Problem Wielkanocy

Czym jest Wielkanoc?

Rzym. 8:11 A jeśli Duch tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, mieszka w was, ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, który w was mieszka.

Wielkanoc to czas, gdy wspominamy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Wskrzeszenie leży w samym sercu wiary i nadziei chrześcijanina. Jeśli bowiem nie ma zmartwychwstania daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach (1 Kor. 15:17) a my sami jesteśmy fałszywymi świadkami Boga, bo świadczyliśmy o Bogu, że wskrzesił Chrystusa, którego nie wskrzesił (1 Kor. 15:15). Jeśli jednak Chrystus został wskrzeszony do życia, my będziemy wskrzeszeni razem z Nim A Bóg i Pana wskrzesił, i nas wskrzesi swoją mocą (1 Kor. 6:14).

Doktrynalnie rzecz ujmując nikt wyznający prawowierne chrześcijaństwo nie miał nigdy wąpliwości co do tego, że Chrystus został wskrzeszony w niedzielę czyli po szabacie.

Historycznie rzecz ujmując osią niezgody była kwestia: który dzień ważniejszy – piątek i śmierć Chrystusa, czy też niedziela i Jego zmartwychwstanie?

W artykule wskazane zostaną biblijne dowody na piątek jako dzień śmierci Pańskiej i niedzielę jako dzień zmartwychwstania oraz argumenty środowiska związanego z Apostołem Janem przemawiającymi na korzyść istotności piątku. Przeciwstawione im zostały kontrargumenty całego pozostałego Kościoła Chrześcijańskiego, który nacisk kładł na niedzielę.

(więcej…)

Polski Kościół (nie) Biblijny a Elkazaici

Co to za religia?

W dobie niespotykanego ataku na prawdę, gdzie ilość herezji dorównuje a nawet przewyższa czasy Pierwszego Kościoła, warto spojrzeć nieco retrospektywnie na to, co już zostało odpowiednio zidentyfikowane jako kult – po to aby wiedzieć co tym kultem jest i dziś.

Poniżej przedstawione zostaną pewne punkty określające kult, w którym praktykowane są:

1. Wiara w pozabiblijne objawienie
2. Nakaz zachowywania przepisów Prawa
3. Wybiórcze traktowanie Prawa (nie wszystko trzeba z niego zachowywać)
4. Odrzucenie Boskości Chrystusa
5. Odrzucenie Listów Pawła
6. Uznają, że wierzący może posiadać demony, dokonują ich egzorcyzmów

Rzeczywiście ze względu na mieszankę doktrynalną w pierwszym momencie ciężko zidentyfikować o kim mowa oraz jakie ta religia posiada źródło. Widzimy tutaj synkretyzm opartej o gnostycyzm herezji zielonoświątkowej oraz judaistycznego legalizmu połączone z absurdalną neoortodoskją. Ale, dzięki Bogu, udało się…

(więcej…)

Umarli w Chrystusie, martwi dla Prawa

Bóg nie podlega prawu

Bóg jest dobry (Łuk. 18:19) a wszystko co Bóg czyni jest dobre (2 Sam. 10:12). On jest wzorem dobra, niedościgłym i nieosiągalnym dla stworzenia. Bóg jest też autorem wszelkiego prawa, jakimi rządzi się stworzenie. Prawo powstało nie dla Boga lecz dla stworzenia, aby Bogu przynieść chwałę (por. Kol. 1:16) Z tego wypływa prosty wniosek, że Bóg jako twórca prawa nie podlega mu. Gdyby było inaczej powstałby tutaj paradoks: czemu miałby podlegać Bóg przed stworzeniem prawa? Jakim zasadom? Bóg jest nieograniczony przez prawo.

A to oznacza, że przed wcieleniem Chrystus, wieczny Syn Boży, druga Osoba Trójcy, również prawu nie podlegał (to Chrystus stworzył wszelkie prawo (Kol. 1:15-16).
(więcej…)

Bóg przeciw świniojadom

Izaj. 66:17 I ci, którzy się uświęcają i oczyszczają w środku ogrodów, jeden za drugim, którzy jedzą mięso wieprzowe oraz inną obrzydliwość, a także myszy, wszyscy razem zginą – mówi Jahwe.

