Dzisiejsi bohaterowie wiary

Gal. 2:4-5 4 z powodu wprowadzonych fałszywych braci, którzy się wkradli, aby wyszpiegować naszą wolność, jaką mamy w Chrystusie Jezusie, aby nas zniewolić. 5 Nie ustąpiliśmy im ani na chwilę i nie poddaliśmy się, aby pozostała wśród was prawda ewangelii.Nie ustąpiliśmy im ani na chwilę i nie poddaliśmy się, aby pozostała wśród was prawda ewangelii.

Zagrożenia dla prawdy Słowa

Dzisiejsi „Bohaterowie Wiary”, to każdy z nas (jak i całe zbory) – świadczący indywidualnie, że pokłada całkowite zaufanie w Boże obietnice;

  • w łasce zbawienia z wiary
  • w wolności od panowania grzechu w naszym nowym życiu
  • w pragnieniu do przestrzegania Ewangelii, jako woli Bożej

W głoszeniu Dobrej Nowiny dziś, często mamy do czynienia z trzema – głównymi grupami zwiedzionych (oszukanych) ludzi w Bożym przekazie:

  1. niewierzący w Boskość Chrystusa
  2. wierzący w Boskość Chrystusa, ale mający nauki wykraczające poza Ewangelię Chrystusa
  3. przyjmujący innego ducha

Symbolicznie i skrótowo uważam, można im odpowiedzieć tak:

Kto nie ma w sercu nauki o Jezusie Chrystusie, jako Bogu i Zbawicielu, to znaczy, że nie ma nic; a kto pragnie należeć do Chrystusa – Ewangelii Jego przestrzegać będzie!
.
(więcej…)

Miłość braterska w działaniu – egzegeza listu do Filemona

Okoliczności powstania Listu

Dzisiaj chciałbym zacząć krótką rozprawkę na temat Listu Św. Pawła do Filemona. List ten został napisany między 60-62 r naszej ery kiedy Paweł był w więzieniu. Od  Filemona uciekł niewolnik o imieniu Onezym, który przypadkowo trafił do Rzymu. Paweł go napotkał na swojej drodze i dowiedział się czyim był niewolnikiem. Przy okazji Paweł spowodował, za sprawą Ducha Świętego, że Onezym się nawrócił.

Teraz chciałbym po kolei omówić poszczególne wersety tego listu.

(więcej…)

Czy uzdrowienie należy się chrześcijaninowi jak psu miska?

Uzdrowienie w pakiecie zbawienia

Chciałbym poruszyć temat, który jest kontrowersyjny w dzisiejszych kościołach ewangelicznych i nie tylko. Jest to ruch, który kładzie nacisk na to, że nam, którzy wierzymy w Chrystusa, uzdrowienie należy się jak przysłowiowa miska psu, podobnie zresztą i pieniądze.

Ruch ten wierzy, że jako wierzący w Chrystusie mamy dostęp do błogosławieństw, że możemy czerpać uzdrowienie i bogactwo finansowe, że Chrystus nam to gwarantuje poprzez swoją łaskę. Pogląd ten głoszą różne kościoły charyzmatyczne i zielonoświątkowe. Niestety, nie ma on poparcia w Piśmie Świętym co postaram się udowodnić.

Najpierw chciałbym podać wersety jakie zwolennicy tego poglądu cytują aby uzasadnić swoje racje.

(więcej…)

Narodziny nowego kapłaństwa

Hebr. 13:9-15 9 Nie dajcie się zwieść rozmaitym i obcym naukom. Dobrze jest bowiem umacniać serce łaską, a nie pokarmami, co nie przyniosły pożytku tym, którzy się nimi zajmowali. 10 Mamy ołtarz, z którego nie mają prawa spożywać ci, którzy służą przybytkowi. 11 Ciała bowiem tych zwierząt, których krew najwyższy kapłan wnosi do Najświętszego Miejsca za grzech, są spalane za obozem. 12 Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud własną krwią, cierpiał poza bramą. 13 Wyjdźmy więc do niego poza obóz, biorąc na siebie jego pohańbienie. 14 Nie mamy tu bowiem miasta trwałego, lecz tego  rzyszłego szukamy. 15 Przez niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę chwały, to jest owoc warg, które wyznają jego imię.

