Siedem dyspensacji w Biblii, część 5

Siódma dyspensacja: Królestwo

Efez. 1:9-10 Oznajmiając nam tajemnicę swojej woli, według swego upodobania, które sam w sobie postanowił; Aby w zarządzeniu pełni czasów wszystko zebrał w jedno w Chrystusie, i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi.

Po zakończeniu dyspensacji Łaski rozpocznie się dyspensacja Królestwa.

Gdybyśmy zapytali wyznających chrześcijan o to, czym jest Królestwo, wielu nie wiedziałoby co odpowiedzieć. Gdybyśmy zapytali o ustanowienie w jakimś momencie, w przyszłości, Królestwa Chrystusowego lub Mesjańskiego, stosunkowo niewielu chrześcijan potrafiłoby dać właściwą odpowiedź.

Większość chrześcijan ma bardzo ograniczoną wiedzę jeśli chodzi o rzeczy ostateczne (eschatologia), Uważają, że gdy przyjdzie Chrystus wszyscy pójdziemy do nieba i w ten sposób zakończy się cała sprawa. Jednak Biblia mówi nam na ten temat bardzo dużo i w taki sposob, że niewielu nauczycieli ma odwagę tego nauczać. Bardzo niewielu chrześcijan rozumie różnicę pomiędzy Królestwem Bożym w życiu każdego wierzącego i Królestwem Bożym, które zostanie ustanowione na ziemi gdy wróci Król, Jezus Chrystus.

(więcej…)

Siedem dyspensacji w Biblii, część 4

Szósta dyspensacja: Łaska

Jan 1:17 Prawo bowiem zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa

Łaska to „… dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela, względem ludzi”, którą „Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego” (Tytusa 3:4-5)

Rozumiejąc to w ten sposób, łaska zawsze kontrastuje z Prawem, ponieważ Prawo oczekuje całkowitego wypełnienia, domagając się sprawiedliwości ze strony człowieka, natomiast łaska przyznaje grzesznemu człowiekowi Bożą sprawiedliwość.

Rzym. 3:21-22 Lecz teraz bez prawa została objawiona sprawiedliwość Boga, poświadczona przez prawo i proroków. Jest to sprawiedliwość Boga przez wiarę Jezusa Chrystusa dla wszystkich i na wszystkich wierzących.
.
Rzym. 8:3-4 Co bowiem było niemożliwe dla prawa, w czym było ono słabe z powodu ciała, Bóg posławszy swego Syna w podobieństwie grzesznego ciała i z powodu grzechu, potępił grzech w ciele; Aby sprawiedliwość prawa wypełniła się w nas, którzy postępujemy nie według ciała, ale według Ducha.
.
Filip. 3:19 I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości, tej, która jest z prawa, ale tę, która jest przez wiarę Chrystusa, to jest sprawiedliwość z Boga przez wiarę.

Poprzez łaskę Bóg zapewnia nam również możliwość zbliżenia się do Niego.

(więcej…)

Siedem dyspensacji w Biblii, część 3

Piąta dyspensacja

Prawo (2 Mojż. 19:8 – Mat. 27:35 – krzyż). Zaczyna się od jednomyślnej deklaracji ludu Izraela: „Uczynimy wszystko co Pan powiedział” (2 Mojż. 19:8), kończy się w momencie ukrzyżowania Pana Jezusa. Dyspensacja ta rozciąga się od Synaju do Golgoty.

Prawo zostało dane przez Boga za pośrednictwem Mojżesza nie w celu odkupienia ludzi, w tym przypadku w pierwszym rzędzie Izraelitów, ale w celu  pokazania człowiekowi jego grzesznej, upadłej natury i niezdolności do osiągnięcia usprawiedliwienia poprzez własne wysiłki.

(więcej…)

Siedem dyspensacji w Biblii, część 2

Czwarta dyspensacja

Obietnica (1 Mojż. 12:1- 2 Mojż. 19:8). Czas próby od wezwania Abrama do ogłoszenia Prawa Mojżeszowego na Synaju.