Pozycja zakonolubnych fanatyków

Są na świecie ludzie, dla których Chrystus jest stworzeniem a ewangelia jest równoznaczna z obowiązkiem przestrzegania przepisów dotyczących strojów, zachowywania dni, oraz restrykcji żywieniowych. Przykładowo do wymagań tutaj zaliczać się będą .:

  • noszenie brody
  • jarmułka
  • szabas jako dzień Pański
  • zakaz spożywania wieprzowiny

Obowiązek wstrzymywania się od pokarmów nieczystych zakonolubni fanatycy znajdują chociażby w tekście Izajasza, gdzie mowa o zniszczeniu wszystkich tych, którzy spożywają świninę oraz myszy, czyli to, co zostało przez Torę zdefiniowane jako pokarm nieczysty. Tekst ten uznają za normatywny i obowiazujący po wsze czasy, zatem dotyczy on każdego ucznia Mesjasza i dziś.

Czy mają rację? Głębsza analiza historyczno-kulturowa fragmentu Izajasza obali wiarę tych, którzy w zakonie pokładają swe nadzieje.

(więcej…)

Narodziny nowego kapłaństwa

Hebr. 13:9-15 9 Nie dajcie się zwieść rozmaitym i obcym naukom. Dobrze jest bowiem umacniać serce łaską, a nie pokarmami, co nie przyniosły pożytku tym, którzy się nimi zajmowali. 10 Mamy ołtarz, z którego nie mają prawa spożywać ci, którzy służą przybytkowi. 11 Ciała bowiem tych zwierząt, których krew najwyższy kapłan wnosi do Najświętszego Miejsca za grzech, są spalane za obozem. 12 Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud własną krwią, cierpiał poza bramą. 13 Wyjdźmy więc do niego poza obóz, biorąc na siebie jego pohańbienie. 14 Nie mamy tu bowiem miasta trwałego, lecz tego  rzyszłego szukamy. 15 Przez niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę chwały, to jest owoc warg, które wyznają jego imię.

Wstęp

Autor Listu do Hebrajczyków, zwraca się do tych spośród potomków Izraela, którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa i rozpoczęli swoje nowe życie w nowej wierze, pozostawiając za sobą prawo ceremonialne Starego Testamentu i wszelkie kwestie z nim związane. Uczy ich nowej doktryny i nowych zasad, których powinni przestrzegać. Ideą przewodnią, którą autor stara się przekazać w swoim liście jest to, że wszyscy oni są teraz kapłanami w odróżnieniu od tego, co było wcześniej, gdy zależeli od innych kapłanów, powołanych na mocy Starego Paktu.

Wszyscy prawdziwie wierzący jesteśmy kapłanami, a nasze kapłaństwo o wiele przewyższa to, które zostało wprowadzone poprzez Prawo Mojżeszowe.

(więcej…)

Gorączka sobotniego szaleństwa

Dekalog a moralny charakter szabatu

Sabatarianie używają błędnego argumentu, że prawo szabatu jest moralnym prawem na mocy jego umieszczenia w Dekalogu.

Po pierwsze umieszczenie szabatu w Dekalogu nie dowodzi jego moralnego charatkeru. Dekalog nie zawiera wyłącznie praw moralnych. Znajdziemy tam wskazanie prawdy dotyczącej kultu, formy odkupienia oraz moralność (por. 2 Mojż. 20:2-17, 5 Mojż. 5:6-21)

Wskazanie na obiekt i formę kultu 

I. Nie będziesz miał Bogów cudzych
II. Nie uczynisz sobie rzeźb i wizerunków Boga, nie będziesz ich czcił
III. Nie będziesz brał imienia Boga na daremno

Wskazanie na sposób odkupienia

IV. Zachowaj dzień sobotni jako wolny od pracy

Wskazanie na moralność

V. Czcij ojca i matkę
VI. Nie będziesz mordował
VII. Nie cudzołóż
VIII. Nie będziesz kradł
IX. Nie będziesz kłamał
X. Nie będziesz chciwy

(więcej…)

Wiara utwierdza zakon

Rzym. 3:31  Czy więc obalamy (καταργοῦμεν katargoumen) prawo przez wiarę? Nie daj Boże! Przeciwnie, utwierdzamy (ἱστάνομεν histanomen) prawo.

Pozycja szabatarian

Wiara potwierdza zakon Starego Testamentu. Zatem wszyscy chrześcijanie są pod zakonem, który ciągle obowiązuje i powinni spełniać uczynki wyrażone w Prawie. A ponieważ w Prawie jest napisane żeby czcić szabat to trzeba go obchodzić.

