Nie przez uczynki wcale

Katolicki młot na protestantów?

Powszechnie, gdy dyskusja o odnowie przez chrzest pojawia się pomiędzy protestantami i katolikami, katolik szybko wskazuje na Tytusa 3:5, aby argumentować o odnowie przez chrzest wodny. Zakłada się, że ten fragment mówi tak jasno i spokojnie o byciu odnowionym przez wodę chrztu, że staje się młotem w dyskusji. Próba przedyskutowania fragmentów, które mówią o odrodzeniu będącym aktem Boga samego poza kontekstem rytuału, staje się nieistotna. Staje się to, więc, przykładem dochodzenia do wniosku zanim się go udowodni.

Często podaje się różne argumenty, aby umocnić kontrolę nad tym fragmentem:

  • Słowo na obmycie może być również przetłumaczone jako woda lub jest używane w kontekście rytualnego oczyszczenia
  • Wszyscy ojcowie Kościoła wierzyli w to, a byli ekspertami w grece, łacinie itd.

(więcej…)

Zbawienie z uczynków?

Synergizm uczynków i wiary?

Jakuba 2:24 Widzicie więc, że człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków, a nie tylko z wiary.

Jeśli oderwać z kontekstu stwierdzenie zawarte w tekście Listu Jakuba faktycznie człowiek nieumocniony przez Ducha Świętego może dojść do wniosku, że zbawienie jest  pochodną wiary i uczynków. Rzymski katolik widzi powyższy tekst następująco:

człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków, a nie tylko z wiary.

Tego typu interpretacja nie tylko jest sprzeczna z najbliższym kontekstem, ale także zaprzecza całokształtowi nauki Słowa Bożego w temacie zbawienia. Czyniąc zbawienie zależnym od uczynków człowieka jeśli o człowieka chodzi to drzwi do nieba i społeczności z Bogiem zostają zamknięte. Bogu zaś zostaje odebrana chwała za zbawienie.

(więcej…)

Soteriologiczny Kot Schrödingera

Kto ma być zbawiony będzie. Ale to Bóg wie, kto konkretnie to jest, a kto nie, my nienasza pewność nie jest argumentem.Janusz Kucharczyk, wykładowca WBST

Ewangelia kontra fałszywa religia

Ewangelia jest jasna, prosta i nie posiada dwuznaczności. Słowo Chrystusa to tak – tak i nie – nie. Niejednoznaczność to cecha fałszywej religii. Fałszywa religia będzie nauczać, że żaden człowiek nie może wiedzieć czy jest zbawiony. Owszem, herezja nie musi koniecznie zaprzeczać możliwości zbawienia, lecz postawi każdego wyznawcę w pozycji całkowitej niepewności. Innymi słowy, ten kto tkwi w fałszywej religii będzie nauczany, że nie może wiedzieć na pewno, czy jest zbawiony.

Oto słowa diabła:

„Chociaż nasze osobiste zbawienie nie jest zapewnione, wciąż musimy w nie mieć nadzieję. W Biblii św. Paweł używa zwrotów: „nadziei zbawienia” lub „nadziei na życie wieczne” . Gdybyśmy mieli pewność o niebie, to nie byłoby potrzeby nadziei. Nadzieja to nie to samo, co pewność.
.
Nadzieja jest ufnym oczekiwaniem błogosławieństwa Bożego i uszczęśliwiającego oglądania Boga; jest także lękiem przed obrażeniem miłości Bożej i spowodowaniem kary.
[kkk 2090]”
.
Źródło

Ujmując to inaczej według Rzymu nadzieja jest dwuznaczna: z jednej strony to oczekiwanie na zbawienie, nie w sensie pewności lecz  w sensie życzeniowym, z drugiej strony nadzieja to strach przed Bożą karą.

  • zbawienie i zatracenie wierzącego są tak samo prawdopodobne
  • to prowadzi do braku pewności co do stanu, w jakim człowiek się znajduje
  • nikt nie może być pewnym swojego zbawienia, tak samo jak nikt nie może być pewny swojego potępienia

Nauka reprezentowana przez Rzym oraz przez Janusza Kucharczyka mają to samo źródło i nie jest nim Chrystus.

(więcej…)

Papież jest w piekle

Przysłów 17:15  Kto usprawiedliwia niegodziwego i kto potępia sprawiedliwego, obaj budzą odrazę w PANU.

