Wejście pełni pogan

Co oznacza termin „wejście pełni pogan”?

Rzym. 11:25 Nie chcę bowiem, bracia, abyście nie znali tej tajemnicy – żebyście sami siebie nie uważali za mądrych – że zatwardziałość po części przyszła na Izrael, dopóki nie wejdzie pełnia pogan.

W tej części omówimy kwestię biblijną, które dla wielu ludzi nie jest wystarczająco jasna i oczywista. Dokonamy tego bardzo uważnie, przede wszystkim aby nie dać się zwieść pewnym fałszywym doktrynom, które zaczęły się pojawiać na przełomie XIX i XX wieku i do dzisiaj są popularyzowane.

Otóż termin „wejście pełni pogan” oznacza czas wyznaczony przez Boga do zbawienia ludzi z narodów

Mat. 12:21 A w jego imieniu narody będą pokładać nadzieję.

(więcej…)

Hades

Wstęp

W artykule zostanie ukazana definicja hadesu. Określona struktura tego miejsca, ze szczególnym uwzględnieniem tartaru, czyli najniżej położonego rejonu hadesu. Przedstawione zostanie potwierdzenie istnienia koncepcji tartaru w tradycji żydowskiej a także autorska intencja Piotra wynikająca z argumentu językowego czyli użycia słowa tartar w rouzumieniu jak u Homera, Hezjoda, Platona, Hesychiusa i Eustathiusa. Opisani będą mieszkańcy okupujący poszczególne części hadesu. Zdefiniowany zostanie jego suwerenny władca a także zmiany w strukturze ze względu na soteriologię i eschatologię.

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 10 – analiza doktrynalna

Powszechne przekonanie

Większość osób wierzy, że tylko niewielu będzie zbawionych. Wiara ta jest oparta w zasadzie o 2 fragmenty Pisma.

Mat. 7:13-14 13 Wchodźcie przez ciasną bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. 14 Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.
.
Mat. 22:14 Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.

Czy rzeczywiście w niebie znajdzie się niewielka garstka, podczas gdy jezioro ogniste będzie okupowane przez niezliczone rzesze potępieńców?

(więcej…)

Boży plan a przyszłość Egiptu

Spełniona część proroctwa

Dzisiaj zamierzam omówić znane proroctwo z Księgi Izajasza rozdział 19. Zacznijmy od Ks. Izajasza 19:1-15:

Izaj. 19:1-15 1 Brzemię Egiptu. Oto PAN jedzie na lekkim obłoku i przybędzie do Egiptu. Zadrżą przed nim bożki Egiptu, a serce Egiptu stopnieje w jego wnętrzu. 2 Podburzę Egipcjan przeciw Egipcjanom, tak że każdy będzie walczyć przeciwko swemu bratu i każdy przeciwko swemu bliźniemu, miasto przeciwko miastu, królestwo przeciwko królestwu. 3 I osłabnie duch Egiptu, a jego zamiar obrócę wniwecz. I będą się radzić bożków i zaklinaczy, czarowników i wróżbitów. 4 I wydam Egipcjan w ręce okrutnego pana, a srogi król będzie panować nad nimi, mówi Pan, PAN zastępów. 5 I zginą wody z morza, a rzeka opadnie i wyschnie. 6 Ustaną rzeki, opadną i powysychają potoki ujęte groblami, a trzcina i sitowie powiędną. 7 Trawa przy brzegach potoków i przy ich ujściu oraz wszelki zasiew przy potokach wyschną i wyginą, i już ich nie będzie. 8 Rybacy będą się smucić, będą lamentować wszyscy, którzy w rzece zarzucają wędkę, i ci, którzy rozciągają sieci na wodzie, będą rozpaczać.9 Zawiedzeni będą też ci, którzy uprawiają wyborny len, i ci, którzy tkają sieci.10 Będą przygnębieni swoim losem wszyscy, którzy robią stawy do hodowli ryb. 11 Doprawdy, książęta Soanu są głupcami, zgłupiała rada mądrych doradców faraona. Jak możecie mówić do faraona: Jestem synem mędrców, synem starożytnych królów? 12 Gdzie teraz są twoi mędrcy? Niech ci teraz oznajmią, jeśli wiedzą, co PAN zastępów postanowił wobec Egiptu. 13 Zgłupieli książęta Soanu, zwiedzeni są książęta Nof; zwiedli Egipt naczelnicy jego rodów. 14 PAN umieścił pośród nich wypaczonego ducha, a oni sprawili, że Egipt zbłądził w każdej swojej sprawie, tak jak błądzi wymiotujący pijak. 15 I nie będzie żadnego dzieła w Egipcie, którego będą mogły dokonać głowa lub ogon, gałąź lub sitowie

