Odnowienie naszego umysłu

Wstęp

Efez. 4:22-24
.
Że – co się tyczy poprzedniego postępowania – powinniście zrzucić z siebie starego człowieka, który ulega zepsuciu przez zwodnicze żądze; I odnowić się w duchu waszego umysłu; I przyoblec się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i w prawdziwej świętości.

Biblia dużo nam mówi na temat nowego narodzenia, również powyższe wersety wskazują na konieczność dokonania zmian, przyodziania się w nowego człowieka. Rodzi się pytanie:

Jak to jest możliwe?

(więcej…)

Krew Baranka Bożego

Wiara krwi

Żyjemy w czasach, gdy mówienie o krwi, o jej przelewaniu, brzmi nie tylko archaicznie, kojarząc się przede wszystkim ze średniowieczem, ale również odbierane jest jako ofensywne, okrutne, nawiązujące do używania przemocy. Musimy jednak przyznać, że nasza wiara chrześcijańska jest wiarą krwi – opartą na krwi Jezusa Chrystusa. Bez tej krwi nie byłoby naszej wiary, nie mielibyśmy przebaczenia, usprawiedliwienia i w konsekwencji zbawienia wiecznego.

Hebr. 9:12 Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie.

(więcej…)

Dzieło ewangelii

 

Kol. 1:6 [Ewangelia] Która dotarła do was, jak i na cały świat, i wydaje owoc, tak jak u was od dnia, w którym usłyszeliście i poznaliście łaskę Boga w prawdzie;

Najbliższy kontekst

Pierwszy rozdział Listu do Kolosan składa się z kilku głównych sekcji. Zaraz po pozdrowieniach (wersy 1-3) pojawia się fragment, którego motywem przewodnim jest ewangelia i jej dzieło (wersy 4-8), gdzie sercem rozważania jest wers 6

4. Odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych;

5. Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie. O niej to przedtem słyszeliście w słowie prawdy ewangelii;

6. Która dotarła do was, jak i na cały świat, i wydaje owoc, tak jak u was od dnia, w którym usłyszeliście i poznaliście łaskę Boga w prawdzie;

7. Jak też nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa, który jest wiernym sługą Chrystusa dla was;

8. Który też oznajmił nam waszą miłość w Duchu.

Zgodnie z kontekstem możemy odczytać siedem cech ewangelii:

  • otrzymywana jest przez wiarę, która jest pełnym przekonaniem i zaufaniem: Odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze
  • skutkuje miłością będącą dziełem Ducha Świętego: o miłości względem wszystkich świętych; Oznajmił nam waszą miłość w Duchu.
  • spoczywa na nadziei: Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie
  • idzie na cały świat: Która dotarła do was, jak i na cały świat
  • daje stały wzrost: wydaje owoc,
  • jest osadzona w prawdzie: poznaliście łaskę Boga w prawdzie;
  • jest głoszona przez ludzi: nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa.

Wcześniej rozważonym sednem ewangelii jest śmierć i zmartwychwstanie (Dzieje 4:10) – ofiara Chrystusa na krzyżu (Filip. 2:8), która zadośćuczyniła Bogu za grzechy (Rzym. 4:25; 1 Kor. 15:3; Gal. 1:4, 1 Piotra 2:24) wybranych luidzi z całego świata (Obj. 5:9; Rzym. 3:25; 1 Jana 2:2; 4:10) czyniąc ich rzeczywiście (a nie potencjalnie) zbawionymi (Kol. 1:13; Hebr. 6:18-20; Rzym. 8:28-30; Efez. 2:5-6 ) a tym samym przeniesionymi do królestwa niebieskiego.

(więcej…)

Przed Trybunałem Chrystusa

Krytyka a osądzanie

Rzym. 14:10-12 Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo czemu lekceważysz swego brata? Wszyscy bowiem staniemy przed trybunałem Chrystusa. Jest bowiem napisane: Jak żyję, mówi Pan, ugnie się przede mną każde kolano i każdy język będzie wysławiał Boga. Tak więc każdy z nas sam za siebie zda rachunek Bogu.

