jan 11:41-42 41. Wtedy usunęli kamień z miejsca, gdzie był położony zmarły. Jezus zaś podniósł oczy w górę i powiedział: Ojcze, dziękuję ci, że mnie wysłuchałeś. 42. A ja wiedziałem, że mnie zawsze wysłuchujesz, ale powiedziałem to ze względu na stojących wokoło ludzi, aby uwierzyli, że ty mnie posłałeś.

Jak to jest, że modlitwy Chrystusa były zawsze wysłuchiwane, jednak nie wszystkie modlitwy chrześcijan znajdują odpowiedź u Boga? Czy wierzący może prosić absolutnie o wszystko? I czy Bóg jest zobligowany do spełnienia petycji osoby ponieważ ta wzbudziła w sobie odpowiednią wiarę?

Odpowiedź na powyższe pytania jest bardzo prosta dla chrześcijan, dla pogan wręcz nierzeczywista.

(więcej…)

Szczegółowe studium 1 Jana 2:1-2

1 Jana 2:1-2 1. Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Jeśli jednak ktoś zgrzeszy, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. 2. I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata.

Błędna interpretacja

Mówi się, że wyrażenie „cały świat” musi oznaczać „wszyscy ludzie na świecie” i że wyrażenie „nie tylko za nasze” w sposób szczególny mówi o wszystkich, o każdym człowieku jako tym, za kogo Chrystus umarł, poza już wierzącymi.

„Świat” oznacza ludzi żyjących na świecie, tak że „cały świat” oznacza nie więcej niż „ludzi żyjących na całym świecie” tak jak mówi się o odkupionych w

Obj 5:9  I śpiewali nową pieśń: Godzien jesteś wziąć księgę i otworzyć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś nas dla Boga przez swoją krew z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.

(więcej…)

Szczegółowe studium Jana 3:16

Uniwersalne odkupienie?

Jan 3:16 Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Ten werset często jest używany do nauczania, że: Bóg ma takie naturalne pragnienie dobra dla całej ludzkości wszystkich wieków i czasów, że oddał swego Syna na śmierć, nie żeby skutecznie kogoś zbawić, ale aby każdy kto ma naturalną skłonność do uwierzenia mógł w wyniku tego osiągnąć życie wieczne.

W przeciwieństwie do tego, my rozumiemy nauczanie tego wersetu tak: Bóg miał tak szczególną, doskonałą miłość, że postanowił iż cały jego lud, ze wszystkich narodów zostanie zbawiony przez ustanowienie jego Syna doskonałym Zbawicielem, który wierzącym zapewni wszystko co potrzebne i tylko oni osiągną te wszystkie chwalebne rzeczy, które dla nich przygotował.

(więcej…)

Wstępne objaśnienie wersetów, w których użyto słowa „świat”

Poprawna egzegeza

W pewnym sensie niechętnie wspominam jakikolwiek fragment Pisma, który został użyty dla poparcia idei, że Chrystus umarł za wszystkich. Nie dlatego, że fragmenty te są dla mnie trudne do wyjaśnienia, ale dlatego, że niechętnie mówię o takiej nieprawdzie. Przypuszczam jednak, że z większością tych wersetów moim czytelnicy zostali zapoznani przez tych, którzy w tym błędzie trwają.

Nie dajcie się zwieść zwykłemu brzmieniu słów. Zawsze pamiętajcie o ogólnym nauczaniu Biblii i nigdy nie interpretujcie jakiegoś wersetu niezgodnie z tym nauczaniem. Możemy na przykład wykazać, że słowo „świat” zawsze ma takie znaczenie, jakie nadają mu wersety, pośród których ono występuje. Słowo to zostało użyte na 5 różnych sposobów:

(więcej…)

Odpowiedź na uniwersalne odkupienie

Ogólny cel śmierci Chrystusa

Powód 1. Są fragmenty Pisma, które mówią o tym, czego dokonał Chrystus przez swoją śmierć w sposób bardzo ogólny i nieokreślony. Dlatego też twierdzi się, że Jego śmierć nie mogła się dokonać dla jakiegoś szczególnego, określonego celu.

Np. Pismo mówi o nieskończonej wartości śmierci Chrystusa. Powiedziane jest o tym, że Bóg przelał swoją własną krew

Dz 20:28  Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.

