Chrystus, siedemdziesięciu i królestwo które się przybliżyło, cz. 1

Wstęp

Artykuł jest odpowiedzią na działania uzurpatorów mieniących się pastorami, którzy tworzą niebiblijne struktury w kościele. Niektórzy, powołując się na źle rozłożone Słowo, wyznaczają 12 Apostołów, inni 70 wysłanników, stosując przy tym jednocześnie niebiblijne metody działania. Odnoszą oni to, co dotyczyło Izraela do współczesnej eklezji.

Przyjrzymy się nieco bliżej starotestamentowemu kontekstowi, w którym żył, nauczał i działał Jezus z Nazaretu, oraz dokonamy porównania tego kontekstu z epoką Kościoła i misją, którą Kościół Boży ma do wypełnienia. Próbując wprowadzać do naszej eklezjalnej rzeczywistości zasady, na jakich oparta była misja Siedemdziesięciu, napotykamy podstawowe problemy które powinniśmy dobrze zrozumieć. Zauważymy przy okazji, że nie wszystko da się zastosować z zachowaniem tamtej formy i szczegółów.

(więcej…)

Ostatni ze wszystkich ludzi, którym ukazał się Jezus

Pozycja zielonoświątkowców

Wedle świadectw wyznawców ducha zielonoświątkowstwa wielu z nich doświadcza rzekomej obecności Jezusa Chrystusa, który przychodzi do nich osobiście porozmawiać, pocieszyć czy też dodać otuchy. Niektórzy przeżywają takie spotkania w swoich snach, inni twierdzą stanowczo, że to dzieje się na jawie.

I tak oto czytamy w publicznym wyznaniu pewnego religijnego fanatyka najpierw o śnie, gdzie Jezus przekazuje istotne teologiczne informacje, następnie stwierdza on, że Syn Boży odwiedził go gdy był w pełni świadomym, aby dać mu wizję, by w końcu pozostać przy nim fizycznie obecnym już na zawsze:

W pierwszym śnie modlilem się do Jezusa, żeby zabrał mnie do Swojego Królestwa, a w drugim [Jezus] mówił i pokazywał jak ludzie czczą człowieka, zamiast Niego i z tego wynikną poważne konsekwencje. Nie wiem jakie, ale czułem że straszne. Gołym okiem to widać na co dzień. … Miałem jeszcze osobiste spotkanie już na jawie, ale Go nie widziałem, bo stał za moimi plecami, ale otrzymałem wizję… No i zawsze jest przy mnie…

Powyższe wyznanie zdaje się podsumowywać wszystkie herezje ruchu zielonoświątkowego. Jeśli o rzekome doświadczenia obecności Jezusa mamy tu do czynienia ze

  1. snami
  2. wizjami
  3. rozmową twarzą w twarz
  4. chwilową obecnością
  5. i stałą obecnością

Jest wszakże poważny problem natury teologicznej uniemożliwiający przyjęcie powyższych doświadczeń jako prawdziwych, a mianowicie chodzi o słowa Apostoła Pawła, który stwierdził, że był ostatnią osobą na świecie jakiej Jezus się ukazał osobiście

(więcej…)

Praktyczny proces ekspozycji sekwencyjnej, cz. 2

Definicje

Ekspozycja – wyjaśnienie, interpretacja jednego fragmentu Pisma w odniesieniu do tła kulturowego, językowego, historycznego, politycznego i religijnego pierwotnego odbiorcy tego tekstu

Konsekutywny / sekwencyjny – następujący po czymś, sekwencyjny

Ekspozycja konsekutywna – polega na wyjaśnianiu znaczenia wersów następujących po sobie (wers za wersem)

[Kazanie ekspozycyjne to] prezentacja biblijnej prawdy, pochodzącej z, oraz przekazanej przez historyczno-gramatyczne, Duchem prowadzone studium fragmentu w jego kontekście, które Duch Święty stosuje najpierw do życia kaznodziei a potem przez niego do jego kongregacji”  – Haddon W. Robinson, „What is Expository Preaching?”