1 Mojż. 12:1-2 I Pan powiedział do Abrama: Wyjdź z twojej ziemi i od twojej rodziny, i z domu twego ojca do ziemi, którą ci pokażę. A uczynię z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i rozsławię twoje imię, i będziesz błogosławieństwem.
.
1 Mojż. 15:4 A oto dotarło do niego słowo Pana: Nie on będzie twoim dziedzicem, lecz ten, który wyjdzie z twego wnętrza, będzie twoim dziedzicem
.
1 Mojż. 15:5-6 Potem wyprowadził go na dwór i powiedział: Spójrz teraz na niebo i policz gwiazdy, jeśli będziesz mógł je policzyć, i powiedział mu: Takie będzie twoje potomstwo. I uwierzył Panu, i poczytano mu to za sprawiedliwość

Dyspensacja Obietnicy miała charakter ekskluzywny, dotyczyła bowiem wyłącznie Izraelitów, począwszy od Abrama, zwanego później Abrahamem i kończąc na narodzie izraelskim podczas jego pobytu na Synaju. Obietnica dana Abrahamowi (nie dyspensacja) składała się z kilku punktów. Dotyczyła:

  • Ziemi Kanaanu
  • Wielkiego narodu
  • Błogosławieństwa i bycia błogosławieństwem
  • Syna (Izaaka)

(więcej…)

Siedem dyspensacji w Biblii, część 1

Mat. 16:1-3 Podeszli faryzeusze i saduceusze i wystawiając go na próbę, prosili, aby pokazał im znak z nieba. A on im odpowiedział: Gdy nastaje wieczór, mówicie: Będzie pogoda, bo niebo się czerwieni. Rano zaś: Dziś będzie niepogoda, bo niebo się czerwieni i jest zachmurzone. Obłudnicy, wygląd nieba umiecie rozpoznać, a znaków tych czasów nie możecie?

Znak z nieba a Boskość Chrystusa

Tak, jak sama natura daje nam znaki tego, co wydarzy się w naszym naturalnym środowisku, również Bóg w całej historii ludzkości zawsze oznajmiał to, czego oczekuje od wszystkich ludzi, a w szczególności od swojego ludu wybranego.

Pan Jezus mógł oczekiwać od przywódców religijnych zrozumienia tego, że On, Mesjasz Izraela znajdował się właśnie pośród nich. Tymczasem faryzeusze i saduceusze byli dalecy od rozpoznania Chrystusa i w swej rażącej ignorancji prosili o znaki z nieba, aby tym sposobem kusić Pana

(więcej…)

Deszcz wczesny, deszcz późny i Ożywienie Duchowe, cz. 2

Joel 2:28-32 I stanie się potem, że wyleję swojego Ducha na wszelkie ciało, i będą prorokować wasi synowie i wasze córki, wasi starcy będą mieć sny, a wasi młodzieńcy – widzenia. Nawet na sługi i służebnice wyleję w tych dniach mojego Ducha. I ukażę cuda na niebie i na ziemi, krew, ogień i kłęby dymu. Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie dzień Pana, wielki i straszny. I stanie się, że każdy, kto wezwie imię Pana, zostanie wybawiony, bo na górze Syjon i w Jerozolimie będzie wybawienie, jak powiedział Pan, to jest w resztkach, które Pan powoła

Proroctwo dla Izraela

Kontynuując nasze rozważania z pierwszej części tego artykułu, możemy zauważyć, że cytowane przez Apostoła Piotra proroctwo Joela 2:28-32 miało swoje częściowe wypełnienie w formie „wczesnego deszczu” podczas narodzin Kościoła Chrystusowego, który składał się wtedy wyłącznie z wierzących Żydów. Całkowite wypełnienie tego proroctwa danego Izraelowi, nastąpi w dniach bezpośrednio poprzedzających przyjście w chwale Pana Jezusa Chrystusa.  Wtedy to Izrael otrzyma wczesny i późny deszcz w tym samym czasie i w ten sposób wypełnią się słowa proroka Joela:

Joel 2:23 I wy, synowie Syjonu, cieszcie się i radujcie w Panu, waszym Bogu. Da wam bowiem deszcz wczesny i ześle wam deszcz jesienny i wiosenny, jak dawniej.”

