Spełniona część proroctwa

Dzisiaj zamierzam omówić znane proroctwo z Księgi Izajasza rozdział 19. Zacznijmy od Ks. Izajasza 19:1-15:

Izaj. 19:1-15 1 Brzemię Egiptu. Oto PAN jedzie na lekkim obłoku i przybędzie do Egiptu. Zadrżą przed nim bożki Egiptu, a serce Egiptu stopnieje w jego wnętrzu. 2 Podburzę Egipcjan przeciw Egipcjanom, tak że każdy będzie walczyć przeciwko swemu bratu i każdy przeciwko swemu bliźniemu, miasto przeciwko miastu, królestwo przeciwko królestwu. 3 I osłabnie duch Egiptu, a jego zamiar obrócę wniwecz. I będą się radzić bożków i zaklinaczy, czarowników i wróżbitów. 4 I wydam Egipcjan w ręce okrutnego pana, a srogi król będzie panować nad nimi, mówi Pan, PAN zastępów. 5 I zginą wody z morza, a rzeka opadnie i wyschnie. 6 Ustaną rzeki, opadną i powysychają potoki ujęte groblami, a trzcina i sitowie powiędną. 7 Trawa przy brzegach potoków i przy ich ujściu oraz wszelki zasiew przy potokach wyschną i wyginą, i już ich nie będzie. 8 Rybacy będą się smucić, będą lamentować wszyscy, którzy w rzece zarzucają wędkę, i ci, którzy rozciągają sieci na wodzie, będą rozpaczać.9 Zawiedzeni będą też ci, którzy uprawiają wyborny len, i ci, którzy tkają sieci.10 Będą przygnębieni swoim losem wszyscy, którzy robią stawy do hodowli ryb. 11 Doprawdy, książęta Soanu są głupcami, zgłupiała rada mądrych doradców faraona. Jak możecie mówić do faraona: Jestem synem mędrców, synem starożytnych królów? 12 Gdzie teraz są twoi mędrcy? Niech ci teraz oznajmią, jeśli wiedzą, co PAN zastępów postanowił wobec Egiptu. 13 Zgłupieli książęta Soanu, zwiedzeni są książęta Nof; zwiedli Egipt naczelnicy jego rodów. 14 PAN umieścił pośród nich wypaczonego ducha, a oni sprawili, że Egipt zbłądził w każdej swojej sprawie, tak jak błądzi wymiotujący pijak. 15 I nie będzie żadnego dzieła w Egipcie, którego będą mogły dokonać głowa lub ogon, gałąź lub sitowie

Tutaj się zatrzymajmy.

To pierwszych 15 wersetów Księgi Izajasza 19. Te fragmenty wypełniły się w czasach proroka Izajasza i krótki czas po nim. Prorok Izajasz urodził się ok. 765 r przed Chrystusem a zmarł ok. 701 r przed Chrystusem. Działalność prorocką rozpoczął ok. 740 r p.Ch.

Wskażę teraz na znaczenie poszczególnych wersetów.

Wersety 1-3: „Gdy Pan zstąpi w sądzie do Egiptu, bałwany egipskie będą drżeć a lud wpadnie w panikę”. Z tego tekstu wynika, że wybuchnie wojna domowa a najtęższe umysły w rządzie na próżno będą się uciekać do bałwanów, różnych form spirytyzmu.

Wersety 4-10: Nad krajem panować będzie srogi despota. Susza za suszą wyczerpie zapasy wody obniżając plony, likwidując przetwórstwo rybne przyczyniając się do zamknięcia fabryk odzieżowych i praktycznie rujnując każdą grupę społeczną, tak przywódców jak i zwykły lud.

Wersety 11-15: Najlepszym doradcom faraona, którzy mieszkają w Soanie i Nos zabraknie mądrości by poradzić sobie z tą sytuacją. Tak naprawdę to ich rada sprowadziła nieszczęście na Egipt tak że sytuacja jest beznadziejna.

Pierwszych 15 wersetów zostało wypełnione. Po śmierci Terachiki, który rządził Egiptem gdy prorokował Izajasz, kraj rozdarły wewnętrzne spory. Egipt podzielił się na 12 królestw, które podlegały Asyrii. Kraj zjednoczył się na powrót za panowania Sammetycha – srogiego pana z wersetu 4..
.


