Soteriologiczny Kot Schrödingera

Kto ma być zbawiony będzie. Ale to Bóg wie, kto konkretnie to jest, a kto nie, my nienasza pewność nie jest argumentem.Janusz Kucharczyk, wykładowca WBST

Ewangelia kontra fałszywa religia

Ewangelia jest jasna, prosta i nie posiada dwuznaczności. Słowo Chrystusa to tak – tak i nie – nie. Niejednoznaczność to cecha fałszywej religii. Fałszywa religia będzie nauczać, że żaden człowiek nie może wiedzieć czy jest zbawiony. Owszem, herezja nie musi koniecznie zaprzeczać możliwości zbawienia, lecz postawi każdego wyznawcę w pozycji całkowitej niepewności. Innymi słowy, ten kto tkwi w fałszywej religii będzie nauczany, że nie może wiedzieć na pewno, czy jest zbawiony.

Oto słowa diabła:

„Chociaż nasze osobiste zbawienie nie jest zapewnione, wciąż musimy w nie mieć nadzieję. W Biblii św. Paweł używa zwrotów: „nadziei zbawienia” lub „nadziei na życie wieczne” . Gdybyśmy mieli pewność o niebie, to nie byłoby potrzeby nadziei. Nadzieja to nie to samo, co pewność.
.
Nadzieja jest ufnym oczekiwaniem błogosławieństwa Bożego i uszczęśliwiającego oglądania Boga; jest także lękiem przed obrażeniem miłości Bożej i spowodowaniem kary.
[kkk 2090]”
.
Źródło

Ujmując to inaczej według Rzymu nadzieja jest dwuznaczna: z jednej strony to oczekiwanie na zbawienie, nie w sensie pewności lecz  w sensie życzeniowym, z drugiej strony nadzieja to strach przed Bożą karą.

  • zbawienie i zatracenie wierzącego są tak samo prawdopodobne
  • to prowadzi do braku pewności co do stanu, w jakim człowiek się znajduje
  • nikt nie może być pewnym swojego zbawienia, tak samo jak nikt nie może być pewny swojego potępienia

Nauka reprezentowana przez Rzym oraz przez Janusza Kucharczyka mają to samo źródło i nie jest nim Chrystus.

(więcej…)

Aby wszyscy doszli do pokuty

Pozycja arminian

2 Piotra 3:9 Nie zwleka Pan ze spełnieniem obietnicy, jak niektórzy uważają, że zwleka, ale okazuje względem nas cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty.

Powszechna i błędna interpretacja powyższego fragmentu zakłada, że Bóg pragnie zbawienia wszyskich ludzi, jacy żyją na świecie. Tak jednak się nie dzieje, ponieważ ludzie z własnej wolnej woli odrzucają zbawienie, jakie Bóg zaoferował im podając je niemalże na tacy. Czy rzeczywiście Bóg będzie czekał aż wszyscy ludzie na świecie się nawrócą? Czy pragnie On, aby każdy się upamiętał?

Argumenty, jakie odpowiedzą na powyższe pytania i obalą herezję arminian o nieograniczonym odkupieniu dotykają następujących sfer:

  • Bożej obietnicy
  • Logicznego podmiotu zbawienia
  • Bożej suwerenności
  • Bożej miłości

(więcej…)

Zawodny pośrednik

Drastyczna prawda

„Nawet w małym ułamku nie służę Bogu Arminian; nie mam z nim nic wspólnego, i nie zegnę kolana przed baalem którego ustawili; nie jest on moim Bogiem, ani nigdy nie będzie; nie obawiam się go, ani nie drżę w jego obecności… Bóg który dzisiaj coś mówi, a zaprzecza jutro, który dzisiaj usprawiedliwia, a jutro potępia… nie ma nic wspólnego z moim Bogiem nawet w najmniejszym stopniu. Może mieć coś wspólnego z astartą, czy baalem, ale z Jahwe nigdy nie miał, i mieć nie może.”Charles Haddon Spurgeon