(więcej…)

Deszcz wczesny, deszcz późny i Ożywienie Duchowe, cz. 1

 

Pokłosie herezji

W następstwie działalności Latter Rain Movement pod koniec lat 40-tych XX wieku i później również innych pokrewnych mu ruchów propagujących doktrynę dominionizmu, na łonie kościoła ewangelicznego oraz zielonoświątkowego zaczęły pojawiać się koncepcje, które pozornie wydają się być biblijnymi, jednak nimi nie są, gdyż wyjęte są z kontekstu oraz miejsca i czasu. Jedną z takich koncepcji jest tzw. „Przebudzenie lub Ożywienie Duchowe”.

Teologia dominionizmu głoszona przez fałszywych nauczycieli z Latter Rain Movement (Ruch Późnego Deszczu) spowodowała, iż wielu ludzi związanych z kościołami pentekostalnymi, neopentekostalnymi i charyzmatycznymi wierzy, że przed powrotem Chrystusa po swój Kościół i związanym z nim zmartwychwstaniem tych, którzy umarli w Chrystusie (1 Tes. 4:13-18), nastąpi bezprecedensowe „ożywienie o zasięgu światowym”. Niektórzy ośmielają się nawet twierdzić, że Chrystus nie może powrócić i nie powróci, dopóki nie dojdzie do wspomnianego tutaj „ożywienia”.

(więcej…)

Wybrane zagadnienia fałszywych doktryn postmileniaryzmu i dominionizmu

Jeszcze nie widzimy, aby wszystko było mu poddane

Hebr. 2:8 Wszystko poddałeś pod jego stopy. A skoro poddał mu wszystko, nie pozostawił niczego, co nie byłoby mu poddane. Lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby wszystko było mu poddane.

W powyższym fragmencie Pisma czytamy jasno i wyraźnie, że Chrystus de facto jeszcze nie króluje w sposób widoczny na świecie. Jest to oczywiste, wystarczy jedynie spojrzeć na to wszystko, co dzieje się obecnie na tym świecie. I będzie tak aż do chwalebnego powrotu Pana Jezusa na ziemię.

1 Jana 3:2 Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest

Mamy tutaj jasno powiedziane, że jeszcze się nie objawiło, czym będziemy, ponieważ jeszcze nie ujrzeliśmy Pana Jezusa takim, jakim jest. A zatem, na jakiej podstawie dominioniści, fałszywi apostołowie i fałszywi prorocy fałszywej ewangeli sukcesu i dobrobytu, mają odwagę twierdzić, że już w tej chwili rządzimy i królujemy? Po raz kolejny doktryna dominionizmu upada pod swoim własnym ciężarem.

(więcej…)

Wejście pełni pogan

Co oznacza termin „wejście pełni pogan”?

Rzym. 11:25 Nie chcę bowiem, bracia, abyście nie znali tej tajemnicy – żebyście sami siebie nie uważali za mądrych – że zatwardziałość po części przyszła na Izrael, dopóki nie wejdzie pełnia pogan.

W tej części omówimy kwestię biblijną, które dla wielu ludzi nie jest wystarczająco jasna i oczywista. Dokonamy tego bardzo uważnie, przede wszystkim aby nie dać się zwieść pewnym fałszywym doktrynom, które zaczęły się pojawiać na przełomie XIX i XX wieku i do dzisiaj są popularyzowane.

Otóż termin „wejście pełni pogan” oznacza czas wyznaczony przez Boga do zbawienia ludzi z narodów

Mat. 12:21 A w jego imieniu narody będą pokładać nadzieję.

(więcej…)

Hades

Wstęp

W artykule zostanie ukazana definicja hadesu. Określona struktura tego miejsca, ze szczególnym uwzględnieniem tartaru, czyli najniżej położonego rejonu hadesu. Przedstawione zostanie potwierdzenie istnienia koncepcji tartaru w tradycji żydowskiej a także autorska intencja Piotra wynikająca z argumentu językowego czyli użycia słowa tartar w rouzumieniu jak u Homera, Hezjoda, Platona, Hesychiusa i Eustathiusa. Opisani będą mieszkańcy okupujący poszczególne części hadesu. Zdefiniowany zostanie jego suwerenny władca a także zmiany w strukturze ze względu na soteriologię i eschatologię.