Niepsełniona część proroctwa

Pozostała część rozdziału nadal czeka na wypełnienie. Przejdźmy teraz do wersetów 16-25:

Izaj. 19:16-25 W tym dniu Egipt będzie podobny do kobiet, bo będzie się lękać i drżeć przed ręką PANA zastępów, którą podniesie przeciwko niemu. 17 Ziemia Judy stanie się postrachem dla Egiptu. Każdy, kto o niej wspomni, będzie się lękał z powodu zamiaru, który powziął przeciwko niemu PAN zastępów. 18 W tym dniu w ziemi Egiptu będzie pięć miast mówiących językiem Kanaanu i przysięgających na PANA zastępów, a jedno z nich będzie nazwane Miastem Spustoszenia. 19 W tym dniu będzie ołtarz dla PANA pośród ziemi Egiptu i słup dla PANA przy jego granicy. 20 I będzie to znakiem i świadectwem dla PANA zastępów w ziemi Egiptu. A gdy zawołają do PANA z powodu ciemięzców, pośle im zbawiciela i księcia, który ich wybawi. 21 I PAN będzie znany w Egipcie, gdyż Egipcjanie tego dnia poznają PANA i będą składać mu ofiary i dary, będą składać PANU śluby i wypełnią je. 22 A PAN uderzy Egipt, uderzy go i uzdrowi. Oni nawrócą się do PANA, a on da się im ubłagać i uzdrowi ich. 23 W tym dniu będzie droga z Egiptu do Asyrii i Asyryjczyk będzie chodzić do Egiptu, a Egipcjanin do Asyrii, i Egipcjanie będą służyć z Asyryjczykami. 24 W tym dniu Izrael będzie jako trzeci wraz z Egiptem i Asyrią, będzie błogosławieństwem pośrodku ziemi. 25 PAN zastępów bowiem będzie im błogosławił: Niech będzie błogosławiony mój lud Egipt i Asyria, dzieło moich rąk, oraz Izrael, moje dziedzictwo

Ten fragment jest o tyle ciekawy, że pierwsze 15 wersetów było napisane wierszem natomiast wersety od 16-25 są napisane prozą. To ewidentnie podkreśla bardzo dosłowne i literalne znaczenie tegJo fragmentu, jego wypełnienia.

Wśród chrześcijan krążą różne interpretacje tego fragmentu.

Wersety 16-25 w teologii amilenialnej czy postmilenialnej są interpretowane jako symbol nawrócenia się do Boga narodów pogańskich. Ten pogląd jednakże ma pewną słabość. Wiemy mianowicie, że Egipt często w Biblii jest symbolem świata, symbolem pogaństwa. Tutaj jednakże jest coś co zaburza tę próbę interpretacji tego fragmentu w taki właśnie sposób. Dlatego że mamy tu wymienioną Asyrię. Jeśli Egipt symbolizuje świat to co symbolizuje Asyria? Kosmitów? Aniołów? Jeżeli jest tu wymieniona Asyria to wiadomo, że trzeba rozumieć ten tekst dosłownie. Egipt to Egipt a Asyria to Asyria. Gdyby ten tekst miał jakieś znaczenie alegoryczne wtedy byłby wspomniany jedynie Egipt. To miałoby sens. Asyria natomiast zaburza już cały porządek interpretacyjny, alegoryczny.

Zatem, jeśli o mnie chodzi, rozumiem ten tekst tak jak jest napisane. Egipt to Egipt, Asyria to Asyria, a Izrael to Izrael. Tego tekstu nie da się rozumieć w żaden inny sposób. Jak zatem można rozumieć wersety 16,17?

Izaj. 19:16-17 16 W tym dniu Egipt będzie podobny do kobiet, bo będzie się lękać i drżeć przed ręką PANA zastępów, którą podniesie przeciwko niemu. 17 Ziemia Judy stanie się postrachem dla Egiptu. Każdy, kto o niej wspomni, będzie się lękał z powodu zamiaru, który powziął przeciwko niemu PAN zastępów

Jeśli ktoś zna historię starożytną to wie, że Izrael zawsze szukał pomocy u Egipcjan. Kiedy były jakiekolwiek problemy to Izraelici starali się wchodzić z Egipcjanami w sojusze. Tu natomiast jest mowa o strachu Egipcjan przed Izraelem. Jedyny moment kiedy można by mówić o jakiejś władzy Izraela nad starożytnymJ światem przynajmniej w jakimś stopniu, to czasy panowania króla Salomona. Wtedy wszyscy się zjeżdżali do Izraela. Ale Izajasz żył przecież już po czasach króla Salomona. Kiedy Izrael podzielił się na Judę i Izrael, to od tego momentu Izraelici szukali już zwykle pomocy u Egipcjan.

Kiedy więc w historii naszego świata był taki okres kiedy Egipcjanie mogli się obawiać Izraela?