Poniżej biblijne argumenty obalające te fałszywe twierdzenia

(więcej…)

Stare Przymierze

Elementy Bożego Przymierza

Przymierze zawarte jest między stroną inicującą czyli Bogiem i stroną zawierającą umowę czyli określoną przez Boga grupę ludzi. Zawiera ono wszystkie warunki zdeterminowane przez stronę inicjującą (Bóg), które również są w pełni potwierdzone przez stronę, która zawarła umowę (określona grupa ludzi). Zawiera również przewidziane w Przymierzu benefity jego przestrzegania oraz konsekwencje złamania, które regulowane są odpowiednim, przynależącym do konkretnego Przymierza Prawem (Zakonem), które jest integralną częścią tegoż Przymierza.

Na podstawie tej prostej definicji możemy określić elementy Przymierza w sposób następujący

  • Strony
  • Umowa
  • Prawo (ustawy i sądy)

Teraz mając powyższe na uwadze odpowiemy na pytanie, czy Prawo Starego Przymierza obowiązuje w Nowym Przymierzu?

(więcej…)

Chrześcijaństwo Pawła a chrześcijaństwo Jezusa

Z nienawiści do Bożej prawdy

Niektórzy szabatarianie nienawidzą Pisma Świętego, ponieważ stoi im ono kością w gardle. Ci z nich, którzy pragną z całego serca zachowywać dni, tygodnie i lata, poddawać się restrykcjom żywnościowym oraz stosować nakazy zniesionego przez Nowy Testament Prawa co do ubioru i szabatu mają trudny orzech do zgryzienia gdy czytają Listy Apostoła Pawła. I albo tworzą wynaturzone teologiczne interpretacje jego Pism albo idą na skróty. Najłatwiej jest bowiem ogłosić Pawła heretykiem i fałszywym nauczycielem a wszystko czego był autorem wyeliminować z kanonu.

Przez to odrzucają:

  • List do Rzymian,
  • 1 i 2 List do Koryntian,
  • List do Galacjan,
  • List do Efezjan,
  • List do Filipian,
  • List do Kolosan,
  • 1 i 2 List do Tesaloniczan,
  • 1 i 2 List do Tymoteusza,
  • List do Tytusa,
  • List do Filemona,
  • List do Hebrajczyków (jako napisany przez kogoś z otoczenia Pawła),
  • Dzieje Apostolskie (napisane przez Łukasza, przyjaciela Pawła),
  • Ewangelię Łukasza (znowu Łukasz autorem),
  • 2 List Piotra (bo uwiarygadnai dzieła Apostoła Pawła jako natchnione Pismo Święte)
  • i Ewangelię Marka (poneiważ był przyjacielem Pawła).

Razem 18 Ksiąg

Do dyspozycji pozostaje im: Ewangelia Mateusza, Ewangelia Jana, 1 List Piotra, List Judy, List Jakuba, 1, 2 i 3 List Jana, Apokalipsa. Razem 9 Ksiąg

Zwykle kryje się za tymi poglądami często negowanie Boskośći Chrystusa i Ducha Świętego, wiara w płaską ziemię jako dogmat wiary, wiara w tajemne teorie spiskowe, wiara w zbawienie przez Prawo Boże, zmuszanie nie-Żydów do przestrzegania 613 przykazań Prawa Bożego. Dlatego właśnie według nich Paweł Apostoł był fałszywym Apostołem oszukanym przez diabła.

(więcej…)

Uwolnieni od Prawa

1 Tym. 1:9-10 9 Rozumiemy, że Prawo nie jest ustanowione dla sprawiedliwego, ale dla nieprawych i nieposłusznych, dla bezbożnych i grzeszników, dla niegodziwych i nieczystych, dla ojcobójców, matkobójców i morderców; 10 Dla rozpustników, mężczyzn współżyjących ze sobą, handlarzy ludźmi, dla kłamców, krzywoprzysięzców i dla wszystkiego, co jest przeciwne zdrowej nauce;

Miejsce Prawa

Istnieje wielki spór o miejsce Prawa w życiu chrześcijanina. Niektórzy ludzie mówią, że jest ono podstawą do zbawienia, podczas gdy inni całkowicie odkładają je na bok twierdząc, że nie ma ono żadnego znaczenia dla tych, którzy żyją w naszych czasach, w epoce łaski. Niezbędne jest tutaj wyjaśnienie, że jeśli chodzi sposób w jaki Bóg postępuje z ludźmi, istnieją „dni, epoki lub dyspensacje”. Cztery z nich opisane są w Księdze Rodzaju i w pierwszych osiemnastu rozdziałach Księgi Wyjścia.Natomiast od rozdziału 19 Księgi Wyjścia aż do śmierci i zmartwychwstania Chrystusa mieliśmy epokę, czy też dyspensację Prawa. Łaska przyszła przez Jezusa Chrystusa i epoka łaski w której żyjemy zakończy się w momencie drugiego przyjścia Pana. Następnym wydarzeniem będzie Tysiącletnie Królestwo Chrystusa na ziemi.

