Kalwinizm w pigułce

Definicja doktryn łaski

Aby zobaczyć jak wspaniała prawda wszystkich doktryn łaski ukazana została w rozważanym fragmencie Pisma potrzebujemy najpierw zdefiniować czym one są.

  • Obecne od czasów Apostolskich, widoczne elementy współczesnego Kalwinizmu zawarte były tak w pismach Ojców Apostolskich jak i wczesnych Ojców Kościoła.
    .
  • Augustyn rozwinął te doktryny tak, że w 529 roku herezja Pelagianizmu została ostatecznie obalona na synodzie w Orange  a Jan Kalwin przywrócił je Kościołowi po okresie ciemnowiecza Rzymskiego katolicyzmu.
    .
  • W XII wieku doktryny te były pielęgnowane przez Waldensów, ówczesnych „protestantów” prześladowanych przez Rzymski katolicyzm.
    .
  • W XVII wieku kościół reformowany, w odpowiedzi na herezję Arminian zwanych Remonstrancją, w latach 1618 -1619 uporządkował 5 doktryn łaski nadając im nazwy tak, aby utworzyły akronim TULIP.

T otalna deprawacja – nikt nie jest w stanie przyjść z własnej woli do Boga
U silna i bezwarunkowa elekcja – Bóg wybrał do zbawienia konkretnych ludzi nie zwracając uwagi na ich zasługi czy chęci
L imitowane odkupienie – zbawieni zostali tylko wybrani do tego
I  nieodparta łaska – wszyscy będący w Bożym planie  zostaną efektywnie zbawieni
P rzetrwanie świętych – wszyscy, którzy zostali zbawieni nigdy wiary nie utracą, przez to mają pewność osiągnięcia celu zbawienia, społeczności z Bogiem

Jeden urywek Pisma zawiera odniesienie do wszystkich powyższych doktryn. Jest nim tekst 1 i 2 rozdziału Listu do Efezjan.

(więcej…)

Wyzwania interpretacji listu do Hebrajczyków

 

Adresaci Listu do Hebrajczyków

Komentarz MacArthura do Nowego Testamentu w doskonały sposób wyjaśnia problematykę interpretacji listu do Hebrajczyków.

„Odpowiednia interpretacja tego Listu wymaga uznania, że został on napisany do trzech różnych grup Żydów:

  1. Wierzących;
  2. Niewierzących, którzy intelektualnie pojęli ewangelię;
  3. Niewierzących, na których ewangelia i osoba Chrystusa wywarły duże wrażenie, lecz którzy w związku z tym, nie doszli do żadnych wniosków.

Nieświadomość istnienia tych trzech grup odbiorców prowadzi do interpretacji Listu, która jest niezgodna z resztą Pisma Świętego.

(więcej…)

Czy Stary Testament naucza nienawidzić swoich wrogów?

Spójność nauki

Nie, Stary Testament nigdy nie naucza nienawidzić naszych wrogów, zresztą tak samo jak Nowy Testament. W całym Piśmie Świętym nakazano nam traktować nawet tych, którzy nas nienawidzą z godnością i współczuciem, jako mężczyzn i kobiety stworzonych na obraz Boga.

Niektórzy krytycy twierdzą jednak, że stwarza to problem z nauczaniem Jezusa, które wydaje się (jak oni twierdzą) wskazywać, że Stary Testament nauczał nienawiści wobec wrogów i że Jezus zastąpił to ściślejszą etyką miłości nawet do swoich wrogów. Podczas Jego słynnego „Kazania na Górze” Jezus wypowiada mocne słowa:

Mat. 5:43-44 43 Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swego bliźniego, a swego nieprzyjaciela będziesz nienawidził. 44 Lecz ja wam mówię: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, błogosławcie tym, którzy was przeklinają, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą i módlcie się za tych, którzy wam wyrządzają zło i prześladują was;

(więcej…)

Potępiony, choć dzięki Bogu doskonały i sprawiedliwy

Teologia bólu

Istnieje w „chrześcijańskim” światku swoista teologia masochizmu soteriologicznego. Otóż chodzi o założenie, że człowiek wierzący, zbawiony, uświęcony, usprawiedliwiony z wszystkich grzechów cały czas może stracić zbawienie. Jednym z fragmentów Pisma, na jaki powołują się przedstawiciele tej doktryny jest tekst

Hebr. 10:38 A sprawiedliwy będzie żył z wiary, lecz jeśli się ktoś cofnie, moja dusza nie będzie miała w nim upodobania.

