Mat. 17:24-27 A gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy dwudrachmowego podatku i rzekli: Nauczyciel wasz nie płaci dwu drachm ? Rzecze Piotr: Owszem. A gdy wchodził do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: Jak ci się wydaje, Szymonie ? Od kogo królowie ziemi pobierają cło lub czynsz ? Od synów własnych czy od obcych ? A on rzekł: Od obcych. Na to Jezus: A zatem synowie są wolni. Ale żebyśmy ich nie zgorszyli, idź nad morze, zarzuć wędkę i weź pierwszą złowioną rybę, otwórz jej pyszczek, a znajdziesz stater; tego zabierz i daj im za mnie i za siebie

Wola Boża w naszym życiu

W tym fragmencie Słowa Bożego odnajdujemy dwa przykłady woli Bożej, którą mamy kierować się w życiu, jako ludzie nawróceni biblijnie do Boga.


O przestrzeganiu prawa

Pierwszy, jest bardzo widoczny (oczywisty dla wszystkich) ― naśladowcy i uczniowie Chrystusa, powinni przestrzegać prawa obowiązującego na tym świecie. Składa się na to między innymi: płacenie podatków oraz regulowanie opłat i różnych zobowiązań finansowych. To jeden z elementów naszego świadectwa wiary i przykład woli Bożej.

Apostoł Piotr odmówił zapłacenia podatku świątynnego, który obowiązywał synów Izraela

2 Mojż. 30:11-14 11 Potem PAN powiedział do Mojżesza: 12 Gdy przeliczysz synów Izraela podlegających spisowi, każdy da PANU okup za swą duszę podczas spisu, aby nie dotknęła ich plaga, gdy będą zliczeni. 13 To będzie dawać każdy, kto podlega spisowi: pół sykla według sykla świątynnego – sykl to dwadzieścia ger. Pół sykla wyniesie więc ofiara dla PANA. 14 Każdy podległy spisowi, od dwudziestego roku życia wzwyż, odda PANU ofiarę.”

Być może sądził, że Mistrz nie musi podlegać temu Prawu, gdyż jest kimś wyjątkowym, a także Jego najbliżsi uczniowie. Piotr nie był daleki od Prawdy Bożej, gdyż Chrystus – Syn Boży (Bóg), nie podlegał przepisom Prawa, które sam ustanowił dla ludu. Nie wiemy na ile Apostoł wówczas zdawał sobie z tego sprawę. Pan Jezus ilekroć przebywał w Świątyni Jerozolimskiej – był w domu Ojca. Jest jeszcze jedna kwestia, również bardzo istotna – podatek świątynny był to okup za życie każdego Izraelity (dar ofiarny). Pan Jezus osobiście przyszedł na ten świat, by za wszystkich ludzi złożyć okup – swoje życie. Doskonały dar ofiarny. To była wola Boża, którą wypełniał Syn w Ojcu.

Pan Jezus jednak wyjaśnia Piotrowi, na przykładzie cła dla obcokrajowców (chociaż sam jest synem tego narodu – z ciała, potomek Dawida), że egzekwowanie Prawa Bożego, nie czyni tych ludzi lepszymi. Nie rozpoznają Tego, dla którego pobierają podatek świątynny (okup za lud). Dlatego nasz Pan, mówi: „Ale żebyśmy ich nie zgorszyli …” ― tłumaczy Piotrowi, dlaczego musi wykonać za chwilę pewne zadanie …


Boże prowadzenie

Drugi, to przykład woli Bożej w naszej służbie i zadaniach (misji), które pełnimy w autorytecie Boga. Widzimy tu, jak Pan Jezus wydaje konkretne dyspozycje („instrukcję”) dla Piotra ― „… idź nad morze …”. To Bóg daje nam możliwości i tworzy sytuacje. On planuje i daje nam sposobność, byśmy pozornie tylko własnymi siłami (Jego prowadzenie, Jego cuda), mogli wykonać służbę lub składać dobre świadectwo o Bogu. Chrystus zaopatruje nas – wyposaża (dary i prowadzenie w Duchu Świętym, siły i rozum), abyśmy mogli realizować Jego zadania.

Często robimy to zwykłymi środkami, zwyczajnie (fizycznie), niepozornie, tak „po ludzku”. Pełnimy wolę Bożą / służymy (wykonujemy, zwiastujemy), a później okazuje się że jest to cud, cud Boży. Nie z nas – Boży to dar. Bóg używając nas do swoich celów, daje nam również możliwość: świadectwa, pokory, gorliwości i polegania na Nim (nie na własnych pomysłach i emocjach).