Wypowiedź Spurgeona aż tryska emocjami i rzeczywiście „książę kaznodziejów” ma po temu więcej niż poważny powód. Z jednej strony żarliwie staje on w obronie prawdziwego Boga objawionego w Piśmie, z drugiej pełen sprawiedliwej nienawiści do fałszu obnaża czym jest kult arminian. Dlaczego ten największy ze współczesnych kaznodziejów i ewangelistów tak bardzo brzydził się ich idolem i negował remonstracyjną wersję Jahwe, którego przyrównywał do pogańskich kultów asztarty i baala, tym samym uznawał go za fałszywego bożka? Dlaczego gardził on nim aż tak bardzo?

Odpowiedź, chodź pozornie prosta, dotyka rzeczy najważniejszej, samym centrum dzieła Chrystusa Pana:

  • Jego przebłagalnej ofiary,
  • Jego dzieła zadośćuczynienia
  • Jego pośrednictwa między Bogiem a ludźmi

Można by to przedstawić za pomocą następującego związku przyczynowo-skutkowego

wystarczająca ofiara na krzyżu ⇒
rzeczywiste zadośćuczynienie i zapłata za grzechy ⇒
skuteczna mediacja czyli pośrednictwo

Zwróćmy uwagę, że Chrystus, który umarł za wszystkich ludzi, jacy kiedykolwiek stąpać będą po świecie nie wyjednał u Boga rzeczywistego przebaczenia lecz jedynie możliwość przebaczenia. Tym samym ofiara Chrystusa nie była w pełni wystarczająca i zadowalająca Ojca. Aby taką się stała potrzebny jest tu dodatkowy czynnik ludzki, czyli wybór Boga jako zbawiciela rozumiany jako przyczyna a nie owoc zbawienia. A to godzi w rolę Mesjasza jako pośrednika, którego wstawiennictwo do Ojca zawodzi w zdecydowanej większości przypadków. Zatem patrząc od końca na związek przyczynowo-skutkowy zauważmy co następuje:

niewystarczająca ofiara na krzyżu ⇐
potencjalne zadośćuczynienie i zapłata za grzechy ⇐
nieskuteczna mediacja czyli pośrednictwo

Nie trzeba chyba nikomu tłumaczyć, że tego typu doktryna ma katastrofalne konsekwencje soteriologiczne, a mówiąc kolokwialnie, taka nauka odcina od zbawienia.

(więcej…)

Pięć zasad modlitwy Jana Kalwina

Wstęp

Szukasz nauki Jana Kalwina o modlitwie? Przybyłeś we właściwe miejsce. Każdego roku wiele książek, kazań i konferencji poświęca się tematowi modlitwy. Powód jest prosty: większość chrześcijan (w tym i ja) potrzebuje dużo pomocy w tej dziedzinie. Znasz kilka wersetów biblijnych o modlitwie. Czytałeś książkę lub dwie, prosiłeś o pomoc i wzrastałeś w modlitwie przez lata. To bardzo dobrze. Ale jedną rzecz, którą możesz uczynić, a którą wielu chrześcijan ignoruje, to powrót do historii Kościoła i studiowanie życia i dzieł wielkich świętych z przeszłości.

A osobą, którą mam na myśli, jest Jan Kalwin.

(więcej…)

Ofiara za grzechy każdego człowieka?

Soteriologiczny uniwersalizm arminian

1 Jana 2:2 I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata

Istnieją trzy możliwe poglądy na zbawienie, parafrazując J. I. Packera można to przedstawić następująco