Wstęp

Autor Listu do Hebrajczyków, zwraca się do tych spośród potomków Izraela, którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa i rozpoczęli swoje nowe życie w nowej wierze, pozostawiając za sobą prawo ceremonialne Starego Testamentu i wszelkie kwestie z nim związane. Uczy ich nowej doktryny i nowych zasad, których powinni przestrzegać. Ideą przewodnią, którą autor stara się przekazać w swoim liście jest to, że wszyscy oni są teraz kapłanami w odróżnieniu od tego, co było wcześniej, gdy zależeli od innych kapłanów, powołanych na mocy Starego Paktu.

Wszyscy prawdziwie wierzący jesteśmy kapłanami, a nasze kapłaństwo o wiele przewyższa to, które zostało wprowadzone poprzez Prawo Mojżeszowe.

(więcej…)

Ostatnia niedziela w twoim kościele

Sprawa wielkiej wagi

Kwestia przynależności do lokalnej wspólnoty wierzących jest bardzo ważna dla ludzi narodzonych na nowo. Popularnie się mówi, ze ktoś jest członkiem takiego czy innego zboru. Nie chodzi tu, czy ktoś formalnie jest zapisany na liście, ale czy naprawdę uczestniczy w życiu duchowym i społecznym lokalnej wspólnoty ludzi wierzących.
W Liście do Hebrajczyków mamy następujące napomnienie:
Hebr. 10:25 ‚...nie opuszczając wspólnych zebrań naszych, jak to jest u niektórych w zwyczaju…” 

Znając negatywną formę napomnienia, można bez trudu odczytać co oznacza ten przekaz w formie pozytywnej:

”Zachęcam wszystkich do uczestniczenia we wspólnych naszych spotkaniach”

(więcej…)

Boży plan a przyszłość Egiptu

Spełniona część proroctwa

Dzisiaj zamierzam omówić znane proroctwo z Księgi Izajasza rozdział 19. Zacznijmy od Ks. Izajasza 19:1-15:

Izaj. 19:1-15 1 Brzemię Egiptu. Oto PAN jedzie na lekkim obłoku i przybędzie do Egiptu. Zadrżą przed nim bożki Egiptu, a serce Egiptu stopnieje w jego wnętrzu. 2 Podburzę Egipcjan przeciw Egipcjanom, tak że każdy będzie walczyć przeciwko swemu bratu i każdy przeciwko swemu bliźniemu, miasto przeciwko miastu, królestwo przeciwko królestwu. 3 I osłabnie duch Egiptu, a jego zamiar obrócę wniwecz. I będą się radzić bożków i zaklinaczy, czarowników i wróżbitów. 4 I wydam Egipcjan w ręce okrutnego pana, a srogi król będzie panować nad nimi, mówi Pan, PAN zastępów. 5 I zginą wody z morza, a rzeka opadnie i wyschnie. 6 Ustaną rzeki, opadną i powysychają potoki ujęte groblami, a trzcina i sitowie powiędną. 7 Trawa przy brzegach potoków i przy ich ujściu oraz wszelki zasiew przy potokach wyschną i wyginą, i już ich nie będzie. 8 Rybacy będą się smucić, będą lamentować wszyscy, którzy w rzece zarzucają wędkę, i ci, którzy rozciągają sieci na wodzie, będą rozpaczać.9 Zawiedzeni będą też ci, którzy uprawiają wyborny len, i ci, którzy tkają sieci.10 Będą przygnębieni swoim losem wszyscy, którzy robią stawy do hodowli ryb. 11 Doprawdy, książęta Soanu są głupcami, zgłupiała rada mądrych doradców faraona. Jak możecie mówić do faraona: Jestem synem mędrców, synem starożytnych królów? 12 Gdzie teraz są twoi mędrcy? Niech ci teraz oznajmią, jeśli wiedzą, co PAN zastępów postanowił wobec Egiptu. 13 Zgłupieli książęta Soanu, zwiedzeni są książęta Nof; zwiedli Egipt naczelnicy jego rodów. 14 PAN umieścił pośród nich wypaczonego ducha, a oni sprawili, że Egipt zbłądził w każdej swojej sprawie, tak jak błądzi wymiotujący pijak. 15 I nie będzie żadnego dzieła w Egipcie, którego będą mogły dokonać głowa lub ogon, gałąź lub sitowie

Tutaj się zatrzymajmy.

(więcej…)

Nadzieja zmartwychwstania – Część 4

1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Dwunastu Apostołów było naocznymi świadkami zmartwychwstania Pana Jezusa. Dlatego, będąc napełnionymi Duchem Świętym wypełniali swoją posługę świadczenia o Chrystusie. Paweł z Tarsu nie pozostawał w tyle jeśli chodzi o odważne świadczenie o tym, czego wprawdzie nie widział, ale w co głęboko wierzył, dając tym samym dobry przykład nam wszystkim.