Słowo dla ekumenistów

Swego czasu baptystyczny ksiądz i zarazem głowa tegoż kościoła napisał, że katolicki papież może być osobą zbawioną, narodzoną z góry. Stwierdził o Franciszku, że to może być brat w Chrystusie.

„Uważam jednak, że jako protestanci nie powinniśmy odmawiać Bogu prawa powołania autentycznie gorliwego chrześcijanina na zwierzchnika kościoła rzymskokatolickiego– Jego Ekscelencja ksiądz Mateusz Wichary, źródło

W tym momencie każdy szanujący się chrześcijanin powinien natychmiast opuścić denominację baptystów prowadzoną najwyraźniej przez duchowych ślepców a każdy nominalny członek tego ugrupowania rozważyć powrót na łono świętej mateczki wszystkich kościołów bo przecież i tam głoszona jest zdrowa ewangelia. Po co zatem należeć do jakiejś mniejszościowej „sekty” skoro można praktykować swoją religię tam, gdzie bezpieczniej no i rodzina się nie będzie czepiać?

Ale to nie wszystko. Jeśli Franciszek może być nazwany „bratem w Chrystusie” to tym bardziej nasz rodak, największy z papieży czyli pan Karol Wojtyła. Czy drogi czytelniku możesz sobie wyobrazić, że ten człowiek, tak jak każdy rzymsko katolicki papież poszedł na zatracenie? Czy to cię szokuje jako chrześcijanina? Jeśli tak, możemy mieć poważne wątpliwości co do twojego zrozumienia tak Ewangelii jak i instytucji papieża, ponieważ usprawiedliwiasz niegodziwego. Tym budzisz w Bogu odrazę.

(więcej…)

Świętych obcowanie…

Credo papistów

„Wierzymy we wspólnotę wszystkich wiernych chrześcijan, a mianowicie tych, którzy pielgrzymują na ziemi, zmarłych, którzy jeszcze oczyszczają się, oraz tych, którzy cieszą się już szczęściem nieba, i że wszyscy łączą się w jeden Kościół; wierzymy również, że w tej wspólnocie mamy zwróconą ku sobie miłość miłosiernego Boga i Jego świętych, którzy zawsze są gotowi na słuchanie naszych próśb” – (Wyznanie wiary Ludu Bożego, 30)

W kulcie Rzymskim tak zwane „świętych obcowanie” odbywa się na trzech płaszczyznach:

  1. Wyznawcy pielgrzymujący na ziemi
  2. Wyznawcy przebywający w czyścu
  3. Wyznawcy będący w niebie

Według doktryny wszystkie trzy grupy mogą się za sobą wstawiać nawzajem. Zatem:

  • Ziemscy wyznawcy papieża mogą wstawiać się za jego wyznawców przebywających w czyścu, np. poprzez umartwianie się, ofiary finansowe,.
  • Mogą też prosić wyznawców papieża przebywających w watykańskim niebie o wstawiennictwo np. w rycie zwanym Litaniia do wszystkich świętych
  • Również wyznawcy, którym papież zezwolił na wejście do nieba poprzez nadanie im statusu świetych, mogą wstawiać się za tych mniej szczęśliwych, którzy ciągle w czyścu przebywają

(więcej…)

Od kiedy istnieje Rzymski katolicyzm? – cz. 1 urząd papieża

Błędna koncepcja

Istnieje pogląd, jakoby zaraz po śmierci Apostołów Kościół Chrystusa Pana stoczył się w otchłań herezji aby ostatecznie, w krótkim czasie ukonstytuował się twór zwany Rzymskim katolicyzmem. Okazuje się jednka, że proces upadku nominalnego chrześcijaństwa nie był natychmiastowy i trwał całe wieki a prawdziwi chrześcijanie, choć w mniejszości, zawsze istnieli obok odszczepieńców. Sobór Nicejski, któremu patronował cesarz Konstantyn Wielki nie dał początku Rzymskiemu Katolicyzmowi.

(więcej…)

Posłuszeństwo Bogu ― formalizm czy legalizm?

