Fakt wniebowstąpienia Chrystusa

Ponieważ zmartwychwstanie jest pierwszym krokiem do wywyższenia Jezusa Chrystusa, jego wniebowstąpienie możemy uznać jako drugi ważny krok w tym procesie. Zostało to zapisane w kilku miejscach Biblii:

Marka 16:19 A gdy Pan przestał do nich mówić, został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga
.
Łuk. 24:50-51 50 I wyprowadził ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce, błogosławił ich. 51 A gdy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony w górę do nieba
.
Dzieje 1:9-11 Kiedy to powiedział, a oni patrzyli, został uniesiony w górę i obłok zabrał go sprzed ich oczu. 10 A gdy się wpatrywali w niebo, jak wstępował, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach; 11 I powiedzieli: Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie, wpatrując się w niebo? Ten Jezus, który został od was wzięty w górę do nieba, przyjdzie tak samo, jak go widzieliście wstępującego do nieba

Często słyszymy pytanie o to, czy Chrystus wstąpił do nieba przed swoim oficjalnym wniebowstąpieniem. Cytuje się często słowa, które Jezus powiedział do Marii Magdaleny:

Jana 20:17 Jezus do niej powiedział: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do mego Ojca. Ale idź do moich braci i powiedz im: Wstępuję do mego Ojca i waszego Ojca, i do mego Boga, i waszego Boga 

Wspomina się również starotestamentową typologię, według której kapłan po złożeniu ofiary wchodził z krwią do Miejsca Najświętszego.

Hebr. 9:12  Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie
.
Hebr. 9:23-24 23 Było więc konieczne, aby obrazy rzeczy, które są w niebie, były oczyszczone w ten sposób, same zaś rzeczy niebiańskie – lepszymi ofiarami od tamtych. 24 Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga

Teolodzy nie są jednomyślni w tej kwestii, jednakże większość z nich interpretuje użycie przez Jezusa czasu teraźniejszego „Wstępuję” w Jana 20:17 jako przeżytą przyszłość. Wyrażenia z Listu do Hebrajczyków mówiące w dosłownym tłumaczeniu, że Chrystus wszedł do nieba ze swoją krwią, są bardziej poprawnie tłumaczone „przez swoją krew„, tak jak to interpretuje Biblia w przekładzie UBG. Fizyczne zastosowanie krwi w celu oczyszczenia nas z grzechu nastąpiło na krzyżu, a korzyści z ukończonego dzieła odkupienia mają zastosowanie w odniesieniu do wszystkich wierzących:

1 Jana 1:7 A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu

Ostatnie nasuwające się pytanie dotyczy tego, czy wniebowstąpienie Chrystusa opisane w Dziejach 1 dokonało się w sposób dosłowny. Cały fragment w pełni potwierdza fakt, że Jezus dosłownie poszedł do nieba, tak jak dosłownie przyszedł na ziemię, gdy został poczęty i narodzony. W rozdziale 1 Dziejów zostały użyte następujące greckie słowa aby opisać wniebowstąpienie:

επηρθη (epērthē) – (Strong 1869) – został podniesiony (w.9)

υπελαβεν (hypelaben) – (Strong 5274) – zabrała νεφελη (nefelē) – (Strong 3507)- chmura (w.9)

πορευομενου (poreuomenou) – (Strong 4198) – idącego (wstępującego) (w.10)

αναληφθεις (analēftheis) – (Strong 353) – który został uniesiony (wzięty w górę) (w.11)

Te cztery stwierdzenia są znaczące, ponieważ w wersecie 11 czytamy, że powtórne przyjście Jezusa Chrystusa odbędzie się w ten sam sposób. Będzie to wydarzenie stopniowe, widzialne, Jezus przyjdzie we własnym ciele i z obłokami.

Dzieje 1:9-11 Kiedy to powiedział, a oni patrzyli, został uniesiony w górę i obłok zabrał go sprzed ich oczu. A gdy się wpatrywali w niebo, jak wstępował, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach; I powiedzieli: Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie, wpatrując się w niebo? Ten Jezus, który został od was wzięty do nieba, przyjdzie tak samo, jak go widzieliście wstępującego do nieba 

Odnosi się to do przyjścia Chrystusa w celu ustanowienia swojego Królestwa, a nie do pochwycenia Kościoła przed Wielkim Uciskiem.
.