Według powyższej definicji nauczanie ekspozycyjne:

  • jest to zatem konkretny proces
  • stosowany najpierw w życiu kaznodziei
  • następnie w całej kongregacji

(więcej…)

Niegodny wiary koran

Fundament islamu

Islam to fałszywa religia oparta o kłamstwo. Jej fundamentem jest koran, spisany na podstawie świadectw ludzi, żyjących niemalże 300 lat po Mahomecie oraz od 1 400 do 2 200 hadis – świadectw o życiu proroka, co do których nie ma jedności między muzułmany czy są prawdziwe. Taki diabelski fałsz, który na dodatek stara się zwalczyć Chrześcijaństwo odwracając argumentację przeciw „wierze raz przekazanej świętym”

Koran

Został spisany na podstawie rzekomych objawień archanioła Gabriela Mahometowi. Jest to forma dialogu allaha do proroka. Posiada 114 rozdziałów zwanych sura. Uszeregowane zostały one w koranie nie chronologicznie lecz od największej do najmniejeszej.

Sury z Mekki: Jest 86 sur napisanych w okresie mekkijskim (od roku 610 a.d.) te są pokojowe. Według Abu al-Qasim `Umar ibn Muhammad ibn `Abd al-Kafi są to odpowiednio sury:

96, 68, 73, 74, 1, 111, 81, 87, 92, 89,
93, 94, 103, 100, 108, 102, 107, 109, 105, 113,
114, 112, 53, 80, 97, 91, 85, 95, 106, 101,
75, 104, 77, 50, 90, 86, 54, 38, 7, 72,
36, 25, 35, 19, 20, 56, 26, 27, 28, 17,
10, 11, 12, 15, 6, 37, 31, 34, 39, 40,
41, 42, 43, 44, 45, 46, 51, 88, 18, 16,
71, 14, 21, 23, 32, 52, 67, 69, 70, 78,
79, 82, 84, 30, 29, 83

Sura 16 pochodzi z trzeciego okresu mekkijskiego na początku Hijra, emigracji Mahometa do Medyny. Już na tym etapie przygotowywał on swoich wyznawców do zmian w koranie. Czytamy w niej o wymienianiu wersów:

A kiedy Wymieniamy werset w miejscu innego wersetu – Bóg bardzo dobrze wie co zsyła na dół –
oni mówią: „Ty jesteś zwykłym fałszerzem! Nie, ale większość z nich nie ma wiedzy. –
Sura 16:101

(więcej…)

Wyjazd misyjny! – czyli wesołe wakacje pastora :)

 

Na plażę z drinkiem w ręku

2 Kor. 6:1-3 1 Jako jego współpracownicy napominamy was, abyście nie przyjmowali łaski Bożej na próżno. 2 (Mówi bowiem Bóg: W czasie pomyślnym wysłuchałem cię, a w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas pomyślny, oto teraz dzień zbawienia.) 3 Nie dając nikomu żadnego powodu do zgorszenia, aby nasza posługa nie była zhańbiona;

Jak co roku zbliża się pora wakacji, z tym że w wielu ewangelicznych kościołach nazywa się to wyjazd misyjny. Ewangeliczni pastorrzy i liderzy zaczynają odczuwać, że mają pojechać w jakieś egzotyczne miejsce, gdzie jeszcze nikt z ich kongregacji nie był, a po drodze mogą się oczywiście zatrzymać na tydzień w Londynie czy Nowym Jorku. Zachodzi tu swoista gra słów, gdzie zręcznie zastępuje się ich znaczenie i udowadnia rację używając skrzywionej logiki, typu ”daleko to blisko, a drogo to tanio.”

