Czym jest Eucharystia

1 Kor. 11:17-34 17 Mówiąc to, nie chwalę was, że się zbieracie nie ku lepszemu, ale ku gorszemu. 18 Najpierw bowiem słyszę, że gdy się zbieracie jako kościół, są wśród was podziały, i po części temu wierzę. 19 Bo muszą być między wami herezje, aby się okazało, którzy są wypróbowani wśród was. 20 Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej. 21 Każdy bowiem najpierw je własną wieczerzę i jeden jest głodny, a drugi pijany. 22 Czyż nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy gardzicie kościołem Bożym i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to was nie chwalę. 23 Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb; 24 A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę. 25 Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę. 26 Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie. 27 Dlatego też kto je ten chleb albo pije ten kielich Pański niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana. 28 Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha. 29 Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego. 30 Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło. 31 Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni. 32 Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem. 33 Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich. 34 A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.

Zarys nauczania

Wierzymy, że Wieczerza Pańska jest obrzędem Pana, w którym zgromadzeni wierzący jedzą chleb, oznaczający ciało Chrystusa dane dla Jego ludu i pijących kielich Pański, oznaczający Nowe Przymierze we Krwi Chrystusa. Robimy to na pamiątkę Pana, a tym samym ogłaszamy Jego śmierć, aż przyjdzie. Ci, którzy jedzą i piją w godny sposób, uczestniczą w ciele i krwi Chrystusa, nie fizycznie, ale duchowo, przez to, że przez wiarę karmią się korzyściami, które uzyskał przez Jego śmierć, a tym samym wzrastają w łasce.

Spróbuję pokazać biblijny fundament dla zrozumienia Wieczerzy Pańskiej z sześcioma nagłówkami:

  1. historyczne pochodzenie;
  2. wierzących uczestników;
  3. działanie fizyczne;
  4. działanie umysłu;
  5. działanie duchowe;
  6. świętej powagi.

(więcej…)

Kościół zbudowany na Jezusie

Jezus to Petra – potężna skała będąca akrogoniaios– kamieniem węgielnym, który jest częścią themelios – fundamentu. Na Nim jest zbudowany kościół, nie na petrosie – kamyku przydrożnym

Efez. 2:19-20 19 A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami z świętymi i domownikami Boga; 20 Zbudowani na fundamencie (θεμελί themelio) apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym (κρογωνιαίου  akrogōniaioujest sam Jezus Chrystus;

1 Kor. 3:11 Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu (θεμέλιον themelion) niż ten, który jest położony, którym jest Jezus Chrystus.

Mat. 16:16-19 16 Szymon Piotr odpowiedział: Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego. 17 Wtedy Jezus powiedział do niego: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie objawiły ci tego ciało i krew, ale mój Ojciec, który jest w niebie. 18 Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr (πέτρος petros  – rzeczownik rodzaju męskiego: kamień, mały kamyk, ), a na tej (ταύτῃ taute – zaimek wskazujący rodzaju żeńskiego, który nie odnosi się do petros, który jest rodzaju męskiego lecz do petra) skale (πετρα petra – rzeczownik rodzaju żeńskiego: potężnej opoce, skale) zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą. 19 I tobie dam klucze królestwa niebieskiego. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.

1 Piotra 2:5 I wy sami, jak żywe kamienie (λίθοι lithoi), jesteście budowani w duchowy dom, stanowicie święte kapłaństwo, aby składać duchowe ofiary, przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.

πετρα petra – potężna opoka, rodzaj żeński
κρογωνιαος akrogoniaios – kamień węgielny, pod skrajnym kątem lub narożu pochodna słów ἄκρον akron i γωνία gónia
κρον akron – największy, ekstremalny, najdalszy koniec
γωνία gónia – kąt, róg, sekretne miejsce

θεμέλιος themelios –fundament, należący do fundamentu, pochodna słowa τίθημι tithemi
τίθημι tithemi – kładę, umiejscawiam, położyć, wpasować, ustanowić, wyznaczyć, przeznaczyć
πέτρος petros – kamień, mały kamyk, rodzaj męski
λιθος lithos – kamień

(więcej…)

Dziwna praktyka, czyli moc pieczarki

Mat. 23:8 Ale wy nie nazywajcie się Rabbi. Jeden bowiem jest wasz Mistrz, Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi.