Dowody na to, że Chrystus wstąpił do nieba

Chociaż mamy kompletne dowody na to, że Chrystus został wzięty z ziemi do nieba, to dodatkowo fakty mówiące o tym, że jest on obecnie w niebie potwierdzają realność tego wydarzenia.

Dzieje 2:33-36  33 Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie. 34 Dawid bowiem nie wstąpił do nieba, a jednak sam mówi: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy; 35 Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy. 36 Niech więc cały dom Izraela wie z pewnością, że tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, Bóg uczynił i Panem, i Chrystusem
.
Dzieje 3:21 Którego niebo musi przyjąć aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, jak Bóg od wieków przepowiadał przez usta wszystkich swoich świętych proroków
.
Dzieje 7:55-56 55 A on, pełen Ducha Świętego, patrzył uważnie w niebo i ujrzał chwałę Boga i Jezusa stojącego po prawicy Boga56 I powiedział: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga
.
Dzieje 9:3-6  A gdy jadąc, zbliżał się do Damaszku, nagle olśniła go światłość z niebaUpadł na ziemię i usłyszał głos, który mówił do niego: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? Wtedy zapytał: Kim jesteś, Panie? A Pan odpowiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. 
.
Dzieje  22:6-8  A gdy byłem w drodze i zbliżałem się do Damaszku około południa, nagle ogarnęła mnie wielka światłość z nieba. I upadłem na ziemię, i usłyszałem głos, który mówił do mnie: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? A ja odpowiedziałem: Kim jesteś, Panie? I powiedział do mnie: Ja jestem Jezus z Nazaretu, którego ty prześladujesz
.
Dzieje 26:13-15
  
13 W południe, będąc w drodze, ujrzałem, o królu, światłość z nieba jaśniejszą niż słońce, która oświeciła mnie i tych, którzy jechali ze mną. 14 A gdy wszyscy upadliśmy na ziemię, usłyszałem głos mówiący do mnie po hebrajsku: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? Trudno ci przeciw ościeniowi wierzgać. 15 A ja zapytałem: Kim jesteś, Panie? A on odpowiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz
.
Rzym. 8:34  Któż potępi? Chrystus jest tym, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który też jest po prawicy Boga i wstawia się za nami
.
Efezj. 1:20-22 20 Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich
.
Efezj. 4:8-10
  
Dlatego Pismo mówi: Wstąpiwszy na wysokość, poprowadził pojmanych jeńców i dał ludziom dary. Lecz to, że wstąpił, cóż oznacza, jeśli nie to, że najpierw zstąpił do niższych regionów ziemi? 10 Ten, który zstąpił, jest i tym, który wstąpił wysoko ponad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko
.
Filip. 2:6-11 Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież; Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi; A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię; 10 Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią. 11 I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca
.
Filip. 3:20
 Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa
.
1 Tes. 1:10
  I oczekiwać z niebios jego Syna, którego wskrzesił z martwych, Jezusa, który nas wyrwał od nadchodzącego gniewu
.
1 Tes. 4:16  
Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi
.
1 Tym. 3:16 A bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności: Bóg objawiony został w ciele, usprawiedliwiony w Duchu, widziany był przez anioły, głoszony był poganom, uwierzono mu na świecie, wzięty został w górę do chwały
.
Hebr. 1:3,13 Który, będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów przez samego siebie, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach; 13 Do którego też z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?
.
Hebr. 4:14 Mając więc wielkiego najwyższego kapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się naszego wyznania
.
Hebr. 6:20 Gdzie jako poprzednik wszedł dla nas Jezus, stawszy się najwyższym kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka
.
Hebr. 7:26 Takiego to przystało nam mieć najwyższego kapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników i wywyższonego ponad niebiosa
.
Hebr. 8:1A oto podsumowanie tego, co mówimy: mamy takiego najwyższego kapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach
.
Hebr. 9:24 Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga
.
Hebr. 10:12-13 12 Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga; 13 Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy
.
Hebr. 12:2 Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga
.
1 Jana 2:1
 Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Jeśli jednak ktoś zgrzeszy, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego
.
Obj. 1:7
  Oto przychodzi z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, także ci, którzy go przebili. I będą lamentować przed nim wszystkie plemiona ziemi. Tak, amen
.
Obj. 1:13-18
  