  1. Reformowany partykularyzm: ofiara przebłagalna ma nieograniczoną skuteczność (rzeczywistą), lecz ograniczony zakres (wybrani) – śmierć Chrystusa przyniosła zbawienie wybranym członkom rodzaju ludzkiego i gwarantuje im zbawienie.
    .
  2. Hipotetyczny uniwersalizm: ofiara przebłagalna ma ograniczoną skuteczność (potencjalną), lecz nieograniczony zakres (wszyscy) – śmierć Chrystusa uczyniła zbawienie możliwym dla każdego, ale w rzeczywistości przynosi tylko tym, którzy dodają doń swą wiarę i nawrócenie jako konieczną odpowiedź. Sama śmierć Chrystusa za kogoś nie gwarantuje mu zbawienia.
    .
  3. Rzeczywisty uniwersalizm: ofiara przebłagalna ma nieograniczoną skuteczność (rzeczywistą) i nieograczony zakres (wszyscy) – śmierć Chrystusa przyniosła zbawienie każdemu członkowi rodzaju ludzkiego, w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Powyższy fragment przytaczany jest jako ostateczny argument dowodzący hipotetycznego uniwersalizmu arminian, a mianowicie, że Chrystus umarł za wszystkie grzechy wszystkich ludzi jacy kiedykolwiek żyli, żyją i będą żyć na świecie, z których pójdą do nieba ci, którzy wybiorą Boga i wiarę jako akt swojej niezależnej i wolnej woli. Przedstawiają oni tutaj następujący ciąg logicznego rozumowania:

⇒ Apostoł napisał ten list pod koniec I wieku
⇒ Skierowany do kościołów w Azji Mniejszej
⇒ Kościoły te tworzyli chrześcijanie wywodzący się z pogan
⇒ Przebłaganie za nasze grzechy odnosi się do czytelników czyli pogan
⇒ Przebłaganie za grzechy całego świata musi dotyczyć uniwersalnego odkupienia
⇒ Zatem ofiara Chrystusa została złożona za wszystkich ludzi a nie tylko za wybranych

Konkluzja arminian, choć wynikająca z pozornie logicznego ciągu argumentów, jest całkowicie fałszywa.

(więcej…)

Herezja Federalnej Wizji

Pytanie o zbawienie

Czy prezbiterianie wierzą, że w Nowym Przymierzu są nie tylko zbawieni? To jest nie tylko ci, których oczyszcza krew Chrystusa – jak w Hebr. 12:24? Nie powinni tak wierzyć. Ale brzmi to jak pewna nowoczesna herezja reformowana: Federalna Wizja (ang.  Federal Vision)

Poniższy artukuł przedstawi główne problemy tej teologii, która w subtelny, acz śmiertelny sposób, atakuje doktrynę zbawienia z łaski przez wiarę.

(więcej…)

Ograniczone odkupienie: o efektywnym zbawieniu

Powody, dla których wszyscy, za których Chrystus umarł są rzeczywiście zbawieni

Jeśli coś jest dla kogoś zdobyte, nie można mieć wątpliwości, że to do niego należy. Cokolwiek Chrystus zdobył przez swoją śmierć, musi to należeć do tych, dla których to zdobył. Twierdzenie, że Bóg zamyślił śmierć Chrystusa za kogoś, kto tego nie przyjmie, przeczy zdrowemu rozsądkowi. Byłoby czymś nierozumnym, zapłacić okup za wyzwolenie niewolników, którzy i tak nie mieliby być uwolnieni! A wiemy, że śmierć Chrystusa była właśnie takim okupem

Mat. 20:28 Tak jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, ale aby służyć i oddać swoje życie na okup za wielu.

(więcej…)

Skąd się biorą „uszy do słuchania”?

Zabraniają nam zwiastować poganom, żeby ci nie byli zbawieni

Ewangelia

Faktem jest, że każdy zbawiony w pewnym momencie swojego życia usłyszał ewangelię (Rzym. 10:14), wezwanie do upamiętania (Mat. 3:2, 4:17, Marek 1:15, Dzieje 2:38, 3:19), i ona dotarła do jego umysłu dokonując zmiany, uświadomiła o grzechu w życiu (Łuk. 11:32, 15:7, 15:10). Następnie taki poruszony wewnętrznie człowiek zaczyna postrzegać siebie tak, jak postrzega go Bóg: ochydny grzesznik. Odczuwa do siebie odrazę. (Mat. 21:29-32). Przepełniony żalem pragnie odwrócić się od grzechu (Łuk. 17:4, 22:32), rozumie, że sam z siebie nie jest w stanie osiągnąć zbawienia (Łuk. 14:31-32 Mat. 19:25-26).