Argumentacja jest następująca

  • słowo ktoś nie występuje w tekście greckim
  • sprawiedliwy to ten, kto wierzy
  • wiara prowadzi do życia wiecznego
  • jeśli sprawiedliwy przestanie wierzyć (cofnie się) straci zbawienie, Bogu taka osoba przestanie się podobać

Zatem osoba, za którą umarł Chrystus zmazując jej wszystkie grzechy (Kol. 2:13) w tym grzech niewiary (Jan 16:8-9), kogo usprawiedliwia Bóg (Ryzm. 8:33), za kim Chrystus się wstawia (Rzym. 8:34), Duch Święty się wstawia (Rzym. 18:26), kogo Syn obiecał nie utracić lecz doprowadzić do końca zbawienia czyli do nieba (Jan 6:39), kogo wiara strzeżona jest przez moc Bożą (1 Piotra 1:5), ktoś komu została przypisana doskonała sprawiedliwość Chrystusa (Filip. 3:9) może pewnego dnia zdecydować aby nie wierzyć i przez to pójść na zatracenie.

Jest ewidentnym, że powyższa nauka ma demoniczne pochodzenie i godzi tak we wszystkie Trzy Osoby Jednego Boga jak i w Jego skończone i kompletne dzieło zbawienia.

(więcej…)

Dave Hunt: Polowanie na kalwinistycznego chochoła, część 2

 

Dave Hunt głosi porażkę Chrystusa

Dave Hunt wierzy, że Chrystus umarł za wszystkie grzechy wszystkich ludzi. To oznacza, że Chrystus umarł za wszystkich którzy pójdą na zatracenie i tym samym zawiódł jako Zbawiciel. Interpretacja Hunta tekstu 1 Tym. 2:1-6 prowadzi do konkluzji, że Chrystus wstawia się do Ojca za tymi, którzy skończą w piekle… James White wykazuje błędy Hunta oraz uczy go sztuki interpretacji Pisma w kontekście

Dave Hunt: Porozmawiajmy zatem o zbawieniu. Jan 3:16Albowiem tak Bóg umiłował świat”. Teraz powiesz, że chodzi tam tylko o wybranych, że świat przez Niego może zostać ocalony, że nie przyszedł i tak dalej…  Zobacz, kiedy czytam Biblię, odnoszę wrażenie, że Bóg kocha wszystkich. On nie chce, aby ktokolwiek zginął. Możesz iść do 1 Tym. 2 i tak dalej…

James White: Co zrobiłem w Książce Wolność Garncarza, w której wspomniałem o tych fragmentach

DH: Nie słyszałem tego

JW: W porządku

DH: Co tam czytamy, co napisałeś o tych fragmentach?

JW: Cóż, jest cały rozdział o Mat. 23:36-39, 1 Tym. 2:4 i 2 Piotra 3:9.I bardzo krótko, ponieważ chcę dostać się do Jana 6 w czasie, który mamy, ponieważ myślę, że jeśli chcemy porozmawiać o prostych słowach, to są to najprostrze słowa, jakie znam.