Tytułomania

Dziwi przemożna chęć wyróżniania się pastorów od pozostałych owiec Pana Jezusa. Wyniosłe tytuły jak ojciec, wielebny, naczelny prezbiter, arcybiskup czy arcyapostoł zdają się nadawać majestatu i powagi przewodnikowi. A gdy dodać do tego szczególne szaty i koloratkę, z pewnością będziemy mieć do czynienia z wielkim mężem Bożym.

Pewien pastor (noszący czarne szaty i koloratkę, a jakże) spytany czemu wyróżnia się ubiorem odpowiedział: żeby moi wierni wiedzieli kto tu jest pastorem. Zatem bez koloratki i bez czarnych szat zborownicy nie mieliby pojęcia, kto jest ich nauczycielem Słowa…

(więcej…)

Zasady nauczania ekspozycyjnego

Strategiczne miejsce w Kościele

Myślę że mogę powiedzieć wam bez wahania, że najbardziej strategiczny wpływ w Kościele ma kazalnica. Tam gdzie podąża kazalnica tam też zmierza kościół. Tak więc zabezpieczenie kazalnicy jest zabezpieczeniem najsilniejszego wpływu, z tych które istnieją w życiu Kościoła. Kościół z kolei posiada oddziaływanie na świat, kulturę i społeczeństwo, i na wszystkio inne. Więc myślę, że kazalnica jest tym pojedynczym, najbardziej strategicznym miejscem w całym świecie.

Dopóki głoszenie nie będzie tym czym powinno być, uwielbienie będzie zawsze czymś mniejszym od tego czym powinno być, ewangelizacja, społeczność, dążenie do świętości, służba, wszystkie te rzeczy będą czymś mniejszym niż powinny być – wtedy gdy Kościół jest słaby.

(więcej…)

Nagi Dawid tańczy

Ruch bez granic

Ruch zielonoświątkowy nie zna granic. Obecnie na świecie jest 600 milionów wyznawców charyzmatów skupionych w ponad 20 tysiącach denominacji uznających chrzest Duchem Świętym jako przeżycie mające miejsce jakiś czas po zbawieniu, który przejawia się mówieniem niezrozumiałym bełkotem, czy też omylnymi i błędnymi proroctwami. Rzekoma moc, cuda i znaki stanowią trzon nauki skierowanej na zaspokojenie najważniejszych potrzeb człowieka: zdrowia, szczęścia i pomyślności w życiu doczesnym. Nic dziwnego, że ruch ten tak bardzo nęci, kusi i przyciąga do siebie ogromne rzesze. Rzesze, które prawdopodobnie nigdy nie usłyszą nauki o wchodzeniu przez ciasną bramę, upamiętaniu, odwróceniu się od martwych uczynków i porządliwości tego świata, umartwianiu ciała i uświęceniu.

Świat wkroczył do kościoła Pana Jezusa. A nienarodzeni z góry członkowie zborów mają cielesne potrzeby. I te potrzeby zostają zaspokojone, wystarczy wspomnieć „chrześcijańskie” koncerty rockowe i metalowe, czy też „chrześćijańskie” dyskoteki. Jedyne co łączy te rzeczy z chrześćcijaństwem to użycie słowa „chrześcijański”.

(więcej…)

Czy pragmatyzm jest poważnym zagrożeniem?

.

Pragmatyzm – system filozoficzny, którego podstawowym elementem jest pragmatyczna teoria prawdy, uzależniająca prawdziwość tez od praktycznych skutków, przyjmująca praktyczność za kryterium prawdy. Pragmatyzm przyjmuje wynikające z przyjmowania tez skutki i ich użyteczność za kryterium prawdy.

Jestem przekonany, iż pragmatyzm stwarza dokładnie to samo subtelne zagrożenie dla kościoła w naszym wieku, które reprezentował modernizm prawie wiek temu. Modernizm był ruchem który obejmował większy krytycyzm i liberalną teologię jednocześnie zaprzeczając prawie wszystkim nadprzyrodzonym aspektom Chrześcijaństwa. Lecz modernizm nie wypłynął najpierw jako jawny atak na doktrynę ortodoksyjną.
.

(więcej…)

Wieczerza Pańska

Czym jest Wieczerza Pańska? Kto może ją spożywać? Pod jaką formą ją spożywać? Jak często i kiedy? Czy można uczestniczyć w obrzędach popularnych religii takich jak katolicka Eucharystia? Czy można zabronić spożywania Wieczerzy Pańskiej? Co grozi za niegodne spożywanie Wieczerzy?

