Boże łaskawe zaopatrzenie okrywające naszą grzeszną hańbę

1 Mojż. 3:1-21

1 A wąż był chytrzejszy nad wszystkie zwierzęta polne, które był uczynił Pan Bóg; ten rzekł do niewiasty: Także to,  że wam Bóg rzekł: Nie będziecie jedli z każdego drzewa sadu tego?

2 I rzekła niewiasta do węża: Z owocu drzewa sadu tego pożywamy;  3 Ale z owocu drzewa, które jest w pośród sadu, rzekł Bóg: Nie będziecie jedli z niego, ani się go dotykać będziecie,
byście snać nie pomarli. 

4 I rzekł wąż do niewiasty: Żadnym sposobem śmiercią nie pomrzecie;

5 Ale wie Bóg, że któregokolwiek dnia z niego jeść będziecie, otworzą się oczy wasze; a będziecie jako bogowie, znający dobre i złe.

6 Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł. 

7 Zatem otworzyły się oczy obojga, i poznali, że byli nagimi; i spletli liście figowe, a poczynili sobie zasłony.

8 A wtem usłyszeli głos Pana Boga chodzącego po sadzie z wiatrem dniowym; i skrył się Adam, i żona jego od oblicza Pana Boga między drzewa sadu.

9 I zawołał Pan Bóg Adama, i rzekł mu: Gdzieżeś?

10 Który odpowiedział: Głos twój usłyszałem w sadzie, i zlękłem się dla tego, żem nagi, i skryłem się.

11 I rzekł Bóg: Któż ci pokazał, żeś jest nagim? izaliś nie jadł z drzewa onego, z któregom zakazał tobie, abyś nie jadł?

12 Tedy rzekł Adam: Niewiasta, którąś mi dał, aby była ze mną, ona mi dała z tego drzewa, i jadłem.

13 I rzekł Pan Bóg do niewiasty: Cóżeś to uczyniła? i rzekła niewiasta: Wąż mię zwiódł, i jadłam.

14 Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.

15 Nieprzyjaźń też położę między tobą i niewiastą, i między nasieniem twoim, i między nasieniem jej; to potrze tobie głowę, a ty mu potrzesz piętę.

16 A do niewiasty rzekł: Obficie rozmnożę boleści twoje, i poczęcia twoje; w boleści rodzić będziesz dzieci, a wola twa poddana będzie mężowi twemu, a on nad tobą panować będzie.

17 Zaś rzekł do Adama: Iżeś usłuchał głosu żony twojej, a jadłeś z drzewa tego, o któremem ci przykazał, mówiąc: Nie będziesz jadł z niego; przeklęta będzie ziemia dla ciebie, w pracy z niej pożywać będziesz po wszystkie dni żywota twego.

18 A ona ciernie i oset rodzić będzie tobie; i będziesz pożywał ziela polnego.

19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.

20 I nazwał Adam imię żony swej Ewa, iż ona była matką wszystkich żywiących.

21 I uczynił Pan Bóg Adamowi, i żonie jego odzienie skórzane, i oblókł je

 


Dwa oblicza świata

Żyjemy w bardzo pomieszanym świecie. W świecie w którym jest straszna przemoc, okropne okrucieństwo,  nienawiść i śmierć na każdym rogu, gdzie są ludzie którzy cierpią, chorują, są pogrążeni w smutku bądź bólu. Jednak w tym samym czasie podziwiamy świat gdzie jest tyle piękna, który jest tak zawiły i złożony, w którym jest wiele dowodów na Bożą moc w projekcie, w stworzeniu. Mamy więc poczucie dwóch stron świata w którym żyjemy. Tej okropnej, i tej która jest wybitnie wspaniała i piękna. I oczywiście tylko Biblia pomaga nam zrozumieć dlaczego rzeczy są takie jakie są.

