Jan 1:12-13 Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię jego. Którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga.

Te wersety poruszają kilka niezwykle istotnych kwestii w soteriologii:

Odpowiedzialność człowieka w zbawieniu

.

„Tym zaś, którzy go przyjęli, (…) którzy wierzą”

– jest to bardzo ważna kwestia do rozpatrzenia, zwykle w teologii robi się dwa błędy, jednym z nich jest uczynienie wolnej woli człowieka czynnikiem decydującym w zbawieniu i próbowanie zdefiniowania wolnej woli, jako niezależnej i autonomicznej mocy człowieka do podejmowania decyzji, niezależnie od Bożych dekretów. Jest to przeważający trend i bardzo atrakcyjny dla ludzkiej natury. Drugim błędem jest popadanie w kolejną skrajność, czyli podkreślanie suwerenności Boga i wykluczanie jakiegokolwiek elementu ludzkiej decyzji czy odpowiedzialności; niektórzy w gorliwości dla tego, aby wywyższyć Boga jako Pana i Władcę oraz autora zbawienia i nie dopuścić do czczenia woli człowieka (zresztą słusznej gorliwości) zapominają, że Biblia uczy o odpowiedzialności człowieka, nie wynosi jej tak, aby uczynić Boga zależnym od woli stworzenia ale uczy, że funkcjonuje.

W tym fragmencie jeszcze od 11 do 13 wersetu widzimy, że Duch Święty przez Jana przedstawia zbawienie z punktu widzenia ludzkiej odpowiedzialności, jak i suwerenności Boga. Najpierw mówi, że Chrystus jako światło przyszedł na świat, to światło oświeca każdego człowieka ale ludzie je odrzucili, nie przyjęli Go. Natomiast inni przyjęli i uwierzyli.  Człowiek jest odpowiedzialny przed Bogiem za przyjęcie lub odrzucenie Ewangelii.
.

„Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi”

– w tej części wersetu Jan mówi nam, że na skutek przyjęcia Chrystusa przez wiarę Pan Bóg daje człowiekowi ἐξουσίαν exousian – „moc, siłę”, aby stał się dzieckiem Bożym. Nie oznacza to, że Bóg wlewa w człowieka jakąś moc, przez którą on sam czyni się dzieckiem Bożym, ale On swoją mocą działa w człowieku, czyniąc go Swoim Dzieckiem (odradzając go) i przez to dając mu prawo do nazywania się Dzieckiem Bożym i Boga swoim Ojcem.

Ktoś może powiedzieć:

„Mówisz, że człowiek musi przyjąć Chrystusa przez wiarę, aby być nowonarodzonym, to czy uważasz, że wiara nie jest Bożym darem, tylko rezultatem determinacji wolnej woli?”

Absolutnie nie!

Efez. 2:8-9  „łaską zbawieni jesteście przez wiarę i TO nie z was: Boży TO dar”;

Jan 6:44. 65:37 „Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec (….) nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od Ojca (…) wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie”;

Aby człowiek mógł i chciał przyjść do Chrystusa (wierzyć), musi mu to zostać dane od Ojca. Ale jednocześnie widzimy, że Pismo opisuje wiarę jako odpowiedź człowieka na wezwanie Ewangelii i czyni go odpowiedzialnym za wiarę lub niewiarę:

Jan. 5:40 „Ale mimo to do mnie przyjść nie chcecie, aby mieć żywot.” – to oni nie chcieli;

Jan 6:36 „Lecz powiedziałem wam: Nie wierzycie, chociaż widzieliście mnie.”;

Jan 8:46 „Któż z was może mi dowieść grzechu? Jeśli mówię prawdę, dlaczego nie wierzycie mi?”

Jan 15:22 „Gdybym nie przyszedł i do nich nie mówił, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają wymówki z powodu grzechu swego.”
.

