Greka koine, kurs 2 lekcja 1

Lekcja 1: Czasy wtórne , Czas Niedokonany Czynny Oznajmujący, Rozszerzanie czasowników złożonych, Nieodkonany czas słowa εἰμί , Warunki sprzeczne ze stanem faktycznym

Czasy wtórne

Pamiętaj, że czasy pierwotne to Teraźniejszy, Przyszły i Przeszły Dokonany. Czasy wtórne jest związane z czasem przeszłym.

Czasy wtórne są następujące:

  • Niedokonany
  • Aorist
  • Zaprzeszły

Czas niedokonany,  chociaż odnosi się do czasu przeszłego, ma ten sam rodzaj działania, co czas teraźniejszy. Jest liniowy (zwany także trwjącym, ciągłym, lub progresywnym; może być reprezentowany graficznie przez linię; W tym przypadku mówca pojmuje czynność jako dziejącą się)

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 9

Lekcja 9 – Przyimki , Czasowniki złożone , ὅτι

Przyimki

W języku polskim przyimki to takie słowa jak: z, do, na, bez, za, pod, u, w, nad, o, od, po, itd.

Przyimek wprowadza frazę przyimkową. W poniższych przykładach wyróżnione frazy to wyrażenia przyimkowe.

Siedział na krześle.
Mężczyzna w samochodzie jest kierowcą.

W każdej frazie przyimkowej istnieje podmiot przyimka. W pierwszym przykładzie krzesło jest podmiotem przyimka na. W drugim przykładzie samochód jest podmiotem przyimka w.

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 8

Lekcja 8 – Zaimki wskazujące , Zaimek zwrotny

Zaimek wskazujący

οὗτος , ten

Zaimek demonstracyjny: „ten”

r. męski r. żeński r. nijaki
l. poj. l. mnoga l. poj. l. mnoga l. poj. l. mnoga
Nom. / Mian.  οὗτος / ten οὗτοι / ci αὕτη / ta αὗται / te τοῦτο / to ταῦτα / te
Gen. / Dop. τούτου / tego τούτων / tych ταύτης / tej τούτων / tych τούτου / tego τούτων / tych
Dat. / Cel. τούτῳ / temu τούτοις / tym, ταύτῃ / tej, z tą ταύταις / tym τούτῳ / temu, τούτοις / tym,
z tymi, o tych z tymi, o tych z tymi, o tych
 Acc. / Bier. τοῦτον / tego τούτους / tych ταύτην / tę, tą ταύτας / te τοῦτο / to ταῦτα  / te

 

Tak jak widzieliśmy w przedimku określonym, wszystkie formy zaczynają się od τ z wyjątkiem mianownika liczby pojedynczej i liczby mnogiej w rodzaju męskim i żeńskim. Zwróć uwagę na szorstki znak oddechowy w formach, które nie zaczynają się od τ . To, wraz z akcentem na penulcie, jest jedyną rzeczą, która odróżnia zaimek wskazujący αὕτη od zaimka osoby trzeciej αὐτή

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 7

Lekcja 7 – Zaimki względne: paradygmat , rodzaj i liczba , przypadek , przyciąganie , odwrotne przyciąganie

Zaimki względne

Słowa, który , która i jaki są zaimkami względnymi, gdy są używane do wprowadzenia zdania względnegoj. Rozważ następujące zdanie:

Mężczyzna, który mieszka obok mnie, ma kozę.

Proste zdanie składa się ze zdania głównego, Mężczyzna ma kozę. Ale istnieje też zdanie względne określające, który to jest człowiek (który ma kozę). To jest ta część, która jest podświetlona. Względny zaimek, który referuje do człowieka. Człowiek jest antecedentem słowa który.

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 6

Lekcja 6 – Postpositus , Zaimki osobowe , Zastosowania αὐτός , Obiekty bezpośrednie w przypadkach innych niż biernik

Postpositus

Postpositus – (słowo, partykuła lub afiks) umieszczony po słowie, aby je zmodyfikować lub pokazać jego związek z innymi elementami zdania.

Klauzula – to grupa słów, która zawiera czasownik (i zazwyczaj również inne składniki). Klauzula może stanowić część zdania lub może być osobnym zdaniem. Np. On zjada bekon (pierwsza klauzula zdania) ale (postpositus – spójnik łączący dwie klauzule) nigdy nie tyje (druga klauzla zdania)

Słowa, które nigdy nie zaczynają klauzuli  w języku greckim, są nazywane postpositus. Postpositus jest pozycjonowany (positus) po (post) innych słowach w klauzuli. Często postpositus będzie drugim słowem w swojej klauzuli. Poniższe spójniki to postpositus. Zwróć uwagę na ich pozycję w przykładowych frazach.

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 5

Lekcja 5 – 1-sza Deklinacja, Formy żeńskie przedimka określonego, Rzeczowniki żeńskie 2-giej deklinacji, Rzeczowniki rodzaju męskiego 1-szej deklinacji, Rzeczowniki w pozycji atrybucyjnej, Zdania warunkowe

1-sza Deklinacja

Większość rzeczowników pierwszej deklinacji jest rodzaju żeńskiego. Pamiętajcie, że ściśle mówiąc, rdzeń drugiej odmiany rzeczownika ἄνθρωπος to ἀνθρωπο-, a rdzeń λόγος to λογο- . Z tego powodu druga deklinacja jest czasami nazywana deklinacją omikronową. Podobnie pierwsza deklinacja jest czasami nazywana deklinacją alfa . Jej trzony często kończą się na α. Ale tak jak w przypadku drugiej deklinacji, nauczymy się końcówek traktując ostatnią samogłoskę rdzenia jako część zakończenia, a słowo „rdzeń” będziemy używać odnosząc się do rdzenia bez tej końcowej samogłoski.