W rzeczywistości dopiero po 1967 r, od tego czasu można historycznie udowodnić, że Egipt w jakimś stopniu mógł się obawiać politycznych czy wojskowych czy też gospodarczych ruchów ze strony Izraela. Widzimy, że przedtem takich opcji nie było.

Werset 18-19: W tym dniu w ziemi Egiptu będzie pięć miaJst mówiących językiem Kanaanu i przysięgających na PANA zastępów, a jedno z nich będzie nazwane Miastem Spustoszenia. 19 W tym dniu będzie ołtarz dla PANA pośród ziemi Egiptu i słup dla PANA przy jego granicy

To też dość ciekawy fragment. Mowa tu o tym, że w kraju egipskim będzie jakichś 5 miast, które w szczególny sposób będą służyć Panu i będzie się tam mówić językiem kananejskim.

Co znaczy język kananejski? Są to języki jakie funkcjonowały w czasach proroka Izajasza w tamtym regionie. Chociaż wiemy, że to proroctwo dotyczy czasów przyszłych. Jakie to są zatem owe języki kananejskie? Ogólnie to języki semickie:

  • hebrajski,
  • aramejski
  • i arabski.

Wiemy, że na Bliskim Wschodzie te trzy języki głównie są używane. Tutaj jest powiedziane, że w owym dniu „..w ziemi egipskiej 5 miast będzie mówić językiem kananejskim”. Można się tu zastanawiać czy to będzie hebrajski, aramejski czy arabski.

Werset 20: I będzie to znakiem i świadectwem dla PANA zastępów w ziemi Egiptu. A gdy zawołają do PANA z powodu ciemięzców, pośle im zbawiciela i księcia, który ich wybawi

Gnębicielami mogą być jacyś przywódcy religijni działający w Egipcie. Dziś można by tu mówić o muftich muzułmańskich (prawo szariatu). Fragment powyższy może się także odnosić do czasów eschatologicznych czy też okresu Ucisku (np. słudzy antychrysta, którzy będą uciskać w jakiś sposób Egipt). Jest to więc jeszcze kwestia dyskusyjna ale z pewnością któraś z tych dwóch opcji wchodzi w grę.

Werset 21: I PAN będzie znany w Egipcie, gdyż Egipcjanie tego dnia poznają PANA i będą składać mu ofiary i dary, będą składać PANU śluby i wypełnią je

To bardzo intrygujący fragment. Zapowiada on nawrócenie Egiptu do Boga. Ten fragment bardzo pasuje do tego co mówi Księga Zachariasza 14 (który już był omawiany) gdzie jest mowa o powrocie Jezusa na Górę Oliwną (więcej tutaj). Tam tez jest mowa o tym, że Egipt będzie pielgrzymował do Jerozolimy aby obchodzić Święto Namiotów. Powyższy fragment pokazuje ewidentnie, że nastanie taki czas gdy Egipt nawróci się do Pana.

Jest tutaj także mowa o przynoszeniu ofiar krwawych i z pokarmów. Kiedy czytamy Księgę Ezechiela 40:48-49, to jest tam dokładny opis świątyni, która ma powstać w Królestwie Tysiącletnim. Zatem ten fragment odnosi się właśnie do tego.

Pytanie brzmi: kiedy Egipt się nawróci? Mogłoby to być w okresie siedmioletniego Wielkiego Ucisku lub ewentualnie na początku Tysiącletniego Królestwa Mesjańskiego. Wiemy, że ten fragment wypełni się. Jeżeli wierzymy Słowu Bożemu to ten fragment będzie miał swoje dosłowne wypełnienie.

Werset 22-25: A PAN uderzy Egipt, uderzy go i uzdrowi. Oni nawrócą się do PANA, a on da się im ubłagać i uzdrowi ich. 23 W tym dniu będzie droga z Egiptu do Asyrii i Asyryjczyk będzie chodzić do Egiptu, a Egipcjanin do Asyrii, i Egipcjanie będą służyć z Asyryjczykami. 24 W tym dniu Izrael będzie jako trzeci wraz z Egiptem i Asyrią, będzie błogosławieństwem pośrodku ziemi. 25 PAN zastępów bowiem będzie im błogosławił: Niech będzie błogosławiony mój lud Egipt i Asyria, dzieło moich rąk, oraz Izrael, moje dziedzictwo

Zwróćmy uwagę, że w wersecie 22 jest powiedziane, że: „.Pan będzie smagał Egipt i leczył, a wtedy nawrócą się do Pana”. Wynika stąd, że jakiś sąd Boży odbędzie się nad muzułmańskim Egiptem bliżej czasów przyjścia Chrystusa. Werset 23 mówi , że powstanie jakaś droga między Egiptem i Asyrią prowadząca przez Izrael i że te trzy państwa, Asyria, Egipt i Izrael będą tworzyły jakąś unię.