Jan 1:17 Prawo bowiem zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.

Nie uznawanie tych podziałów jest przyczyną wielu nieporozumień, nie możemy bowiem zrozumieć istoty i przyczyny wprowadzenia Prawa bez uwzględnienia całkowitej zmiany naszej sytuacji, w związku ze śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa. Zauważmy, że:

(więcej…)

Wolni od prawa, w nowości Ducha

Uwolnieni od Prawa

Rzym. 7:1-6 Czyż nie wiecie, bracia (bo mówię do znających prawo), że prawo panuje nad człowiekiem dopóki on żyje? Zamężna kobieta bowiem, dopóki mąż żyje, jest z nim związana prawem, a jeśli mąż umrze, zostaje uwolniona od prawa męża. Tak więc, dopóki mąż żyje, będzie nazywana cudzołożnicą, jeśli zostanie żoną innego mężczyzny. Jeśli jednak jej mąż umrze, jest wolna od tego prawa, tak że nie będzie cudzołożnicą, choćby została żoną innego mężczyzny. Tak i wy, moi bracia, zostaliście uśmierceni dla prawa przez ciało Chrystusa, abyście należeli do innego, to znaczy tego, który został wskrzeszony z martwych,, abyśmy przynosili Bogu owoc. Gdy bowiem byliśmy w ciele, namiętności grzechów, które się wzniecały przez prawo, okazywały swą moc w naszych członkach, aby przynosić śmierci owoc. Lecz teraz zostaliśmy uwolnieni od prawa, gdy umarliśmy dla tego, w czym byliśmy trzymani, abyśmy służyli Bogu w nowości ducha, a nie w starości litery

Apostoł Paweł w tej części Listu do Rzymian wyjaśnia nam różnicę między naszym dawniejszym stanem, gdy nie byliśmy w Chrystusie, oraz stanem obecnym. Pomoże nam to lepiej zrozumieć, kim jesteśmy w Chrystusie.

(więcej…)

Czy szabas jest prawem moralnym?

Jak pies do wymiocin…

Jak to jest możliwe, że według szabatarian wszystkie świeta Starego Testamentu są częścią prawa ceremonialnego, a tylko szabas nie? Przecież nawet List do Kolosan zrównuje szabasy z innymi żydowskimi świętami nazywając je bezwartościowymi naukami, cieniem  rzeczy przyszłych

Kol. 2:16-17;23  16 Niech więc nikt was nie osądza z powodu jedzenia lub picia, co do święta, nowiu księżyca lub szabatów. 17 Są to cienie rzeczy przyszłych, ciało zaś jest Chrystusa… 23 Mają one pozór mądrości w religijności według własnego upodobania, w poniżaniu siebie i nieoszczędzaniu ciała, jednak nie mają żadnej wartości, służą tylko do nasycenia ciała.

Mimo to czcigoni szabatarianie twierdzą usilnie o obowiązku czczenia szabatu, pomimo faktu, że Nowy Testament nie zawiera nakazu czczenia szabatu. Ludzie ci rozstrzygnęli w swoich sercach, że osobiste tradycje są ważniejsze niż nauka Pisma. Według nich szabat należy do kanonu prawa moralnego.

(więcej…)

Tendencje do judaizowania zboru

W niniejszym artykule zajmiemy się analizą błędnej w świetle nauki Pisma Świętego tendencji do wprowadzania do zboru Bożego różnego rodzaju praktyk i zwyczajów mających swoje korzenie w tradycjach narodu żydowskiego.

(więcej…)

Sobór jerozolimski i prozelici

Osobiście uważam że cała dyskusja o tym jak zastosować Torę Mojżesza w odniesieniu do wierzących w Jezusa pogan w Nowym Przymierzu rozbija się o rozumienie Dz 15,19-21. Oto treść tych wersetów z Biblii Tysiąclecia.