(więcej…)

Boża suwerenność, Ewangelia a dobry sen

Teologia snu

Marek 4:3-8

3. Słuchajcie! Oto siewca wyszedł siać.

4. A gdy siał, jedno padło przy drodze, a ptaki niebieskie przyleciały i wydziobały je.

5. Inne padło na miejsca skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i szybko wzeszło, bo ziemia nie była głęboka.

6. A gdy słońce wzeszło, wypaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło.

7. Inne zaś padło między ciernie, a ciernie wyrosły i zagłuszyły je, i nie wydało owocu.

8. A inne padło na dobrą ziemię i wydało bujnie wschodzący i rosnący owoc: jedno trzydziestokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inne stokrotny.

Wylądowałem, a ufam Panu w tej sprawie, w czwartym rozdziale Ew. Marka. Być może dlatego, że głoszę przez Ew. Marka, a Marek dominuje w tym czasie w moim umyśle. Ale chcę, żebyście wzięli swoją Biblię i otworzyli ją na czwartym rozdziale Ew. Marka, gdyż chcę rozprawiać o tym, co nazwałem „Teologią snu”.

Podczas gdy to robicie, chcę tylko, abyście wiedzieli, że sypiam bardzo dobrze, po prostu ogólnie, gdziekolwiek jestem na świecie, wydaje się, że sypiam. Myślę, że zdolność do spania jest do pewnego stopnia związana z moją teologią. Właśnie stąd pochodzi ten tytuł.

(więcej…)

Ja jestem Winoroślą

Wprowadzenie

Jan 15:1-6

1.  Ja jestem prawdziwą winoroślą, a mój Ojciec jest winogrodnikiem.

2. Każdą latorośl, która we mnie nie wydaje owocu, odcina, a każdą, która wydaje owoc, oczyszcza, aby wydawała obfitszy owoc.

3. Wy już jesteście czyści z powodu słów, które do was mówiłem.

4. Trwajcie we mnie, a ja w was. Jak latorośl nie może wydawać owocu sama z siebie, jeśli nie będzie trwała w winorośli, tak i wy, jeśli nie będziecie trwać we mnie.

5. Ja jestem winoroślą, a wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić.

6. Jeśli ktoś nie trwa we mnie, zostanie wyrzucony precz jak latorośl i uschnie. Takie się zbiera i wrzuca do ognia, i płoną.

Pan Jezus zwrócił się do swoich uczniów poprzez obszerną metaforę, aby mogli zrozumieć zasady chrześcijańskiego życia, na przykładzie wziętym z dobrze im znanego procesu mającego zastosowanie w rolnictwie. Chrystus sam porównuje się do winorośli, w odróżnieniu od nazywanego winnicą domu Izraela (zob. Izaj. 5:1-7), który zamiast winogron wydał dzikie owoce.

(więcej…)

Kwestia uświęcenia, cz. 1 skąd jego potrzeba?

Grzech oddziela od Boga

Izaj. 59:2 Ale wasze nieprawości uczyniły przepaść między wami a waszym Bogiem i wasze grzechy sprawiły, że ukrył twarz przed wami, tak że nie słyszy

Grzech to śmierć. Bóg jest życiem (Jer. 10:10; Psalm 36:9; Jan 1:4; 5:26; 14:6; 1 Jana 1:2; 5:20), grzech zaś oddziela od Boga przepaścią śmierci (1 Mojż. 2:17; Rzym. 5:12; 6:23; 7:13; 1 Kor. 15:56). Śmierć stawia grzesznika w miejscu cierpienia przenikającego całą duszę i ciało za życia (Psalm 38:3), po śmierci zaś duchowego cierpienia w miejscu, z którego nie da się dotrzeć do Boga żadną miarą. Jest On dla grzesznika nieosiągalny (Łuk. 16:26).

(więcej…)

Piętnasty argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Jest wiele wersetów biblijnych, których mógłbym użyć do wykazania, że Chrystus nie umarł za grzechy wszystkich ludzi. Wybrałem tylko dziewięć i nimi zakończę naszą argumentację w tej części.

Dwa różne potomstwa

1 Mojż. 3:15 I wprowadzę nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem. Ono zrani ci głowę, a ty zranisz mu piętę

– Jest to pierwszy werset w Biblii, w którym Bóg wskazuje na różnicę pomiędzy ludem Bożym, a jego wrogami. „Potomstwo kobiety” to Jezus Chrystus, a następnie także wszyscy wierzący w Chrystusa (Wynika to jasno z faktu, że to proroctwo o potomstwie kobiety wypełnia się w Chrystusie i Jego ludzie). „Potomstwo węża” to wszyscy niewierzący ludzie świata (Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa Jan 8:44). Skoro Bóg ogłasza nienawiść pomiędzy potomstwem węża a potomstwem kobiety, jest oczywistym, że Chrystus potomstwo kobiety, nie umierał za potomstwo węża!