(więcej…)

Czwarty argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Biblia dokładnie opisuje tych, za których Chrystus umarł. Widzimy tam, że ludzkość można podzielić na dwie grupy i że Chrystus umarł tylko za jedną z tych grup. Oto fragmenty Pisma, które dzielą ludzkość na dwie grupy:

Mat 25:12;32 1
2.
Lecz on odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was;
32. I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody, a on odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów.
.
Jan 10:14;26
14.  Ja jestem dobrym pasterzem i znam moje owce, a moje mnie znają.;
26. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.
.
Jan 17:9  Ja proszę za nimi. Nie proszę za światem, ale za tymi, których mi dałeś, bo są twoi.
.
1 Tes 5:9 Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz abyśmy otrzymali zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;
.
por. Rzym. 9:11-23

(więcej…)

Łaska Ojca, Syna i Ducha Świętego

Łaska w ujęciu soteriologicznym

Po polsku łaska to niezasłużona przychylność. Gdy wierzyciel żądał egzekucji długu, jeśli dłużnik nie posiadał środków do spłaty jedyne co mógł zrobić to prosić o łaskę i darowanie należności. Podobnie czytamy i w Słowie Boży o słudze, nad którym pan ulitował się darowując cały dług:

Mat. 18:26-27 26 Wtedy sługa upadł i oddał mu pokłon, mówiąc: Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam. 27 Pan tego sługi, ulitowawszy się nad nim, uwolnił go i darował mu dług

Jednak greckie słowo χάρις charis, tłumaczone na polski jako łaska posiada o wiele więcej znaczeń. Może odnosić się do

  • stanów emocjonalnych,
  • aktów wolicjonalnych,
  • zwrotów kulturowych,
  • soteriologii czyli suwerennego aktu zbawienia od grzechu

(więcej…)

Problem Wielkanocy

Czym jest Wielkanoc?

Rzym. 8:11 A jeśli Duch tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, mieszka w was, ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, który w was mieszka.

Wielkanoc to czas, gdy wspominamy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Wskrzeszenie leży w samym sercu wiary i nadziei chrześcijanina. Jeśli bowiem nie ma zmartwychwstania daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach (1 Kor. 15:17) a my sami jesteśmy fałszywymi świadkami Boga, bo świadczyliśmy o Bogu, że wskrzesił Chrystusa, którego nie wskrzesił (1 Kor. 15:15). Jeśli jednak Chrystus został wskrzeszony do życia, my będziemy wskrzeszeni razem z Nim A Bóg i Pana wskrzesił, i nas wskrzesi swoją mocą (1 Kor. 6:14).

Doktrynalnie rzecz ujmując nikt wyznający prawowierne chrześcijaństwo nie miał nigdy wąpliwości co do tego, że Chrystus został wskrzeszony w niedzielę czyli po szabacie.

Historycznie rzecz ujmując osią niezgody była kwestia: który dzień ważniejszy – piątek i śmierć Chrystusa, czy też niedziela i Jego zmartwychwstanie?

W artykule wskazane zostaną biblijne dowody na piątek jako dzień śmierci Pańskiej i niedzielę jako dzień zmartwychwstania oraz argumenty środowiska związanego z Apostołem Janem przemawiającymi na korzyść istotności piątku. Przeciwstawione im zostały kontrargumenty całego pozostałego Kościoła Chrześcijańskiego, który nacisk kładł na niedzielę.

(więcej…)

Trzeci argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Hebr. 9:12 Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie.

Pismo określa to co Jezus osiągnął przez swoją śmierć, jako „wieczne odkupienie” (nasze wieczne wyzwolenie od grzechu, śmierci i piekła). Jeśli to błogosławieństwo zostało nabyte dla wszystkich ludzi, to

  • albo wszyscy ludzie automatycznie są na wieki odkupieni
  • albo jest ono dostępne ludziom na podstawie spełnienia jakichś warunków.

Nasze doświadczenie jasno mówi, że wieczne odkupienie nie jest udziałem wszystkich. Może więc wieczne odkupienie jest dostępne pod pewnymi warunkami?