13 A pośród tych siedmiu świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, 
.
Obj. 5:5 Wtedy jeden ze starszych powiedział do mnie: Nie płacz! Oto zwyciężył lew z pokolenia Judy, korzeń Dawida, aby otworzyć księgę i rozwiązać siedem jej pieczęci. I zobaczyłem, a oto między tronem i czterema stworzeniami, i między starszymi stał Baranek 
.
Obj. 6:9-16 I mówili do gór i skał: Padnijcie na nas i zakryjcie nas przed obliczem zasiadającego na tronie i przed gniewem Baranka17 Bo nadszedł wielki dzień jego gniewu. I któż może się ostać?
.
Obj. 7:17
Ponieważ Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł i poprowadzi ich do żywych źródeł wód, i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu

.


Znaczenie wniebowstąpienia Chrystusa

Wniebowstąpienie wyznaczyło koniec jego ziemskiej służby. Tak jak przyszedł Chrystus, urodzony w Betlejem, tak teraz powrócił do Ojca. Oznacza to również powrót do swojej chwały, którą była ukryta podczas jego ziemskiego życia nawet po zmartwychwstaniu. Wstąpienie do nieba było wielkim triumfem oznaczającym ukończenie Jego dzieła na ziemi i wejście do nowej sfery działania po prawicy Ojca. Wywyższona pozycja i egzaltacja Chrystusa w niebie oznaczają jego panowanie nad wszystkim, w oczekiwaniu na ostateczne zwycięstwo i powtórne przyjście. Biblia często mówi o tym, że Syn Boży zasiada u boku Ojca, po Jego prawicy:

Psalm 110:1 Psalm Dawida. Powiedział PAN do mego Pana: Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy
.
Mat. 22:44 Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?
.
Marka 12:36 Sam Dawid bowiem powiedział przez Ducha Świętego: Rzekł Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy
.
Marka 16:19 A gdy Pan przestał do nich mówić, został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga
.
Łuk. 20:42-43  42 A sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy; 43 Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy
.
Łuk. 22:69 Odtąd Syn Człowieczy będzie siedział po prawicy mocy Boga
.
Rzym. 8:34 Któż potępi? Chrystus jest tym, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który też jest po prawicy Boga i wstawia się za nami
.
Efezj. 1:20 Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich
.
Kol. 3:1  Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga
.
Hebr. 1:3 Który, będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów przez samego siebie, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach; 
.
Hebr.  8:1 A oto podsumowanie tego, co mówimy: mamy takiego najwyższego kapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach
.
Hebr. 10:12  Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga
.
Hebr. 12:2 Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga
.
1 Piotra 3:22
 Który, poszedłszy do nieba, jest po prawicy Boga, a zostali mu poddani aniołowie, zwierzchności i moce

Tron, na którym Chrystus zasiada w niebiosach, jest tronem Ojca i nie należy go mylić z tronem Dawida, który jest tronem ziemskim. Ziemia wciąż oczekuje momentu, w którym zostanie zrobiony „podnóżek” pod stopami Chrystusa, a tym samym zostanie utwierdzony jego tron na ziemi:

Mat. 25:31 Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały

Obecną pozycję Jezusa charakteryzuje chwała, cześć, honor i autorytet, oraz funkcja Głowy Kościoła.
.


Dzieło Chrystusa dokonywane obecnie w niebie

W związku ze swoją pozycją po prawicy Ojca, Chrystus spełnia siedem funkcji odnoszących się do Kościoła:

  1. Chrystus jako ostatni Adam i głowa nowego stworzenia
  2. Chrystus jako Głowa ciała Chrystusowego (Kościoła)
  3. Chrystus jako Wielki Pasterz owiec
  4. Chrystus jako Źródło prawdziwego życia
  5. Chrystus jako Kamień Węgielny w konstrukcji Kościoła
  6. Chrystus jako Najwyższy Kapłan w relacji z królewskim kapłaństwem Kościoła
  7. Chrystus jako Oblubieniec w relacji z Kościołem jako oblubienicą.

Wszystkie wymienione funkcje sprawowane przez Chrystusa mają swoje znaczenie, jednak najistotniejszą z nich jest funkcja Najwyższego Kapłana reprezentującego Kościół przed tronem Boga.