O jaką Asyrię może chodzić?

Wiemy, że dziś nie ma kraju o takiej nazwie. Prorok Izajasz pisał to proroctwo w czasach przed Chrystusem ale miał na myśli tereny ówczesnej Asyrii. Aby sprawdzić jaki to mógłby być teren to należałoby zerknąć na mapę z czasów królestwa Asyrii, z czasów Izajasza lub z czasów po jego śmierci. To bardzo rozległy teren, w którym będą służyć Bogu kraje należące do terenów ówczesnej Asyrii. Mamy tu powiedziane, że będą to trzy kraje razem w jednej unii: Asyria, Egipt i Izrael. [W tym fragm. znajdujemy ciekawostkę. Bóg obiecał Izraelowi pewne rzeczy dotyczące Jego terytorium].

Jak zatem będzie się rozciągać terytorium Izraela w czasach kiedy Jezus przyjdzie aby ustanowić swoje Królestwo? Sięgnijmy do 1 Mojż. 15:12-21:

1 Mojż. 15:12-21 12 Gdy słońce zachodziło, głęboki sen ogarnął Abrama i oto groza wielkiej ciemności zapadła na niego. 13 I PAN powiedział do Abrama: Wiedz o tym dobrze, że twoje potomstwo będzie przybyszem w cudzej ziemi i wezmą je w niewolę, i będzie uciskane przez czterysta lat. 14 A ja osądzę ten naród, któremu będą służyć; a potem wyjdą stamtąd z wielkim dobytkiem. 15 Ale ty odejdziesz w pokoju do twoich ojców i będziesz pochowany w dobrej starości. 16 A w czwartym pokoleniu wrócą tutaj, bo jeszcze nie dopełniła się nieprawość Amorytów. 17 Gdy słońce zaszło i nastała ciemność, oto ukazał się dymiący piec i ognista pochodnia, która przechodziła między tymi połowami zwierząt. 18 W tym właśnie dniu PAN zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: Twemu potomstwu dam tę ziemię, od rzeki Egiptu aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrat; 19 Kenitów, Kenizytów i Kadmonitów; 20 Chetytów, Peryzzytów i Refaitów; 21 Amorytów, Kananejczyków, Girgaszytów i Jebusytów

Ten fragment pokazuje obietnice Boga o ziemi kananejskiej. Mamy jeszcze Księgę Ezechiela 47:13-23:

Ezech. 47:13-23 Tak mówi Pan BÓG: To jest granica, według której podzielicie ziemię w dziedzictwo według dwunastu pokoleń Izraela: Józef będzie miał dwie części. 14 Posiądziecie ją dziedzicznie, po równo jedno pokolenie, jak i drugie – ziemię, którą przysiągłem dać waszym ojcom. I ta ziemia przypadnie wam w dziedzictwo. 15 To jest więc granica tej ziemi od strony północnej: od Wielkiego Morza, w kierunku Chetlon, idąc do Sedada 16 Chamat, Berota, Sibraim, które pomiędzy granicą Damaszku a granicą Chamat, Chasar-Hattikon, które jest przy granicy Chauranu. 17 Granicą od morza będzie Chasar-Enan, granica Damaszku i północna strona na północy, i granica Chamat. To jest strona północna 18 A strona wschodnia: między Chauran i między Damaszkiem, między Gileadem i między ziemią Izraela przy Jordanie. Będziecie mierzyć od tej granicy przy Morzu Wschodnim. To jest strona wschodnia. 19 A strona południowa na południu: od Tamar aż do wód sporu w Kadesz, od rzeki aż do Wielkiego Morza. To jest strona południowa na południu. 20 Strona zaś zachodnia: Wielkie Morze od granicy aż do miejsca, skąd idzie się do Chamat. To jest strona zachodnia. 21 A tak podzielicie sobie tę ziemię według pokoleń Izraela. 22 A gdy ją podzielicie, przypadnie ona w dziedzictwo wam i cudzoziemcom, którzy przebywają wśród was, którzy zrodzą synów wśród was. Będą dla was jak zrodzeni w ziemi pośród synów Izraela. Z wami będą mieli dziedzictwo pośród pokoleń Izraela. 23 A w którymkolwiek pokoleniu cudzoziemiec będzie przebywał, tam mu dacie jego dziedzictwo – mówi Pan BÓG