(więcej…)

Praktyczny proces ekspozycji sekwencyjnej, cz. 1

Ciężka praca

1 Tym. 4:13-15 13 …pilnuj czytania, zachęcania i nauki. 14 Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych. 15 O tym rozmyślaj (μελετάω meletao – rozmyślaj i praktykuj aż do bólu), temu się oddawaj, aby twoje postępy były widoczne dla wszystkich.

Publiczna służba Słowem Bożym to praca ciężka, której oddanie się powinno graniczyć z bólem. Dobry nauczyciel będzie nieustannie zanużał się w Słowo. Rezutlatem tego będzie rozwój umiejętności rozkładania Słowa jasno widoczny dla słuchaczy.

Ten, kto głosi kazania dwa razy w tygodniu będzie nauczał około tysiąca razy w czasie dekady. Mając na uwadze, że jedno kazanie to około 10 stron maszynopisu, rocznie będzie to 1 000 stron, 10 000 w czasie dziesięciu lat. To bardzo ciężka praca.

(więcej…)

Ekumeniczni kolaboranci

Pseudochrześcijaństwo a katolicyzm

Argumentacja ekumenistów, że w kraju katolickim trzeba utrzymywać poprawne stosunki z dominującą religią katolicką, wspólne uroczystości są nieodzowne, przypomina argumentację polskich volksdeutschów, którzy mniej więcej tak samo usprawiedliwiali swoją uległość, służalczość i współpracę z okupantem niemieckim.

(więcej…)

Krew Baranka Bożego

Wiara krwi

Żyjemy w czasach, gdy mówienie o krwi, o jej przelewaniu, brzmi nie tylko archaicznie, kojarząc się przede wszystkim ze średniowieczem, ale również odbierane jest jako ofensywne, okrutne, nawiązujące do używania przemocy. Musimy jednak przyznać, że nasza wiara chrześcijańska jest wiarą krwi – opartą na krwi Jezusa Chrystusa. Bez tej krwi nie byłoby naszej wiary, nie mielibyśmy przebaczenia, usprawiedliwienia i w konsekwencji zbawienia wiecznego.

Hebr. 9:12 Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie.

(więcej…)

Szósta reguła Granville Sharpa

Poprawki w tłumaczeniu

Różne zastosowania przedimek określony ho i spójnika και kai wyrażone w pięciu ostatnich regułach i ich wyjątkach, muszą obszernie zilustrować każdemu uważnemu czytelnikowi różnicę i szczegółowość tych zdań, które podlegają pierwszej zasadzie głównej; i dlatego można teraz bardziej pewnie wskazać kilka ważnych poprawek, które powinny być dokonane w tłumaczeniu Nowego Testamentu, jeśli kilka zdań, które wchodzą w zakres pierwszej zasady, będą należycie rozważone – poprawki, które mogą być sprawiedliwie bronione, przez autorytet kilku przykładów, z których te zasady zostały utworzone.

(więcej…)

Polski Kościół (nie) Biblijny a Elkazaici

Co to za religia?

W dobie niespotykanego ataku na prawdę, gdzie ilość herezji dorównuje a nawet przewyższa czasy Pierwszego Kościoła, warto spojrzeć nieco retrospektywnie na to, co już zostało odpowiednio zidentyfikowane jako kult – po to aby wiedzieć co tym kultem jest i dziś.

Poniżej przedstawione zostaną pewne punkty określające kult, w którym praktykowane są:

1. Wiara w pozabiblijne objawienie
2. Nakaz zachowywania przepisów Prawa
3. Wybiórcze traktowanie Prawa (nie wszystko trzeba z niego zachowywać)
4. Odrzucenie Boskości Chrystusa
5. Odrzucenie Listów Pawła
6. Uznają, że wierzący może posiadać demony, dokonują ich egzorcyzmów

Rzeczywiście ze względu na mieszankę doktrynalną w pierwszym momencie ciężko zidentyfikować o kim mowa oraz jakie ta religia posiada źródło. Widzimy tutaj synkretyzm opartej o gnostycyzm herezji zielonoświątkowej oraz judaistycznego legalizmu połączone z absurdalną neoortodoskją. Ale, dzięki Bogu, udało się…

(więcej…)

Drugi argument przeciw uniwersalnemu odkupieniu

Dlaczego wierzymy, że Pan Jezus umarł tylko za wybranych?