(więcej…)

Zielonoświątkowi heretycy kontra Duch Święty

Mat. 12:24 Ale faryzeusze, usłyszawszy to, powiedzieli: On nie wypędza demonów inaczej, jak tylko przez Belzebuba, władcę demonów.

Faryzeusze a Duch Święty

Chrystus Pan posiadał Ducha Świętego (Mat. 3:16 i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego na niego) i działał w Jego mocy (Łuk. 4:1 A Jezus, pełen Ducha Świętego, wrócił znad Jordanu i został zaprowadzony przez Ducha na pustynię).

Faryzeusze, którzy sami uznawali się za dzieci Boże (Jan 8:33 Czy ty jesteś większy od naszego ojca Abrahama, który umarł?), Ducha Świętego nie rozpoznali lecz nazwali Belzebubem, czyli diabłem (On nie wypędza demonów inaczej, jak tylko przez Belzebuba, władcę demonów).

W ten sposób zwiedzeni przez diabła bluźnili Bogu odcinając się od zbawienia.

Ktoś pomyśli, że to najgorsze co mogło się wydarzyć. Że odrzucenie Ducha i Jego dzieła, nazwanie Boga diabłem jest ostateczną formą zwiedzenia. Z tym twierdzeniem można było się zgodzić jeszcze do niedawna. Czemu? Ponieważ stała się rzecz o wiele gorsza.

(więcej…)

Nadzieja zmartwychwstania – Część 3

1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Wstęp

Jak to już zaznaczyliśmy poprzednio, zmartwychwstanie jest kluczową kwestią naszej wiary. Jest rzeczą niemożliwą prawdziwie wierzyć w Chrystusa i jednocześnie zaprzeczać zmartwychwstaniu. W czasach Jezusa istniała wśród Żydów sekta saduceuszy, którzy w przeciwieństwie do faryzeuszy nie wierzyli w zmartwychwstanie. Pewnego dnia, ufając w swój spryt i inteligencję starali się zaskoczyć Nauczyciela w kwestii zmartwychwstania:

Mat. 22:23-33  23 Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go: 24 Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu. 25 Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu. 26 Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego. 27 A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta. 28 Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę. 29 A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga. 30 Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie. 31 A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: 32 Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. 33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką

Jest rzeczą niemożliwą abyśmy mogli pojąć sprawy Boże naszym ograniczonym umysłem. Z powodu swojej niewiary saduceusze negowali wszystko to, co ma związek z duchowością, kierując się jedynie ograniczoną zdolnością ludzkiego myślenia. Niestety, również w dzisiejszych czasach, wielu ludzi podąża ich śladem. Obyśmy nie byli podobni do tych niewierzących Żydów, ani do epikurejskich i stoickich pogan zamieszkujących Ateny w czasach apostoła Pawła. (Zob. Dzieje 17:16-33). Tylko ci, którzy narodzili się na nowo są w stanie szczerze i prawdziwie uwierzyć w Boże dzieła.

(więcej…)

Nadzieja zmartwychwstania – Część 2

1 Kor. 15:16 Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony 

Wstęp

Zmartwychwstanie w odniesieniu do zbawienia oznacza powrót do życia i odwrócenie się na zawsze od śmierci, której bezpośrednią przyczyną był grzech. Zmartwychwstanie jest kulminacją wszystkich działań Boga skierowanych ku człowiekowi, ponieważ człowiek cielesny skazany jest na śmierć z uwagi na swoje grzechy. Czytamy w Piśmie:

Efezj. 2:1 I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach
.
Efezj. 2:4-6 Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował; I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni; I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie 

Z punktu widzenia Boga, już zmartwychwstaliśmy i jesteśmy w miejscach niebiańskich wraz z Jego Synem. Dla nas jest to kwestia wiary.

(więcej…)

Nadzieja zmartwychwstania – Część I

1 Kor. 15:16  Jeśli bowiem umarli nie są wskrzeszani, to i Chrystus nie został wskrzeszony  (zob. 1 Kor. 15:12-21; 1 Kor. 35-58; 1 Tes. 4:13-18; 1 Jana 3:2)

Wprowadzenie

Słowo „zmartwychwstanie” odzwierciedla nadzieję prawdziwego chrześcijanina. Taka właśnie była nadzieja pierwszych wierzących, którzy umarli w Chrystusie: zmartwychwstanie, tak jak zmartwychwstał Chrystus.