Ten rozdział mówi nam dlaczego harmonia, która przepełniała wszystko kiedy Bóg stworzył wszechświat jest teraz tak rozbieżna. Dlaczego jest tak, że wszystko jest dotknięte tym co jest dowodem na zło, kiedy początkowo wszystko było dowodem na dobro. Biblia nam mówi, że powodem tego wszystkiego jest grzech, Pyszne nieposłuszeństwo człowieka przeciw Bogu. Nasza arogancja w dążeniu by być takimi jakim jest Bóg i brak chęci by być posłusznym Bogu. Te nieposłuszeństwo i pycha Adama i Ewy została tak utrwalona przez wieki, iż dzisiaj wciąż widzimy tę samą pyszną arogancję ludzkiego serca.
.

(więcej…)

Czy ograniczone odkupienie jest biblijne?

Wstęp

Proszę zauważ – ponieważ ten artykuł jest częścią naszej serii na temat „Czym jest Kalwinizm?”, przedstawiamy pełny 5-cio punktowy obraz Kalwinizmu. Wierzymy, że 5-cio lub 4-ro punktowi Kalwinizm jest zagadnieniem, na które Chrześcijanie mogą  „zgodzić się na niezgodę.”

A więc podczas gdy ten artykuł będzie mocno argumentować w stronę 5-cio punktowego Kalwinizmu, nie chcemy w żaden sposób ubliżać wierze osób, które przystają do 4-ro punktowego Kalwinizmu. Pragniemy zauważyć, że wielu z naszych autorów jest 4-ro punktowymi Kalwinistami. Prosimy także aby osoba czytająca ten artykuł zapoznała się z napisanymi przez nas argumentami ‘przeciwko ograniczonemu odkupieniu’. Jak także, w kwestii pełnego zrozumienia tego zagadnienia z zapoznaniem się z artykułem na temał ‘nieograniczonego odkupienia’.

(więcej…)

Jego wiara w nas

Efez. 3:12 W nim mamy śmiałość i przystęp z ufnością przez wiarę jego.

W jedenastym rodziale Listu do Hebrajczyków czytamy, że wiara jest podstawą tego, czego się spodziewamy, i dowodem tego, czego nie widzimy. Według drugiego rozdziału Listu do Efezjan wiara jest Bożym darem łaski; oznacza to, że ma ona swoje pochodzenie w Bogu a nie w człowieku. Zgodnie z piątym rozdziałem Listu do Galacjan wiara jest owocem Ducha. Widzimy zatem, że Ojciec i Duch Święty, dwie Boże Osoby mają czynny udział w dyspozycji wiary.

Jaki udział ma Syn, czyli trzecia Osoba Boża? Fragment z listu do Efezjan wskazuje, że wiara jaka jest w osobach zbawionych ma swoje źródło właśnie w Chrystusie. Jest to, mówiąc dosłownie, doskonała, w pełni wystarczająca wiara w Syna, udzielona przez Ducha Świętego z woli Ojca każdemu odkupionemu człowiekowi.

(więcej…)

O grzechu niewiary

Jezus umarł za wszystkie grzechy wszystkich ludzi jacy żyli na świecie, natomiast warunkiem otrzymania przebaczenia jest przyjście do Jezusa i wyznanie Mu swoich grzechów, przyjęcie Go jako swojego osobistego Zbawiciela! Jak ktoś był niewierzący, ale się nawrócił, to będzie zbawiony czy nie?

Takie, lub podobne twierdzenia będą wypowiadać zwolennicy dożywotniego okresu próbnego, którym jest arminianizm. W zasadzie z natury wszyscy ludzie to arminianie, ponieważ uważają, że wolna wola człowieka nie może być przez Boga naruszona, człowiek jest w stanie sam przyjść do Boga oraz jest zobowiązany do utrzymania swojego zbawienia.

(więcej…)

Ordo Salutis – porządek zbawienia

Czym jest Ordo salutis?

Ordo salutis (z łac. „porządek zbawienia”) odnosi się do serii koncepcyjnych kroków wewnątrz chrześcijańskiej doktryny zbawienia. Został zdefiniowany jako „tehcniczny termin protestanckich dogmatów wyznaczających nieprzerwane kroki w pracy Ducha Świętego w przeznaczaniu do zbawienia”. Wszystkie fazy następują po sobie, jednak niektóre ich elementy występują progresywnie a inne natychmiastowo. Termin „Ordo salutis” po raz pierwszy został użyty przez luterańskich teologów w połowie lat dwudziestych  XVII wieku.