Propaganda tego świata

Łuk. 6:1-5 I stało się w pewien sabat, że przechodził przez zboża, a uczniowie Jego rwali kłosy i wykruszając je rękami, jedli. Wtedy niektórzy z faryzeuszów rzekli: Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w sabat ? A odpowiadając Jezus rzekł do nich: Czy nie czytaliście o tym, co czynił Dawid, gdy był głodny, on sam i ci, co z nim byli? Jak wszedł do domu Bożego i wziął chleby pokładne, których wszak nie wolno jeść nikomu, jak tylko kapłanom, i jadł, dał tym, którzy z nim byli? I rzekł im: Syn Człowieczy jest Panem sabatu

W tym powyższym fragmencie odnajdujemy 4 aspekty nauczania Pana Jezusa. Osobiście dostrzegam tutaj – następującą naukę Słowa Bożego:

1. bliskość uczniów z Panem Jezusem (wspólny trud i niewygody / relacja Mistrz – uczeń);

2. religijność mająca postać formalizmu, opartego nie na dogłębnej znajomości Słowa Bożego przez nauczających, tylko ważność zewnętrznych form (rytuały) – faryzeusze;

3. powoływanie się na mądrość Słowa Bożego – Pan Jezus mówi o Dawidzie (1 Ks. Samuela 21:1-6);

4. Boskość Pana Jezusa – Pan sabatu / żaden Żyd nie powiedziałby tak o sobie (nawet prorok Boży).

W rozważaniach postaram się pokrótce ująć te cztery zagadnienia, z naciskiem na formalizm, jako zło niszczące właściwe relacje z Bogiem, mające także wpływ na pozostałe trzy punkty.

(więcej…)

Rzymsko-katolickie getto dla Żydów

Ojciec dyrektor założyciel

„Jeśli mój ojciec okazałby się heretykiem, sam bym nazbierał drewna, aby go spalić.”

Te słowa wypowiedział kardynał Carafa w 1542 roku. Tenże kardynał 14 lipca 1555 roku został papieżem Pawłem IV i w pierwszej bulli, którą wydał, “Cum nimis absurdum,” nakazał tworzenie gett żydowskich, nakazał także Żydom nosić upokarzające ich znaki rozpoznawcze. Pierwsze getto zostało utworzone w Rzymie i istniało tam przez ponad 300 lat.

Mimo tego współczesni papiści dowodzą, ze Hitler czerpał z Lutra, choć w rzeczywistości miał do dyspozycji katolickie wzorce.

(więcej…)

Ireneusz z Lyonu kontra doktryna rzeczywistej obecności

Centrum katolickiego systemu

Doktryna rzeczywistej obecności jest prawdopodobnie najważniejszą doktryną dla dzisiejszych katolików, ponieważ jest jądrem katolickiej mszy. Doktryna podkreśla, że ​​eucharystyczne elementy chleba i wina stają się uwielbionym ciałem i krwią Chrystusa, gdy tylko zostaną pobłogosławione przez kapłana. Doktryna dalej twierdzi, że substancja chleba i wina nie jest już obecna i pozostają tylko rzeczy uboczne (cechy lub wygląd). Tak więc nazwa wywodząca się z wyjaśnienia staje się przeistoczeniem (transsubstancjacja – zmiana substancji). Jest to wiara, która zmusza pobożnych katolików do czczenia chleba eucharystycznego (umieszczonego w monstrancji w celu adoracji), ponieważ wierzą, że chleb jest uwielbionym Chrystusem.

Doktryna twierdzi również, że podczas ostatniej wieczerzy, w której Jezus ustanowił pamiątkę Jego Męki, chleb, po pobłogosławieniu przez Jezusa, stał się dosłownie Jego uwielbionym ciałem. Istnieje bardzo poważny problem z tym twierdzeniem – mianowicie Jezus nie był jeszcze uwielbiony, gdy dzielił się posiłkiem paschalnym ze Swoimi uczniami. Dowód tego znajduje się wyraźnie w dwóch miejscach,

Jan 7:39 A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
.
Jan 17:5. A teraz ty, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim powstał świat.

Doktryna nie ma sensu dziś i nie miała sensu 2000 lat temu, a idea ta była niespotykana we wczesnym Kościele.