Możemy zauważyć cztery ważne prawdy charakteryzujące funkcję Chrystusa jako Arcykapłana:
.

1. Jako Najwyższy Kapłan prawdziwego, niebiańskiego Przybytku, Jezus Chrystus poszedł do nieba, aby służyć w nim na korzyść tych wszystkich, którzy są Jego własnością na tym świecie:

Hebr. 8:1-2  1 A oto podsumowanie tego, co mówimy: mamy takiego najwyższego kapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach. Jest on sługą świątyni i prawdziwego przybytku zbudowanego przez Pana, a nie człowieka

Fakt, że został on przyjęty przez Ojca w niebie jest dowodem na to, że ziemska służba i ofiara złożona przez Chrystusa na krzyżu zostały zaakceptowane, a dzieło zostało kompletnie wykonane.

Ten, który zasiadł na tronie Ojca, a nie na swoim własnym, potwierdził stale i konsekwentnie przedstawianą w Biblii prawdę, że swoim pierwszym przyjściem na świat nie ustanowił fizycznego Bożego Królestwa na ziemi. Dlatego oczekujemy chwili, gdy to Królestwo przyjdzie na ziemię, a Boża wola będzie czyniona zarówno w niebie, jak i tutaj, na ziemi:

Obj. 11:15  I zatrąbił siódmy anioł, i odezwały się donośne głosy w niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków

Wtedy Bóg Ojciec da swojemu Synowi narody w dziedzictwo:

Psalm 2:8 Poproś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo i krańce ziemi na własność

Pismo Święte mówi jasno, że w dzisiejszych czasach Chrystus nie ustanawia swego Królestwa na ziemi.

Mat. 25: 31-46  31 Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały. 32 I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody, a on odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów. 33 I postawi owce po swojej prawej, a kozły po lewej stronie. 34 Wtedy król powie do tych, którzy będą po jego prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata. 35 Byłem bowiem głodny, a daliście mi jeść, byłem spragniony, a daliście mi pić, byłem obcym, a przyjęliście mnie; 36 Byłem nagi, a ubraliście mnie, byłem chory, a odwiedziliście mnie, byłem w więzieniu, a przyszliście do mnie. 37 Wtedy sprawiedliwi mu odpowiedzą: Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym i nakarmiliśmy cię albo spragnionym i daliśmy ci pić? 38 I kiedy widzieliśmy cię obcym i przyjęliśmy cię albo nagim i ubraliśmy cię? 39 Albo kiedy widzieliśmy cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do ciebie? 40 A król im odpowie: Zaprawdę powiadam wam: To, co uczyniliście jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnie uczyniliście. 41 Potem powie i do tych, którzy będą po lewej stronie: Idźcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany dla diabła i jego aniołów 42 Byłem bowiem głodny, a nie daliście mi jeść, byłem spragniony, a nie daliście mi pić; 43 Byłem obcym, a nie przyjęliście mnie, byłem nagi, a nie ubraliście mnie, byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście mnie. 44 Wtedy i oni mu odpowiedzą: Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym albo spragnionym, albo obcym, albo nagim, albo chorym, albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy tobie? 45 Wówczas im odpowie: Zaprawdę powiadam wam, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, nie uczyniliście i mnie. 46 I pójdą ci na męki wieczne, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego

Obecnie Chrystus wzywa swoich wybranych, zarówno spośród Żydów jak i z narodów, umożliwia im nowe narodzenie aby stworzyć z nich jeden lud, będący Jego ciałem i oblubienicą. Gdy ten cel zostanie osiągnięty, wówczas:

Dzieje 15:16 Potem powrócę i odbuduję upadły przybytek Dawida; odbuduję jego ruiny i wzniosę go 

Wprawdzie Chrystus jest Królem i Kapłanem na podobieństwo Melchisedeka (Hebr. 5:10; Hebr. 7:1), jednak obecnie służy jako Kapłan, ale nie jako Król. Gdy przyjdzie ponownie, obejmie również swoją funkcję Króla królów, teraz natomiast jest On wywyższony aby być „głową ponad wszystkim.”