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 10 – analiza doktrynalna

Powszechne przekonanie

Większość osób wierzy, że tylko niewielu będzie zbawionych. Wiara ta jest oparta w zasadzie o 2 fragmenty Pisma.

Mat. 7:13-14 13 Wchodźcie przez ciasną bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. 14 Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.
.
Mat. 22:14 Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.

Czy rzeczywiście w niebie znajdzie się niewielka garstka, podczas gdy jezioro ogniste będzie okupowane przez niezliczone rzesze potępieńców?

(więcej…)

Boży plan a przyszłość Egiptu

Spełniona część proroctwa

Dzisiaj zamierzam omówić znane proroctwo z Księgi Izajasza rozdział 19. Zacznijmy od Ks. Izajasza 19:1-15:

Izaj. 19:1-15 1 Brzemię Egiptu. Oto PAN jedzie na lekkim obłoku i przybędzie do Egiptu. Zadrżą przed nim bożki Egiptu, a serce Egiptu stopnieje w jego wnętrzu. 2 Podburzę Egipcjan przeciw Egipcjanom, tak że każdy będzie walczyć przeciwko swemu bratu i każdy przeciwko swemu bliźniemu, miasto przeciwko miastu, królestwo przeciwko królestwu. 3 I osłabnie duch Egiptu, a jego zamiar obrócę wniwecz. I będą się radzić bożków i zaklinaczy, czarowników i wróżbitów. 4 I wydam Egipcjan w ręce okrutnego pana, a srogi król będzie panować nad nimi, mówi Pan, PAN zastępów. 5 I zginą wody z morza, a rzeka opadnie i wyschnie. 6 Ustaną rzeki, opadną i powysychają potoki ujęte groblami, a trzcina i sitowie powiędną. 7 Trawa przy brzegach potoków i przy ich ujściu oraz wszelki zasiew przy potokach wyschną i wyginą, i już ich nie będzie. 8 Rybacy będą się smucić, będą lamentować wszyscy, którzy w rzece zarzucają wędkę, i ci, którzy rozciągają sieci na wodzie, będą rozpaczać.9 Zawiedzeni będą też ci, którzy uprawiają wyborny len, i ci, którzy tkają sieci.10 Będą przygnębieni swoim losem wszyscy, którzy robią stawy do hodowli ryb. 11 Doprawdy, książęta Soanu są głupcami, zgłupiała rada mądrych doradców faraona. Jak możecie mówić do faraona: Jestem synem mędrców, synem starożytnych królów? 12 Gdzie teraz są twoi mędrcy? Niech ci teraz oznajmią, jeśli wiedzą, co PAN zastępów postanowił wobec Egiptu. 13 Zgłupieli książęta Soanu, zwiedzeni są książęta Nof; zwiedli Egipt naczelnicy jego rodów. 14 PAN umieścił pośród nich wypaczonego ducha, a oni sprawili, że Egipt zbłądził w każdej swojej sprawie, tak jak błądzi wymiotujący pijak. 15 I nie będzie żadnego dzieła w Egipcie, którego będą mogły dokonać głowa lub ogon, gałąź lub sitowie

Tutaj się zatrzymajmy.

(więcej…)

Bóg Syn: Jego powrót po swój Kościół

Proroctwo, które jeszcze się nie spełniło

Doktryna, o której będzie mowa w tym artykule jest jedną z najważniejszych spośród proroctw, które dotychczas nie zostały wypełnione. Nie powinniśmy zapominać, że proroctwo to objawienie dane przez Boga, spisane pod wpływem Ducha Świętego i zapowiadające wydarzenia, które mają nastąpić w przyszłości. Z uwagi na ich Bożą inspirację, proroctwa są wiarygodne w takim samym stopniu jak każda inna część Pisma Świętego. Proroctwa stanowią prawie jedną czwartą część Biblii.