(więcej…)

Grzechy narodów a grzechy jednostek

Rzym. 1:18-23 18 Gniew Boży bowiem objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy zatrzymują prawdę w niesprawiedliwości 19 Ponieważ to, co można wiedzieć o Bogu, jest dla nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. 20 To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki. 21 Dlatego że poznawszy Boga, nie chwalili go jako Boga ani mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmiło się ich bezrozumne serce. 22 Podając się za mądrych, zgłupieli; 23 I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobieństwo obrazu zniszczalnego człowieka, ptaków, czworonożnych zwierząt i gadów.
.
Dzieje 17:29-30 29 Będąc więc z rodu Boga, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota, srebra lub kamienia, misternie wyrzeźbionych według wyobrażenia ludzkiego. 30 Bóg wprawdzie pomijał czasy tej nieświadomości, teraz jednak nakazuje wszędzie wszystkim ludziom pokutować;

Pozycja ateistów

Pozbawiony oświecenia Ducha Świętego upadły umysł zauważy logiczną sprzeczność w powyższych dwóch fragmentach. Rozumowanie będzie tutaj następujące:

  • Z jednej strony Bóg karze wszystkich bałwochwalców jako grzeszników (tekst Rzymian)
  • Z drugiej strony Bóg powiedział że przymykał oko na bałwochwalstwo i nie karał za to nikogo (tekst Dziejów Apostolskich)

Za moment przekonamy się, że tak zakresy jak i praktyczne aplikacje obu fragmentów są odmienne, teksty nauczają o różnych adresatach i różnych formach kary, a co za tym idzie w rzeczywistości uzupełniają się.

(więcej…)

Dar Ducha Świętego dla was i waszych dzieci

Dzieje 2:38-39 38 Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. 39 Obietnica ta bowiem dotyczy was, waszych dzieci i wszystkich, którzy są daleko, każdego, kogo powoła Pan, nasz Bóg.

Pozycja zielonoświątkowców

Wyznawcy ducha zielonoświątkowstwa rozumieją ten fragment w sposób następujący

  • Mowa o dniu Pięćdziesiątnicy, gdy Duch Święty został dany Kościołowi
  • Przejawem działania Ducha było mówienie językami
  • Zatem Piotr stwierdzając o darze Ducha Świętego wiąże to z darem języków
  • A ponieważ obietnica ta dotyczy tego, jak i każdego następnego pokolenia, dar języków, jak i inne cuda-znaki muszą istnieć w Kościele permanentnie

Jest to zmyślna próba przekręcenia Słowa Bożego w celu dopasowania Świętego Tekstu do współczesnej praktyki 700 milionów zwiedzionych osób. Za moment przekonamy się, że to, co do tekstu wczytują neomontaniści nie ma nic wspólnego z autorską intencją nauki Pisma.

(więcej…)

Duch objawienia w każdym chrześcijaninie

Efez. 1:17-19 (Apostoł modli się o Efezjan) 17 Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego;18 Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych; 19 I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły.

Ważne pytanie

Czy Duch Święty ma prowadzić dzieło objawienia w każdym wierzącym? Co Duch objawia? I w jaki sposób to czyni? Wyznawca ducha zielonoświątkowstwa z radością odpowie, że Bóg dziś jest autorem wizji, snów, a także, że bezpośrednio daje właściwe zrozumienie fragmentów Pisma bez potrzeby ich studiowania oraz przekazuje praktyczne porady życiowe a nawet nową teologię dotyczącą Boga.

Wszystkie powyższe założenia to ludzkie fantazje, poniżej refutacja.

(więcej…)

Wytrwała modlitwa dziękczynna do Ojca Pana Jezusa

Kol. 1:3 Dziękujemy Bogu i Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, nieustannie (πάντοτε pantote) modląc się za was;

W rozważaniu zostaną poruszone takie tematy jak istota Boga, unia hipostatyczna, Ojcostwo Boga względem Jezusa, dziękczynienie w modlitwie, wytrwałość. Refutacja herezji modalizmu i arianizmu oraz nauk katolickich i zielonoświątkowych dotyczących modlitwy, potwierdzenie u Ojców Kościoła. Sprecyzowanie Trynitaryzmu zaczerpnięte z Instytutów Kalwina. Korzenie rzymskokatolickiej i zielonoświątkowej herezji modlitewnej.

(więcej…)

Wiara utwierdza zakon

Rzym. 3:31  Czy więc obalamy (καταργοῦμεν katargoumen) prawo przez wiarę? Nie daj Boże! Przeciwnie, utwierdzamy (ἱστάνομεν histanomen) prawo.