(więcej…)

Badajcie swoje serca

Dzieje 3:26 Wzbudziwszy swego Syna, Jezusa, Bóg najpierw posłał go do was, aby wam błogosławił w odwracaniu się każdego z was od swoich nieprawości

Ponieważ nawrócenie musi owocować upamiętaniem i stałym odwracaniem się od nieprawości, osoba uznająca się za chrześcijanina nie może spoczywać na laurach, powinna badać swoje serce nieustannie aby nie popaść w sidła grzechu.

Żyjący w XVII wieku purytanin Ryszard Baxter powiedział

„Ale czy nie wszyscy ludzie są grzesznikami, nawet i najlepsi? – Nie wszyscy są jednak nienawróconymi grzesznikami! Bogobojni nie żyją w gorszących grzechach; krewkości ciała i serca wszelako są dla nich ciężarem i wielkim zmartwieniem, z którego codziennie pragną się wyzwolić, usiłując się i modląc o to ustawicznie. Grzech już więcej nie ma władzy nad nimi.” – Ryszard Baxter, O nawróceniu duszy do Boga

(więcej…)

Dobra nowina

Ewangelia zaczyna się od Boga.

Cały problem sprowadza się do natury Boga. Bóg jest sprawiedliwy, Bóg jest święty, Bóg nie może pogwałcić swojej natury. I dobrze, że taki jest. Byłoby przerażające, gdyby świat był stworzony przez wszechmocnego i złego Boga.

To dobrze, że Bóg jest sprawiedliwy. Ale to prowadzi do kolejnego problemu. Jeśli Bóg jest sprawiedliwy, to co On zrobi z nami?  Za chwilę powiem o najbardziej przerażającej prawdzie jaką można poznać na temat Boga. (więcej…)

Plan ponownego narodzenia

Chciałbym was poprosić o otworzenie Słowa Bożego na 3 rozdziale ewangelii Jana. Będziemy kontynuować przyglądanie się tej bardzo ważnej części Pisma Świętego o nowych narodzinach. Naszym nauczycielem jest nikt inny jak sam Pan Jezus Chrystus, Syn Boga. To oczywiście jest dla większości z nas bardzo znana część Pisma Świętego.

Terminologia „narodził się na nowo” jest częścią ewangelickiego lingwistyka od bardzo bardzo dawna. Ale pomimo faktu, że jest to znajoma terminologia, dla większości chrześcijan jest to niezrozumiałe, co znaczy „nowe narodzenie”. To nie jest niejasne ani trudne do zrozumienia, wszystko to wiąże się z analogią bycia narodzonym lub narodzenia.

(więcej…)

Czy uzdrowienie zawsze jest wolą Bożą?

W dzisiejszych czasach mamy do czynienia z wielkim nieporozumieniem co do nauki Pana Jezusa na temat uzdrowienia fizycznego. Ten post ma na celu udzielenie odpowiedzi na największe pytania, jakie wynikają z tego zamieszania. W obecnym czasie temat uzdrowienia jest jednym z najpopularniejszych tematów w Kościele i poza nim. Kaznodzieje głoszą na ten temat, teleewangeliści gwarantują to, a zdesperowani ludzie potrzebują tego – mamy świat głodny uzdrowienia. (więcej…)

Zbawienie Panującego Pana

1 Jana 3:10 Po tym poznaje się dzieci Boże i dzieci diabła: Każdy, kto nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie miłuje swego brata.

Wezwanie do uczniostwa

Ewangelia, jaką głosił Jezus była wezwaniem do uczniostwa i naśladowania, wezwaniem do podążania za Nim w uległym posłuszeństwie, a nie tylko prośbą o dokonanie decyzji czy zmówienie modlitwy. Przesłanie Jezusa uwolniło ludzi z więzów ich grzechów oraz przeciwstawiło się hipokryzji i potępiło ją.