(więcej…)

Klasyczny dyspensacjonalizm: definicja i apologetyka

Zacznijmy od tego, czym dyspensacjonalizm nie jest

Najpopularniejszym atakiem na dyspensacjonalizm jest twierdzenie, że chodzi tu o system teologiczny nauczający o istnieniu więcej niż jednej drogi do zbawienia. W ekstremalnej formie mówi się, że dyspensacjonalizm naucza o siedmiu różnych drogach prowadzących do zbawienia. Oskarżenie takie spowodowane jest niewiedzą lub celową próbą zniekształcenia rzeczywistego poglądu prezentowanego przez dyspensacjonalistów, w celu zdyskredytowania tego systemu teologicznego w oczach społeczności chrześcijańskiej. Prawda jest jednak zupełnie inna: dyspensacjonaliści nauczają, że zbawienie jest z łaski przez wiarę, w każdej epoce i w każdej dyspensacji. Nikt nie został i nie zostanie zbawiony inaczej niż Bożą Łaską w oparciu o dokonane przez Jezusa Chrystusa dzieło Odkupienia.

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 8 – Tysiącletnie Królestwo

Tysiącletnie Królestwo – 1000 lat

To czas fizycznego przebywania Mesjasza na ziemi, czas Jego Królestwa, niepodzielnych i sprawiedliwych rządów nad wszystkimi narodami. Wszyscy do tej pory zmarli święci od Adama aż po ostatniego męczennika z czasów Wielkiego Ucisku zostaną zmartwychwzbudzeni i przyodziani w doskonałe, uwielbione ciała. Będą panować nad światem wraz z Chrystusem.

Natomiast wszyscy święci, którzy przeżyli Wielki Ucisk zaczną się rozmnażać zaludniając ziemię w sposób porównywalny do tego, jaki miał miejsce przed potopem. Ludzkie życie będzie przedłużone, wszelkie zagrożenia znikną, natura zostanie odnowiona. W tym czasie nie będzie na świecie szatana i jego sług (związani łańcuchem), grzech zostanie poskromiony niemal całkowicie. I chodź Bóg wcielony będzie oglądany przez wszystkich, to i tak nie każdy śmiertelnik uwierzy w Niego, lecz tylko wybrani do zbawienia wiecznego, których będą miliardy.

(więcej…)

Czy Kościół Boży to biblijny Izrael? O teologii zastąpienia

Wypełnione proroctwo

1 Kor. 1:20 Ile jest bowiem obietnic Boga, w nim są „tak” i w nim są „Amen”, ku chwale Boga przez nas

Po prawie dwóch tysiącleciach pogańskiej okupacji, 7 czerwca 1967 roku została odzyskana przez siły specjalne wojska izraelskiego najstarsza część Jerozolimy. Biblia profetycznie wspomina o tym wydarzeniu:

Zach. 12:6 W tym dniu uczynię przywódców Judy jak węgle ogniste wśród drwa i jak płonącą pochodnię pośród snopów; i pożrą wszystkie okoliczne narody na prawo i na lewo. I Jerozolima pozostanie na swoim miejscu, w Jerozolimie.

To jest dosłownie to, co się wydarzyło. Egipcjanie, Jordańczycy, Syryjczycy, zaciekli wrogowie Izraela zostali przez niego pokonani i Jerozolima znowu stała się stolicą państwa żydowskiego, tak jak to czytaliśmy w Księdze Zachariasza.

(więcej…)

Ojcowie Kościoła o pochwyceniu

Obj. 3:10 Ponieważ zachowałeś słowo mojej cierpliwości, ja też zachowam cię od (τηρήσω ἐκ) godziny próby, która przyjdzie na cały świat (οἰκουμένης oikoumenes) , aby doświadczyć mieszkańców ziemi.

Godzina próby dla całego świata

τηρήσω ἐκuratować przed
οἰκουμένη oikoumene – zamieszkany świat, ludzie żyjący na całym zamieszkanym globie

Godzina wielkiej próby, jaka  przyjdzie na cały świat odnosi się do Wielkiego Ucisku, siedmioletniego okresu przed ustanowieniem ziemskiego królestwa Chrystusa. Czas ten będzie się charakteryzował wylaniem Bożego gniewu w sądach wyrażonych poprzez pieczęcie, trąby i czasze. Druga połowa tego okresu nazywana jest „Wielkim Uciskiem”.  Będzie to wydarzenie na skale globalną, dotknie każdego człowieka, który zamieszkuje na planecie Ziemia z wyłączeniem zachowanych, którzy w tym czasie nie będą mieszkańcami ziemi.