Ewangelia – dobra nowina o nowym przymierzu – jest obecna w tym świecie od Chrystusa. A jednak istnieją całe narody, które jej nie znają. Gdyby Bożym zamierzeniem było zbawienie wszystkich ludzi, pod warunkiem że uwierzą, to Ewangelia powinna dotrzeć do wszystkich ludzi.

(więcej…)

Dzieło ewangelii

 

Kol. 1:6 [Ewangelia] Która dotarła do was, jak i na cały świat, i wydaje owoc, tak jak u was od dnia, w którym usłyszeliście i poznaliście łaskę Boga w prawdzie;

Najbliższy kontekst

Pierwszy rozdział Listu do Kolosan składa się z kilku głównych sekcji. Zaraz po pozdrowieniach (wersy 1-3) pojawia się fragment, którego motywem przewodnim jest ewangelia i jej dzieło (wersy 4-8), gdzie sercem rozważania jest wers 6

4. Odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych;

5. Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie. O niej to przedtem słyszeliście w słowie prawdy ewangelii;

6. Która dotarła do was, jak i na cały świat, i wydaje owoc, tak jak u was od dnia, w którym usłyszeliście i poznaliście łaskę Boga w prawdzie;

7. Jak też nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa, który jest wiernym sługą Chrystusa dla was;

8. Który też oznajmił nam waszą miłość w Duchu.

Zgodnie z kontekstem możemy odczytać siedem cech ewangelii:

  • otrzymywana jest przez wiarę, która jest pełnym przekonaniem i zaufaniem: Odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze
  • skutkuje miłością będącą dziełem Ducha Świętego: o miłości względem wszystkich świętych; Oznajmił nam waszą miłość w Duchu.
  • spoczywa na nadziei: Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie
  • idzie na cały świat: Która dotarła do was, jak i na cały świat
  • daje stały wzrost: wydaje owoc,
  • jest osadzona w prawdzie: poznaliście łaskę Boga w prawdzie;
  • jest głoszona przez ludzi: nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa.

Wcześniej rozważonym sednem ewangelii jest śmierć i zmartwychwstanie (Dzieje 4:10) – ofiara Chrystusa na krzyżu (Filip. 2:8), która zadośćuczyniła Bogu za grzechy (Rzym. 4:25; 1 Kor. 15:3; Gal. 1:4, 1 Piotra 2:24) wybranych luidzi z całego świata (Obj. 5:9; Rzym. 3:25; 1 Jana 2:2; 4:10) czyniąc ich rzeczywiście (a nie potencjalnie) zbawionymi (Kol. 1:13; Hebr. 6:18-20; Rzym. 8:28-30; Efez. 2:5-6 ) a tym samym przeniesionymi do królestwa niebieskiego.

(więcej…)

Przed Trybunałem Chrystusa

Krytyka a osądzanie

Rzym. 14:10-12 Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo czemu lekceważysz swego brata? Wszyscy bowiem staniemy przed trybunałem Chrystusa. Jest bowiem napisane: Jak żyję, mówi Pan, ugnie się przede mną każde kolano i każdy język będzie wysławiał Boga. Tak więc każdy z nas sam za siebie zda rachunek Bogu.

W tym fragmencie Słowa Bożego jesteśmy zachęcani do zaniechania oceny i krytyki uczynków innych chrześcijan. Nie oznacza to, że nie powinniśmy osądzać, piętnować i odrzucać grzechu, ale nie odnosi się to do oceny jakości i wartości życia innych braci w wierze. Zbyt często jednak chrześcijanie dają się ponieść pragnieniu krytykowania innych, aby ich własne życie wydawało się być choćby nieco lepsze. Innymi słowy starają się zredukować prawie do zera innych braci, starając się w ten sposób wywyższyć samych siebie.