Zwróćmy uwagę, że tutaj też są wymienione konkretne tereny. Jest tu mowa o Damaszku, o Morzu Wielkim. Cały ten teren będzie dość obszerny. Terytorium Izraela będzie się rozciągało poprzez: fragment Egiptu, spory fragm. Arabii Saudyjskiej, połowę Iraku, dużą część Syrii, Jordan zostanie wchłonięty przez Izrael. Będzie to ogromne terytorium kiedy Chrystus przyjdzie ustanowić swoje Królestwo. Nigdy wcześniej w historii Izrael nie posiadał takiego obszaru. Dzisiejszy Izrael jest maleńki ale gdy nałożymy tę mapę z czasów przyszłego Królestwa Tysiącletniego, to będzie kilkunastokrotnie większy obszar niż obecnie. Nigdy w historii narodu żydowskiego od czasów Abrahama aż do dziś, Izrael takiego terytorium nie miał. Jest to zatem piękna zapowiedź w proroctwach biblijnych.

Jest jeszcze jedna ciekawa rzecz w tym proroctwie.

Można nie lubić Arabów, którzy w dużym stopniu są wyznawcami islamu, a jednak Bóg ma obietnice dla tych narodów. Gdy nałoży się dzisiejsze kraje arabskie na mapę starożytnej Asyrii to z tekstu biblijnego można wynieść, że duża część dzisiejszych krajów muzułmańskich nawróci się do Boga Biblii, do Chrystusa.

Pytanie mogłoby brzmieć: dlaczego Bóg złożył taką obietnicę właśnie tym narodom? Wiemy przecież, że Arabowie są tak samo jak Żydzi, cielesnymi potomkami patriarchów (Abrahama). Bóg ze względu na miłość do cielesnych potomków Abrahama dał im tę obietnicę. Według tekstu z Ks. Izajasza 19 mają się nawrócić zarówno Żydzi jak i Egipt oraz Asyria, czyli dzisiejsze kraje arabskie otaczające Izrael. Mają się nawrócić do Boga Wszechmogącego, do Chrystusa.

Ten fragment jest obietnicą Boga dla narodów arabskich otaczających państwo żydowskie. To piękny fragment. Pokazuje nam, że Bóg pomimo grzechów krajów arabskich, pomimo okrutnego islamu jaki tam panuje, całego okrucieństwa tej religii; Bóg ze względu na obietnice złożone Abrahamowi i potem Prorokom (Izajasz) – chce nawrócić te ludy.

Niech to będzie również dla nas pewną lekcją. Nawet jeśli czujemy nienawiść do narodów arabskich, do muzułmanów, to jednak powyższe fragmenty każą nam wierzyć w Boże miłosierdzie. Bóg obiecuje im łaskę nawrócenia, objawi im się, będą wielbić Boga w Królestwie Mesjańskim.

To jest przesłaniem tego proroctwa.

Wróćmy jeszcze do tematu alegorycznych interpretacji.

Droga, o której jest tu mowa (wspólna droga między Egiptem a Asyrią) prowadząca przez Izrael. Nie wiem jak można to rozumieć alegorycznie. Musimy przyjąć ten tekst jak jest on napisany, dosłownie. Egipt to Egipt, Asyria to Asyria, a Izrael to Izrael. Według słów Pana Zastępów – jak jest napisane:

„Niech będzie błogosławiony mój lud Egipt i dzieło moich rąk Asyria, i moje dziedzictwo Izrael”. Ten fragment zapowiada, że Egipt, Asyria (czyli dzisiejsze kraje arabskie otaczające Izrael) i sam Izrael, nawrócą się do Pana.

Jest to proroctwo, które nie wypełniło się nigdy w historii narodu żydowskiego. To niesamowite. Ten fragment należy do przyszłości. My jako chrześcijanie, wierzymy, że Bóg dotrzyma obietnicy i ten fragment spełni się dosłownie.

Wierzę w to, wierzę Słowu Bożemu, że ono nie kłamie i że to co tutaj jest napisane wypełni się dosłownie i że nie potrzeba tego tekstu uduchawiać. Przyjmijmy to tak jak Bóg mówi. Nie bawmy się w filozofów tylko przyjmijmy jak dzieci to proste przesłanie. Bóg dotrzyma obietnicy, zapowiada nawrócenie Żydów, Egipcjan i krajów arabskich, które otaczają Izrael czyli te, które w czasach Izajasza były terenami Królestwa Asyryjskiego.

Amen

Michał Głazowski


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email