Pozycja szabatarian

Wiara potwierdza zakon Starego Testamentu. Zatem wszyscy chrześcijanie są pod zakonem, który ciągle obowiązuje i powinni spełniać uczynki wyrażone w Prawie. A ponieważ w Prawie jest napisane żeby czcić szabat to trzeba go obchodzić.

Poniżej biblijne argumenty obalające te fałszywe twierdzenia

(więcej…)

Oblicze Boga

2 Kor. 4:6 Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało  w nas poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Najjaśniejszy fragment Pisma

Chyba żaden cytat Pisma nie zawiera w sobie tak wysokiego nasycenia słowami będącymi pochodnymi światła lub określającymi światło światło. Tekst ten jest Bożą fortecą, niezdobytą twierdzą opisującą całą rzeczywistość, tak duchową jak i materialną, dotykającą natury Stworzyciela oraz stworzenia okreśonego przez akt kreacji oraz regeneracji, a całość przekazu podporządkowana jest jednemu celowi: potwierdzeniu prawdziwej i pełnej Boskości Chrystusa wraz z soteriologiczną aplikacją.

(więcej…)

Łaska i pokój świętym i wiernym braciom

Kol. 1:2 Do świętych (ἁγίοις hagios) i wiernych (πιστοῖς pitsois) braci w Chrystusie Jezusie, którzy są w Kolosach. Łaska (χάρις charis) wam i pokój (εἰρήνη eirene) od Boga, naszego Ojca, i od Pana Jezusa Chrystusa.

W rozważaniu poruszone zostaną takie zagadnienia jak świętość wierzących jako pochodzącą samodzielnie od Boga i przeciwstawiona doktrynom Rzymu, prawdziwa wiara w kontraście do fałszywej, braterstwo wynikające z Ojcostwa, zbudowane zostaną podstawy do rozważań natury Pana Jezusa oraz ukazane łaska i pokój w rozumieniu Bożym. Definicja istoty i istnienia (subsystencji), oparcie w doktorach Kościoła.

(więcej…)

Świętość, do której mamy dążyć

Hebr. 12:14 Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do świętości, bez której nikt nie ujrzy Pana.

Potajemnie wprowadzona nauka

Nauki pana Cyrikasa wkroczyły do ewangelikalizmu z wielkim hukiem i stały się niemal normą zdrowego nauczania. Jednak otwartą kwestią jest czy ten zielonoświątkowy nauczyciel prezentujący zdawałoby się umiarkowane podejście do charyzmatów (to w dalszym ciągu kontynualista) głosi zbawienie z uczynków? Jest to zabójcza doktryna, która może być wprowadzana podstępnie, choć ściśle otoczona prawdą, że jest niemal niemożliwa do wykrycia. Posłuchajmy co mówią uczniowie pana Cyrikasa spytani o to, czy doskonałość świętości czyli bezgrzeszność jest osiągalna za życia:

Boże standardy są niestety bardzo wysokie, dlatego bycie uczniem kosztuje. Nie staniemy sie doskonali poprzez własne wysilki, ale mamy wzór – Jezusa, Ducha Świętego i modlitwę. Doskonalość jest możliwa. Pozatym są ostrzezenia w bibli dla wierzacych. Wystarczy zobaczyć tekst Hebrajczyków 12:14

Podsumowanie pozycji doktrynalnej:

  • Bóg ustanowił wysokie standardy uczniostwa (prawda)
  • Doskonałość nie jest osiągalna przez własne wysiłki (prawda)
  • Istnieją ostrzeżenia dotyczące nieosiągnięcia doskonałości przez wierzących  (nieprawda)
  • Doskonałość jaką należy osiągnąć to ta ziemska, za życia w ciele (staniemy się doskonali mając wzór – Jezusa, Ducha Świętego i modlitwę  – błąd doktrynalny)
  • Koszt bycia uczniem to osiągnięcie doskonałości, jest to warunek zbawienia (doskonałość jest możliwa, są ostrzeżenia w biblii dla wierzących herezja zatracenia)

(więcej…)

Jezioro ogniste: Od Jezusa, przez Ojców Kościoła, do współczesności

Mat. 26:24 Syn Człowieczy odchodzi, jak jest o nim napisane, ale biada człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany! Lepiej byłoby dla tego człowieka, aby się nie urodził.