Widząc swój przypieczętowany los w desperackim geście błaga Boga o przebaczenie (Dzieje 8:22, Łuk. 11:9), a jedyną możliwością na pojednanie ze Stwórcą okazuje się osoba Chrystusa (Dzieje 4:12), wcielonego Boga (Filip. 2:6-8, Kol. 2:9) i Mediatora (Rzym. 8:33-34, 1 Tym. 2:5-6), który zmarł na krzyżu ponosząc karę za ten grzech jako ofiara zastępcze a następnie zmartwychwstał (Rzym. 8:3, 1 Kor. 15:1-4). Potem następuje świadomość odpuszczenia (Hebr. 9:14, 10:22), a zbawiony grzesznik zaczyna wydawać owoce: dobre uczynki wynikające z wiary, które są trwałe (Jan 15:16, Efez. 2:10)

(więcej…)

Wybranie a predestynacja

Znaczenie terminów

Terminy „wybranie” i „predestynacja” mają różne zastosowania. Ponieważ Biblia używa oba słowa, ich znaczenia bardzo się pokrywają, tak że w wielu przypadkach są synonimami.

Wybranie (gr. ἐκλογή ekloge) odnosi się szeroko pojętego do aktu wyboru. W Biblii może odnosić się do każdego wyboru dokonanego przez kogokolwiek. Najczęściej jednak myślimy kategoriami wybrania czegoś lub kogoś przez Boga. Ponieważ Biblia używa słowa w odniesieniu do Bożego wybrania, czasami odnosi się do Bożego wybrania Izraela jako swojego ludu, czasami do wybrania kościoła jako jego ludu, a czasami do wybrania pewnych osób do zbawienia. Ogólnie kontekst konkretnego użycia sprawia, że jego znaczenie jest jasne.

Predestynacja (gr. προορίζω proorizo) zasadniczo odnosi się do wszystkiego, co Bóg nakazuje (a co musi się wydarzyć). Na przykład „predestynował” ukrzyżowanie. Biblia również używa tego słowa, aby mówić o szczególnej Boskiej determinacji niektórych ludzi, aby byli zbawieni. W tym użyciu oznacza to to samo, co wybawienie do zbawienia.

Dzieje 4:27-28 27 Rzeczywiście bowiem Herod i Poncjusz Piłat z poganami i ludem Izraela zebrali się przeciwko twemu świętemu Synowi, Jezusowi, którego namaściłeś; 28 Aby uczynić to, co twoja ręka i twój wyrok przedtem postanowiły (προώρισεν proorisen), że ma się stać.

(więcej…)

Doktryna predestynacji w 10 prostych punktach


Westministerskie Wyznanie Wiary

Westminsterskie Wyznanie Wiary jest bardzo pomocne w zrozumieniu doktryny o predestynacji. W rozdziale trzecim Westminsterskiego Wyznania Wiary z 1646 roku mówi się o odwiecznych Bożych postanowieniach.

Rozdział 3. Odwieczne Boże postanowienie
.
I. W wieczności Bóg zarządził wszystko co się dzieje w czasie i uczynił to niezależnie i nieodmiennie, kierując się jedynie swoją własną mądrą i świętą wolą. Jednak czyniąc to, nie stał się w żadnym sensie źródłem grzechu, nie pogwałcił woli żadnego stworzenia, ani też nie usunął swobodnego działania wtórnych przyczyn, lecz raczej je ustanowił.
.
II. Chociaż Bóg wie wszystko co zdarzyć się może we wszystkich okolicznościach, to jednak Jego postanowienie nie jest oparte na uprzedniej wiedzy, lecz jest niezależne od niej.
.
III. Przez swoje postanowienie i dla okazania Swej chwały Bóg przeznaczył pewnych ludzi i aniołów do wiecznego życia, innym postanowił wieczną śmierć.
.
IV. Aniołowie i ludzie, którzy podlegają Bożemu przeznaczeniu, są jasno i nieodmiennie wyznaczeni, a ich liczba jest na zawsze ustalona i nie może zostać ani zwiększona ani zmniejszona.