(więcej…)

Pismo, Tradycja i Rzym

Serce wiary chrześcijańskiej

Żadna doktryna nie jest ważniejsza dla teologii ewangelicznej niż doktryna usprawiedliwienia tylko przez wiarę — zasada Reformacji sola fide (zbawienie tylko z wiary). Marcin Luter nazwał to artykułem, który określa, czy Kościół stoi, czy też upada. Historia dostarcza wielu obiektywnych dowodów potwierdzających ocenę Lutra. Kościoły i denominacje, które mocno trzymają się sola fide, pozostają ewangeliczne. Ci, którzy chcą się poddać w tym punkcie, nieuchronnie

  • kapitulują wobec liberalizmu,
  • powracają do pośrednictwa ludzkiego kapłaństwa
  • lub przyjmują jeszcze gorsze formy apostazji.

Dlatego historyczny ewangelikalizm zawsze traktował usprawiedliwienie przez wiarę jako centralną, biblijną, wyróżniającą się — jeśli nie najważniejszą doktrynę, aby wstąpić na drogę prawości. Nie byłoby daleko od prawdy zdefiniowanie ewangelicznych chrześcijan jako tych, którzy wierzą w usprawiedliwienie tylko przez wiarę.

(więcej…)

Narodziny nowego kapłaństwa

Hebr. 13:9-15 9 Nie dajcie się zwieść rozmaitym i obcym naukom. Dobrze jest bowiem umacniać serce łaską, a nie pokarmami, co nie przyniosły pożytku tym, którzy się nimi zajmowali. 10 Mamy ołtarz, z którego nie mają prawa spożywać ci, którzy służą przybytkowi. 11 Ciała bowiem tych zwierząt, których krew najwyższy kapłan wnosi do Najświętszego Miejsca za grzech, są spalane za obozem. 12 Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud własną krwią, cierpiał poza bramą. 13 Wyjdźmy więc do niego poza obóz, biorąc na siebie jego pohańbienie. 14 Nie mamy tu bowiem miasta trwałego, lecz tego  rzyszłego szukamy. 15 Przez niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę chwały, to jest owoc warg, które wyznają jego imię.

Wstęp

Autor Listu do Hebrajczyków, zwraca się do tych spośród potomków Izraela, którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa i rozpoczęli swoje nowe życie w nowej wierze, pozostawiając za sobą prawo ceremonialne Starego Testamentu i wszelkie kwestie z nim związane. Uczy ich nowej doktryny i nowych zasad, których powinni przestrzegać. Ideą przewodnią, którą autor stara się przekazać w swoim liście jest to, że wszyscy oni są teraz kapłanami w odróżnieniu od tego, co było wcześniej, gdy zależeli od innych kapłanów, powołanych na mocy Starego Paktu.

Wszyscy prawdziwie wierzący jesteśmy kapłanami, a nasze kapłaństwo o wiele przewyższa to, które zostało wprowadzone poprzez Prawo Mojżeszowe.

(więcej…)

W co wierzy Kościół Rzymskokatolicki odnośnie usprawiedliwienia?

Gal. 1:8-9 8 Lecz choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty. 9 Jak powiedzieliśmy przedtem, tak i teraz znowu mówię: Gdyby wam ktoś głosił ewangelię inną od tej, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty.

Zniekształcenie ewangelii

Ewangelia Jezusa Chrystusa zawsze jest zagrożona zniekształceniem. Została zniekształcona w ciągu stuleci poprzedzających Reformację Protestancką z XVI wieku. Została zniekształcona w niezliczonych innych punktach historii Kościoła i dziś jest często zniekształcony. Oto dlaczego Marcin Luter powiedział, że ewangelię należy bronić w każdym pokoleniu. Jest to centralny punkt ataku sił zła. Oni wiedzą, że jeśli potrafią pozbyć się ewangelii, mogą pozbyć się chrześcijaństwa.

(więcej…)

Sola Scriptura, Ewangelia i Kościół Rzymskokatolicki

O ewangelikalizmie

Pytanie: Czy mógłbyś zdefiniować czym jest ewangelikalizm?

James White: Aha, zaczynamy trudnym pytaniem. Dawniej łatwo było to zrobić, ponieważ można było zdefiniować Ewangelię, i kilka rzeczy, które definiowały ewangelikalizm takie jak

  • poddanie się biblijnemu autorytetowi,
  • biblijnej ewangelii,
  • powrotowi Jezusa Chrystusa 
  • konserwatywnemu biblizmowi.