Tutaj się zatrzymajmy.

(więcej…)

Bóg Syn: Jego powrót po swój Kościół

Proroctwo, które jeszcze się nie spełniło

Doktryna, o której będzie mowa w tym artykule jest jedną z najważniejszych spośród proroctw, które dotychczas nie zostały wypełnione. Nie powinniśmy zapominać, że proroctwo to objawienie dane przez Boga, spisane pod wpływem Ducha Świętego i zapowiadające wydarzenia, które mają nastąpić w przyszłości. Z uwagi na ich Bożą inspirację, proroctwa są wiarygodne w takim samym stopniu jak każda inna część Pisma Świętego. Proroctwa stanowią prawie jedną czwartą część Biblii.

(więcej…)

Klasyczny dyspensacjonalizm: definicja i apologetyka

Zacznijmy od tego, czym dyspensacjonalizm nie jest

Najpopularniejszym atakiem na dyspensacjonalizm jest twierdzenie, że chodzi tu o system teologiczny nauczający o istnieniu więcej niż jednej drogi do zbawienia. W ekstremalnej formie mówi się, że dyspensacjonalizm naucza o siedmiu różnych drogach prowadzących do zbawienia. Oskarżenie takie spowodowane jest niewiedzą lub celową próbą zniekształcenia rzeczywistego poglądu prezentowanego przez dyspensacjonalistów, w celu zdyskredytowania tego systemu teologicznego w oczach społeczności chrześcijańskiej. Prawda jest jednak zupełnie inna: dyspensacjonaliści nauczają, że zbawienie jest z łaski przez wiarę, w każdej epoce i w każdej dyspensacji. Nikt nie został i nie zostanie zbawiony inaczej niż Bożą Łaską w oparciu o dokonane przez Jezusa Chrystusa dzieło Odkupienia.

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 8 – Tysiącletnie Królestwo

Tysiącletnie Królestwo – 1000 lat

To czas fizycznego przebywania Mesjasza na ziemi, czas Jego Królestwa, niepodzielnych i sprawiedliwych rządów nad wszystkimi narodami. Wszyscy do tej pory zmarli święci od Adama aż po ostatniego męczennika z czasów Wielkiego Ucisku zostaną zmartwychwzbudzeni i przyodziani w doskonałe, uwielbione ciała. Będą panować nad światem wraz z Chrystusem.

Natomiast wszyscy święci, którzy przeżyli Wielki Ucisk zaczną się rozmnażać zaludniając ziemię w sposób porównywalny do tego, jaki miał miejsce przed potopem. Ludzkie życie będzie przedłużone, wszelkie zagrożenia znikną, natura zostanie odnowiona. W tym czasie nie będzie na świecie szatana i jego sług (związani łańcuchem), grzech zostanie poskromiony niemal całkowicie. I chodź Bóg wcielony będzie oglądany przez wszystkich, to i tak nie każdy śmiertelnik uwierzy w Niego, lecz tylko wybrani do zbawienia wiecznego, których będą miliardy.