(więcej…)

Okiem Kalwinisty – więcej zbawionych czy potępionych?

Kwestia nieporozumienia

Nie ma wątpliwości, że spośród wszystkich doktryn Kalwninizmu tak zwane Limitowane Odkupienie jest najbardziej niezrozumianą i kontrowersyjną. Niestety wielu interpretuje ją jako wskazanie na zbawienie ograniczone samo w sobie, czego skutkiem jest niewielu zbawionych. Charles H. Spurgeon książę kaznodziejów i kalwinista z pewnością tak nie myślał, co wykaże jego poniższe kazanie.

(więcej…)

Do czego przeznaczył nas Bóg?

1 Tes. 5:9 Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz abyśmy otrzymali zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;

Ostrożnie z tym zbawieniem

Po nabożeństwie i mojej usłudze, usłyszałem m. in. od jednego Brata: „…z tym «nieutraceniem zbawienia», to trzeba ostrożnie …”. Zabrzmiało to trochę jak zarzut. Następnie dowiedziałem się, że taka nauka, to nic innego jak – „ewangelia sukcesu”. Zarzucono mi coś, czego jestem od jakiegoś czasu – śmiertelnym wrogiem. Między innymi mój blog jest tego wyrazem. Długo rozmawiałem na ten temat i inne tematy także, z Braćmi i Siostrami tego Zboru. Oczywiście w duchu braterskim. Cały tydzień (do dnia publikacji tych refleksji) – rozważałem to w swoim sercu przed Panem, jako moje doświadczenie. I tym, pragnę się jeszcze podzielić.

(więcej…)

Ograniczone odkupienie: Śmierć Chrystusa czyni zbawienie możliwym, czy pewnym?

 

Uniwersalne odkupienie

Niektórzy sugerowali, że śmierć Chrystusa osiągnęła odkupienie wystarczające dla wszystkich ludzi, jeśli tylko by uwierzyli. Korzystają z tego jednak tylko nieliczni, bo tylko nieliczni wierzą. Mówią oni: Chrystus osiągnął zbawienie, które wystarcza dla wszystkich, ale w rzeczywistości tylko niektórzy będą zbawieni.

Oczywiście zapłacenie ceny za wykup niewolnika nie oznacza jeszcze jego rzeczywistego uwolnienia. Nabycie zbawienia i jego udzielenie nie jest dokładnie tym samym. Ale musimy tu dobrze zrozumieć kilka rzeczy:

(więcej…)

Hiper-kalwinizm, zło gorsze od arminianizmu

Definicja hiper-kalwinizmu

Przesadny lub niezrównoważony typ reformowanej teologii związanej z rygorystycznymi i szczególnymi baptystami pochodzenia angielskiego oraz z holendersko-amerykańskimi grupami reformowanymi. Posiada swe korzenie w XVIII wieku i zawsze była teologią mniejszości, grupa i dziś jest niezwykle mała. Jest to system teologiczny skonstruowany tak, aby wywyższyć honor i chwałę Boga, a czyni to ostro minimalizując moralną i duchową odpowiedzialność grzeszników.
.
Podkreśla nieodpartą łaskę do tego stopnia, że wydaje się, że nie ma rzeczywistej potrzeby ewangelizowania;

.
Sinclair Ferguson, et. al., editors, The New Dictionary of Theology (InterVarsity Press, 1988), s.v. Hyper-Calvinism, s. 324.