Niestety dzisiaj, szczególnie w krajach zachodnich ludzie identyfikowani jako ewangelicy odstają bardzo od tego standardu. Mam nadzieję, że tak nie jest w miejscu skąd pochodzicie, ale tak może się stać, a jeśli tak jeszcze nie jest, prawdopodobnie tak będzie, ponieważ nawet takie doktryny jak Trójca zostają naruszone między ludźmi identyfikującymi się jako ewangelicy.

(więcej…)

Nauka Kościoła Katolickiego a Biblia

O herezjach

Słowo herezja wywodzi się z języka greckiego (hairesis – wybór, zdanie, przekonanie) i już św. Paweł używał tego określenia w odniesieniu do fałszu, zgubnych nauk i odszczepieństwa

1 Kor. 11:19 Bo muszą być między wami herezje, aby się okazało, którzy są wypróbowani wśród was.
.
Gal. 5:20 Bałwochwalstwo, czary, nienawiść, niezgoda, zawiść, gniew, spory, kłótnie, herezje;
.
Tyt. 3:10 Heretyka po pierwszym i drugim upomnieniu unikaj;
.
2 Piotra 2:1 Byli też fałszywi prorocy wśród ludu, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy potajemnie wprowadzą herezje zatracenia, wypierając się Pana, który ich odkupił, i sprowadzą na siebie rychłą zgubę.

Z czasem, kiedy pojęciem tym zaczął posługiwać się Kościół rzymskokatolicki, herezją zwykło się już nazywać wszelkie poglądy, także te poprawne w świetle Pisma Świętego, o ile odstępowały one od tradycji i dogmatów ogłoszonych przez sobory i papieży.

Nasuwa się zatem pytanie: jakie poglądy – z biblijnego punktu widzenia – można uznać za heretyckie?

(więcej…)

Papież, następca Chrystusa czy poganin i Antychryst?

Rzymski sukkub

Sukkub demon o wyglądzie pięknej kobiety, którego celem jest skuszenie do współżycia seksualnego. Sukkuby zbierały nasienie od uwiedzionych mężczyzn, przekazywały je inkubom, które nim zapładniały kobiety. W mitologii dzieci powstałe w taki sposób miały być szczególnie podatne na wpływ szatana.

Czym jest kościół watykański? To piękna kobieta kusząca do duchowego nierządu wszystkich władców świata. To duchowy sukkub pełen wszelkiej nieczystości, plugastwa i doktrynalnego odstępstwa. To twór powstały na kanwie Imperium Rzymskiego, od którego skopiował świecki sposób zarządzania strukturami i wyboru hierarchów. Tak jak w Rzymie Imperator uznawany był za boga, tak i papież. Kto współżyje z papiestwem płodzi duchowe bękarty.

(więcej…)

Watykański uzurpator

Przywłaszczając sobie imiona Boga

Papież nazywany jest „Ojcem Świętym” (patrz encyklika papieża Leona XIII). Jest również nazywany„naszym Najświętszym Panem”, papież Pius X (patrz przysięga kardynałów).

Słowo Boże mówi, że Ojciec Święty to jedno z imion Boga oraz że Pan jest jeden

Jan 17:11  Ojcze święty, zachowaj w twoim imieniu tych, których mi dałeś, aby byli jedno jak i my
.
Efez. 4:5 Jeden jest Pan

(więcej…)

Przekleństwo powtarzalnej ofiary

 

Hebr. 10:10-14 10 Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. 11 A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów. 12 Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga; 13 Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy. 14 Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.

Bałwochwalstwo hostii

Gdy kłaniasz się i klękasz przed tą monstrancją, przed ołtarzem, przed poświęconą hostią, gdy to robisz, to uwiarygadniasz wierzenie, po pierwsze które nie jest biblijne w żadnej mierze ani formie. To stoi w całkowitej sprzeczności z tym czego list do Hebrajczyków naucza o ofierze Chrystusa. Ale wiesz, że ta ofiara nie uczyni cię doskonałym.