(więcej…)

Boża podwójna predestynacja

Boża suwerenność

Dzieje 15:18 Znane są Bogu od wieczności wszystkie jego sprawy

Bóg wie wszystko. Scientia naturalis to Boża wiedza naturalna o Nim samym i całości wszystkich możliwości poza Nim. Jest to wiedza niezależna od Bożej woli. Spośród wszystkich możliwości jednakże Bóg zdecydował swoją suwerenną wolą urzeczywistnić konkretną przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, to jest Boża wiedza wolna, czyli Scientia libera.

Innymi słowy Bóg ustanowił taki a nie inny porządek rzeczy, który na pewno się wydarzy. Z drugiej strony zatem nie wydarzy się nic, o czym Bóg zdecydował aby się nie wydarzyło.

Ludzka wolna wola zawiera się w kategorii Bożej wolnej wiedzy (Scientia libera).

Rozumiemy przez to, że Bóg jest całkowitym suwerenem całego stworzonego wszechświata (czasu, sił sprawczych, przestrzeni, materii, akcji, por. 1 Mojż. 1:1).

Boży zamiar jest realizowany przez całe stworzenie, w tym: to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze.[jest tak ponieważ] Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. (Kol. 1:16).

(więcej…)

Deprawacja totalna a deprawacja absolutna

Meandry upadłego umysłu

Psalm 130:3 PANIE, jeśli będziesz zważał na nieprawości, o Panie, któż się ostoi?

Ludzie są nierozumni. Idą przed siebie wyznając tą czy inną formę religijności mając przy tym nadzieję na zbawienie. Kroczą z dumnie podniesionymi czołami krzycząc: zdecydowałem aby wierzyć więc jestem usprawiedliwiony! Bóg wybrał mnie do zbawienia ponieważ zauważył dobro w mojej duszy! Bóg przewidział, że go wybiorę dlatego mnie powołał! W końcu Chrystus nie umarłby przecież za całkowicie bezwartościowej i zdegenerowanej istoty!

Marny człecze twoje myśli dla Boga są marnością! (Psalm 94:11; 1 Kor. 3:20), podobnie jak postępowanie (1 Piotra 1:18). Właśnie sprowadziłeś świętość Boga do poziomu zbrukanej i ułomnej ludzkiej sprawiedliwości. Właśnie odrzuciłeś grzeszność grzechu (Rzym. 7:13) i rzuciłeś wyzwanie Panu zadając kłam Jego własnym słowom:

Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, ale PAN waży duchy. (Przysłów 16:2) Wszelka droga człowieka jest słuszna w jego oczach, ale PAN waży serca. (Przysłów 21:2) Taka jest droga kobiety cudzołożnej: je i obciera swoje usta i mówi: Nie zrobiłam nic złego. (Przysłów 30:20) …choćbyś mocno się obmyła, i saletrą, i mydłem, to jednak twoja nieprawość pozostanie widoczna przede mną, mówi Pan BÓG (Jer. 2:22) Jest pokolenie, które we własnych oczach jest czyste, lecz nie jest obmyte ze swego plugastwa.(Przysłów 30:12Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, ale jej końcem jest droga do śmierci (Przysłów 16:25) … zostałeś zważony na wadze i stwierdzono niedobór (Dan. 5:27

To jest grzech pychy, za który bez wątpienia odpowiesz:

Przysłów 24:12 Jeśli powiesz: Nie wiedzieliśmy o tym; czy ten, który waży serca, nie [tego] rozumie? A ten, który strzeże twojej duszy, nie pozna? I czy nie odda człowiekowi według jego uczynków?

(więcej…)

Bezwarunkowe Wybranie

Filary wiary

Efez. 1:3-6
.
3. Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas wszelkim duchowym błogosławieństwem w miejscach niebiańskich w Chrystusie.

4. Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.

5. Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli;

6. Dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą obdarzył nas w umiłowanym;

Ostatnim artykułem rozpoczęliśmy serię pięciu filarów wiary. Filary jak wiadomo są bardzo ważne. Gdy zacznie się je usuwać z budynku wszystko się zacznie zawalać. Te pięć prawd należy zrozumieć, wierzyć w nie, pozwolić im wsiąknąć w serce tak, by móc prawdziwie zrozumieć czego Biblia naucza o tobie, o Bogu i w jaki sposób Bóg zbawia ludzi.