Cechy religii

  • Porzucenie nakazu ewangelizacji
  • Zaprzeczenie potrzeby wzywania do upamiętania i wiary
  • Błędnie interpretowana Boża suwerenność
  • Źle pojęta chwała Boża

(więcej…)

Arminianizm: analiza Artykułu II Remonstrancji

Artykuł II Remonstrancji stwierdza o nieograniczonym odkupieniu, to jest że Chrystus umarł za wszystkich ludzi na całym świecie jacy kiedykolwiek życli bez wyjątku, w tym wszystkich idących do piekła na zatracenie wieczne

Czcisz Boga czy bożka?

Chrystus, ktróry umarł za wszystkich ludzi jacy kiedykolwiek żyli na świecie, umarł także za wszystkich idących na wieczne zatracenie do jeziora ognistego, w tym za Judasza Iskariotę i Antychrysta. Jego ofiara zastępcza była niewystarczająca, przelana przez Niego krew nie wystarcza do uśmierzenia Bożego gniewu. W rzeczywistości ofiara Chrystusa ne ma żadnej wartości dopóki w centrum nie pojawi się człowiek dokonujący własciwej decyzji „przyjęcia zbawienia”.  Oto idol i rzeczywisty suweren tego systemu: człowiek i jego wolna wola.

(więcej…)

Choćbyś zmiażdżył Hunta w moździerzu tłuczkiem…

Oto ostateczny powód dla którego Dave Hunt i ludzie do niego podobni odrzucają prawdę Pisma. Jest to powód prozaiczny. Oni nie chcą słuchać tego, co jest w Piśmie objawione. Zamiast tego będą uparcie wczytywać do Świętego tekstu swoje z góry ustalone ludzkie doktryny.

Jan 6:37-40; 44

37 Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

38 Zstąpiłem bowiem z nieba nie po to, żeby czynić swoją wolę, ale wolę tego, który mnie posłał.

39 A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.

40 I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

44 Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.


  • Wszyscy dani Jezusowi przez Ojca przyjdą do niego bez wyjątku, wers 37
  • To co czyni Jezus jest wolą Ojca, wers 38
  • Wolą Ojca jest to, żeby nikt, kto został Chrystusowi dany przez Ojca, przez Chrystusa nie został utracony, wers 39
  • Każdy kto jest dany Synowi przez Ojca musi do Niego przyjść, nie zostanie przez Niego utracony, w konsekwencji posiada życie wieczne, wers 40
  • Wszyscy, którzy przychodzą do Syna muszą być pociągnięci przez Ojca, nikt inny nie jest tego w stanie uczynić, wers 44
  • Ojciec oddaje Synowi wybranych zanim ci do Niego przychodzą

Konkluzja: Wybrani do zbawienia napewno osiągną życie wieczne ponieważ z całą pewnością nikt się nie może oprzeć powołaniu Bożemu. Powołani do zbawienia nie są wszyscy lecz konkretna grupa ludzi. Wszyscy wybrani napewno przyjdą do Jezusa, żaden z nich nie będzie mógł się temu oprzeć. Wszyscy wybrani zostaną wskrzeszeni w dniu ostatenczym.


JW: Wierzę Dave, że ten fragment bardzo wyraźnie naucza, że ​​Ojciec dał i wybrał ludzi dla Syna, że dawanie Ojca poprzedza przyjście osoby do Chrystusa, że ​​jest to gramatycznie w tekście. Nie ma sposobu, aby argumentować, że dawanie Ojca nie następuje przed przyjściem człowieka do Chrystusa, a werset 39 mówi nam, że wolą Ojca dla Syna jest to, że z tego, co mu zostało dane, nic nie traci. Wierzę, że to dowodzi, że Jezus jest potężnym Zbawicielem, który ratuje wszystkich, których zbawia, i nie ma czegoś takiego, jak próba zbawiania. Jak rozumiesz Jana 6:37-39?