Dzieje 15:19-2119 Dlatego ja sądzę, że nie należy nakładać ciężarów na pogan, nawracających się do Boga, 20 lecz napisać im, aby się wstrzymali od pokarmów ofiarowanych bożkom, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi. 21 Z dawien dawna bowiem w każdym mieście są ludzie, którzy co szabat czytają Mojżesza i wykładają go w synagogach.

.

Interpretacja judaizujących pogan

Poganie którzy dopiero co weszli do Ludu Bożego Nowego Przymierza i stopniowo nawracają się z grzechu łamania Tory nie powinni być natychmiast zmuszani do przestrzegania całego Prawa Mojżeszowego ale skoro czytają w synagogach Mojżesza to przyjdzie kiedyś czas że nawróceni poganie będą musieli przestrzegać całej Tory (np. żydowski kaszrut, święta biblijne ze Starego Testamentu) przynajmniej w kilka lat po swoim nawróceniu.

Jeśli tego nie zrobią to utracą zbawienie i pójdą na wieczne potępienie.

Kaszrut (z hebr. כשרות, od כשר – dosł. właściwy) – pojęcie odnoszące się do reguł obowiązujących w Prawie żydowskim (halacha), określających rodzaje produktów dozwolonych do spożywania (pokarmy, napoje i leki) oraz warunki, w jakich powinny być produkowane oraz spożywane.

 

(więcej…)

Szabas a zbawienie z uczynków

Stanowisko sabatarian

Prawo Boze nigdy nie zostalo zniesione. Jest niezmienne i wieczne. Zostały zniesione ustawy i przepisy Prawa Mojżeszowego, ceremonialne i inne, czasowe, dotyczące sposobu oddawania Bogu chwały, kapłaństwa, ofiar, świątyni, dyscypliny napisane przez Mojżesza na pergaminie i umieszczone obok Arki, składające się z:
.

  • Prawa ceremonialnego (świątynia, kapłaństwo, ofiary)
    .
  • Prawa cywilnego i rodzinnego (relacje bliźni-bliźni)
    ./
  • Prawa karnego (dyscyplina, konsekwencje grzechu

Problem z powyższą interpretacją Pisma jest taki, że:

  1. Święta Tora jest całością i składa się łącznie z 613 nakazów. Żaden rabbin nigdy nie odważyłby się na rozbicie Świętej Tory na moralną, ceremonialną, cywilną i karną.
    .
  2. Brak odpowiednich fragmentów Pisma informujących o podziale Prawa na moralne, ceremonialne, cywilne i karne. Jest to jedno Prawo.
    .
  3. Brak fragmentów Pisma Świętego informujących o zniesieniu którychś ze sztucznie wyłonionych elementów Prawa.

Ale nie to jest największym problemem sabatarian.

(więcej…)

Dwie Tory?

Powszechnym jest stanowisko sabatarian (i nie tylko) dzielące Prawo na moralne i ceremonialne. I tak naśladowcy Chrystusa mają obowiązek zachowywać Prawo moralne, podczas gdy Prawo ceremonialne zostało wypełnione w Chrystusie i nie obowiązuje. Podział taki prowadzi do kilku ciekawych paradoksów teologicznych, z których jednym jest obowiązek zachowywania szabatu….

Ale do rzeczy.

(więcej…)

W jarmułce, bez świnki w ustach i bez Boga w sercu

 

W jarmułce przez świat

Obserwując dyskusje na temat Prawa Mojżeszowego, szabasów i restrykcji pokarmowych natknąłem się na bardzo ciekawą wypowiedź, która w doskonały sposób oddaje sedno zagrożenia wypływającego z przyjmowania do zborów (i do serca) żydowskich tradycji. Zaczyna się niewinnie, od przestrzegania szabasu. Potem dochodzą różnego rodzaju gadżety związane z kulturą żydowską oraz ograniczenia rzekomo wypływające z nauki Nowego Testamentu. Następnie neofita uczony zostaje nauczony nowej formy komunikacji, którą jest specyficzna lingua, zrozumiała tylko dla wtajemniczonych. Kończy się na odrzuceniu Chrystusa i nauce o zbawieniu z uczynków. Oddajmy głos spostrzegawczemu obserwatorowi:

(więcej…)

Stare Przymierze a Osoba Chrystusa

Szabat szalom!

Nakaz zachowywania sabatu znajdziemy tylko w Starym PrzymierzuNowe Przymierze nie nakazuje zachowywania sabatu. Wybór jaki jest postawiony przed każdym człowiekiem jest następujący:

  • podporządkować się kodeksowi Prawa (Stare Przymierze)
  • podporządkować się Osobie Chrystusa (Nowe Przymierze).