„Którzy narodzili się”

– wszyscy, którzy są dziećmi Bożymi zostali przez Boga odrodzeni. Kiedy Pan Jezus mówi o tym w 3 rozdziale Ew. Jana, używa słowa γεννηθῇ  ἄνωθεν  gennethe anothen – „narodzili się z góry”, wyjaśnia nam, że odrodzenie jest dziełem i darem Bożym, Ono przychodzi z góry od Boga, a dokonuje się przez moc Ducha Świętego, który używa Słowa Bożego, jest suwerennym dziełem Boga:

Jak. 2:18 „… Ze swojej woli zrodził nas Słowem prawdy”,

On robi to, bo On tego chce, według Swojej woli. Pan Jezus przyrównuje działanie Ducha w zbawieniu do wiatru, który wieje gdzie chce; człowiek może odczuwać skutki Jego działania, ale nie ma nad Nim kontroli, On wieje gdzie On chce. Po grecku mamy tutaj grę słów: słowa „duch” i wiatr” są wyrażane jednym greckim słowem: πνεῦμα pneuma, więc Nikodem rozumie ilustrację, Duch Święty jest suwerenny w dziele odrodzenia i człowiek nie ma nad Nim kontroli, podobnie jak człowiek nie może kontrolować wiatru. W  wersecie 5 trzeciego rozdziału Jezus mówi, że człowiek musi być narodzony z wody i z Ducha – woda to Słowo Boże

Efez 5:26 Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo

Tyt. 3:5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;

Bez Słowa nie ma nowonarodzenia, bo wiara przychodzi przez słuchanie Słowa

Rzym.10:17 Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.

Jak pogodzić ze sobą te dwie realności? Czy wiara jest darem Bożym, czy odpowiedzią człowieka na Ewangelię, i czy za to, czy odpowie wiarą, czy nie, będzie sądzony przez Boga? Czy nowonarodzenie jest suwerennym dziełem Boga Ducha Świętego i człowiek nie ma na to wpływu, czy dzieje się  to, ponieważ człowiek uwierzył w Chrystusa? Bo przecież Pan Bóg odradza każdego, kto wierzy w Jezusa. Ja odpowiadam na obydwa pytania „tak” Nie da się pogodzić Bożej suwerenności i odpowiedzialności człowieka w zbawieniu. I jedna i druga doktryna jest wyraźna w Biblii i jest prawdą, nigdzie też Duch Święty nie wyjaśnia, jak zharmonizować je razem w naszym umyśle. Musimy przyjąć wszystko, co mówi Pismo, niezależnie czy rozumiemy jak to działa, czy nie.
.


Czym jest zbawiająca wiara

Najpierw zobaczmy czym jest wiara, otóż według oryginalnego języka „wiara”πίστις pistis – oznacza pewność i przekonanie o prawdziwości jakieś prawdy i sprawdzeniu się przez kogoś danych obietnic. Więc zbawiająca wiara, której obiektem jest Chrystus, to pewność i przekonanie o prawdziwości Ewangelii i sprawdzeniu się jej obietnic, tzn. każdy, kto zaufa w to, że dług za jego grzech został spłacony przez Chrystusa na krzyżu, jak również Chrystus poniósł cały Boży gniew i karę za ten grzech, oraz w to, że Chrystus zmartwychwstał i doskonale zbawia każdego, kto przez Niego przychodzi do Boga, ma życie wieczne i nie zginie na wieki, ale przeszedł ze śmierci do żywota.  Jest to pełne poleganie na Chrystusie i na miłosierdziu Bożym i obietnicach Bożych danych ze względu na Chrystusa i Jego dzieło, a całkowite zaprzestanie polegania na swoich dobrych uczynkach, czy jakichkolwiek zasługach  po to aby otrzymać zbawienie.

W tym tekście wiara opisana jest jako przyjęcie Chrystusa, „przyjęli”ἔλαβον elabon – słowo to oznacza: wziąć coś dla siebie, uchwycić się czegoś i już nie puścić, w odniesieniu do osoby oznacza dać komuś prawo dostępu do siebie, być gotowym zrobić wszystko, aby coś dostać.

Jest to bardzo ważny punkt, dlatego, że często pojawia się niezrozumienie co do roli wiary w zbawieniu. Kiedy mówimy, że jesteśmy zbawieni przez wiarę, nie mamy na myśli tego, że my daliśmy Bogu wiarę w zamian za zbawienie, my nic nie dajemy Bogu w zamian! Wiara jest przyjęciem łaski oferowanej przez Ewangelię w Chrystusie. Jest wyciągnięciem otwartej i pustej dłoni, aby wziąć oferowany za darmo dar.