Efezj. 1:22-23 I wszystko poddał pod jego stopy, a jego samego dał jako głowę ponad wszystkim kościołowi; 23 Który jest jego ciałem i pełnią tego, który wszystko we wszystkich napełnia

2. Jako nasz Najwyższy Kapłan, Chrystus jest dawcą darów duchowych. Zgodnie z Nowym Testamentem dar duchowy to specjalna zdolność dana wierzącemu przez Ducha Świętego, który w nim zamieszkuje. To właśnie Duch działa w nas w celu wypełnienia woli Bożej, używając nas jako instrumentu. Nie jest to dzieło ludzkie wspomagane przez Ducha, ale dzieło Ducha dokonane przy użyciu człowieka. Podstawowe dary Ducha wymienione są w Piśmie (Rzym. 12:3-8; 1 Kor. 12:4-11), i każdy wierzący posiada unikalny dar, który jest kombinacją tych z listy (nikt nie jest tylko nauczycielem, lecz może także być jednocześnie szczodry i być obdarowany umiejętnością publicznego przemawiania); jednak moc i błogosławieństwa z nim związane mogą być doświadczane tylko wtedy, gdy życie danej osoby jest całkowicie podporządkowane Bogu (zob. Rzym. 12:1-2, Rzym.12: 6-8). Nie ma wielkiej potrzeby nakłaniania wierzących napełnionych Duchem Świętym do służby Bogu, ponieważ Duch działa w nich na obu płaszczyznach, wzbudzając zarówno chęć jak i samo wykonanie.

Fil. 2:13 Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania

W ten sam sposób niektórzy spośród wierzących są wyznaczeni, wyposażeni i umieszczeni w zborach lokalnych do służby Chrystusowi który jest w niebie:

Efezj. 4:7-12  A każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusa. Dlatego Pismo mówi: Wstąpiwszy na wysokość, poprowadził pojmanych jeńców i dał ludziom dary. Lecz to, że wstąpił, cóż oznacza, jeśli nie to, że najpierw zstąpił do niższych regionów ziemi? 10 Ten, który zstąpił, jest i tym, który wstąpił wysoko ponad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko. 11 I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami; 12 Dla przysposobienia świętych, dla dzieła posługiwania, dla budowania ciała Chrystusa

I o ile urzędy Apostoła i Proroka nie są już obecne w Kościele (ich rola została wykonana, cała doktryna została przekazana) to ich funkcję przejęli ewangeliści, nauczyciele i pasterze-nauczyciele.

Pan nie pozostawił swojego dzieła w niepewnych rękach ludzkich.

1 Kor. 12:11,18 A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu z osobna, jak chce; 18  Lecz Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał

3. Chrystus, wyniesiony do godności Arcykapłana żyje wiecznie, aby wstawiać się u Boga za swój lud. Służba ta zapoczątkowana została jeszcze przed wniebowstąpieniem (Jana 17:1-26) i bardziej dotyczy wierzących niż niewierzących (Jana 17:9). Będzie ona trwała do czasu, gdy wierzący opuszczą ten świat w momencie pochwycenia. Służba wstawiennictwa Chrystusa za nas związana jest ze słabością, potrzebą pomocy i niedojrzałością świętych, którzy są na ziemi. Ten, który zna ograniczenia swego ludu oraz moc i strategię wroga z którym się mierzymy, jest naszym Pasterzem i opiekunem naszych dusz. Jego troska o Piotra jest dobrą ilustracją tej prawdy.

Łuk. 22:31-32 I powiedział Pan: Szymonie, Szymonie, oto szatan wyprosił, żeby was przesiać jak pszenicę. 32 Lecz ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty zaś, gdy się nawrócisz, utwierdzaj swoich braci

Kapłańskie wstawiennictwo Chrystusa jest skuteczne i bezustanne. Kapłani ze Starego Testamentu byli zawodni, ponieważ umierali, natomiast Chrystus żyje wiecznie i jego kapłaństwo jest niezmienne.

4. Często się zdarza, że człowiek wierzący winien jest jakiegoś grzechu, który całkowicie oddzieliłby go od Boga, gdyby nie orędownictwo Chrystusa i dzieło, którego dokonał przez swą śmierć na krzyżu. Grzech powoduje u chrześcijanina utratę radości, pokoju i duchowej mocy. Z drugiej strony błogosławieństwa te są przywracane zgodnie z nieskończoną łaską Boga, na podstawie wyznania grzechów

1 Jana 1:9 Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości

Przez obecne kapłańskie orędownictwo Chrystusa w niebie mamy absolutną pewność zbawienia nawet wtedy, gdy popełniamy jakiś grzech. Chrystus jest naszym adwokatem w niebie, interweniując w naszym imieniu zawsze, gdy popełnimy jakiś grzech.