W tym fragmencie Słowa Bożego jesteśmy zachęcani do zaniechania oceny i krytyki uczynków innych chrześcijan. Nie oznacza to, że nie powinniśmy osądzać, piętnować i odrzucać grzechu, ale nie odnosi się to do oceny jakości i wartości życia innych braci w wierze. Zbyt często jednak chrześcijanie dają się ponieść pragnieniu krytykowania innych, aby ich własne życie wydawało się być choćby nieco lepsze. Innymi słowy starają się zredukować prawie do zera innych braci, starając się w ten sposób wywyższyć samych siebie.

(więcej…)

Stare i nowe obrzezanie

Kwestia obietnicy

Kol. 2:10 I jesteście dopełnieni w nim, który jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy.

Otrzymaliśmy obietnicę, że to, czym jesteśmy, jeśli chodzi o kwestię życia wiecznego, w oczach Boga zostało już teraz całkowicie wypełnione:

Efez. 2:5-6 I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni; I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie.

W  Chrystusie jesteśmy nowym stworzeniem:

2 Kor. 5:17 Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

(więcej…)

Nie przez uczynki wcale

Katolicki młot na protestantów?

Powszechnie, gdy dyskusja o odnowie przez chrzest pojawia się pomiędzy protestantami i katolikami, katolik szybko wskazuje na Tytusa 3:5, aby argumentować o odnowie przez chrzest wodny. Zakłada się, że ten fragment mówi tak jasno i spokojnie o byciu odnowionym przez wodę chrztu, że staje się młotem w dyskusji. Próba przedyskutowania fragmentów, które mówią o odrodzeniu będącym aktem Boga samego poza kontekstem rytuału, staje się nieistotna. Staje się to, więc, przykładem dochodzenia do wniosku zanim się go udowodni.

Często podaje się różne argumenty, aby umocnić kontrolę nad tym fragmentem:

  • Słowo na obmycie może być również przetłumaczone jako woda lub jest używane w kontekście rytualnego oczyszczenia
  • Wszyscy ojcowie Kościoła wierzyli w to, a byli ekspertami w grece, łacinie itd.

(więcej…)

Zbawienie z uczynków?

Synergizm uczynków i wiary?

Jakuba 2:24 Widzicie więc, że człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków, a nie tylko z wiary.

Jeśli oderwać z kontekstu stwierdzenie zawarte w tekście Listu Jakuba faktycznie człowiek nieumocniony przez Ducha Świętego może dojść do wniosku, że zbawienie jest  pochodną wiary i uczynków. Rzymski katolik widzi powyższy tekst następująco:

człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków, a nie tylko z wiary.

Tego typu interpretacja nie tylko jest sprzeczna z najbliższym kontekstem, ale także zaprzecza całokształtowi nauki Słowa Bożego w temacie zbawienia. Czyniąc zbawienie zależnym od uczynków człowieka jeśli o człowieka chodzi to drzwi do nieba i społeczności z Bogiem zostają zamknięte. Bogu zaś zostaje odebrana chwała za zbawienie.

(więcej…)

Soteriologiczny Kot Schrödingera

Kto ma być zbawiony będzie. Ale to Bóg wie, kto konkretnie to jest, a kto nie, my nienasza pewność nie jest argumentem.Janusz Kucharczyk, wykładowca WBST

Ewangelia kontra fałszywa religia

Ewangelia jest jasna, prosta i nie posiada dwuznaczności. Słowo Chrystusa to tak – tak i nie – nie. Niejednoznaczność to cecha fałszywej religii. Fałszywa religia będzie nauczać, że żaden człowiek nie może wiedzieć czy jest zbawiony. Owszem, herezja nie musi koniecznie zaprzeczać możliwości zbawienia, lecz postawi każdego wyznawcę w pozycji całkowitej niepewności. Innymi słowy, ten kto tkwi w fałszywej religii będzie nauczany, że nie może wiedzieć na pewno, czy jest zbawiony.