Jeszcze jedna kwestia jest taka, że nigdy nie możemy rozdzielać Chrystusa od zbawienia, kiedy bierzemy dar zbawienia bierzemy Chrystusa. Popularna kontrowersja na temat tego, czy Jezus musi być Panem w życiu człowieka, jeśli jest Jego zbawicielem czy też nie, według mojego przekonania wyniknęła właśnie z powodu niezrozumienia tej prawdy. W momencie zbawienia człowiek nie tylko przyjmuje coś od Chrystusa, On przyjmuje całego Chrystusa, czyli Chrystusa jako Zbawiciela, jako Pana, jako Króla, jako Proroka, jako Kapłana, Ofiarę Przebłagalną itp.

1 Kor. 1:30 „Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem,”

– Człowiek w momencie zbawienia zostaje przez Boga umieszczony w Chrystusie, zostaje  z Nim w pełni zjednoczony, Paweł opisuje to mówiąc, że staliśmy się częściami Jego ciała (1 Kor. 6:12-20) i nie tylko otrzymuje sprawiedliwość, poświęcenie, odkupienie od Chrystusa ale Chrystus jest jego sprawiedliwością, poświęceniem i odkupieniem. Nie można wziąć usprawiedliwienia i odkupienia, nie biorąc uświęcenia.

Rzymian 6 rozdział mówi, że wierzący są tak głęboko zjednoczeni z Chrystusem przez to, że zostali przez Ducha ochrzczeni w Niego (zjednoczeni z Nim), i nie tylko to, wierzący byli związani z Chrystusem od wieczności, zostali dani Chrystusowi przez Ojca i zapisani w Księdze Żywota Branka, że Paweł mówi, że umarli i zmartwychwstali z Nim i w Nim; Efezjan 2:6 mówi, że Bóg w Swojej wiecznej perspektywie już posadził wierzących w niebie razem z Chrystusem.

Efez. 2:6 I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie

W zbawieniu przyjęliśmy Chrystusa, bo to On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym, nie rozdzielajmy rzeczy, które muszą postać nierozerwalnie związane. Kiedy człowiek przyjmuje zbawienie, przyjmuje Chrystusa, który jest dla niego jak Skarb ukryty w roli, i kiedy go przez łaskę  Bożą odkrywa, widzi otwartymi przez Ducha Świętego oczami Jego przewyższającą wszystko wartość i jest gotowy sprzedać wszystko co ma, bo nic się nie równa z wartością tego Skarbu, który on bierze dla siebie i nigdy go nie odda.

Mat. 13:44 Ponownie królestwo niebieskie jest podobne do skarbu ukrytego w polu, który człowiek znalazł i ukrył. Uradowany nim poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił to pole.
.


Natura nowonarodzenia

„Którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga. ”

Jan mówi nam czym nowonarodzenie nie jest, żebyśmy przez to mogli wyciągnąć wnioski na temat tego, czym jest i w jaki sposób się dokonuje.
.

„nie z krwi”

– mowa jest o genetycznym korzeniach. Bóg nie odradza nikogo z powodu jego narodowości, czy genealogii. W czasach, w których pisał Jan i kiedy Pan Jezus był na ziemi, Żydzi myśleli, że ponieważ są potomstwem Abrahama, są automatycznie zaakceptowani przez Boga, a dlatego, że starli się wypełniać prawo myśleli, że zdobywają Bożą aprobatę. Mówi o tym Jan Chrzciciel, kiedy faryzeusze i saduceusze przychodzą do niego –

Mat.3:7-9 „A gdy ujrzał wielu faryzeuszów i saduceuszów, przychodzących do chrztu, rzekł do nich: Plemię żmijowe, kto was ostrzegł przed przyszłym gniewem? Wydawajcie więc owoc godny upamiętania; Niech wam się nie zdaje, że możecie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi.”