Jednak w dzisiejszych czasach, ogólnie rzecz biorąc, mało uwagi poświęca się temu, jakże ważnemu elementowi naszej wiary. Nawet w najbardziej pobożnych zborach stosunkowo niewiele uczy się i głosi o zmartwychwstaniu. Tym niemniej to właśnie zmartwychwstanie (lub pochwycenie, dla tych, których będzie ono dotyczyło), jest powodem, czy też celem naszej wiary.

Zmartwychwstanie w Chrystusie jest bowiem synonimem zbawienia

(więcej…)

Jordan Peterson i sztuka skutecznego prania mózgu

Religijne pranie mózgu

Pomimo że liczba ludzi uczęszczających do kościołów ewangelicznych w Polsce  wzrasta nie ma powodu do radości.  Ludzie pojawiający się w kościołach, poza przypadkami nawrócenia, to w większości kwestia inżynierii społecznej przywleczonej  z Ameryki już w latach 90 tych.  Panowie od imprez masowych i jawni zwodziciele NWO jak Rick Warren od kilku dekad silnie oddziałują na Polaków. 

To oddziaływanie jest o tyle silniejsze w Polsce niż w USA gdyż Polacy z reguły nie są przyzwyczajeni do tak ostrej formy marketingu typu:

  • ”today and only today” (dzisiaj i tylko dzisiaj)
  • ”right now, no later” ( teraz, nie później)

(więcej…)

Badajcie duchy

Wszystko badajcie

Proszę otwórzcie Biblie na 1 Jana 4, 1 Jana 4. Chciałbym przeczytać wam fragment Pisma, który tyczy się bezpośrednio naszego tematu. 4 rozdział 1 Listu Jana. Pozwólcie, że przeczytam pierwszych 8 wersetów:

Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na świat. Po tym poznacie Ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga. Każdy zaś duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, nie jest z Boga. Jest to duch antychrysta, o którym słyszeliście, że nadchodzi, i już teraz jest na świecie. Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie. Oni są ze świata, dlatego mówią o świecie, a świat ich słucha.  My jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas, kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha błędu. Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, gdyż miłość jest z Boga i każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością

Chciałbym zwrócić waszą uwagę na werset 1. “Badajcie duchy.” Prawo, lub nakaz od apostoła Jana: “badajcie duchy.” “Duchy” znaczy “osoby.” “Badajcie,” dokimazō jest terminem używanym w metalurgii, by ocenić czystość metalu. Badajcie osoby, czy są ludźmi, czy aniołami. Badajcie ludzi. 

W 1 Tes.  5:21-22 również zostało nam przypomniane byśmy to robili: “Proroctw nie lekceważcie. Wszystko badajcie” – to samo słowo zostało użyte byśmy badali to, co słyszymy.

(więcej…)

Słowo od Boga? Ocena współczesnego daru proroctw

Wstęp

Tytułem naszego popołudniowego seminarium jest „Słowo od Boga? Ocena Współczesnego Daru Proroctw”.

Podtytuł w zasadzie definiuje cel sesji. Chcemy przyjrzeć się proroctwom współczesnego ruchu charyzmatycznego i porównać je ze Słowem Bożym. Na początku chciałbym wtrącić dygresję, wiele z materiału, którym będziemy się zajmować tego popołudnia można znaleźć w książce „Inny Ogień” (Strange Fire), którą otrzymacie jutro. Wspominam o tym na wstępie, bo jeśli jesteście zainteresowani głębszym stadium tego ważnego tematu, możecie to uczynić czytając publikację Dr MacArthura, która jest ważnym źródłem. Zanim jednak zacznę, chciałbym abyśmy zdefiniowali kilka terminów. Zdaję sobie sprawę z tego, że terminy te zostały zdefiniowane wcześniej i były używane w poprzednich sesjach.

 Jednak uważam za ważne, aby od początku zdefiniować kilka terminów. Jednym z nich jest „Charyzmatyk”.