Była to oferta wiecznego życia i odpuszczenia upamiętującym się grzesznikom, jednak w tym samym czasie było to skarcenie zewnętrznie religijnych ludzi wiądących życie pozbawione sprawiedliwości. Nacisk położony był na odwrócenie się od grzechów i objęcie Bożej sprawiedliwości. Słowom naszego Pana dotyczącym wiecznego zbawienia niezmiennie towarzyszyły ostrzeżenia skierowane do osób kuszonych lekkim podejściem do zbawienia. Pan nauczał, że podążanie za Nim kosztuje wiele, że droga jest wąska i niewielu ją znajduje. Uczył także, że wielu nazywających Go Panem będzie zabronione wejście do królestwa niebieskiego

(więcej…)

Pewność zbawienia chrześcijanina

Dwa poglądy

W historii chrześcijaństwa temat osobistej pewności zbawienia chrześcijanina zawsze był gorącym tematem; w samej Teologii Reformowanej mamy purytan i pastorów z różnymi przekonaniami na ten temat. Jeden punkt widzenia mówi, że pewność zbawienia jest czymś nierozdzielnym ze zbawiającą wiarą i każdy zbawiony ma w jakimś stopniu tę pewność, która została zasiana w jego sercu w momencie zbawienia.

Z drugiej strony są teolodzy mówiący, że pewność zbawienia jest czymś, co trzeba osiągnąć i dochodzi się do tego dopiero po latach chrześcijańskiego życia. Kolejną ważną kwestią do rozważenia w tym temacie jest to, od czego ostatecznie zależy pewność? Jedni mówią, że tylko od osobistej wiary w Ewangelię, a uczynki i praktyka nie powinny podważać tej pewności, nawet jeśli pozostawiają wiele do życzenia. Inni znów wykazują, że wiara w Pana Jezusa i osobiste uświęcenie są nierozdzielne i nikt, kto żyje w grzechu i nie pełni uczynków świadczących o pokucie, nie może być spokojny o to, że jest zbawiony. (więcej…)

Wchodźcie przez ciasną bramę

Mat.7:13-27
13 Wchodźcie przez ciasną bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą.

14 Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.

15 Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami.

16 Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?

17 Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce.

18 Nie może dobre drzewo wydawać złych owoców ani złe drzewo wydawać dobrych owoców.

19 Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień.

20 Tak więc po ich owocach poznacie ich.

21 Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.

22 Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów?

23 A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość.

24 Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale.

25 I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, ale się nie zawalił, bo był założony na skale.

26 A każdy, kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich, będzie przyrównany do człowieka głupiego, który zbudował swój dom na piasku.

27 I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, i zawalił się, a jego upadek był wielki.

Powierzchowne chrześcijaństwo

Na końcu Kazania na Górze nasz Pan daje zaproszenie, które tak naprawdę zaczyna się w wersie 13. Rozważymy tą sekcję, jednak konkretnie skupimy się na wersach 21-23. Dla każdego czytelnika jest oczywistym, że twierdzenia fałszywych braci co do prorokowania, wyganiania demonów i czynienia cudów są dokładnym opisem ruchu charyzmatycznego. Mamy tu zatem Jezusa wypowiadającego ostatnie słowa jak powinno być. (więcej…)

I odpuść nam nasze winy…

A gdy stoicie, modląc się, przebaczcie, jeśli macie coś przeciwko komuś, aby i wasz Ojciec, który jest w niebie, przebaczył wam wasze przewinienia.  Bo jeśli wy nie przebaczycie, to i wasz Ojciec, który jest w niebie, nie przebaczy wam waszych przewinień. – Marek 11:25-26

Czy jest to fragment soteriologiczny (warunek osiągnięcia zbawienia) czy też dotyczy doktryny uświęcenia? Innymi słowy, czy Marek mówi, że osiągnięcie zbawienia zależne jest od odpuszczenia grzechów bliźnim, czy raczej o tym, że Bóg karci zbawionych chrześcijan, kiedy ci trwają w grzechu nieprzebaczenia?. (więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 4 – Przymierze z Izraelem

Przymierze z Izraelem – ok. 1500 lat

Po upadku człowieka w grzech Bóg ogłosił ludzkości plan zbawienia. Przedstawił, że potrzebna będzie ofiara zastępcza, która bedzie musiała być dokonana przez bezgrzesznego Mesjasza. Mesjasz będzie samym Bogiem. Tak było do czasu potopu, gdzie praktycznie cała ludzkość odwróciła się od Boga za co została unicestwiona (prócz Noego jego rodziny).