Oto słowa diabła:

„Chociaż nasze osobiste zbawienie nie jest zapewnione, wciąż musimy w nie mieć nadzieję. W Biblii św. Paweł używa zwrotów: „nadziei zbawienia” lub „nadziei na życie wieczne” . Gdybyśmy mieli pewność o niebie, to nie byłoby potrzeby nadziei. Nadzieja to nie to samo, co pewność.
.
Nadzieja jest ufnym oczekiwaniem błogosławieństwa Bożego i uszczęśliwiającego oglądania Boga; jest także lękiem przed obrażeniem miłości Bożej i spowodowaniem kary.
[kkk 2090]”
.
Źródło

Ujmując to inaczej według Rzymu nadzieja jest dwuznaczna: z jednej strony to oczekiwanie na zbawienie, nie w sensie pewności lecz  w sensie życzeniowym, z drugiej strony nadzieja to strach przed Bożą karą.

  • zbawienie i zatracenie wierzącego są tak samo prawdopodobne
  • to prowadzi do braku pewności co do stanu, w jakim człowiek się znajduje
  • nikt nie może być pewnym swojego zbawienia, tak samo jak nikt nie może być pewny swojego potępienia

Nauka reprezentowana przez Rzym oraz przez Janusza Kucharczyka mają to samo źródło i nie jest nim Chrystus.

(więcej…)

Herezja Federalnej Wizji

Pytanie o zbawienie

Czy prezbiterianie wierzą, że w Nowym Przymierzu są nie tylko zbawieni? To jest nie tylko ci, których oczyszcza krew Chrystusa – jak w Hebr. 12:24? Nie powinni tak wierzyć. Ale brzmi to jak pewna nowoczesna herezja reformowana: Federalna Wizja (ang.  Federal Vision)

Poniższy artukuł przedstawi główne problemy tej teologii, która w subtelny, acz śmiertelny sposób, atakuje doktrynę zbawienia z łaski przez wiarę.

(więcej…)

Nadzieja ewangelii

Kol. 1:5 Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie. O niej to przedtem słyszeliście w słowie prawdy ewangelii;

…z powodu nadziei…

Chrześcijanie to nie ludzie, którzy zupełnie jak hazardziści, stawiają na jakąś liczbę i mają nadzieję, że kulka ruletki wyląduje w oczekiwanym miejscu przynosząc im wygraną. To nie jest tego tupu nadzieja: rozumiana jako forma niepewnej przyszłości.

(więcej…)

Pośmiertna szansa na zbawienie

1 Piotra 3:18-20 18 Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga; uśmiercony w ciele, lecz ożywiony Duchem; 19 W którym poszedł i głosił też duchom będącym w więzieniu; 20 Niegdyś nieposłusznym, gdy za dni Noego raz oczekiwała Boża cierpliwość, kiedy budowano arkę, w której niewiele, to jest osiem dusz, zostało uratowanych przez wodę.

Antybiblijna nauka

W zależności od przyjętej pozycji teologicznej istnieją dwie możliwości błędnej interpretacji pwyższego tekstu.

  • Pierwszą z nich będzie uznanie, że duchy nieposłuszne za dni Noego to ludzie przebywający w piekle czyli dolnej części krainy umarłych.
    .
  • Drugą będzie uznanie, że duchy którym Chrystus głosił to upadłe anioły, które nie zachowały Bożego zakazu zbliżania się do ludzkich kobiet.

W obu przypadkach założeniem jest, że istotom znajdującym się w piekle ogłoszona została ewangelia w rozumieniu szansy na zbawienie. Głównym powodem, dla którego zwodziciele błędnie interpretują powyższy fragment jest odrzucenie Bożej suwerenności oraz usilna i podświadoma próba potwierdzenia doktryny uniwersalnego zbawienia wszystkich istot stworzonych przez Boga. Innymi słowy według fałszywych nauczycieli Bóg jest tak miłosierny, że tylko nieliczne demony i ludzie znajdą się w jeziorze ognistym. Większość pójdzie do nieba.

W artykule zostanie obalona pierwsza z herezji

(więcej…)

Okiem Kalwinisty – więcej zbawionych czy potępionych?

Kwestia nieporozumienia

Nie ma wątpliwości, że spośród wszystkich doktryn Kalwninizmu tak zwane Limitowane Odkupienie jest najbardziej niezrozumianą i kontrowersyjną. Niestety wielu interpretuje ją jako wskazanie na zbawienie ograniczone samo w sobie, czego skutkiem jest niewielu zbawionych. Charles H. Spurgeon książę kaznodziejów i kalwinista z pewnością tak nie myślał, co wykaże jego poniższe kazanie.