(więcej…)

Czy Kościół Boży to biblijny Izrael? O teologii zastąpienia

Wypełnione proroctwo

1 Kor. 1:20 Ile jest bowiem obietnic Boga, w nim są „tak” i w nim są „Amen”, ku chwale Boga przez nas

Po prawie dwóch tysiącleciach pogańskiej okupacji, 7 czerwca 1967 roku została odzyskana przez siły specjalne wojska izraelskiego najstarsza część Jerozolimy. Biblia profetycznie wspomina o tym wydarzeniu:

Zach. 12:6 W tym dniu uczynię przywódców Judy jak węgle ogniste wśród drwa i jak płonącą pochodnię pośród snopów; i pożrą wszystkie okoliczne narody na prawo i na lewo. I Jerozolima pozostanie na swoim miejscu, w Jerozolimie.

To jest dosłownie to, co się wydarzyło. Egipcjanie, Jordańczycy, Syryjczycy, zaciekli wrogowie Izraela zostali przez niego pokonani i Jerozolima znowu stała się stolicą państwa żydowskiego, tak jak to czytaliśmy w Księdze Zachariasza.

(więcej…)

Ojcowie Kościoła o pochwyceniu

Obj. 3:10 Ponieważ zachowałeś słowo mojej cierpliwości, ja też zachowam cię od (τηρήσω ἐκ) godziny próby, która przyjdzie na cały świat (οἰκουμένης oikoumenes) , aby doświadczyć mieszkańców ziemi.

Godzina próby dla całego świata

τηρήσω ἐκuratować przed
οἰκουμένη oikoumene – zamieszkany świat, ludzie żyjący na całym zamieszkanym globie

Godzina wielkiej próby, jaka  przyjdzie na cały świat odnosi się do Wielkiego Ucisku, siedmioletniego okresu przed ustanowieniem ziemskiego królestwa Chrystusa. Czas ten będzie się charakteryzował wylaniem Bożego gniewu w sądach wyrażonych poprzez pieczęcie, trąby i czasze. Druga połowa tego okresu nazywana jest „Wielkim Uciskiem”.  Będzie to wydarzenie na skale globalną, dotknie każdego człowieka, który zamieszkuje na planecie Ziemia z wyłączeniem zachowanych, którzy w tym czasie nie będą mieszkańcami ziemi.

(więcej…)

Amilenialne anomalie

Obj. 20:1-10

1 I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.

I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.

A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie.

Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat.

A gdy się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia.

I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba jest jak piasek morski.

I wyszli na szerokość ziemi, otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Zstąpił jednak ogień od Boga z nieba i pochłonął ich.

10 A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie jest bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków

Tysiącletnie literalne Królestwo

Mamy tu bardzo ciekawy fragment. Opisuje on czasy tzw. Tysiącletniego Królestwa. Tytułem wstępu opowiem jak w ciągu  wieków był rozumiany ten fragment. Istnieją trzy podstawowe interpretacje, które go wykładają:

  1. AMILENIALIZM – zakłada, że ten fragment to opis okresu od ukrzyżowania Pana Jezusa do momentu Jego powtórnego przyjścia. Innymi słowy Tysiącletnie Królestwo jest symbolem doskonałości, panowania Mesjasza i symboliczne Tysiącletnie Królestwo trwa już dwa tysiące lat. Tą interpretację głoszą Kościół Rzymskokatolicki, Prawosławny i Ewangelicko- Augsburski. Kościoły te głoszą ów okres jako pełnię Bożego panowania.
    .
  2. POSTMILENIALIZM – zakłada, że Tysiącletnie Królestwo dopiero nastąpi, tyle, że najpierw chrześcijanie przejmą władzę nad światem, ewangelia zacznie się rozpowszechniać i dopiero po tysiącu lat przyjdzie Chrystus. Ten pogląd jest głoszony przez część kościołów reformowanych, a także przez wiele kościołów charyzmatycznych i zielonoświątkowych. Pogląd ten nosi nazwę Dominionizmu( chrześcijanie są małymi bogami, którzy poprzez pozytywne wyznawanie mogą proklamować zwycięstwo Chrystusa; mogą przejąć władzę nad światem i panować przez tysiąc lat a dopiero potem będą oczekiwać przyjścia Jezusa Chrystusa na ziemię).
    .
  3. PREMILENIALIZM – zakłada, że Tysiącletnie Królestwo jest literalne i dosłowne. Podobnie jak Postmilenializm tylko z tą różnicą, że najpierw przyjdzie Chrystus na ziemię a dopiero potem będzie Tysiącletnie Królestwo, które będzie dosłownym panowaniem Chrystusa w Jerozolimie przez tysiąc lat z Izraelem na czele. Inne narody będą  poddane Chrystusowi w 1000-letnim Królestwie.