Egzystencjonalne pytanie

Kiedy Judasz był już gotów sprzedać swojego Mistrza i szatan wstąpił w jego serce Chrystus Pan, ciągle nazywając go przyjacielem (aby wypełniły się Pisma, por. Psalm 41:9) wiedząc o zdradzie wygłosił poważne ostrzeżenie o konsekwencji tego czynu. I zawarł w nim bardzo istotne sformułowanie, a mianowicie

biada (temu) człowiekowi… lepiej byłoby dla tego człowieka aby się nie urodził.

Tą jedną krótką wypowiedzią poruszył najważniejsze zagadnienie natury metafizycznej. Odniósł się do natury bytu, do istoty życia i śmierci dając do zrozumienia, że pośmiertna rzeczywistość jaka czekała Judasza będzie wiecznym horrorem.

(więcej…)

Modlitwa w Duchu a zielonoświąkowy bełkot

Stanowisko zielonoświątkowców

Według „teologii” wyznawców ducha zielonoświąkowstwa biblijna fraza „modlić się w Duchu Świętym” oznacza mówienie „na językach” czyli w rzeczywistości mówienie przez nikogo niezrozumiałym bełkotem. Zatem za każdym razem gdy w Piśmie znajdziemy referencję do modlitwy w Duchu, zielonoświąkowiec wczyta tutaj swoje osobiste doświadczenie i powie, że taki fragment dotyczy pentekostalnych glossolaliów. Za chwilę wykazany zostanie absurd takiej interpretacji.

(więcej…)

Wszystko mogę w Chrystusie

Filip. 4:13 Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia. 

Zielonoświątkowa interpretacja

Wyrwanie cytatu z kontekstu jest przyczną wielu blednych nauka a nawet herezji. Otóż pozbawienie przez zielonoświątkowców kontekstu powyższego fragmentu może prowadzić do następujących fałszywych nauk:

  • mogę grzeszyć bo wszystko mi wolno
  • mogę czynić cuda większe niż Jezus i Apostołowie
  • jeśli jestem osobą werzącą mogę dokonywać dzieł jakie tylko przyjdą mi do głowy
  • mogę prorokować nowe objawienie, itd.

W konsekwencji zielonoświątkowiec jest wewnętrznie przekonany, że moc jaką rzekomo posiada jest nawet większa od mocy Jezusa, wystaczy tylko, żeby samemu się odpowiednio silnie zmotywować do wiary. A gdy przychodzi moment konfrontacji z rzeczywistością okazuje się, że

  • cuda jakie rzekomo czyni nie tylko nie są większe od cudów Jezusa i Apostołów, ale nawet mniejsze nie są; z cudami jako takimi nie mają absolutnie nic wspólnego; to raczej efekt samozwiedzenia i wiary w kłamstwo, to żadne cuda (zobacz Większe cuda niż Jezus)
    .
  • rzekome proroctwa są produktem hardości serca, nie sprawdzają się, teologia pochodząca z tego źródła jest antybiblijna (zobacz Zachęcający do fałszywego prorokowania, strzeżcie się)
    .
  • szereg niepowodzeń skutecznie uczy, że nie wszystko co przyjdzie do głowy, nie każde przedsięwzięcie może zostać zrealizowane (zobacz Nie będziesz mówił fałszywego świadectwa)
    .
  • życie w grzechu czyli antynomianizm, to prosta droga do wielu problemów duchowych a nawet do zatracenia (zobacz Zbawienie Panującego Pana)

Wychodzi na to, że wszystko, o jakim mowa w Liście do Filipian posiada o wiele węższy zakres znaczeniowy niż podaje to interpretacja neomontanistów.