Zanim odpowiemy na te pytania, postaramy się wyjaśnić czym Wieczerza Pańska nie jest.

(więcej…)

Jaki jest związek pomiędzy Anabaptystami a Baptystami?

Okiem reformowanego Baptysty

Pædobaptyści (chrzcący dzieci) powiedzą Ci, że Baptyści są Anabatystami i sprawę utrudni to, że niektórzy arminianistyczni Baptyści wyznający despensacjonalizm mają swoje korzenie u Anabaptystów. Patrząc na to powierzchownie łatwo można pomyśleć, że oba kościoły są jednym i tym samym – ale proste spojrzenie na historię i doktrynę ujawni, że jest inaczej.

(więcej…)

Zanim opuścisz zbór

1 Tym. 3:15A gdybym się opóźniał, piszę, abyś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym, który jest kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy.

Kościołowi jako zbiorowości ludzi wierzących zostało powierzone zadanie utrzymywania w czystości i głoszenia objawionej w spisanym Słowie Bożym prawdy. Źródłem prawdy jest Pismo Święte, kościół ma za zadanie tą prawdę propagować. Jest to wysiłek zbiorowy, nadzorowany przez działanie Ducha Świętego. Wnioskujemy przez to, że nikt z wierzących nie został powołany do życia w duchowej samotności, lecz do wspólnoty ludzi walczących o wiarę raz przekazaną świętym.

Judy 1:3 Umiłowani, podejmując usilne starania, aby pisać wam o wspólnym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać do was i zachęcić do walki o wiarę raz przekazaną świętym.

(więcej…)

Sposób wybierania starszych

Dzieje 2:28 Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił (ἔθετο etheto) biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.

O ustanawianiu

Nowy Testament jasno wskazuje, że starsi byli w wyjątkowy sposób oddzielani lub wyznaczani na urząd. Terminem normalnie używanym w stosunku do wyznaczania starszych w Nowym Testamencie to καθίστημι kathistēmi, które oznacza „ustanowić”. Koncepcja ustanawiania oznacza oficjalne uznanie przywództwa przez kościół i publiczne ogłoszenie oddzielenia mężczyzn do specjalnej służby.

W 1 Liście do Tymoteusza Paweł mówi

1 Tym. 4:14 Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych.

(więcej…)

Urząd starszego zboru: wymagania i funkcje

Charakter i wydajność każdego kościoła jest bezpośrednio związana z jakością jego przywództwa. Dlatego właśnie Pismo podkreśla ważność kompetentnego przywództwa w kościele i wyznacza konkretne standardy, służące do oceny kandydatów, którzy mogliby służyć w tej świętej funkcji.

(więcej…)

Dyscyplina kościelna

Zgorszenie

Nic tak nie gorszy dzisiejszych, przewrażliwionych chrześcijan jak kościelna dyscyplina. Współczesne dogmaty ucywilizowania i tolerancji trzymają kościelną dyscyplinę przed drzwiami wielu kongregacji, pozwalając tym samym na wzrost kultury niepochamowajen cielesności, nieupamiętanego grzechu i fałszywego wyznania wiary.

Niezależnie od tego jak bardzo kościół jest liberalny, zawsze istnieje próg graniczny, gdzie wzrost grzechu nie może być więcej tolerowany. Jest nieuniknionym, że przyjdzie czas rozliczenia z grzechem poprzez konfrontację. I jeśli winna strona odmawia upamiętania, ostatecznym rezultatem może być wykluczenie z kościoła. Jest to szczególnie prawdziwe gdy grzech danej osoby ma możliwość ranienia i szkodzenia innym lub gdy zniewaga sprowadza publiczną hańbę na imię Jezusa.

(więcej…)

Pluralizm starszych

Według Biblii, centralnym punktem całego przywódctwa kościoła jest urząd starszego brata. W Biblii urząd starszego w zborze zajmuje zawsze kilku braci, jest to grupa a nie pojedynczy człowiek. Starszy jest jednym z wielu ludzi, którzy są wykwalifikowanymi pasterzami i nadzorują wspólnie lokalne ciało wierzących.