Wszystkie te trzy poglądy  występują  w historii kościoła.

(więcej…)

Suweren ruchu zielonoświątkowego

Błąd

Religijni fanatycy, tacy, którzy wierzą, że Bóg daje im sny, wizje i objawienia z całej siły starają się dopasować naukę Pisma Świętego do głoszonej przez nich teologii. W zasadzie im dłużej przyglądać się procederowi jaki uprawiają tym wyraźniej widać, że Pismo Święte jest dla nich uciążliwą kulą u nogi. Czemu? Ponieważ trzeba mocno się nagimnastykować aby na podstawie Świętego Tekstu uwiarygodnić ciągłość pozabiblijnego objawienia w czasie łaski.

Wiemy przecież, że Słowo Boże jest kompletne i nic mu nie brakuje:

Psalm 19:7 Prawo PANA jest doskonałe (תְּ֭מִימָה tamimah)

תָּמִים tamim to hebrajskie słowo oznaczające doskonałość nie tyle w sensie braku skazy (jest to znaczenie drugorzędne) lecz w sensie kompletności, pełności, całości.

Odpowiednikiem greckim będzie słowo

τελειος teleios – kompletne w takim znaczeniu, że nic mu nie brakuje. (więcej tutaj).

Bóg przemówił, Słowo zostało spisane, stało się doskonałe, czyli kompletne, objawienie, sny i wizje stały się zbędne.

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 7 – Wielki Ucisk

Wielki ucisk – 7 lat

Kiedy Kościół zostanie pochwycony rozpocznie się panowanie syna zatracenia, istoty wynoszącej się ponad wszystko co jest związane z Bogiem, antychrysta. Ten początkowo zawrze pakt z Iraelem tylko po to aby zbeszcześcić odbudowaną, trzecią Świątynię w Jerozolimie. Ogłosi się Bogiem i zażąda boskiej czci. Pierwsze 3,5 roku będzie okresem prosperity całego świata, wyznawana będzie ekumeniczna i eklektyczna, pozbawiona ewangelii religia duchowości, społecznego porządku i samodoskonalenia, ukrytej mistycznej rzekomej prawdy. Święci z wielkiego ucisku będą ścigani i zabijani.

Druga część Wielkiego Ucisku to Jom Jahwe, dzień wielki i straszny, dzień sądu nad wszystkimi narodami, czas odpłaty, wylanie gniewu Bożego na świat. Rozpocznie się od zerwania paktu antychrysta z Żydami, będzie to czas wojen, boleści i największego w historii Bożego sądu nad światem, który doprowadzi niemal do całkowitej depopulacji. Będzie to zarazem czas niespotykanej łaski i miłosierdzia na największą skalę. Będzie to czas ponadnaturalnych cudów i zjawisk, ponadnaturalnego głoszenia wiecznej ewangelii Chrystusa.

(więcej…)

Arianizm i Góra Oliwna

Zagrożenie zwiedzeniem

Wiemy, że istnieją ruchy pseudochrześcijańskie, które głoszą, że Jezus – Jeszua nie jest Bogiem tylko stworzonym aniołem. Przykładami takich ruchów / sekt są choćby Świadkowie Jehowy, Badacze Pisma Świętego czy nawet Islam, który niby uznaje Mesjasza lecz nie uważa Go za Boga.

Przejdźmy do Dziejów Apostolskich aby przybliżyć dwie kwestie:

  1. Kim był Mesjasz w swojej tożsamości

    oraz
  2. Jaki był stosunek Boga do Izraela i do spraw związanych z eschatologią (czasami ostatecznymi).