Czasami te pięć prawd nazywa się pięcioma punktami Kalwinizmu. Czasami są nazywane pięcioma doktrynami łaski, lecz jakkolwiek by ich nie nazwać, wielkim zagadnieniem jakim się one zajmują jest

  • Kto jest odpowiedzialny za nasze zbawienie?
  • Kto jest odpowiedzialny za nasze pójście do nieba. Czy to my?
  • Czy jest to kombinacja, rodzaj pracy zespołowej Boga czyniącego większą część, i nas dodających część od siebie?
  • Czy może jest to tylko Bóg który zbawia ludzi i zabiera ich do nieba?

(więcej…)

Czternasty argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Śmierć Chrystusa często opisywana jest takimi frazami jak:

a. umarł za nas

Rzym. 5:8 Lecz Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami, Chrystus za nas umarł
.
1 Tes. 5:10
Który umarł za nas, abyśmy, czy czuwamy, czy śpimy, razem z nim żyli.

b. poniósł nasze grzechy

1 Piotra 2:24 On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.

(więcej…)

Jeśli dobrowolnie grzeszymy

Stanowisko arminian

Hebr. 10:25-29
.
25. 
Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.

26. Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy;

27. Lecz jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawić ma przeciwników.

28. Kto gardził Prawem Mojżesza, ponosił śmierć bez miłosierdzia na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków.

29. Jak wam się wydaje, na ileż surowszą karę zasługuje ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski?

Jak powyższy tekst interpretują duchowi spadkobiercy jezuickiej doktryny Molinizmu, czyli arminianie? Otóż jeśli narodzony na nowo chrześcijanin rozumiejąc Słowo Boże oraz jego naukę a także znając Boże przykazania świadomie je przekracza, przestaje być zbawiony. Ofiara Chrystusa, który umarł za przeszłe, teraźniejsze i przyszłe czyli wszystkie grzechy (Kol. 2:13), w tym za grzech niewiary, (Hebr. 3:12; Jan 3:18; Jan 16:8-9) i która uczyniła grzesznika na doskonałym raz na zawsze (Heb. 10:14) staje się nieskuteczna, wstawiennictwo Chrystusa do Ojca bezowocne (Rzym. 8:34; Hebr. 7:25).

Krew Chrystusa przelana na krzyżu staje się niewystarczająca do zbawienia osoby, która swoją wolą nie współpracuje z Bogiem w tym dziele. Czy tego naucza fragment Hebrajczyków?

(więcej…)

Trzynasty argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Nowy Testament często mówi o wartości lub kosztowności śmierci Chrystusa, dzięki której mógł pewne rzeczy nabyć lub osiągnąć. Np. wieczne odkupienie zostało osiągnięte przez Jego krew

Hebr. 9:12 Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie.

Kościół został „nabyty własną Jego krwią” (Dzieje 20:28), a chrześcijanie nazwani są „ludem nabytym” (1 Piotra 2:9).

(więcej…)

Wolność Garncarza, egzegeza Rzymian 9, cz. 2

Wers 17 Przeznaczenie faraona

17. Pismo bowiem mówi do faraona: Po to właśnie cię wzbudziłem, aby okazać na tobie swoją moc i żeby moje imię było głoszone po całej ziemi.

„Albowiem Pismo mówi faraonowi”a potem mamy kolejny cytat z innego tekstu Starego Testamentu
.
„W tym właśnie celu” – Bóg miał cel, to nie był cel faraona, Na ten właśnie cel wzbudziłem cię – zrobiłem to Ktoś powie: „Och, ale Faraon miał wszystkie te wybory”. Tak. I właśnie „W tym celu wzbudziłem cię”. Teraz, ludzie, jeśli przysypiacie, dostrójcie się tu na chwilę, ponieważ muszę rzucić wyzwanie każdemu z was, którzy czytają. Ty, jeśli chcesz zrozumieć, czego Pismo Święte uczy o tym, musisz mieć te same priorytety, które Bóg ma. I musisz zadać sobie pytanie: „Co jest dla mnie najważniejsze?” Ponieważ Bóg powiedział, że powodem, dla którego wzbudził Faraona, było