Artur Gorgoń


Fragmenty do rozważenia

Boże kierowanie

Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.
/
Filip. 2:12-13 12 Dlatego, moi umiłowani, tak jak zawsze byliście posłuszni, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej teraz, pod moją nieobecność, z bojaźnią i drżeniem wykonujcie swoje zbawienie. 13 Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.
.
Przysł. 16:9 Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale Jahwe kieruje jego krokami.
.
Przysł. 20:24 Od Jahwe pochodzą drogi człowieka jakże może człowiek zrozumieć własną drogę?
.
Jer. 10:23 Wiem, Panie, że droga człowieka nie od niego zależy i że nikt, gdy idzie sam, nie kieruje swoim krokiem.
.
Przysł. 21:1 Serce króla jest w ręku Jahwe jak potoki wód; kieruje je, dokąd chce.

Boże zaopatrzenie

Przysłów 30:8-9 8 Oddal ode mnie marność i słowo kłamliwe; nie dawaj mi ani ubóstwa, ani bogactwa; żyw mnie odpowiednim dla mnie pokarmem; 9 Abym będąc syty, nie zaparł się ciebie i nie mówił: Kim jest Jahwe? Albo zubożawszy, nie kradł i nie brał imienia mego Boga nadaremnie.
.
Psalm 23:1 Jahwe jest moim pasterzem, niczego mi nie zabraknie.

.
Psalm 34:9
 Bójcie się Jahwe, jego święci, bo niczego nie braknie tym, którzy się go boją.
.
Psam 84:11
Jahwe Bóg bowiem jest słońcem i tarczą, Jahwe obdarza łaską i chwałą, nie odmawia dobra tym, którzy postępują nienagannie.
.
Przysłów 10:3
Jahwe nie pozwoli, by dusza sprawiedliwego cierpiała głód, a rozproszy majątek niegodziwych.
.

Mat. 6:25-33
  25 Dlatego mówię wam: Nie troszczcie się o wasze życie, co będziecie jeść albo co będziecie pić, ani o wasze ciało, w co będziecie się ubierać. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż ubranie? 26 Spójrzcie na ptaki nieba, że nie sieją ani nie żną, ani nie zbierają do spichlerzy, a jednak wasz Ojciec niebieski żywi je. Czy wy nie jesteście o wiele cenniejsi niż one? 27 I któż z was, martwiąc się, może dodać do swego wzrostu jeden łokieć? 28 A o ubranie dlaczego się troszczycie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną; nie pracują ani nie przędą. 29 A mówię wam, że nawet Salomon w całej swojej chwale nie był tak ubrany, jak jedna z nich. 30 Jeśli więc trawę polną, która dziś jest, a jutro zostanie wrzucona do pieca, Bóg tak ubiera, czyż nie tym bardziej was, ludzie małej wiary? 31 Nie troszczcie się więc, mówiąc: Cóż będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: W co się ubierzemy? 32 Bo o to wszystko poganie zabiegają. Wie bowiem wasz Ojciec niebieski, że tego wszystkiego potrzebujecie. 33 Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane. 34 Dlatego nie troszczcie się o dzień jutrzejszy, gdyż dzień jutrzejszy sam się zatroszczy o swoje potrzeby. Dosyć ma dzień swego utrapienia.
.
Łuk. 5:1-6 1 Pewnego razu, gdy ludzie cisnęli się do niego, aby słuchać słowa Bożego, on stał nad jeziorem Genezaret. 2 I zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu jeziora, a rybacy, wyszedłszy z nich, płukali sieci. 3 Wsiadł do jednej z tych łodzi, która należała do Szymona, i poprosił go, aby trochę odpłynął od brzegu. A usiadłszy, nauczał ludzi z łodzi. 4 Kiedy przestał mówić, zwrócił się do Szymona: Wypłyń na głębię i zarzućcie wasze sieci na połów. 5 A Szymon mu odpowiedział: Mistrzu, przez całą noc pracowaliśmy i nic nie złowiliśmy, ale na twoje słowo zarzucę sieć. 6 A gdy to zrobili, zagarnęli wielkie mnóstwo ryb, tak że sieć im się rwała.
.
Jan 21:3-6 3 Szymon Piotr powiedział do nich: Pójdę łowić ryby. Odpowiedzieli mu: Pójdziemy i my z tobą. Poszli więc i zaraz wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie złowili. 4 A gdy już nastał ranek, Jezus stanął na brzegu. Uczniowie jednak nie wiedzieli, że to Jezus. 5 Wtedy Jezus zapytał ich: Dzieci, czy macie co jeść? Odpowiedzieli mu: Nie mamy. 6 A on powiedział do nich: Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie. Zarzucili więc i nie mogli jej wyciągnąć z powodu mnóstwa ryb.
.
Rzym. 8:32 On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale wydał go za nas wszystkich, jakże nie miałby z nim darować (χαρίσεται charisetai – dać za darmo) nam wszystkiego?


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email