(więcej…)

Siedem rezultatów usprawiedliwienia z wiary, cz. 4a

Rzym. 5:3-4 3 A nie tylko to, ale chlubimy się też uciskami, wiedząc, że ucisk wyrabia cierpliwość; 4 A cierpliwość – doświadczenie, doświadczenie zaś – nadzieję; 5 A nadzieja nie przynosi wstydu, ponieważ miłość Boga jest rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany

Chlubimy się też z ucisków

W poprzedniej części widzieliśmy, że Paweł mówił, że usprawiedliwienie z wiary daje nam dostęp do łaski i w rezultacie tego my możemy chlubić się nadzieją chwały – pochwyceniem i uwielbieniem. A w wersecie 5 podaje drugą rzecz z której możemy się chlubić jeśli jesteśmy usprawiedliwieni z wiary i mamy dostęp do łaski, mianowicie: ucisk. .

„A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość,”

(więcej…)

Ostatnie rzeczy

Śmierć

Nauczamy, że śmierć fizyczna nie powoduje utraty naszej niematerialnej świadomości

Obj. 6:9-11  A gdy otworzył piątą pieczęć, widziałem pod ołtarzem dusze zabitych z powodu słowa Bożego i świadectwa, które złożyli. 10 I wołały donośnym głosem: Jak długo jeszcze, Panie święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi? 11 I dano każdemu z nich białą szatę, i powiedziano im, aby odpoczywali jeszcze przez krótki czas, aż dopełni się liczba ich współsług i braci, którzy mają zostać zabici jak i oni

Dusze odkupionych osób dostają się natychmiast do obecności Chrystusa

Łuk. 23:43 A Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju

 

Filip. 1:23 Jedno i drugie bowiem mnie naciska: chcę odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze

 

2 Kor. 5:8 Mamy jednak ufność i wolelibyśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana

(więcej…)

Siedem rezultatów usprawiedliwienia z wiary, cz. 3

Rzym. 5:2 … chlubimy się nadzieją chwały Bożej

Wstęp

W poprzednich dwóch częściach mówiłem o tym, że w rezultacie usprawiedliwienia z wiary mamy pokój z Bogiem i nieprzerwany dostęp do łaski. Te dwie prawdy dają nam pewność tego, że jako zbawieni i usprawiedliwieni ludzie wieczność spędzimy z naszym Panem i Zbawicielem, bo zgodnie z obietnicą nie ma już dla nas potępienia. Nadzieja chrześcijanina odnosi się zarówno do życia po śmierci jak i do oczekiwania na powrót Jezusa zwany też pochwyceniem Kościoła, kiedy Pan w jednej chwili zabierze do siebie wierzących żywych i wzbudzi z martwych ciała umarłych i przemieni ciała jednych i drugich w postać podobną do swojego ciała, które teraz jest uwielbione w niebie.

1 Tes. 4:15-18 15 Bo to wam mówimy przez słowo Pana, że my, którzy pozostaniemy żywi do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. 16 Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. 17 Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem. 18 Dlatego pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami

Filip.3:20-21 20 Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa. 21 On przemieni nasze podłe ciało, aby było podobne do jego chwalebnego ciała, zgodnie ze skuteczną mocą, którą też może poddać sobie wszystko

(więcej…)

Izrael Boży

4 Mojż. 23:19 Bóg nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, żeby miał żałować. Czy on powie coś, a tego nie uczyni? Czy wypowie a nie spełni?

 

2 Kor. 1:20 Ile jest bowiem obietnic Boga, w nim są „tak” i w nim są „Amen”, ku chwale Boga przez nas.

 

Jer. 31:35-37 Tak mówi PAN, który daje słońce na światło w dzień, prawa księżyca i gwiazd na światłość w nocy; który rozdziela morze tak, że huczą jego fale; PAN zastępów – to jego imię. Gdyby te prawa ustały przede mną, mówi PAN, wtedy i potomstwo Izraela przestanie być narodem przede mną na wieki. Tak mówi PAN: Jeśli można zmierzyć niebiosa w górze i zbadać fundamenty ziemi w dole, wtedy i ja odrzucę całe potomstwo Izraela za to wszystko, co uczynili, mówi PAN.