DH: Cóż, James, jak powiedziałbyś w swoich rozmowach z katolikami, mormonami lub kimkolwiek innym, musimy zrozumieć, Pismo w kontekście całego Pisma. I wierzę, że to co nam mówi, na przykład, to że są wybrani zgodnie z uprzednią wiedzą Boga, przedwiedzą Boga, przewidział, których przeznaczył i tak dalej …

(więcej…)

Kalwinizm w pigułce

Definicja doktryn łaski

Aby zobaczyć jak wspaniała prawda wszystkich doktryn łaski ukazana została w rozważanym fragmencie Pisma potrzebujemy najpierw zdefiniować czym one są.

  • Obecne od czasów Apostolskich, widoczne elementy współczesnego Kalwinizmu zawarte były tak w pismach Ojców Apostolskich jak i wczesnych Ojców Kościoła.
    .
  • Augustyn rozwinął te doktryny tak, że w 529 roku herezja Pelagianizmu została ostatecznie obalona na synodzie w Orange  a Jan Kalwin przywrócił je Kościołowi po okresie ciemnowiecza Rzymskiego katolicyzmu.
    .
  • W XII wieku doktryny te były pielęgnowane przez Waldensów, ówczesnych „protestantów” prześladowanych przez Rzymski katolicyzm.
    .
  • W XVII wieku kościół reformowany, w odpowiedzi na herezję Arminian zwanych Remonstrancją, w latach 1618 -1619 uporządkował 5 doktryn łaski nadając im nazwy tak, aby utworzyły akronim TULIP.

T otalna deprawacja – nikt nie jest w stanie przyjść z własnej woli do Boga
U silna i bezwarunkowa elekcja – Bóg wybrał do zbawienia konkretnych ludzi nie zwracając uwagi na ich zasługi czy chęci
L imitowane odkupienie – zbawieni zostali tylko wybrani do tego
I  nieodparta łaska – wszyscy będący w Bożym planie  zostaną efektywnie zbawieni
P rzetrwanie świętych – wszyscy, którzy zostali zbawieni nigdy wiary nie utracą, przez to mają pewność osiągnięcia celu zbawienia, społeczności z Bogiem

Jeden urywek Pisma zawiera odniesienie do wszystkich powyższych doktryn. Jest nim tekst 1 i 2 rozdziału Listu do Efezjan.

(więcej…)

Ograniczone odkupienie: Jaki był cel śmierci Chrystusa?

Czego dokonała śmierć Chrystusa?

Musimy przyjrzeć się fragmentom Pisma, które mówią o tym czego przez swoją śmierć Chrystus dokonał. Są wersety, które ukazują co Bóg zamierzył osiągnąć przez śmierć Chrystusa:

Łuk. 19:10 Bo Syn Człowieczy przyszedł, aby szukać i zbawić to, co zginęło

– Jasno wynika z tego, że Bóg przez śmierć Chrystusa w rzeczywistości zamyślił zbawić zgubionych grzeszników.

Mat. 1:21  I urodzi syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów.

– Cokolwiek więc było potrzebne, by zbawić grzeszników, miało zostać dokonane przez Jezusa Chrystusa.

1 Tym. 1:15 Wiarygodne to słowa i godne całkowitego przyjęcia, że Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, z których ja jestem pierwszy.

– Nie pozwala nam to przypuszczać, że Chrystus przyszedł, aby po prostu uczynić zbawienie możliwym; podkreśla to, że przyszedł, by grzeszników rzeczywiście zbawić.

(więcej…)

Ograniczone odkupienie: Prawdziwy cel śmierci Chrystusa

Kilka definicji

Aby być pewnym zamierzonego skutku musisz użyć właściwych środków; zrobienie czegoś we właściwy sposób pewnie prowadzi do zamierzonego celu. Pismo jasno mówi o tym, że to Bóg (Ojciec, Syn i Duch) zaplanował zbawienie ludzi.

Dzieło Chrystusa to środek do realizacji tego planu. Jako że Bóg zawsze działa we właściwy sposób, musimy uznać, że wszyscy prawdziwie odkupieni to ci, których On postanowił odkupić. W przeciwnym razie, Bóg poniósłby porażkę w osiągnięciu tego, co zamierzył.

(więcej…)