(więcej…)

Reformacja przeciw idolatrii

εἰδωλολατρεία eidoloatriaoddawanie czci obrazowi, od słów:
εἴδωλον eidolon – w greckich pismach od Homera: obraz, podobieństwo, cokolwiek reprezentujące formę obiektu, rzeczywistego lub urojonego;
λατρεία latreiasłużba należna Bogu

Czas retrospekcji

Szanowny czytelniku, czy pamiętasz jeszcze czasy odseparowania ewangelików od katolików? Jakieś 25 lat temu było nie do pomyślenia aby jedni i drudzy odprawiali wspólne msze i nabożeństwa, nikomu nawet nie śniło się o spożywaniu eucharystii a wzajemne uznawanie chrztów wodnych trąciło o absurd. Przyczyną tego była głoszona przez katolików inna ewangelia, oparta o łaskę oraz uczynki jako źródło zbawienia.

Dzisiaj, niestety, możemy obserwować analogię do czasów pierwszego chrześcijaństwa. Pierwsze 400 lat istnienia kościoła to okres rozkwitu prawdy, zwalczania herezji, życia w wierze, męczeńskiej śmierci. W marcu 313 r. Cesarz Konstantyn wydał słynny edykt mediolański, który dał każdej osobie prawo do praktykowania dowolnej religii według własnego wyboru. Wraz z edyktem Konstantyn formalnie uznał chrześcijaństwo i położył kres prześladowaniom. I od tej pory rozpoczął się dramatyczny upadek teologiczny chrześcijaństwa. Już pod koniec V wieku w Kościele widzimy współistnienie ortodoksji i herezji. To był ciągle jeden Kościół, jedna instytucja, jednak obok prawowiernych biskupów byli i heretycy, którzy ostatecznie wspierani politycznie przez Cesarzy wygrali wojnę o prawdę. To oni popierali cielesnych i grzesznych władców, przez co mogli liczyć na przywilieje. Z drugiej strony nauczyciele poddający biblijnej krytyce władzę byli konsekwentnie spychani na margines.

(więcej…)

Spowiedź, czyli sakrament pokuty

Spowiedź jak rosyjska ruletka

Definicja spowiedzi dokonana przez papistów zrównuje wyznanie grzechów ludzkiemu agentowi z pokutą; agent Watykanu ma moc odpuszczania grzechów a przez to udzielenia spowiadającemu się czasowej łaski zbawienia. Czasowej, ponieważ popełnienie śmiertelnego grzechu ponownie odcina delikwenta od zbawienia, co wymaga ponownej spowiedzi. Tak więc zbawienie „po katolicku” jest jak gra w rosyjską ruletkę – nigdy nie wiadomo na co się trafi gdy śmierć nadejdzie, łaska z uczynków (oksymoron, sprzeczność okoliczności, por. Rzym. 11:6) czy zatracenie wieczne… Watykańska ruletka będzie nazwą właściwie oddającą ryzyko praktykowania wiary papistów. W ich grze nie ma zwycięzców.

Poniżej definicja sakramentu pokuty w rozumieniu Rzymskich katolików gdzie pośrednikiem do Boga nie jest bilibjny jedyny pośrednik, Pan Jezus (1 Tym. 2:5), lecz rzymski kapłan:

„Nazywa się go sakramentem spowiedzi, ponieważ oskarżenie – spowiedź z grzechów przed kapłanem jest istotnym elementem tego sakramentu… Nazywa się go sakramentem przebaczenia, ponieważ przez sakramentalne rozgrzeszenie wypowiedziane słowami kapłana Bóg udziela penitentowi „przebaczenia i pokoju”.” – KKK art. 4, 1424 Sakrament pokuty i pojednania

(więcej…)

Uważajcie kogo prosicie

Czym jest modlitwa?

Ludzie wierzący, chrześcijanie, mogą modlić się tylko do Boga. Każdy z nas natychmiast zareaguje widząc rzymskiego-katolika modlącego się do Maryi czyli zmarłej kobiety, nawet jeśli to modlitwa wstawiennicza. Ale ktoś może powiedzieć, że katolicy nie modlą się do Marii lecz tylko proszą ją o wstawiennictwo. Przyjrzyjmy się nieco bliżej biblijnej strukturze modlitwy.

Każda modlitwa powinna zawierać następujące elementy

  1. Inwokację, czyli wezwanie istoty, do której jest kierowana
  2. Doksologię, oddanie chwały
  3. Suplikację, czyli prośbę

Wszystkie trzy występują w modlitwach do Maryi. A to już poważny problem.

(więcej…)