Słowo przetłumaczone jako„starszy” używane jest prawie dwadzieścia razy w Dziejach Apostolskich i Listach w odniesieniu do tej wyjątkowej grupy liderów, którzy są odpowiedzialni za nadzorowanie lud Bożego. (więcej…)

Boże wysokie powołanie dla kobiet

Chociaż kobiety tradycyjnie spełniały się we wspierających rolach w służbie Kościołowi i osiągały największą radość i poczucie spełnienia będąc żonami i matkami, jednakże ruch feministyczny wpłynął na wiele kobiet tak, że porzuciły one role wyznaczone dla nich przez Boga.

Niestety, ruch ten poczynił postępy nawet w kościele, tworząc chaos i zamieszanie w odniesieniu do roli kobiet zarówno w służbie, jak i w domu. Jedynie w Piśmie Świętym można znaleźć Boży zamiar wobec kobiet.  (więcej…)

Biblijne wymagania na starszego

W polskim ewangelikalizmie pokutuje system oparty o władze jednego pastora, który czasem wspierany jest przez radę starszych (choć nie zawsze). Jest to pozostałość postkatolickiej mentalności feudalno-folwarczanej, gdzie panują ustalone od wieków proste zasady pan (kapłan) – chłop pańszczyźniany (parafianin). Mentalności tkwiącej głęboko w kulturze i umysłach polskich chrześcijan.  (więcej…)

Apostoł apostołowi nie równy

We współczesnym ruchu zielonoświątkowym rozpowszechniony jest pogląd o występowaniu w kościele urzędu Apostoła. Urząd ten miał być przywrócony na początku XX wieku, podczas drugiej Pięćdziesiątnicy jaka rzekomo miała miejse w Topeka w Kanzas, gdzie nastąpiło domniemane powtórne wylanie darów Ducha Świętego takich jak mówienie wieloma zagranicznymi językami i pozabiblijne prorokowanie. Rozeznajmy zatem, czy zgodnie ze Słowem Bożym ludzie podający się za apostołów rzeczywiście nimi są. (więcej…)

Fundamentalizm przeciw odszczepieństwu

Wyzwanie naszego wieku

Ufam, że otworzycie swój Nowy Testament ze mną na tym liście Judy.

W każdym złym wieku, o którym czytamy w Słowie Bożym zawsze było jakieś wyzwanie dla tego złego wieku, wyzwanie dla ciemności tamtej złej epoki, wyzwanie dla odstępczego przywództwa z tamtego złego wieku. I zawsze następowały – dzięki Bogu – triumf i zwycięstwo ludu Bożego w złej epoce.

Wiecie, są takie osoby, które żyją w duchowym defetyzmie i mówią:

„Cóż, sprawy będą się pogarszać, a diabeł będzie miał niemałe używanie w ten dzień, kiedy Chrystus zostanie objawiony i tak dalej i tak dalej, a my nic nie możemy z tym zrobić.”

Wierzę, przyjaciele, że nie tylko my możemy coś z tym zrobić, ale wierzę, że Bóg Wszechmogący zamierza coś w tej kwestii zrobić i uważam, że mamy wręcz odpowiedzialność, by dzielić się Triumfem Chrystusa w złym wieku.

(więcej…)

10 Oznak Kultycznego Kościoła

Kilka tygodni temu zaniepokoiła mnie historia wspólnoty Word of Faith w Spindale (Ruch Wiary), w Północnej Karolinie, gdzie dochodziło do maltretowania członków tej społeczności. Raporty mówiły, że liderzy uderzali małe dzieci i nazywali je satanistami. Jane Whaley wraz ze swoim mężem znaleźli się w centrum oskarżeń. O całym raporcie można poczytać na stronie: (link)

Niestety kultycznych kościołów jest bardzo wiele. Ostatniej nocy pastor z Filipin mówił na temat poszczególnych kultów w jego kraju. Wspomniał, że pewien kult nie pozwalał swoim członkom na otwieranie Biblii, ponieważ wszystko miało być interpretowane przez liderów.

Takie kościoły określane są jako kultyczne kościoły, w przeciwieństwie do autentycznych kościołów. Autentyczne kościoły są ciałem Chrystusa. Są zgromadzeniami ochrzczonych wierzących, którzy w pełni wprowadzają zasady biblijne i mają wolność by wzrastać i rozwijać swoją relację z Chrystusem. (więcej…)

Podporządkowanie i równość kobiet

1 Kor. 11:2-16

2 A chwalę was, bracia, za to, że we wszystkim o mnie pamiętacie i zachowujecie nauki tak, jak je wam przekazałem.

3 Lecz chcę, żebyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, a głową kobiety mężczyzna, a głową Chrystusa Bóg.