(więcej…)

Amilenialne anomalie

Obj. 20:1-10

1 I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.

I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.

A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie.

Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat.

A gdy się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia.

I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba jest jak piasek morski.

I wyszli na szerokość ziemi, otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Zstąpił jednak ogień od Boga z nieba i pochłonął ich.

10 A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie jest bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków

Tysiącletnie literalne Królestwo

Mamy tu bardzo ciekawy fragment. Opisuje on czasy tzw. Tysiącletniego Królestwa. Tytułem wstępu opowiem jak w ciągu  wieków był rozumiany ten fragment. Istnieją trzy podstawowe interpretacje, które go wykładają:

  1. AMILENIALIZM – zakłada, że ten fragment to opis okresu od ukrzyżowania Pana Jezusa do momentu Jego powtórnego przyjścia. Innymi słowy Tysiącletnie Królestwo jest symbolem doskonałości, panowania Mesjasza i symboliczne Tysiącletnie Królestwo trwa już dwa tysiące lat. Tą interpretację głoszą Kościół Rzymskokatolicki, Prawosławny i Ewangelicko- Augsburski. Kościoły te głoszą ów okres jako pełnię Bożego panowania.
    .
  2. POSTMILENIALIZM – zakłada, że Tysiącletnie Królestwo dopiero nastąpi, tyle, że najpierw chrześcijanie przejmą władzę nad światem, ewangelia zacznie się rozpowszechniać i dopiero po tysiącu lat przyjdzie Chrystus. Ten pogląd jest głoszony przez część kościołów reformowanych, a także przez wiele kościołów charyzmatycznych i zielonoświątkowych. Pogląd ten nosi nazwę Dominionizmu( chrześcijanie są małymi bogami, którzy poprzez pozytywne wyznawanie mogą proklamować zwycięstwo Chrystusa; mogą przejąć władzę nad światem i panować przez tysiąc lat a dopiero potem będą oczekiwać przyjścia Jezusa Chrystusa na ziemię).
    .
  3. PREMILENIALIZM – zakłada, że Tysiącletnie Królestwo jest literalne i dosłowne. Podobnie jak Postmilenializm tylko z tą różnicą, że najpierw przyjdzie Chrystus na ziemię a dopiero potem będzie Tysiącletnie Królestwo, które będzie dosłownym panowaniem Chrystusa w Jerozolimie przez tysiąc lat z Izraelem na czele. Inne narody będą  poddane Chrystusowi w 1000-letnim Królestwie.

Wszystkie te trzy poglądy  występują  w historii kościoła.

(więcej…)

Suweren ruchu zielonoświątkowego

Błąd

Religijni fanatycy, tacy, którzy wierzą, że Bóg daje im sny, wizje i objawienia z całej siły starają się dopasować naukę Pisma Świętego do głoszonej przez nich teologii. W zasadzie im dłużej przyglądać się procederowi jaki uprawiają tym wyraźniej widać, że Pismo Święte jest dla nich uciążliwą kulą u nogi. Czemu? Ponieważ trzeba mocno się nagimnastykować aby na podstawie Świętego Tekstu uwiarygodnić ciągłość pozabiblijnego objawienia w czasie łaski.

Wiemy przecież, że Słowo Boże jest kompletne i nic mu nie brakuje:

Psalm 19:7 Prawo PANA jest doskonałe (תְּ֭מִימָה tamimah)

תָּמִים tamim to hebrajskie słowo oznaczające doskonałość nie tyle w sensie braku skazy (jest to znaczenie drugorzędne) lecz w sensie kompletności, pełności, całości.

Odpowiednikiem greckim będzie słowo

τελειος teleios – kompletne w takim znaczeniu, że nic mu nie brakuje. (więcej tutaj).

Bóg przemówił, Słowo zostało spisane, stało się doskonałe, czyli kompletne, objawienie, sny i wizje stały się zbędne.

(więcej…)