(więcej…)

Purytańskie przywiązanie do Sola Scriptura

Wstęp

Muszę powiedzieć, że gdybym mógł wybrać sobie tylko jedno nabożeństwo uwielbienia zanim odszedłbym do nieba, to właśnie w takim uczestniczyłem. Nie zmieniłbym nic. I dziękuję Panu za piękno muzyki, którą słyszeliśmy, a którą grała orkiestra, za piękno głosów Johna Martina, Philipa Webba, Kory’ego Welcha. Za wszystkie wasze głosy i mój głos, które wznoszą się w śpiewie tych wybranych hymnów dla Pana, w których Clayton nas poprowadził. Za Pismo, którego fragment przeczytał nam dr MacArthur i za jego przeszywającą serce pastorską modlitwę…

(więcej…)

Zagadnienie cesacjonizmu

Wstęp

Cóż, to zawsze szczególny przywilej być tu z powrotem w Grace Church, to jest nasz kościół ojczysty, to Kościół, z którego czujemy, że zostaliśmy wysłani, nasze serca są tutaj, JohnDziękujemy za twoją wierność, wszyscy naśladujemy twoją wiarę i doceniamy twoją obronę prawdy. To tutaj nauczyłem się, że jeśli chcesz kochać Pana, musisz nienawidzić wszystkich którzy chcą Go zastąpić.  A jeśli masz zamiar miłować Jego prawdę, musisz nienawidzić błędne doktryny.

Dzisiejszego poranka będę miał przywilej rozważyć zagadnienie cesasjonizmu (wstrzymania niektórych darów Ducha Świętego)

(więcej…)

Sola Scriptura, Ewangelia i Kościół Rzymskokatolicki

O ewangelikalizmie

Pytanie: Czy mógłbyś zdefiniować czym jest ewangelikalizm?

James White: Aha, zaczynamy trudnym pytaniem. Dawniej łatwo było to zrobić, ponieważ można było zdefiniować Ewangelię, i kilka rzeczy, które definiowały ewangelikalizm takie jak

  • poddanie się biblijnemu autorytetowi,
  • biblijnej ewangelii,
  • powrotowi Jezusa Chrystusa 
  • konserwatywnemu biblizmowi.

Niestety dzisiaj, szczególnie w krajach zachodnich ludzie identyfikowani jako ewangelicy odstają bardzo od tego standardu. Mam nadzieję, że tak nie jest w miejscu skąd pochodzicie, ale tak może się stać, a jeśli tak jeszcze nie jest, prawdopodobnie tak będzie, ponieważ nawet takie doktryny jak Trójca zostają naruszone między ludźmi identyfikującymi się jako ewangelicy.

(więcej…)

Bóg Syn: Jego powrót wraz ze swoimi świętymi

Wiele aspektów powrotu Syna Bożego wraz ze swoim Kościołem na ziemię jest często mylonych z wydarzeniami dotyczącymi pochwycenia Kościoła przed Wielkim Uciskiem. Dlatego jest ważne, aby oba wydarzenia zostały poddane analizie równocześnie, co pozwoli nam dostrzec różnice, które pojawiają się w każdym niemal punkcie.

(więcej…)

Bóg Syn: Jego powrót po swój Kościół

Proroctwo, które jeszcze się nie spełniło

Doktryna, o której będzie mowa w tym artykule jest jedną z najważniejszych spośród proroctw, które dotychczas nie zostały wypełnione. Nie powinniśmy zapominać, że proroctwo to objawienie dane przez Boga, spisane pod wpływem Ducha Świętego i zapowiadające wydarzenia, które mają nastąpić w przyszłości. Z uwagi na ich Bożą inspirację, proroctwa są wiarygodne w takim samym stopniu jak każda inna część Pisma Świętego. Proroctwa stanowią prawie jedną czwartą część Biblii.

(więcej…)

Nauka Kościoła Katolickiego a Biblia

O herezjach

Słowo herezja wywodzi się z języka greckiego (hairesis – wybór, zdanie, przekonanie) i już św. Paweł używał tego określenia w odniesieniu do fałszu, zgubnych nauk i odszczepieństwa

1 Kor. 11:19 Bo muszą być między wami herezje, aby się okazało, którzy są wypróbowani wśród was.
.
Gal. 5:20 Bałwochwalstwo, czary, nienawiść, niezgoda, zawiść, gniew, spory, kłótnie, herezje;
.
Tyt. 3:10 Heretyka po pierwszym i drugim upomnieniu unikaj;
.
2 Piotra 2:1 Byli też fałszywi prorocy wśród ludu, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy potajemnie wprowadzą herezje zatracenia, wypierając się Pana, który ich odkupił, i sprowadzą na siebie rychłą zgubę.

Z czasem, kiedy pojęciem tym zaczął posługiwać się Kościół rzymskokatolicki, herezją zwykło się już nazywać wszelkie poglądy, także te poprawne w świetle Pisma Świętego, o ile odstępowały one od tradycji i dogmatów ogłoszonych przez sobory i papieży.

Nasuwa się zatem pytanie: jakie poglądy – z biblijnego punktu widzenia – można uznać za heretyckie?

(więcej…)