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 4

Lekcja 4 – Przymiotniki drugiej deklinacji , Pozycje atrybucyjne i orzecznicze , Przymiotniki jako rzeczowniki, Zasada Granvile Sharpa

Przymiotniki

Przymiotnik

  • może być męski, żeński lub nijaki
  • zgadza się z rzeczownikiem, który modyfikują pod względem liczby, przypadku i rodzaju
  • są odmieniane w podobny sposób jak rzeczowniki

Konwencja o zapisywaniu przymiotników w leksykonie

Podobnie jak w przypadku rzeczowników, po każdym przymiotniku występuje kilka liter.Ale znaczenie tych liter jest inne w przypadku przymiotników.Pierwszy przymiotnik na liście słów wygląda następująco:

ἀγαθός, -όν

Słowo to ἀγαθός . Jest rodzaju męskiego, w mianowniku, liczbie pojedynczej. Jednak przy modyfikowaniu rzeczownika rodzaju nijakiego miałby on końcówkę rodzjau nijakiego  ἀγαθόν . Wskazuje na to końcówka -όν.

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 3

Lekcja 3 – Liczba , Przypadek , Rodzaj, Rzeczowniki drugiej deklinacji, Przedimek określony, Łączniki, Enkliktyki i Proklitkyki

Liczba

Różnice między rzeczownikami w liczbie pojedynczej i liczbie mnogiej są nam znane. Mówimy zabawka (w liczbie pojedynczej) i zabawki (w liczbie mnogiej). Mówimy dziecko (w liczbie pojedynczej) i dzieci (liczba mnoga). Podobnie w języku greckim zobaczymy różne formy rozróżniające rzeczowniki w liczbie pojedynczej od rzeczowników w liczbie mnogiej. Podobnie jak w angielskim, czasownik grecki musi się zgadzać z jego podmiotem. Oznacza to, że jeśli podmiotem zdania jest liczba mnoga, czasownik musi być w liczbie mnogiej. (Jest wyjątek, który wskażemy później).

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 2

Więcej o czasownikach tutaj

Lekcja 2 – CzasStronaTrybTeraźniejszy i Przyszły Czynny Oznajmujący, Ruchome ν


Czas

W Grece czas wskazuje nie tylko na czas czynności, lecz bardziej szczegółowo na rodzaj  czynności.

W tej lekcji zostaną przedstawione czasy Teraźniejszy i Przyszły. Wyraźnie zauważymy różnicę czasu czynności reprezentowaną przez te dwa czasy. Jednakże od samego początku chcemy odnotować ważność rodzaju czynności. W absolutny sposób czas wskazuje czas czynności tylko w trybie oznajmującym. W innych trybach może wskazywać na czas czynności w sposób pośredni. Jednakże czas jest powiązany z rodzajem czynności we wszystkich trybach.

Niemieckie słowo „Aktionsart,” oznaczające “rodzaj czynności” często jest używane w odniesieniu do tego, na co wskazuje czas czasownika. Istnieją zasadniczo trzy rodzaje czynności:

Pierwszy to liniowy. Zwany także trwjącym, ciągłym, lub progresywnym. Może być reprezentowany graficznie przez linię. W tym przypadku mówca pojmuje czynność jako dziejącą się. Czas Teraźniejszy wskazuje na ten rodzaj czynności.

Drugi to punktowy i może być reprezentowany przez punkt. W tym przypadku mówca ma na myśli czynność bez rzadnej idei kontynuacji. Ten rodzaj czynności jest powiązany z czasem Przyszłym. Zwróć baczną uwagę na to, że czas przyszły nie sugeruje, że czynność dzieje się natychmiastowo. Raczej powinniśmy powiedzieć, że mówca ma na myśli fakt działania bez wskazania ciągłości.

Trzeci rodzaj działania to skutek trwający poprzedniej czynności, i może być reprezentowany graficznie przez linię wychodzącą z punktu. W tym przypadku mówca ma na myśli czynność jako będącą trwającym rezultatem poprzedniego wydarzenia.

Czytaj więcej o liniowym Aktionsart czasu Teraźniejszego.

(więcej…)

Greka koine, kurs 1 lekcja 1

Rys historyczny

Światowe podboje Aleksandra Wielkiego doprowadziły do hellenizacji świata starożytnego. Tak samo jak grecka kultura i grecki język zmieniły świat, tak świat zmienił język grecki. Nie tylko następowało przenikanie się różnorodnych dialektów, ale język, który powstał i stał się wspólnym dla różnych narodowości, został poddany zmianom – niektórym typowym dla języka następującym na przestrzeni czasu, a niektórym wynikającym z internacjonalizacji języka. Greka hellenistyczna to greka, która była wspólna (κοινή = koine) różnym narodom starożytnego świata od około 300 r. p.n.e. do około 300 r. n.e.1

Przed XX wiekiem naukowcy mieli świadomość istnienia greki hellenistycznej jako tej występującej w tekstach literackich. Jednak to, co zobaczyli w nowotestamentowych manuskryptach (i w Septuagincie) różniło się i nie dało się tego porównać. Niektórzy przypuszczali, że unikalny charakter biblijnej greki wynikał z wpływu języka hebrajskiego i aramejskiego. Inni twierdzili, że biblijna greka zapewne była szczególną formą języka używaną przez Ducha Świętego.

(więcej…)