W czasie potopu Bóg uśmiercił całą ludzkość z wyjątkiem ośmiu dusz. W ciągu ok. 437 po potopie lat ludzkość rozmnożyła się, Bóg zbawiał w tym czasie wybranych. Po IV wiekach w swojej pysze stworzenie ponownie zbuntowało się przeciw Stwórcy ustanawiając odstępczą religię Babilonu dającą fałszywą nadzieję na lepsze życie po smierci. Bóg pomieszał języki, podzielił ludzkość na narody i rozproszył po całym świecie.

Potem nadszedł czas przymierza z Abrahamem i powołania do istnienia szczególnego ludu, narodu wybranego, w którym Bóg będzie zbawiał tak samo jak zawsze. Ofiarowanie przez Abrahama jedynego syna, Izaaka, stanowiło ilustrację ofiary Jedynego Syna Boga, jaka będzie złożona za grzechy wszystkich wierzących a nieprzechodnie kapłaństwo Melchisedeka symbolizowało trwałe kapłaństwo Chrystusa nieustannie wstawiającego się za zbawionymi do Boga. Abraham jest nazwany ojcem wszystkich wierzących, a ponieważ obrzezka została dana po zawarciu przymierza, nie tylko Żydzi ale i poganie będą włączeni do przymierza z Bogiem
. (więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 3 – przymierze z Abrahamem

Przymierze z Abrahamem – ok. 430 lat

Po upadku człowieka w grzech Bóg ogłosił ludzkości plan zbawienia. Przedstawił, że potrzebna będzie ofiara zastępcza, która będzie musiała być dokonana przez bezgrzesznego Mesjasza. Mesjasz będzie samym Bogiem. Tak było do czasu potopu, gdzie praktycznie cała ludzkość odwróciła się od Boga za co została unicestwiona (prócz Noego jego rodziny).

W czasie potopu Bóg uśmiercił całą ludzkość z wyjątkiem ośmiu dusz. Po potopie, w ciągu ok. 437 lat ludzkość rozmnożyła się, Bóg zbawiał w tym czasie wybranych. Po IV wiekach w swojej pysze stworzenie ponownie zbuntowało się przeciw Stwórcy ustanawiając odstępczą religię Babilonu dającą fałszywą nadzieję na lepsze życie po śmierci. Bóg pomieszał języki, podzielił ludzkość na narody i rozproszył po całym świecie.

Nadszedł czas przymierza z Abrahamem i powołania do istnienia szczególnego ludu, narodu wybranego, w którym Bóg będzie zbawiał tak samo jak zawsze. (więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 2 – od Potopu do Abrahama

Od potopu do wieży Babel i Abrama – 427 lat.

Po upadku człowieka w grzech Bóg ogłosił ludzkości plan zbawienia. Przedstawił, że potrzebna będzie ofiara zastępcza, która bedzie musiała być dokonana przez bezgrzesznego Mesjasza. Mesjasz będzie samym Bogiem. Tak było do czasu potopu, gdzie praktycznie cała ludzkość odwróciła się od Boga za co została unicestwiona (prócz Noego jego rodziny). Po potopie Bóg ciągle głosi dobrą nowinę upadłemu rodzajowi ludzkiemu. (więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 1 – od Upadku do Potopu

 

I ktoś go zapytał: Panie, czy mało jest tych, którzy będą zbawieni? Łuk. 13:23

Ważne pytanie

Pytanie tego rodzaju zaprzątało ludzkie umysły między innymi w apokryfinczym objawieniu, znanym szerzej jako Druga Księga Ezdrasza, napisanym prawdopodobnie w czasach Nerona, Domitiana, lub Trajana. To ludzkie dzieło odzwierciedla doskonale i w pełni gorączkę i niepokój myśli, jakie posiadali tak Żydzi jak i poganie, a wśród tych myśli żadna nie miała tak prominentnego statusu jak idea, że „wielu jest stworzonych, lecz niewielu zbawionych”.

(więcej…)