(więcej…)

Armagedon duchowy, cz.2

Czyli ostateczny bój o serca Chrześcijan rozpoczęty!

Obj. 16:13-16
.
„I widziałem z ust smoka i z ust dzikiego zwierzęcia, i z ust fałszywego proroka wychodzące trzy nieczyste duchy, podobne do żab.

To bowiem są czyniące cudowne znaki duchy demonów, które wychodzą do królów ziemi i do całego zamieszkałego świata, aby ich zgromadzić na wojnę w ów wielki dzień Boga Wszechmogącego.

Oto przychodzę jak złodziej; błogosławiony ten, który czuwa i strzeże swoich szat, aby nie chodził nago i nie widziano jego hańby.

I zgromadził ich w miejscu, zwanym po hebrajsku Armagedon.

I siódmy anioł wylał swoją czaszę w powietrze; i wyszedł potężny głos ze świątyni nieba od tronu, mówiący: Stało się”.

Wyjaśnienie terminu Armagedon w części pierwszej

Mianowicie, trzy nieczyste duchy zwodzące ludzi i narażające ich na gniew Boży (cierpienia i upadki w wierze, poranienia duchowe), to:

  1. Ekumenizm (jedność w bałwochwalstwie i bluźnierstwach).
  2. Charyzmania (demoniczne manifestacje: „uzdrawianie”, „języki” i „proroctwa”).
  3. Emocjonalność (ludzka pożądliwość / ego i fałszywa „duchowość” – uczucia).

[Zobacz cz. 1 artykułu]

(więcej…)

Całkowita deprawacja

Rzym. 3:10-12 Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; Niema rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.

Synopis

W tym artykule będziemy mieli trochę historii, trochę doktryny, potem trochę wyjaśnienia biblijnego, które pokaże, że doktryna jest prawdziwa, a na koniec trochę aplikacji. Ponieważ tym artykułem chcę rozpocząć serię pięciu artykułów, aby rozpocząć musimy przenieść się trochę w przeszłość.

(więcej…)

Feministyczny atak na Boży ład dla kobiet

Boży ład dla młodszych kobiet

Otwórzmy nasze Biblie na Tytusa, rozdział 2. W naszym studium drugiego rozdziału Tytusa, rozważamy go, pod tytułem „cechy zdrowego Kościoła”. W rozdziale tym, Apostoł Paweł daje instrukcje Kościołowi, w jaki sposób ma siebie prowadzić. Kieruje swoje pouczenia do starszych mężczyzn, starszych kobiet, młodszych kobiet, młodszych mężczyzn, selekcjonując każdą grupę wewnątrz Kościoła oraz dając im wskazówki i dokładne instrukcje, w sposób fundamentalny.

To niezwykle istotne, dla życia Kościoła, nie tylko dla jego wewnętrznego zdrowia, ale i w byciu świadectwem. Mówi w wersecie 5, że ta instrukcja jest „aby nie bluźniono słowu Bożemu”.

wers 8 aby ten, kto się sprzeciwia, był zawstydzony, nie mając o was nic złego do powiedzenia.”
.
wers 10 aby we wszystkim zdobili naukę Boga, naszego Zbawiciela.

To są sprawy ewangelizacyjne. Chcemy aby Słowo Boże było poważane; chemy aby przeciwnicy Chrześcijaństwa zamilkli; oraz chcemy by Bóg, nasz Zbawca był uczczony. Aby to zrobić musimy prowadzić się na sposób pobożny. Oznacza to, że starsi mężczyźni mają zachowywać się w określony sposób, podobnie starsze kobiety, a także w określony sposób, mają zachowaywać się młodzi mężczyźni i młode kobiety.

(więcej…)