 

Zach. 12:6 …I Jerozolima pozostanie na swoim miejscu, w Jerozolimie.

Antyżydowskie zaślepienie

Bezwarunkowe obietnice Boże nie podlegają słabościom ani osądom ludzkim. Gdy Bóg coś powie, zobowiązuje się Swoim Słowem do ostatecznego i perfekcyjnego wypełnienia tego, co powiedział i wszystko to w swoim ściśle określonym czasie. Wierność Boga nie podlega i nie zależy od wierności lub niewierności człowieka.

2 Tym. 2:13 Jeśli jesteśmy niewierni, on pozostaje wierny, bo samego siebie wyprzeć się nie może

Boże zamierzenia zawsze będą spełnione i nikt i nic nie może ich powstrzymać. Mówię to wszystko, ponieważ istnieje na łonie eklezjalnym coś niepożądanego i stale wzrastającego. Mam na myśli niezrozumienie wypełniających się w odniesieniu do Izraela biblijnych proroctw. Jest to swego rodzaju duchowa ślepota pogłębiająca się z każdym dniem i powodująca wzrost nastrojów antyżydowskich i wyraźnej niechęci do narodu izraelskiego. Żyjemy w czasach w których bardzo wzrasta znaczenie proroctw biblijnych i maleje ich znajomość w Kościele, szczególnie jeśli chodzi o to wszystko, co jest związane z Izraelem.

(więcej…)

Przypowieść o dziesięciu pannach

Mat. 25:1-13 1 Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. 2 Pięć z nich było mądrych, a pięć głupich. 3 Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy. 4 Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach. 5 A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły. 6 O północy zaś rozległ się krzyk: Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie! 7 Wtedy wstały wszystkie te dziewice i przygotowały swoje lampy. 8 A głupie powiedziały do mądrych: Dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną. 9 I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie. 10 A gdy odeszły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi. 11 Potem przyszły też pozostałe dziewice i powiedziały: Panie, Panie, otwórz nam! 12 Lecz on odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was. 13 Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.

Wprowadzenie

Dokonamy szczegółowej analizy tej przypowieści, ponieważ arminianizm stara się ją wykorzystywać jako argument, aby nauczać, że zbawienie to kwestia obejmująca uczynki. W ten sposób zaprzeczają Słowu Bożemu, które mówi wyraźnie, że zbawienie jest osiągalne tylko i wyłącznie przez łaskę, bez udziału uczynków.

Efez. 2:8-9 8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. 9 Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.

Arminianizm to doktryna, która pojawiła się z wielką siłą około 250 lat temu, promowana przez jezuitów w celu zwalczania protestantyzmu. Wśród wielu fałszywych koncepcji zawartych w arminianizmie znajduje się również ta, odnosząca się do przypowieści o dziesięsiu pannach i twierdząca, że osoba wierząca i w związku z tym usynowiona przez Boga poprzez adopcję, może być w momencie przyjścia Pana niewystarczająco ożywiona

(więcej…)

Wykład XI – Papiasz z Hierapolis

Życiorys

Starszy brat zboru w Hierapolis w Azji Mniejszej, jeden z Ojców Apostolskich, żyjący w latach 70 a.d. – 135 a.d., męczennik. Irenaeus z Lyonu nazywa Papiasa uczniem Apostoła Jana, człowiekiem dawnych czasów i słuchaczem Apostołów, oraz towarzyszem Polikarpa ze Smyrny. Istnieją podstawy do przypuszczeń, iż Papias poniósł męczeńską śmierć wraz ze św. Polikarpem ze Smyrny. Data jego śmierci byłaby wówczas późniejsza tzn. ok. 155 a.d.

(więcej…)