4 Każdy mężczyzna, gdy się modli albo prorokuje z przykrytą głową, hańbi swoją głowę.

5 I każda kobieta, gdy się modli albo prorokuje z nienakrytą głową, hańbi swoją głowę. Bo to jest jedno i to samo, jakby była ogolona.

6 Jeśli więc kobieta nie nakrywa głowy, niech się też strzyże. A jeśli hańbiące jest dla kobiety być ostrzyżoną lub ogoloną, niech nakrywa głowę.

7 Mężczyzna zaś nie powinien nakrywać głowy, gdyż jest obrazem i chwałą Boga. Kobieta zaś jest chwałą mężczyzny.

8 Bo mężczyzna nie jest z kobiety, lecz kobieta z mężczyzny.

9 Mężczyzna bowiem nie został stworzony dla kobiety, ale kobieta dla mężczyzny.

10 Dlatego kobieta powinna mieć na głowie znak władzy, ze względu na aniołów.

11 A jednak w Panu ani mężczyzna nie jest bez kobiety, ani kobieta nie jest bez mężczyzny.

12 Jak bowiem kobieta jest z mężczyzny, tak też mężczyzna przez kobietę, lecz wszystko jest z Boga.

13 Osądźcie sami: Czy wypada kobiecie modlić się do Boga bez nakrycia głowy?

14 Czyż sama natura nie uczy was, że gdy mężczyzna nosi długie włosy, przynosi mu to wstyd?

15 Ale jeśli kobieta nosi długie włosy, przynosi jej to chwałę, gdyż włosy zostały jej dane za okrycie.

16 A jeśli ktoś wydaje się być kłótliwy, my takiego zwyczaju nie mamy, ani kościoły Boże.

Próbowałem to odwlekać tak długo, jak tylko mogłem, ale … (Śmiech) Jesteśmy tutaj przy temacie, który ma związek z podporządkowaniem i równością kobiet. 1 Koryntian rozdz. 11. W naszym bieżącym studium 1 Koryntian – i wiem, że niektórzy z was pomyślą, że tak będzie, siedzisz tam myśląc sobie: „Och, czy MacArthur kocha ten temat. Sądzę, że tak. On jest taki podekscytowany, no i naprawdę pochłania każdą myśl z tym związaną.” Chcę, abyś wiedział, że rozpoznaję, iż jest to temat, który staje się bardzo praktyczny. Będziesz zmagał się ze sobą przez cały ten temat.

Nie obchodzi mnie czy to będzie cudowna homilia z różnymi pięknymi punktami i podpunktami i czy się rozwinie według tego schematu. Interesuje mnie tylko to, żebyście zrozumieli ważność i znaczenie rozdziału z wersetów 2-16 z 1 Listu do Koryntian, rozdz. 11. Nie będziemy w stanie omówić tego wszystkiego dziś rano. To dość obszerny temat. Zawiera wiele kwestii. (więcej…)

Kobiety prorocy

Prorok

Definicja slownikowa προφήτης prophétés – głosić, wypowiadać, osoba obdarzona w dziele ukazywania bożej prawdy, interpretator lub głosiciel boskiej woli; prorok, poeta.

Od słów pró – uprzednio oraz phēmí – wynosić, domagać się uznania jednej koncepcji ponad drugą, w szczególności poprzez mówione słowo;

Prorok ogłasza myśli (wieści) o Bogu, czasem przepowiada przyszłość (przepowiadanie) – a bardziej powszechnie głosi Jego przekaz dla konkretnej sytuacji; zatem prorok to ktoś, kto dzięki Bożej inspiracji głosi nowe objawienie lub naucza i wyjaśnia znaczenie tego co już zostało objawione, lub przepowiada przyszłość, też prowadzi uwielbienie.

W Septuagincie odpowiednik słowa נָבִיא nabi, które pochodzi z tego samego źródła co słowa rozgłaszać, czynić wiadomym, obiweszczać. נָבִיא nabi – rzecznik, mówca, prorok (więcej…)