Hebr. 9:24  Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga
.

1 Jana 2:1
 Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Jeśli jednak ktoś zgrzeszy, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego

Nasza obrona prowadzona jest przed Ojcem, szatan też jest tam obecny, stale nas oskarżając dniem i nocą

Obj. 12:10 I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, moc i królestwo naszego Boga, i władza jego Chrystusa, bo został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który dniem i nocą oskarżał ich przed naszym Bogiem

Chrześcijanin może uważać, że popełniony przez niego grzech jest nieistotny, ale nie jest tak w przypadku świętego Boga, który nigdy nie mógłby zlekceważyć tego, co stanowi obrazę dla Jego boskiej sprawiedliwości. Każdy grzech, nawet ten najbardziej skryty na ziemi, jest wielkim i jawnym skandalem w niebie. Przez Bożą łaskę, bez jakiejkolwiek interwencji człowieka, Chrystus broni sprawy winnego chrześcijanina w oparciu o ofiarę Jego własnej krwi przelanej na krzyżu. Na tej podstawie każde oskarżenie ze strony szatana lub ludzi, może zostać uchylone, gdyż Chrystus poprzez swą śmierć stał się „przebłaganiem za nasze grzechy”. Chrystus nie przyszedł jedynie aby zbawić wybranych Żydów ale także wybranych pogan z całego świata.

1 Jana 2:2  I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata

Prawda dotycząca kapłańskiej posługi Chrystusa w niebie w żaden sposób nie skłania prawdziwych chrześcijan do praktykowania grzechu. Wręcz przeciwnie, wszystko to zostało nam objawione, abyśmy nie grzeszyli (1 Jana 2:1), ponieważ prawdziwy, narodzony na nowo chrześcijanin nie mógłby zlekceważyć potrzeby i konieczności wzrastania w uświęceniu i olbrzymiego dzieła wstawiennictwa za nas, które realizuje nasz Adwokat Jezus Chrystus.

Możemy tylko dodać na koniec, że Chrystus wypełnia swoją posługę Orędownika i Adwokata dla wiecznego bezpieczeństwa tych wszystkich, którzy są już w nim zbawieni. (Rzym. 8:34)
.


Dzieło Chrystusa dokonywane obecnie na ziemi

Chrystus będąc po prawicy Ojca w niebie, działa także w tym samym czasie w swoim Kościele na ziemi. Wiele fragmentów Pisma mówi o tym, że Chrystus mieszka w Kościele i jest z Kościołem.

Mat. 28:18-20  18 Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi. 19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego; 20 Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen
.
Jana 14:18-20  18 Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was. 19 Jeszcze krótki czas, a świat nie będzie mnie już więcej oglądał, lecz wy będziecie mnie oglądać. Ponieważ ja żyję, wy też będziecie żyć. 20 W tym dniu poznacie, że ja jestem w moim Ojcu, a wy we mnie i ja w was
.
Kol. 1:27  Którym Bóg zechciał oznajmić, jakie jest wśród pogan bogactwo chwały tej tajemnicy, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały

Chrystus daje życie swojemu Kościołowi.

Jana 1:4 W nim było życie, a życie było światłością ludzi
.
Jana 10:10 Złodziej przychodzi tylko po to, żeby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem, aby miały życie i aby miały je w obfitości
.
Jana 11:25 I powiedział do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, będzie żył
.
Jana  14:6 Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie
.
Kol. 3:4  Lecz gdy się Chrystus, nasze życie, ukaże, wtedy i wy razem z nim ukażecie się w chwale
.
1 Jana 5:12 Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia

Możemy podsumować, że dzieła których obecnie dokonuje Chrystus są kluczem do zrozumienia działań Boga mających na celu wezwanie wszystkich tych, którzy formują ciało Chrystusa i dać im niezbędne przygotowanie i uświęcenie, aby byli świadkami Chrystusa aż po krańce ziemi. Są to działania poprzedzające, dające grunt do przyszłych wydarzeń związanych z Jego powtórnym przyjściem.

SOLI DEO GLORIA

Print Friendly, PDF & Email