(więcej…)

Apostoł Paweł i Tymoteusz brat

Kol. 1:1 Paweł, apostoł Jezusa Chrystusa z woli Boga, i Tymoteusz, brat;

…Paweł…

Był to człowiek prawdopodobnie niskiego wzrostu (przydomek mały) i o urodzie poniżej przeciętnej (2 Kor. 10:10). Pochodził z Tarsu, był Żydem, wykształconym w zakonie przez najbardziej szanowanego nauczyciela z faryzeuszy, Gamaliela (Dzieje 5:34-35), mówił płynnie po grecku oraz ze strony ojca był obywatelem Rzymu. Był także członkiem najostrzejszego stronnictwa religijnego wśród Żydów, czyli faryzeuszy.

Dzieje 22:3 Jestem Żydem, urodzonym w Tarsie w Cylicji, lecz wychowanym w tym mieście, u stóp Gamaliela, starannie wykształconym w prawie ojczystym
.
Dzieje 21:37 A gdy Paweł miał być wprowadzony do twierdzy, zapytał dowódcę: Czy wolno mi coś do ciebie powiedzieć? A on odpowiedział: Mówisz po grecku?
.
Dzieje 22:27-28 27 Dowódca podszedł i zapytał go: Powiedz mi, czy ty jesteś Rzymianinem? A on odpowiedział: Tak. 28 I powiedział dowódca: Ja kupiłem to obywatelstwo za wielką sumę. Paweł zaś rzekł: A ja mam je od urodzenia.

Tars: Było to najważniejsze rzymskie miasto Cylicji, położone na brzegu rzeki Kydnos, niedaleko granicy z Azją Mniejszą oraz Syrią. Stanowiło ważne centrum handlu i edukacji.

(więcej…)

Kolosy: Tło historyczno kulturowe

Geografia

Kolosy znajdowały się w Frygii, w Azji Mniejszej  15 km na południowy wschód od Laodycei na drodze przez dolinę Lycus między Sardeis i Celaenae. Stolicą tego terytorium był Efez, położony w pobliżu zachodniego wybrzeża półwyspu. Około 190 km w głębi lądu znajdowały się trzy miasta:

  1. Laodycea
  2. Hierapolis
  3. Kolosy

Kolosy były położone w dolinie rzeki Lycus.  Laodycea i Hierapolis stały po przeciwnych stronach doliny, około 10 km od siebie. Kolosy znajdowały się około 20 km dalej na wschód, nad samą rzeką.

W książce o Kolosach Herodot opisuje, w jaki sposób „rzeka Lycos wpada do otworu ziemi i znika z widoku, a następnie po upływie około pięciu stadiów pojawia się ponownie, a ta rzeka również wpływa do Maiandera.” Pomimo zdradziecko niejednoznacznej kartografii i historii, Kolosy wyraźnie odróżniono we współczesnych badaniach od pobliskiej Chonae (Χῶναι), obecnie nazywanej Honaz. Ruiny Kolosów leżą 3 km na północ od tej miejscowości.

2440 metrów nad Kolosami wznosiła się góra Kadmos.

(więcej…)

Świadectwem Jezusa jest duch proroctwa

Obj. 19:10 I upadłem mu do nóg, aby oddać mu pokłon, lecz powiedział mi: Nie rób tego, bo jestem sługą razem z tobą i twoimi braćmi, którzy mają świadectwo Jezusa. Bogu oddaj pokłon, bowiem świadectwem Jezusa jest duch proroctwa.

Zielonoświątkowa interpretacja

Posiadający ducha neomontanizmu zielonoświątkowcy wierzą, że wszyscy zbawieni przez Jezusa powinni prorokować. Zdolność ta jest rozumiana jako:

  • głoszenie nowej, objawionej przez Ducha Świętego pozabiblijnej teologii
  • objawienie prawidłowej interpretacji tekstu Pisma bez potrzeby jego studiowania
  • przepowiadanie przyszłych wydarzeń

Przejawianie tych zdolności jest w ich mniemaniu dowodem na zbawienie. Kto ma ducha proroctwa, ten ma Jezusa. Kto prorokuje, ten jest zbawiony. Z drugiej strony kto nie prorokuje, ten nie ma Ducha Świętego i nie jest zbawiony.

(więcej…)