Podobnie Pan Jezus mówi do Żydów

Jana 8:33-37 ”Odpowiedzieli mu: Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy u nikogo w niewoli. Jakże możesz mówić: Wyswobodzeni będziecie? Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, każdy, kto grzeszy, jest niewolnikiem grzechu. A niewolnik nie pozostaje w domu na zawsze, lecz syn pozostaje na zawsze. Jeśli więc Syn was wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie. Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama, lecz chcecie mnie zabić, bo słowo moje nie ma do was przystępu.”
.

„ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny”

– nowonarodzenie nie jest efektem ludzkiej decyzji, determinacji woli człowieka. Po pierwsze biblia uczy nas, że naturalny człowiek, taki jaki się urodził nie szuka Boga, nie chce przyjść do Boga ale wręcz przeciwnie, nienawidzi światłości i nie zbliża się do niej – tutaj światłość to synonim Boga

1 Jana 1:5 Przesłanie zaś, które słyszeliśmy od niego i wam zwiastujemy, jest takie: Bóg jest światłością i nie ma w nim żadnej ciemności. – czytamy, że Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności

Jest wrogiem Boga w swoim umyśle

Kol.1:21 I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami umysłem w niegodziwych uczynkach, teraz pojednał

1 Kor. 2:14 Lecz cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.

Jego serce jest złe i zepsute

1 Mojż. 6:5 A gdy PAN widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i wszystkie zamysły i myśli ich serca były tylko złe po wszystkie dni; 6 Żałował PANf, że uczynił człowieka na ziemi, i ubolewał nad tym całym sercem.

Serce to w Biblii centrum myśli, motywów, emocji. Człowiek jest niewolnikiem grzechu i pod panowaniem szatana, w jego mocy

Dzieje 26:18 Dla otworzenia ich oczu, aby odwrócić ich od ciemności do światła, od mocy szatana do Boga, aby otrzymali przebaczenie grzechów i dziedzictwo między uświęconymi przez wiarę we mnie.

Jan 8:34 Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że każdy, kto popełnia grzech, jest sługą grzechu.

Rzym. 6:17 Ale chwała Bogu, że gdy byliście sługami grzechu, usłuchaliście z serca wzoru tej nauki, której się poddaliście;

Człowiek jest zaślepiony przez grzech i szatana

2 Kor. 4:3-4 3 A jeśli nasza ewangelia jest zakryta, to jest zakryta dla tych, którzy giną; 4 W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.

Więc nikt naturalnie nie chce przyjść do Boga, czy być nowonarodzonym, wola człowieka jest związana przez grzech i zniewolona przez szatana, ujmę to tak, ona nie jest wstanie tego chcieć. Ktoś powie,

„poczekaj, przecież ja uwierzyłem w Jezusa, pamiętam że na spotkaniu ewangelizacyjnym podjąłem decyzję i pastor powiedział, że wskutek tego zostałem nowonarodzony”.

Tak, bez wątpienia człowiek, który jest odrodzony najpierw zaufał Chrystusowi i pobiegł pod Krzyż do nóg Pana i prosił o wodę żywą, przebaczenie grzechów i ratunek, ale nigdy nie możemy zapomnieć, jak mówiłem już wcześniej, że moja wiara jest darem Bożym, to że przyszedłem do Chrystusa zostało mi darowane od Ojca, inaczej nie byłbym wstanie przyjść.

Wiara, pokuta, nowonarodzenie, usprawiedliwienie są częściami jednego daru, daru zbawienia, to wszystko przez działanie wszechmogącej suwerennej łaski Bożej dzieje się w jednym momencie. W tym samym momencie, kiedy Bóg daje człowiekowi wiarę, daje też pokutę i w dokładnie wtedy też go odradza i usprawiedliwia.

Mam nadzieję, że ten artykuł pomoże wielu braciom i siostrom w Chrystusie, którzy zmagają się z pogodzeniem odpowiedzialności człowieka aby wierzyć i całkowitą Bożą suwerennością nad zbawieniem, i osobiście proszę was, którzy macie takie problemy, pozwólcie Bogu być Bogiem, niech Pismo mówi samo za siebie, jeśli ty nie wiesz, to powiedz „wszechmocny Panie, ty wiesz” i ciesz się Jego zbawieniem i Jego chwałą w pokornym poddaniu się pod wszystko, czego Słowo Boże uczy.

Marcin Mucha

Print Friendly, PDF & Email