„zademonstrowanie na nim Jego mocy i żeby Jego imię było głoszone po całej ziemii” – Chcę więc zapytać wszystkich, którzy nazywają siebie wierzącymi chrześcijanami, gdzie w omawianym wersie na liście priorytetów jest demonstracja Bożej mocy i głoszenie Jego imienia po całej ziemi? W tekście nie ma nic na temat wolnej woli człowieka, prawda? Nic tam nie ma o sprawianiu, aby ludzie czuli się dobrze w sobie, nic o zaspokajaniu odczuwanych przez nich potrzeb. Demonstracja Bożej mocy i głoszenie Jego imienia, to nie są wielkie priorytety dla ogromnej większości ludzi, którzy nazywają się dzisiaj chrześcijanami. Nie powinno więc nas wcale dziwić, że ogromna większość tych ludzi nie lubi tego, co List do Rzymian rozdz. 9 ma do powiedzenia.

(więcej…)

Dwunasty argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Jest prawdą, że słowo zaspokojenie nie zostało użyte w angielskiej Biblii w odniesieniu do śmierci Chrystusa, ale znaczenie tego słowa tj. „pełna zapłata tego, co dłużnik jest winien wierzycielowi” jest myślą często używaną w Nowym Testamencie, kiedy mowa jest o śmierci Chrystusa. W tym przypadku ludzie są dłużnikami Boga, bo nie przestrzegali Jego przykazań.

Wymaganym zaspokojeniem, które miałoby spłacić nasze grzechy jest śmierć

Rzym. 6:23 Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.

(więcej…)

Semper Reformanda kontra formalizm

Temat rozważania

Prawda… także i w Kościele jest wiele do zreformowania.” Jodocus van Lodenstein, Contemplation of Zion

Sformułowanie ecclesia reformata, semper reformanda (kościół reformowany, zawsze reformujący) jest używane tak często, że stało się mottem i sloganem. Ludzie używali go do wspierania zaskakującej gamy programów i celów teologicznych i kościelnych. Naukowcy odkryli jego pochodzenie w książce oddania napisanej przez Jodocusa van Lodensteina w 1674 roku.

Van Lodenstein bez wątpienia nie miał zamiaru być twórcą frazesów lub sloganów. Jaki był jego zamiar i co miał na myśli przez to zdanie?

(więcej…)

Jedenasty argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Innym słowem, którego Biblia używa na określenie tego, co Chrystus osiągnął dla nas przez swoją śmierć jest słowo pojednanie

Kol 1:21-22 21. I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami umysłem w niegodziwych uczynkach, teraz pojednał (ἀποκατήλλαξεν apokatellaxen) 22.W jego doczesnym ciele przez śmierć, aby was przedstawić jako świętych, nieskalanych i nienagannych przed swoim obliczem;
.

ἀποκαταλλάσσω apokatallasso pojednać całkowicie, od słów:
ἀπό apo – w zwięzłych konstrukcjach intensyfikuje stan oddzielenia
καταλλάσσω katallasso – od κατά katá, „w dół do dokładnego punktu”, intensyfikując ἀλλάσσω allássō, „zmienić”); zdecydowanie zmienić stan, tak jak wtedy, gdy dwie strony godzą się, gdy zbliżają się („zmieniają”) na tę samą pozycję.

(więcej…)

Pan Jezus już się zbliża, do serca puka drzwi

Ostrzeżenie: artykuł zburzy mit o zbawieniu rzekomo obecnym wśród szerokopojętych „chrześcijan ewangelikalnych” wyznających arminainizm. Drogi czytelniku, jeśli nie wyznajesz Teologii Reformowanej to jesteś arminianinem.

Bóg: dżentelmen czy suweren?

Pan Jezus jest dżentelmenem i nie zmusza nikogo do wiary, trzeba Go zaprosić do serca.”

Zdaje się, że powyższy cytat odzwierciedla wierzenia praktycznie wszystkich tzw. „chrześćijan ewangelikalnych”. Twierdzą oni stanowczo, że Pan Jezus pokornie puka do drzwi serca czekając na decyzję człowieka aby go zbawić. Jest w swoim dziele cierpliwy, czuły i miłosierny, przelał przecież swoją krew za każdego człowieka na świecie. To taki dobry król-dziadziuś z siwą brodą, spokojny i rozważny i ufny w ludzką wolną wolę. Przecież muszą być na świecie jacyś dobrzy ludzie szukający Boga, którzy w końcu z własnej woli Go wybiorą…

Problem tutaj jest tylko jeden: nic z powyższego nie jest prawdą.

(więcej…)