Gal 2:19-20 19 Bo ja przez prawo umarłem dla prawa, abym żył dla Boga. 20 Z Chrystusem jestem ukrzyżowany: żyję, ale już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus. A to, że teraz żyję w ciele, żyję w wierze Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał za mnie samego siebie.

 

(więcej…)

Wyznawcy Ellen White

Adwentyzm to kult

Moje stanowisko względem Adwentystów Dnia Siódmego jest niezmienne od wielu lat. Uważam, że można wśród nich znaleźć braci w Chrystusie, którzy wyznają rozmytą, lecz jeszcze wystarczającą do zbawienia ewangelię. I znam osobiście kilku takich braci. Mam przyjemność spotykać się z adwentystami co roku goszcząć u siebie przybyszy z Afryki, sprzedających książki adwenteystyczne, starających się w ten sposób zarobić na życie. Wielu z nich nie je mięsa, wszyscy czczą (nabożnie) sobotę. Niektórzy z nich uzależniają zbawienie od tych czynności…

W Internecie jest skan książki „Niewinne kłamstwo” napisanej przez byłego współpracownika Ellen White. Wykazuje kłamstwa, manipulacje i plagiaty tej bajkopisarki. W głównej siedzibie Adwentystów w USA są „głęboko schowane” niektóre jej dzieła będące jawną niezaprzeczalną porażką. Także nie jest prawdą, że wszystkie jej pisma są dostępne. Mam jej książkę wydaną w 1945 roku „Doświadczenia i widzenia, oraz dary Ducha”. Od tego czasu nigdy nie była wznowiona. Sztandarowe jej dzieło „Wielki Bój” kilkakrotnie po jej śmierci było przeredagowywane. Osobiście znam wielu adwentystów – ludzi prawych, szlachetnych i bogobojnych. Co nie zmienia faktu, że treść ich wiary zdecydowanie odbiega od prawd Bożego Słowa, w którego nieomylność wierzą. – Igor Leszczyński

Poniżej lista kultycznych wierzeń Adwentystów Dnia Siódmego (w skrócie ADS)

(więcej…)

Intruz sobotni

List do Diogenesa, II wiek
.
Co zaś do ich [Żydów] skrupułów dotyczących pokarmów, przesądnego zachowywania szabatu, zarozumiałości z powodu obrzezania, obłudy ich postów i świętowania pierwszych dni miesiąca, rzeczy zgoła śmiesznych i niewartych nawet wspomnienia, nie przypuszczam, byś potrzebował w tych sprawach moich wyjaśnień.

Sabat jako ilustracja

Mojżesz w Prawie przedstawił wspaniałą ilustrację: kto nie wejdze do odpocznienia, ten z pewnością umrze.

2 Mojż. 35:2 Sześć dni będziesz wykonywał pracę, ale dzień siódmy będzie dla was świętym szabatem odpoczynku dla Pana; ktokolwiek zaś pracowałby w tym dniu, ma być ukarany śmiercią.

Czwarte przykazanie było obrazem dzieła zbawienia dokonanego przez Chrystusa. Był to symbol Bożego uświęcenia, które nie wynikało z ludzkich uczynków.

2 Mojż. 31:13 Powiedz też synom Izraela: Koniecznie macie przestrzegać moich szabatów, bo to jest znak między mną a wami przez wszystkie wasze pokolenia, abyście wiedzieli, że ja jestem PAN, który was uświęca

Zbawieni wchodzą do nowego odpocznienia, którym jest Jezus. Innymi słowy, zbawienie jest z łaski, nie z uczynków, całkowitym uświęceniem człowieka przez ofiarę Chrystusa. I tego właśnie symbolem był ustanowiony przez Boga sabat. Niewierzący nie wchodzą to tego odpowcznienia, nie zostają przez Chrystusa uświęceni, tym samym zobowiązani zostają do zapracowania na swoje zbawienie, do pełnego samouświęcenia, co jest niemożliwe.

Hebr. 4:9-11 9 A tak zostaje jeszcze odpoczynek dla ludu Bożego. 10 Kto bowiem wszedł do jego odpoczynku, on także odpoczął od swoich czynów, tak jak Bóg od swoich. 11 Pragnijmy więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie wpadł w ten sam przykład niewiary.

Hebr. 3:11 .. nie wejdą do mojego odpoczynku. (więcej…)