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 10 – analiza doktrynalna

Powszechne przekonanie

Większość osób wierzy, że tylko niewielu będzie zbawionych. Wiara ta jest oparta w zasadzie o 2 fragmenty Pisma.

Mat. 7:13-14 13 Wchodźcie przez ciasną bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. 14 Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.
.
Mat. 22:14 Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.

Czy rzeczywiście w niebie znajdzie się niewielka garstka, podczas gdy jezioro ogniste będzie okupowane przez niezliczone rzesze potępieńców?

(więcej…)

Do czego przeznaczył nas Bóg?

1 Tes. 5:9 Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz abyśmy otrzymali zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;

Ostrożnie z tym zbawieniem

Po nabożeństwie i mojej usłudze, usłyszałem m. in. od jednego Brata: „…z tym «nieutraceniem zbawienia», to trzeba ostrożnie …”. Zabrzmiało to trochę jak zarzut. Następnie dowiedziałem się, że taka nauka, to nic innego jak – „ewangelia sukcesu”. Zarzucono mi coś, czego jestem od jakiegoś czasu – śmiertelnym wrogiem. Między innymi mój blog jest tego wyrazem. Długo rozmawiałem na ten temat i inne tematy także, z Braćmi i Siostrami tego Zboru. Oczywiście w duchu braterskim. Cały tydzień (do dnia publikacji tych refleksji) – rozważałem to w swoim sercu przed Panem, jako moje doświadczenie. I tym, pragnę się jeszcze podzielić.

(więcej…)

Dzisiejsi bohaterowie wiary

Gal. 2:4-5 4 z powodu wprowadzonych fałszywych braci, którzy się wkradli, aby wyszpiegować naszą wolność, jaką mamy w Chrystusie Jezusie, aby nas zniewolić. 5 Nie ustąpiliśmy im ani na chwilę i nie poddaliśmy się, aby pozostała wśród was prawda ewangelii.Nie ustąpiliśmy im ani na chwilę i nie poddaliśmy się, aby pozostała wśród was prawda ewangelii.

Zagrożenia dla prawdy Słowa

Dzisiejsi „Bohaterowie Wiary”, to każdy z nas (jak i całe zbory) – świadczący indywidualnie, że pokłada całkowite zaufanie w Boże obietnice;

  • w łasce zbawienia z wiary
  • w wolności od panowania grzechu w naszym nowym życiu
  • w pragnieniu do przestrzegania Ewangelii, jako woli Bożej

W głoszeniu Dobrej Nowiny dziś, często mamy do czynienia z trzema – głównymi grupami zwiedzionych (oszukanych) ludzi w Bożym przekazie:

  1. niewierzący w Boskość Chrystusa
  2. wierzący w Boskość Chrystusa, ale mający nauki wykraczające poza Ewangelię Chrystusa
  3. przyjmujący innego ducha

Symbolicznie i skrótowo uważam, można im odpowiedzieć tak:

Kto nie ma w sercu nauki o Jezusie Chrystusie, jako Bogu i Zbawicielu, to znaczy, że nie ma nic; a kto pragnie należeć do Chrystusa – Ewangelii Jego przestrzegać będzie!
.
(więcej…)

Pismo, Tradycja i Rzym

Serce wiary chrześcijańskiej

Żadna doktryna nie jest ważniejsza dla teologii ewangelicznej niż doktryna usprawiedliwienia tylko przez wiarę — zasada Reformacji sola fide (zbawienie tylko z wiary). Marcin Luter nazwał to artykułem, który określa, czy Kościół stoi, czy też upada. Historia dostarcza wielu obiektywnych dowodów potwierdzających ocenę Lutra. Kościoły i denominacje, które mocno trzymają się sola fide, pozostają ewangeliczne. Ci, którzy chcą się poddać w tym punkcie, nieuchronnie

  • kapitulują wobec liberalizmu,
  • powracają do pośrednictwa ludzkiego kapłaństwa
  • lub przyjmują jeszcze gorsze formy apostazji.

Dlatego historyczny ewangelikalizm zawsze traktował usprawiedliwienie przez wiarę jako centralną, biblijną, wyróżniającą się — jeśli nie najważniejszą doktrynę, aby wstąpić na drogę prawości. Nie byłoby daleko od prawdy zdefiniowanie ewangelicznych chrześcijan jako tych, którzy wierzą w usprawiedliwienie tylko przez wiarę.

(więcej…)

Łaska zbawienia

Ważne definicje

W 11 rozdziale Listu do Hebrajczyków – tzw. „Bohaterowie Wiary” , w tym fragmencie Słowa Bożego – padają takie fundamentalne pojęcia jak:

  • wiara,
  • usprawiedliwienie,
  • sprawiedliwość.

Rozważając te zagadnienia i porównując je np. z Rzymian 3:1 oraz Rzymian 6:23 ; odnajdujemy Boży plan zbawienia dla człowieka:

wiarazaufanie Bogu (ofiara Chrystusa na krzyżu), ufność w Jego obietnice wieczne i w prowadzenie nas w życiu; a to z kolei prowadzi do usprawiedliwienia (przebaczenia grzechów w dziele Chrystusa) i do sprawiedliwości (Stwórca postrzega swoje niegodne stworzenie – człowieka, teraz zupełnie inaczej, w Chrystusie widzi nas jakoby „bez winy” / bezgrzesznych).

(więcej…)

Boże zaopatrzenie duchowe i materialne

Mat. 17:24-27 A gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy dwudrachmowego podatku i rzekli: Nauczyciel wasz nie płaci dwu drachm ? Rzecze Piotr: Owszem. A gdy wchodził do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: Jak ci się wydaje, Szymonie ? Od kogo królowie ziemi pobierają cło lub czynsz ? Od synów własnych czy od obcych ? A on rzekł: Od obcych. Na to Jezus: A zatem synowie są wolni. Ale żebyśmy ich nie zgorszyli, idź nad morze, zarzuć wędkę i weź pierwszą złowioną rybę, otwórz jej pyszczek, a znajdziesz stater; tego zabierz i daj im za mnie i za siebie

Wola Boża w naszym życiu

W tym fragmencie Słowa Bożego odnajdujemy dwa przykłady woli Bożej, którą mamy kierować się w życiu, jako ludzie nawróceni biblijnie do Boga.

(więcej…)

Nadzieja zmartwychwstania – Część 4

1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Dwunastu Apostołów było naocznymi świadkami zmartwychwstania Pana Jezusa. Dlatego, będąc napełnionymi Duchem Świętym wypełniali swoją posługę świadczenia o Chrystusie. Paweł z Tarsu nie pozostawał w tyle jeśli chodzi o odważne świadczenie o tym, czego wprawdzie nie widział, ale w co głęboko wierzył, dając tym samym dobry przykład nam wszystkim.

(więcej…)

Nadzieja zmartwychwstania – Część 3

1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Wstęp

Jak to już zaznaczyliśmy poprzednio, zmartwychwstanie jest kluczową kwestią naszej wiary. Jest rzeczą niemożliwą prawdziwie wierzyć w Chrystusa i jednocześnie zaprzeczać zmartwychwstaniu. W czasach Jezusa istniała wśród Żydów sekta saduceuszy, którzy w przeciwieństwie do faryzeuszy nie wierzyli w zmartwychwstanie. Pewnego dnia, ufając w swój spryt i inteligencję starali się zaskoczyć Nauczyciela w kwestii zmartwychwstania:

Mat. 22:23-33  23 Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go: 24 Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu. 25 Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu. 26 Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego. 27 A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta. 28 Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę. 29 A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga. 30 Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie. 31 A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: 32 Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. 33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką

Jest rzeczą niemożliwą abyśmy mogli pojąć sprawy Boże naszym ograniczonym umysłem. Z powodu swojej niewiary saduceusze negowali wszystko to, co ma związek z duchowością, kierując się jedynie ograniczoną zdolnością ludzkiego myślenia. Niestety, również w dzisiejszych czasach, wielu ludzi podąża ich śladem. Obyśmy nie byli podobni do tych niewierzących Żydów, ani do epikurejskich i stoickich pogan zamieszkujących Ateny w czasach apostoła Pawła. (Zob. Dzieje 17:16-33). Tylko ci, którzy narodzili się na nowo są w stanie szczerze i prawdziwie uwierzyć w Boże dzieła.

(więcej…)